Για 5η συνεχόμενη χρονιά, το «Επισκεπτήριο Αγάπης» καλεί όλη την Ελλάδα να κάνει κάτι απλό:
να στείλει μια χριστουγεννιάτικη κάρτα σε όσους θα περάσουν
τις γιορτές μέσα στα αντικαρκινικά νοσοκομεία.
Το Νηπιαγωγείο μας πήρε μέρος στην εκπαιδευτική δράση “Δέντρα- Στολίδια στην αυλή μας”,
που διοργανώνει κάθε χρονιά η κ. Ιππέκη Βασιλική, Υπεύθυνη Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης
Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Δυτικής Θεσσαλονίκης .
Στο πλαίσιο της συμμετοχής μας στη δράση, τα παιδιά ετοίμασαν στολίδια από φυσικά και επαναχρησιμοποιήσιμα υλικά,
εκφράστηκαν δημιουργικά και στολίσαμε τόσο την ελιά της αυλής μας με τις δικές μας δημιουργίες,
όσο και το “οικολογικό μας δέντρο” από παλέτες, με στολίδια και ευχές!
Αποκρινόμενοι στο μήνυμα του HUMANSTORIES:
“Κανένα μικρό σχολείο δεν είναι μόνο του.
Είμαστε όλοι μαζί.
Και πλέουμε σε ένα μικρό καράβι.
Ελάτε να δώσουμε χαρά και να πάρουμε χαρά”,
πήραμε μέρος και φέτος στη Δράση αποστολής Χριστουγεννιάτικων Καρτών
σε σχολεία απομακρυσμένων περιοχών και συγκεκριμένα στα
επιλεγμένα τέσσερα μικρά Σχολεία:
Δημοτικό Σχολείο #Κάσπακα Λήμνου,
Δημοτικό Σχολείο #Τελένδου,
Δημοτικό Σχολείο #Φουρνά Ευρυτανίας,
Δημοτικό σχολείο #Αρκιών
φέρνοντας τα πιο κοντά στα υπόλοιπα σχολεία της Ελλάδας
και στο δικό μας.
Φέτος ωστόσο, εμπλέξαμε στη δράση και τους γονείς του σχολείου,
οι οποίοι ανταποκρίθηκαν αμέσως και τους ευχαριστούμε θερμά.
Αρχικά, ενημερώσαμε τους γονείς σχετικά μέσω μέηλ και αφίσας που τοποθετήθηκε στην είσοδο του σχολείου.
Στη συνέχεια, ετοιμάσαμε σε σακουλάκια τα υλικά, ώστε κάθε οικογένεια
να ετοιμάσει τις κάρτες της και
ζητώντας να περιλαμβάνουν ευχές, λίγα λόγια για το παιδί που στέλνει
την κάρτα, για την περιοχή και το Νηπιαγωγείο μας,
ώστε να έχουν πιο ζεστό και προσωπικό περιεχόμενο.
Οι κάρτες των οικογενειών και τα μηνύματα των παιδιών
διαβάστηκαν στην τάξη και ήταν πολύ συγκινητικά!
Προέκυψαν συζητήσεις ως προς το νόημα των Χριστουγέννων,
το πώς μπορεί να νιώθει ένα παιδί χωρίς συμμαθητές,
ένα παιδί σε απομακρυσμένο μέρος κτλ.
Γράψαμε τις διευθύνσεις και ταχυδρομήσαμε τις κάρτες
στα τέσσερα μικρά σχολεία,
στέλνοντας ευχές, αγάπη και το μήνυμα:
«Κανένα μικρό σχολείο δεν είναι μόνο του».
Χτες επισκέφτηκαν το νηπιαγωγείο μας οι “παιχνιδάδες”: Game Travellers
μια ομάδα διοργάνωσης πρωτότυπων,
οργανωμένων παιχνιδιών με σενάριο, που βασίζονται στην επικοινωνία και την ομαδικότητα,
χωρίς τη χρήση της τεχνολογίας.
Όλα τα προγράμματά είναι συνεργατικά, δηλαδή οι ομάδες που δημιουργούνται πρέπει
η καθεμία να εκπληρώσει κάποιο ζητούμενο ώστε, εν τέλει, όλες μαζί να φτάσουν στον τελικό στόχο.
Το παιχνίδι που παίξαμε ήταν το «Άλλος για το Έλκηθρο», με στόχο να λύσουμε μυστήρια και να βοηθήσουμε τον Αη Βασίλη.
Έτσι λοιπόν, με οδηγούς δυο αστεία και πολύ συμπαθητικά ξωτικά
συμμετείχαμε σε ένα χιουμοριστικό μυστήριο με γρίφους, κρυμμένους φακέλους, στολίδια και κλειδωμένα σεντούκια
σε ένα κλίμα χριστουγεννιάτικης ανακάλυψης!
Το ένα ταρανδάκι του Αη Βασίλη δε μπορούσε πια να πετάξει το έλκηθρό του και τα παιδιά
έπρεπε να βοηθήσουν!

Χωριστήκαμε σε δυο ομάδες, καθεμία με αρχηγό ένα ξωτικό,
λύσαμε μυστήρια σε όλο το σχολείο, ψάξαμε, ανακαλύψαμε, διασκεδάσαμε
και φτάσαμε στη λύση του μυστηρίου, στο μυστικό φάκελο που μας έδωσε το μαγικό
δίπλωμα πιλότου ελκήθρου του Αη Βασίλη!
Είμαστε έτοιμοι να βοηθήσουμε τον Άη Βασίλη!
Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε από καρδιάς
το Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων του σχολείου μας
για την άριστη συνεργασία και την άμεση ανταπόκριση στις ανάγκες μας.
Ευχαριστούμε για τις τσάντες της βιβλιοθήκης, το καινούριο Χριστουγεννιάτικο Δέντρο μας,
τα υλικά για τις κατασκευές μας, τα εκπαιδευτικά παιχνίδια και γλυκίσματα.
Ακόμα, ευχαριστούμε θερμά τις μανούλες του Αιμίλιου, της Εβελίνας, του Αντρέα Μάριου, της Γεωργίας και του Νίκου
για την προσφορά παιχνιδιών, υλικών και γλυκών.
Τέλος, εκφράζουμε την ευγνωμοσύνη μας στο στρατιωτικό και συγγραφέα
κ Δημήτρη Ταουκίδη, για την προσφορά του υπέροχο βιβλίου του:
“Ο μπαμπάς και το ελικόπτερο”
τα έσοδα του οποίου πηγαίνουν στο “Χαμόγελο του Παιδιού“
και για την προσωπική αφιέρωση στο σχολείο μας!
«Εγώ, εσύ, εμείς»
Η υποδοχή των προσφύγων που φτάνουν στη χώρα μας λόγω των πολέμων, των παραβιάσεων των ανθρωπίνων
δικαιωμάτων και των εμφύλιων συγκρούσεων είναι ένα ζήτημα που απασχόλησε και θα συνεχίζει να απασχολεί την ελληνική πολιτεία
ιδιαίτερα σε μια εποχή κατά την οποία ο αριθμός των αναγκαστικά εκτοπισμένων σε παγκόσμιο επίπεδο
είναι πρωτοφανής – πάνω από 100 εκατομμύρια (UNHCR, 2022).
Στο πλαίσιο αυτό, και δεδομένου ότι ο μισός σχεδόν προσφυγικός πληθυσμός είναι παιδιά (UNHCR, 2021),
η σχολική ένταξη και εκπαίδευση αυτών αποτελεί προτεραιότητα και, ταυτόχρονα, υποχρέωση του κράτους βάσει των διεθνών συμβάσεων,
των ευρωπαϊκών οδηγιών και των εθνικών νόμων.
Η Περιφερειακή Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Κεντρικής Μακεδονίας,
λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω, καθώς και την ανάγκη των εκπαιδευτικών για ενημέρωση και ευαισθητοποίηση
των μαθητών/τριών επί του θέματος, προέβη σε συνεργασία με την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες για τη
δημιουργία του εκπαιδευτικού προγράμματος “Εγώ, εσύ, εμείς”, το οποίο υλοποιήσαμε με την πολύτιμη βοήθεια και καθοδήγηση
της Συντονίστρια Π.Ε. Προσφύγων Αστικού Ιστού Δυτικής Θεσσαλονίκης κα Αναστασίας Τομπάζη.
1 ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗΣ
Ξεκινώντας, ασχοληθήκαμε με τα συναισθήματα, αξιοποιώντας το υλικό του Προγράμματος και θέτοντας ως μαθησιακούς στόχους:
την αναγνώριση συναισθημάτων, την έκφραση τους μέσω παντομίμας και μέσω της δημιουργίας ενός πίνακα, όπου καθημερινά τα παιδιά δήλωναν το πώς αισθάνονται.
2 ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΤΗΤΑ
Κεντρικός στόχος των επόμενων δραστηριοτήτων ήταν να κατανοήσουν οι μαθητές και οι μαθήτριες ότι οι άνθρωποι
στα διάφορα μέρη του κόσμου αλληλεπιδρούν και εκφράζονται με
διαφορετικούς τρόπους, ότι η ποικιλομορφία του κόσμου μας οφείλεται σε αυτές τις
διαφορές και να ανακαλύψουν άλλες κουλτούρες, νατις εξερευνήσουν και να τις
συζητήσουν με την οικογένειά τους.
Δραστηριότητα 1
Διάφοροι τρόποι χαιρετισμού
Στο πλαίσιο μιας ομαδικής δραστηριότητας, δείξαμε χαιρετισμούς από
διάφορες χώρες και πολιτισμούς επιλέγοντας ένα παιδί κάθε φορά
και αλληλεπιδρούσαμε μαζί του.
Στη συνέχεια, ζητούσαμε από το παιδί να χαιρετίσει κάποιον άλλον με τον ίδιο τρόπο και μετέπειτα από όλα τα παιδιά να εξασκηθούν στον χαιρετισμό μεταξύ τους. Ρωτούσαμε
τι τους φάνηκε ίδιο και τι διαφορετικό στους διάφορους χαιρετισμούς, αν τους άρεσε κάποιος περισσότερο.
Κάθε μέρα, για μία εβδομάδα χαιρετιόμασταν κατά την προσέλευση και αποχώρηση με ένα διαφορετικό τρόπο, από άλλη χώρα κάθε φορά.
Στο τέλος της εβδομάδας, συζητήσαμε αν ήταν εύκολο ή δύσκολο να θυμούνται τον
Χαιρετισμό, το πώς θα τους φαινόταν αν έπρεπε κάθε μέρα να
χαιρετάνε με νέο τρόπο και αν ξέρουν κάποιον που μετακόμισε σε καινούριο
μέρος και έπρεπε να το κάνει αυτό.
Δραστηριότητα 2: Χαιρετισμοί στον χάρτη
Αφού ολοκληρώσαμε τους χαιρετισμούς, χρησιμοποιήσαμε τον παγκόσμιο χάρτη και είδαμε από που προέρχονται οι χαιρετισμοί,
συζητώντας για τις διάφορες χώρες και ερευνήσαμε τα βιώματα των παιδιών:
πόσο μακριά είναι από την Ελλάδα, αν γνωρίζουν κάποιον/α από αυτή τη χώρα, αν έχουν πάει κτλ.
Δραστηριότητα 3: Μουσική από όλο τον κόσμο
Βάλαμε μουσική και ζητήσαμε από τα παιδιά να τη ζωγραφίσουν, να την περιγράψουν, να
ακολουθήσουν τον ρυθμό ή να χορέψουν. Ρωτήσαμε:
-Τι συναισθήματα νιώθετε ακούγοντας αυτή τη μουσική;
-Ποια χρώματα «ακούτε»;
-Αν αυτή η μουσική ήταν ένα ζώο, τι ζώο θα ήταν;
Η δραστηριότητα αυτή αποτελεί μέρος του εγκεκριμένου από το ΥΠΑΙΘ εκπαιδευτικού οδηγού
“Μαθαίνουμε για τους Πρόσφυγες. Οδηγός δραστηριοτήτων για την Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση”
(2017) της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες.
Αξιοποιήσαμε ακόμη την εφαρμογή Radio Garden : https://radio.garden/
όπου τα παιδιά επέλεγαν μέρη του κόσμου ακούγοντας ζωντανά μουσική και τη γλώσσα στις διάφορες χώρες, μέσω ραδιοφωνικών εκπομπών.
Συζητήσαμε για τις ομοιότητες/ διαφορές, τι μας άρεσε και για τον πολιτισμό σε αυτές.
Στη συνέχεια, παίξαμε με τη μουσική: ακούγοντας μουσικά κομμάτια, τα παιδιά έπρεπε να μαντέψουν από πού είναι και στη συνέχεια να βρουν τη σωστή χώρα ή τον πολιτισμό από τα μέρη που είχαμε μάθει.
Δραστηριότητα 4: Φαγητά από όλο τον κόσμο
Ζητήσαμε από τα νήπια να πουν τι έχουν για πρωινό, να αναφέρουν άλλα πράγματα που τρώνε συνήθως το πρωί και φτιάξαμε έναν κατάλογο με τα φαγητά.
Στη συνέχεια, παρουσιάσαμε τα πιο δημοφιλή πρωινά γεύματα από τις χώρες
που είχαμε ήδη ερευνήσει.
Διοργανώσαμε ένα μάθημα μαγειρικής, όπου τα παιδιά έφτιαξαν
το πρωινό τους γεύμα και ζεστή χριστουγεννιάτικη σοκολάτα.
3. Η Ιστορία της RAHF
ΠΡΟΒΟΛΗ ΤOY BINTEO: “Η ιστορία της Rahf“
Παρακολουθήσαμε το βίντεο “Η ιστορία της Rahf” στην ιστοσελίδα της Ύπατης Αρμοστείας,
ενός μικρού κοριτσιού πρόσφυγα από τη Συρία.
Συζητήσαμε τις παρακάτω ερωτήσεις:
-Από πού κατάγεται η Rahf;
-Πόσων χρονών είναι;
-Ποιες γλώσσες μιλάει;
-Με ποιον μιλάει η Rahf στο κρεβάτι της;
-Τι άλλα πράγματα έχει η Rahf στο δωμάτιό της;
-Με ποια αθλήματα ασχολείται η Rahf;
-Τι πιστεύετε ότι θα γίνει η Rahf όταν μεγαλώσει;
-Τι θυμάται η Rahf για το σπίτι της στη Συρία;
-Τι χρώμα είναι το κρεβάτι και οι κουρτίνες στο δωμάτιο της Rahf;
-Τι λέει η Rahf ότι της αρέσει στο Λουξεμβούργο;
Στη συνέχεια ζητήσαμε από τα παιδιά να σκεφτούν αν τα ίδια ή οι συμμαθητές τους
θα μπορούσαν να είναι φίλοι της Rahf, αν υπάρχουν
ανάμεσά τους κοινά στοιχεία, τι είδους πράγματα θα μπορούσαν να κάνουν μαζί και τι
παιχνίδια ίσως θα τους άρεσε να παίζουν.
Μετέπειτα, ασχοληθήκαμε με το αραβικό αλφάβητο, γνωρίζοντας τη γραπτή γλώσσα της Rahf
και επιχειρήσαμε να γράψουμε σε αυτό.
Ρωτήσαμε τα παιδιά αν πιστεύουν ότι μοιάζουν με τη Rahf ή όχι.
Καταλήξαμε πως μοιάζουμε πολύ.
Έχουμε παρόμοιες ανάγκες, καθημερινότητα, όνειρα και στόχους.
4 ΒΙΝΤΕΟ ΕΙΡΗΝΗ – Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΝΟΣ ΠΑΙΔΙΟΥ – ΠΡΟΣΦΥΓΑ
Είδαμε την ταινία: “Ειρήνη – Η ιστορία ενός παιδιού – πρόσφυγα”
Έχοντας ακούσει την ιστορία της ηρωίδας, θέσαμε ως εκπαιδευτικό στόχο το να αναρωτηθούν
οι μαθητές/τριες πώς είναι να αφήνει ένα παιδί με βίαιο τρόπο το
σπίτι και την πατρίδα του και πώς μπορεί να νιώθει όταν αναγκάζεται να το κάνει. Να
κατανοήσουν την έννοια της διαφορετικότητας και του αποκλεισμού, σε συνδυασμό
με τις βασικές και καθολικές ανάγκες των ανθρώπων.
Συζητήσαμε την ιστορία και παίξαμε παιχνίδια στον υπολογιστή, σειροθετήσαμε
τα γεγονότα, αναφέροντας σε κάθε σταθμό τα συναισθήματα της Ειρήνης
και δραματοποιήσαμε όσα είδαμε.
5. ΣΥΝΔΕΣΗ ΤΗΣ ΣΧΟΛΙΚΉΣ ΜΑΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ ΜΕ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
Στην τελευταία φάση του Προγράμματος αποφασίσαμε να αξιοποιήσουμε τα βιβλία της σχολικής μας βιβλιοθήκης, συνδέοντας τη με το Πρόγραμμα «Εγώ, εσύ, εμείς»,
προάγοντας έτσι τη συνέχιση διαπραγμάτευσης των εννοιών της διαφορετικότητας και του αποκλεισμού του «άλλου».
Γνωρίσαμε τον παρδαλό Ελμερ, το «Αόρατο Αγόρι», τον «Κόκκινο Άνθρωπο» που ταξίδευε από χώρα σε χώρα μέχρι να μην είναι πια παράξενος,
τον Βρωμοποντικό από το βιβλίο «ο βάτραχος και ο Ξένος» και το περίεργο ζωάκι
που κουβαλούσε το σπίτι του σε μια Βαλίτσα.
Μέσα από το Πρόγραμμα μπήκαμε στη θέση του Άλλου, διαπιστώσαμε πως ο «ξένος» μπορεί να μας τρομάζει
ή να μας φοβίζει κάποιες φορές,
αλλά αν του δώσουμε την ευκαιρία να γνωριστούμε μπορεί να διαπιστώσουμε
πόσο μας μοιάζει και ίσως να γίνουμε φίλοι!
έργο των παιδιών όπου έγραψαν στα τετράγωνα το τι πίστευαν για τον “ξένο” πριν τον γνωρίσουν
και στα συννεφάκια τη γνώμη τους αφού τον γνώρισαν.
Στις 3 Δεκεμβρίου, Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία, το Νηπιαγωγείο μας
συμμετείχε στις βιωματικές δράσεις του πανελλήνιου challenge ενσυναίσθησης
που διοργάνωσε το 10ο Νηπιαγωγείο Χαλανδρίου, με τίτλο: «Μπες στη θέση μου, παίξε, μάθε, νιώσε».
Για να κατανοήσουν τα παιδιά καλύτερα τις διαφορετικές μορφές αναπηρίας,
χωρίσαμε τις δράσεις μας σε τέσσερις βασικές κατηγορίες:
τυφλότητα, κώφωση/βαρηκοΐα, κινητική αναπηρία και νοητική αναπηρία.
Κάθε ομάδα δραστηριοτήτων είχε στόχο να βοηθήσει τα παιδιά να νιώσουν – όσο γίνεται –
πώς βιώνει την καθημερινότητα ένας άνθρωπος που αντιμετωπίζει τις συγκεκριμένες δυσκολίες.
Με αυτό τον τρόπο, τα παιδιά απέκτησαν μια πιο βαθιά και βιωματική κατανόηση
της διαφορετικότητας και της αξίας της ενσυναίσθησης.
Τυφλότητα – Μαθαίνω τον κόσμο χωρίς να βλέπω
Τα παιδιά πέρασαν διαδρομή με εμπόδια με κλειστά μάτια χρησιμοποιώντας μπαστούνι,
μάντεψαν αντικείμενα με την αφή, αναγνώρισαν τρόφιμα από τη μυρωδιά και γνώρισαν
γράμματα Braille από συσκευασίες φαρμάκων.
Κώφωση – Η δύναμη της σιωπής και της νοηματικής
Παρακολουθήσαμε δελτίο ειδήσεων στην Ελληνική Νοηματική Γλώσσα, τα παιδιά δοκίμασαν να σχηματίσουν
το όνομά τους στη νοηματική και να επικοινωνήσουν χωρίς ήχο.
Κινητική Αναπηρία – Η κίνηση με διαφορετικό τρόπο
Φορέσαμε χοντρά γάντια και προσπαθήσαμε να περάσουμε χάντρες σε σύρμα πίπας, ενώ
τα παιδιά ζωγράφισαν με το στόμα ή τα δάχτυλα των ποδιών.
Νοητική Αναπηρία – Κατανόηση και σεβασμός
Ένα παιδί προσπαθούσε να τραγουδήσει ένα τραγούδι, ενώ οι υπόλοιποι έκαναν
θορύβους ή άναβαν–έσβηναν τα φώτα.
Ακόμη, ζωγραφίσαμε πλάτη με πλάτη, δίνοντας προφορικές οδηγίες ο ένασ στον άλλο
και συγκρίναμε ζωγραφιές.
Τέλος, παρακολουθήσαμε οπτικές ψευδαισθήσεις.
Στόχος των παραπάνω δραστηριοτήτων ήταν να κατανοήσουν τα παιδιά
πως ο εγκεφαλός μας δε λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο,
δεν κατανοούμε ίδια τις πληροφορίες, λεκτικές και οπτικές.
Επιπρόσθετα, διαβάσαμε τα βιβλία: “Η Αργυρώ γελάει” και “Φένια, η αγαπημένη των ήχων”
και συζητήσαμε πως οι άνθρωποι με αναπηρία
έχουν τις ίδιες ανάγκες με όλους, τα ίδια δικαιώματα και είναι πλήρως ικανοί και ισότιμοι.
Κλείσαμε με το μουσικό βίντεο της Παραολυμπιάδας Ρίο «Yes, you can»
που αποδεικνύει πως τα άτομα με αναπηρία μπορούν να γίνουν ΥΠΕΡΗΡΩΕΣ!
Στις 10/11 το νηπιαγωγείο μας επισκέφτηκε το Μουσείο Νερού,
όπου είχαμε την ευκαιρία να συμμετάσχουμε σε ένα πλούσιο εκπαιδευτικό και διαδραστικό πρόγραμμα.
Με την είσοδό μας, τα παιδιά χωρίστηκαν σε δυο μικρές ομάδες
και εντάχθηκαν αμέσως στο κλίμα της επίσκεψης.
Ξεκινήσαμε με μια βιωματική δραστηριότητα, κατά την οποία, μέσα από οπτικά και ηχητικά ντοκουμέντα,
τα παιδιά σύγκριναν τον τρόπο υδροδότησης παλαιότερων εποχών με τον σημερινό.
Συζητήσαμε για τη σημασία του νερού στη ζωή μας, την αξία της σωστής χρήσης του και τις συνέπειες της μόλυνσής του.

Στη συνέχεια, παρακολουθήσαμε μια ενότητα αφιερωμένη στον ρόλο του νερού στη μετακίνηση και στις μηχανές.
Τα παιδιά είδαν από κοντά ένα ατμόπλοιο και ένα τρένο που λειτουργούσε με κάρβουνο,
ξύλα και παραγόμενο ατμό, κατανοώντας έτσι πώς το νερό συνέβαλε στην εξέλιξη των μεταφορών.


Ακόμη, περιηγηθήκαμε στον ανοιχτό χώρο του Μουσείου,
όπου τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να παίξουν και να πειραματιστούν με αντλίες νερού,
να δουν πηγάδι και να χρησιμοποιήσουν τουλούμπες, αγγίζοντας στην πράξη τον τρόπο άντλησης νερού στο παρελθόν.
Τέλος, διακοσμήσαμε ζωγραφικά στάμνες
και αποκτήσαμε όλοι ένα πλαστικό μπουκάλι για το νερό μας,
παίρνοντας μαζί μας το μήνυμα του μουσείου:
Γεμίζω Ξανά: Προστατεύω το νερό,
Προστατεύω τη Γη!
Ήταν μια εμπειρία πλούσια σε γνώση, ανακαλύψεις και χαρά, που ενίσχυσε
τη βιωματική μάθηση και την ενεργή συμμετοχή των παιδιών.
