20 Ιουλίου 1974: Δεν ξεχνώ.
ΤΜΗΜΑ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ
Ο Γιάννης και ο Πεύκος
Η κατάρα του πεύκου
του Ζαχαρία Παπαντωνίου (1877-1940)
«Γιάννη, γιατί έκοψες τον πεύκο;
Γιατί; Γιατί;»
Αγέρας θα ’ναι, λέει ο Γιάννης
και περπατεί.
Ανάβει η πέτρα, το λιβάδι
βγάνει φωτιά.
Να ’βρισκε ο Γιάννης μια βρυσούλα,
μια ρεματιά!
Μες το λιοπύρι, μες στον κάμπο
να ένα δεντρί…
Ξαπλώθη ο Γιάννης αποκάτου,
δροσιά να βρει.
Το δέντρο παίρνει τα κλαριά του
και περπατεί!
Δεν θ΄ ανασάνω, λέει ο Γιάννης,
γιατί, γιατί;
«Γιάννη, πού κίνησες να φτάσεις;»
«Στα δυο χωριά.»
«Κι ακόμα βρίσκεσαι δω κάτου;
Πολύ μακριά!»
«Εγώ πηγαίνω, όλο πηγαίνω.
Τι έφταιξα εγώ;
Σκιάζεται ο λόγκος και με φεύγει,
γι’ αυτό είμαι δω.
Πότε ξεκίνησα; Είναι μέρες…
για δυο, για τρεις…
Ο νους μου σήμερα δε ξέρω,
τ’ είναι βαρύς».
«Να μια βρυσούλα, πιε νεράκι
να δροσιστείς».
Σκύβει να πιει νερό στη βρύση,
στερεύει ευθύς.
Οι μέρες πέρασαν κι οι μήνες,
φεύγει ο καιρός,
Στον ίδιο τόπο είν’ ο Γιάννης,
κι ας τρέχει εμπρός…
Να το χινόπωρο, να οι μπόρες,
μα πού κλαρί;
Χτυπιέται ορθός με το χαλάζι,
με τη βροχή.
«Γιάννη, γιατί έσφαξες το δέντρο,
το σπλαχνικό,
που ‘ριχνεν ίσκιο στο κοπάδι
και στο βοσκό;»
Ο πεύκος μίλαε στον αέρα
– τ’ ακούς, τ’ ακούς;-
και τραγουδούσε σα φλογέρα
στους μπιστικούς.
«Φρύγανο και κλαρί του πήρες
και τις δροσιές
Και το ρετσίνι του ποτάμι
απ΄ τις πληγές.
Σακάτης ήτανε κι ολόρθος,
ως τη χρονιά,
Που τον εγκρέμισες για ξύλα,
Γιάννη φονιά!»
«Τη χάρη σου ερημοκλησάκι,
την προσκυνώ,
Βόηθα να φτάσω κάποιαν ώρα
και να σταθώ…
Η μάνα μου θα περιμένει
κι έχω βοσκή…
Κι είχα και τρύγο… Τι ώρα νάναι
και τι εποχή;
Ξεκίνησα το καλοκαίρι
-να στοχαστείς-
Κι ήρθε και μ’ ήβρε ο χειμώνας
μεσοστρατίς.
Πάλι Αλωνάρης και λιοπύρι!
Πότε ήρθε; Πώς;
Άγιε, σταμάτησε το λόγκο,
που τρέχει εμπρός.
Άγιε, το δρόμο δεν τον βγάνω
-με τι καρδιά;-
Θέλω να πέσω να πεθάνω,
εδώ κοντά.»
Πέφτει σα δέντρο απ΄ το πελέκι…
βογκάει βαριά.
Μακριά του στάθηκε το δάσος,
πολύ μακριά.
Εκεί τριγύρω ούτε χορτάρι,
φωνή καμιά.
Στ΄ αγκάθια πέθανε, στον κάμπο,
στην ερημιά.-
————————————————————————–
Δεν ξέρω αν τα δέντρα έχουν ψυχή, αλλά σίγουρα έχουν ΖΩΗ.
Καλό Μήνα και Καλό Καλοκαίρι! Χρόνια Πολλά σε εορτάζοντες και εορτάζουσες!
Ρίξ’ τε μια ματιά:
https://www.capital.gr/health/3724231/autes-einai-oi-trofes-pou-periexoun-aspartami-kai-katanalonoume-kathimerina/
Να συμπληρώσω και κάποια αναβράζοντα δισκία.
Από το 2016:
https://thessdiet.gr/index.php?/articles/sumboules/10-logoi-gia-na-apofugete-tin-aspartami-me-kathe-kostos
“Βοήθησε ιδιαίτερα το γεγονός ότι δεν είχα κενά από προηγούμενες τάξεις… “
Έγραψε 20 σε Μαθηματικά, Φυσική και Χημεία και 18,2 στην Έκθεση.
“Βοήθησε ιδιαίτερα το γεγονός ότι δεν είχα κενά από προηγούμενες τάξεις και αγαπούσα πάντα τις θετικές επιστήμες, οπότε διάβαζα με ευχαρίστηση.”
https://www.skai.gr/news/greece/pyrgos-aristouxos-ton-panelladikon-i-anta-mylona-me-19640-moria
Ο νοών, νοείτω. 1
«Ἀλαζονεία ἐμπόδιον σοφίας.»
Βίας ο Πριηνεύς
«Για δες τί σκόνη που σήκωσα!» είπε η μύγα που καθόταν στο πίσω μέρος του άρματος.
Αίσωπος
Είσαι ανυπόφορος, αν σωστά πράττεις.
Αισχύλος
Ο πονηρός άνθρωπος ήρεμα μιλάει, γιατί έχει τα λόγια για παγίδες.
Μένανδρος
Μια από τις τιμωρίες επειδή δεν καταδέχεσαι να ασχοληθείς με την πολιτική, είναι ότι καταντάς να σε κυβερνούν άνθρωποι κατώτεροί σου.
Πλάτωνας
- https://56lyk-athin.att.sch.gr/index.php/ekpaideftikoi/kolokotroni-arxeia
- https://stadiodromia.gr/
- Για την αγάπη των μαθηματικών
- Ελληνική Μαθηματική Εταιρεία
- Επιμόρφωση των Εκπαιδευτικών στις Τ.Π.Ε.
- Επιστημονική Ένωση για τη Διδακτική των Μαθηματικών
- ΗΜΕΡΙΔΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΚΛΕΙΔΕΙΑ ΓΕΩΜΕΤΡΙΑ ΣΤΟ ΛΥΚΕΙΟ.
- Μαθηματικός Περιηγητής
- Μηχανή του χρόνου
- Π.Μ.Σ. "Θεωρία, Πράξη και Αξιολόγηση του Εκπαιδευτικού Έργου"
- Πανελλήνιο Σχολικό Δίκτυο (Αρχική)
- Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων
- Υπουργείο Πολιτισμού Παιδείας και Θρησκευμάτων
- ΨΗΦΙΑΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ