Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία και στα πλαίσια των Εργαστηρίων Δεξιοτήτων Γ΄ Θεματικού Κύκλου, Υποενότητα Ενδιαφέρομαι και Ενεργώ – Κοινωνική Ενσυναίσθηση και Ευθύνη, τίτλος : “Είμαι εγώ, είμαι μονάδικός!”, στο νηπιαγωγείο μας ξεκινήσαμε ένα ξεχωριστό ταξίδι αυτογνωσίας, ισότητας και αποδοχής της διαφορετικότητας. Ένα ταξίδι γεμάτο χρώματα, συναισθήματα και πολύτιμες ανακαλύψεις!

Το πρόγραμμά ξεκινησε γνωρίζοντας το φίλο μας το “Ελμερ, τον παρδαλό ελέφαντα” και την ιστορία του! Τα παιδιά μας είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν καλύτερα τον εαυτό τους και να κατανοήσουν ότι ο καθένας μας είναι μοναδικός. Μιλήσαμε για τα εξωτερικά χαρακτηριστικά που μας κάνουν να ξεχωρίζουμε (το χρώμα των μαλλιών, του δέρματος, το ύψος), αλλά και για τα εσωτερικά, όπως τα συναισθήματα, ο τρόπος που σκεφτόμαστε και φερόμαστε, τα ταλέντα και οι αξίες μας.

Οι μαθητές μας γνώρισαν την έννοια της Αναπηρίας, τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα άτομα με αναπηρία αλλά και τους τρόπους αντιμετώπισής τους, τη σημασία της ισότιμης μεταχείρισης και κοινωνικής ένταξης, ευαισθητοποιήθηκαν σε θέματα σεβασμού των δικαιωμάτων των ατόμων με αναπηρία και απέκτησαν δεξιότητες αναγνώρισης και αποδοχής.Γνωρίσαμε όλες τις αναπηρίες μία προς μία, μιλήσαμε για αυτές, δραματοποιήσαμε ιστορίες, μπαίνοντας στη θέση ηρώων με αναπηρία και νιώθοντας τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν καθημερινά! Παίξαμε παιχνίδια παντομίμας μιμούμενοι όλες τις αναπηρίες:

Ζωγραφίσαμε χωρίς χέρια, χρησιμοποιώντας το στόμα ή τα πόδια μας, ανακαλύπτοντας τη δύναμη της προσπάθειας:

Αφού καταλάβαμε τι σημάινει “αναπηρία”, μάθαμε να γράφουμε και τη λέξη μόνοι μας:

Με αφορμή αυτό το εργαστήριο, αλλά και στο πλαίσιο της εβδομάδας αφιερωμένης στην αναπηρία που προηγήθηκε, ήρθαμε πιο κοντά με τους φίλους μας από το Ειδικό Νηπιαγωγείο, με το οποίο συστεγάζεται το σχολείο μας. Μέσα από κοινές δράσεις ξεκινήσαμε βήματα συνεκπαίδευσης, με σκοπό να γνωριστούμε, να συνεργαστούμε και να δημιουργήσουμε μαζί. Παίξαμε παιχνίδια μίμησης και συνεργασίας, γελάσαμε, ζωγραφίσαμε, μοιραστήκαμε στιγμές!

Καταλάβαμε πως, παρόλο που ο καθένας μας είναι διαφορετικός, στην καρδιά είμαστε ίδιοι. Ίσοι σε αξία, ίσοι στα συναισθήματα, ίσοι στη χαρά, στη φιλία και στο δικαίωμα να ζούμε και να μαθαίνουμε μαζί! Το εργαστήριο αυτό μάς έδωσε την ευκαιρία να καλλιεργήσουμε την ενσυναίσθηση, τη συνεργασία και τη βαθιά κατανόηση ότι η αποδοχή και η συμπερίληψη ξεκινούν από την προσχολική ηλικία. Και όταν τα παιδιά βιώνουν από νωρίς τη χαρά του “μαζί”, τότε ο κόσμος γίνεται λίγο πιο φωτεινός.