Αγαπητοί γονείς,σας καλωσορίζουμε στο νηπιαγωγείο Δρυοπίδας και σας ευχόμαστε μια καλή σχολική χρονιά.Ξεκινώντας,θα θέλαμε να επισημάνουμε τη σπουδαιότητα των εμπειριών-βιωμάτων των πρώτων χρόνων της ζωής του παιδιού στην ανάπτυξη και τη μάθηση,αλλά και στην μετέπειτα ατομική και κοινωνική του εξέλιξη.Έτσι το σχολείο,ως φορέας που προάγει την ανάπτυξη και τη μάθηση καλείται να συμβάλλει προς αυτήν την κατεύθυνση.Βέβαια,προσωπικοί και κοινωνικοί παράγοντες μπορούν είτε να ενισχύσουν αυτήν την προσπάθεια ή αντίθετα να τη δυσχεράνουν.Άρα,η στάση μας για την είσοδο του παιδιού στο σχολείο είναι καθοριστικής σημασίας για την όσο το δυνατόν ομαλότερη μετάβασή του σ’αυτό.Για τους παραπάνω λόγους και έχοντας επίγνωση των δυσκολιών που μπορεί να υπάρξουν τις πρώτες μέρες στο σχολείο,θα θέλαμε να επισημάνουμε τα εξής:

Τα παιδιά καλούνται να προσαρμοστούν σ’ένα περιβάλλον άγνωστο γι’αυτά,μακριά απ’την ασφάλεια του σπιτιού τους.Είναι φυσικό να υπάρξουν αντιδράσεις ή ακόμα και συναισθηματικές εκρήξεις.(π.χ.κλάμα)

Επίσης,από τη μια στιγμή στην άλλη πρέπει να υπακούσουν σε κανόνες,να ακολουθούν οδηγίες,να συμμετέχουν σε κοινές δράσεις,να κάνουν φίλους,να μοιραστούν και να συνεργαστούν.

Τέλος, καλούνται να έχουν ως πρόσωπο αναφοράς ένα άγνωστο εντελώς γι’αυτά άτομο,την ‘’κυρία’’ τους.

Όλα τα παραπάνω συνοψίζουν τις δυσκολίες που μπορεί να συναντήσουν τα παιδιά στο νέο τους ξεκίνημα και εμείς ,παιδαγωγοί και γονείς πρέπει να τα βοηθήσουμε να κάνουν όσο το δυνατόν πιο ομαλά αυτή τη μετάβαση:

• Συζητάμε με τα παιδιά για το σχολείο τους(τι φαντάζονται/τι θα θέλανε να κάνουν,πως θέλουν να είναι η δασκάλα τους…)και τα ενθαρρύνουμε να ζωγραφίσουν κάτι σχετικό.
• Διαβάζουμε ιστορίες/κουκλοθέατρο για το σχολείο και για ήρωες που φοβόντουσαν την 1^η μέρα και συζητάμε για τα συναισθήματά τους
• Λέμε δικές μας σχολικές εμπειρίες και ίσως και κάτι αστείο
• Δείχνουμε ότι κατανοούμε τα συναισθήματα τους λέγοντας:<<Καταλαβαίνω ότι φοβάσαι..>> ή<<Δεν πειράζει να νιώθεις έτσι..>> ή ακόμα<<Σε νιώθω.Και εγώ το ίδιο ένιωθα, όταν πήγα στο σχολείο.Ευτυχώς οι φίλοι μου με βοηθήσαν σ’αυτό..>>
• Ενισχύουμε την επιθυμητή συμπεριφορά<<Σ’ευχαριστώ που…>>,<<Μπράβο που…>>
• Προσπαθούμε να μη μεταφέρουμε το άγχος μας στα παιδιά
• Επιτρέπουμε να πάρουν μαζί τους στο σχολείο κάτι που θα θυμίζει το σπίτι τους και θα τα κάνει να νιώσουν καλύτερα(π.χ ένα παιχνίδι,μια φωτογραφία κτλ)
• Τα βοηθάμε να είναι ανεξάρτητα και να αυτόεξυπηρετούνται,αλλά και να είναι υπεύθυνα για τα αντικείμενα τους
• Ενθαρρύνουμε τα παιδιά να έχουν κοινωνικές επαφές και εκτός σχολείου
• Δίνουμε ΧΡΟΝΟ στο παιδί να προσαρμοστεί και δεν το συγκρίνουμε με τ’άλλα παιδιά.

Και να θυμάστε ότι είμαστε στη διάθεση σας για ο,τι χρειαστείτε!

… Όσα πραγματικά πρέπει να ξέρω για το πώς να ζω, τι να κάνω και πώς να είμαι, τα έμαθα στο Νηπιαγωγείο. Η σοφία δε βρισκόταν στην κορυφή του σχολικού βουνού, αλλά εκεί, στα βουναλάκια από άμμο, στο νηπιαγωγείο.

• Αυτά είναι τα πράγματα που έμαθα:
• Να μοιράζεσαι τα πάντα.
• Να παίζεις τίμια.
• Να μη χτυπάς τους άλλους.
• Να βάζεις τα πράγματα πάλι εκεί που τα βρήκες.
• Να καθαρίζεις τις τσαπατσουλιές σου.
• Να μην παίρνεις τα πράγματα που δεν είναι δικά σου.
• Να λες συγγνώμη, όταν πληγώνεις κάποιον.
• Να πλένεις τα χέρια σου πριν από το φαγητό.
• Να κοκκινίζεις.
• Ζεστά κουλουράκια και κρύο γάλα κάνουν καλό.
• Να ζεις μια ισορροπημένη ζωή, να μαθαίνεις λίγο, να σκέπτεσαι λίγο, να σχεδιάζεις, να ζωγραφίζεις, να τραγουδάς, να χορεύεις, να παίζεις και να εργάζεσαι κάθε μέρα από λίγο.
• Να παίρνεις έναν υπνάκο το απόγευμα.
• Όταν βγαίνεις έξω στον κόσμο, να προσέχεις την κίνηση, να κρατιέσαι από το χέρι και να μένεις μαζί με τους άλλους.
• Να αντιλαμβάνεσαι τα θαύματα. Να θυμάσαι το μικρό σπόρο μέσα στο δοχείο από φελιζόλ. Οι ρίζες πάνε προς τα κάτω και το φυτό προς τα πάνω. Κανείς πραγματικά δεν ξέρει πώς και γιατί, αλλά όλοι μας μοιάζουμε σ’ αυτό.
• Τα χρυσόψαρα, τα χάμστερς, τα άσπρα ποντίκια, ακόμη κι ο μικρός σπόρος μέσα στο πλαστικό δοχείο, όλα πεθαίνουν. Το ίδιο κι εμείς.
• Να θυμάσαι τελικά τα βιβλία και την πρώτη λέξη που έμαθες την πιο μεγάλη απ’ όλες: τη λέξη ΚΟΙΤΑ.

Όλα όσα πρέπει να ξέρετε βρίσκονται κάπου εδώ μέσα. Ο χρυσός κανόνας, η αγάπη και οι βασικές αρχές υγιεινής, η οικολογία, η πολιτική, η ισότητα και η υγιεινή ζωή.

Πάρτε μια απ’ αυτές τις συμβουλές, εκφράστε την με επιτηδευμένη ορολογία ενηλίκων και εφαρμόστε τη στην οικογενειακή σας ζωή, στην εργασία σας, στην κυβέρνησή σας, στον κόσμο σας και θα παραμείνει αληθινή, ξεκάθαρη, σταθερή.

Σκεφτείτε πόσο καλύτερος θα ήταν ο κόσμος, αν όλοι εμείς οι άνθρωποι τρώγαμε γάλα με κουλουράκια γύρω στις τρεις το απόγευμα και μετά ξαπλώναμε κάτω από τις κουβέρτες για έναν υπνάκο.

Ή, αν όλες οι κυβερνήσεις είχαν ως βασική αρχή να βάζουν πάντα τα πράγματα εκεί που τα βρήκαν και να καθαρίζουν τις τσαπατσουλιές τους.

Είναι ακόμη αλήθεια, ανεξάρτητα από την ηλικία σας, πως όταν βγαίνετε έξω στον κόσμο είναι καλύτερα να κρατιέστε από το χέρι και να μένετε μαζί με τους άλλους…