Η Χρυσανθεμούλα ήταν μια ποντικούλα που λάτρευε το όνομα της μέχρι τη στιγμή που ξεκίνησε το Νηπιαγωγείο. Οι συμμαθητές της την κορόιδευαν για το μεγάλο, περίεργο όνομα που θύμιζε λουλούδι. Τα λόγια τους πλήγωναν την καρδιά της ώσπου άρχισε κι εκείνη να το μισεί. Μια δασκάλα όμως με εξίσου λουλουδένιο όνομα ήταν η αφορμή να αλλάξουν όλα …

Μα τι σκληροί που ήταν οι συμμαθητές με την ποντικούλα! Θα θέλαμε εμείς να μας κοροϊδεύουν για το όνομα μας ή για οποιοδήποτε άλλο λόγο; Είναι σωστό να τσαλακώνουμε με άσχημα λόγια την καρδιά ενός ανθρώπου; Κι αν τσαλακωθεί  μετά μπορεί να ισιώσει με όμορφα λόγια ή δεν γίνεται ποτέ ξανά όπως πριν;

Φτιάξαμε καρδούλες ευαίσθητες, από γκοφρέ χαρτί που τις τσαλακώναμε κάθε φορά που η Χρυσανθεμούλα άκουγε άσχημα λόγια και τις επαναφέραμε κάθε φορά που γλύκαινε η ψυχή με όμορφα λόγια.

Φτιάξαμε μια αφίσα με την καρδιά της τάξης που χτυπάει χαρούμενα όταν ακούει γλυκά λόγια και χωρά όλες τις μικρούλες καρδιές της τάξης κι ας είναι διαφορετικές.

Φορέσαμε βραχιολάκια με όμορφες λέξεις και υποσχεθήκαμε να προσπαθούμε να μην πληγώνουμε τους ανθρώπους.

ΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑ ΤΟΥ ΜΗΛΟΥ

Ένα μήλο καλοφτιαγμένο και μεγάλο και ένα μήλο μικρό και δύσμορφο. Στο ένα λέμε όμορφα λόγια και το άλλο το χτυπάμε και το πληγώνουμε. Οι συνέπειες; Το μικρό μήλο μαυρίζει και χάλαει