Στην τάξη μας σαν μπεις…

Η Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 2 Απριλίου, τη μέρα γέννησης του μεγάλου “παραμυθά”, Χανς Κρίστιαν Άντερσεν. Την καθιέρωσε η Διεθνής Οργάνωση Βιβλίων για τη Νεότητα το 1966. Από τότε, κάθε χρόνο, ένα διαφορετικό εθνικό τμήμα της οργάνωσης αυτής ετοιμάζει ένα μήνυμα και μια αφίσα, που διανέμονται σε όλο τον κόσμο, με σκοπό να τονίσουν την αξία των βιβλίων και της ανάγνωσης.  Το 2013 υπεύθυνο  είναι το Τμήμα των ΗΠΑ. Η συγγραφέας Pat Mora έγραψε το μήνυμα και την αφίσα φιλοτέχνησε ο συγγραφέας, μουσικός και εικονογράφος Ashley Bryan. Η  μετάφραση του μηνύματος  πραγματοποιήθηκε από τον Ελληνικό τμήμα της ΙΒΒΥ:

“ΒΙΒΛΙΟΧΑΡΑ Σ’ ΟΛΗ ΤΗ ΓΗ”

Το μήνυμα για το 2013

Διαβάζουμε, εγώ κι εσύ.

Τα γράμματα γίνονται λέξεις

κι οι λέξεις έπειτα, όλες μαζί,

γίνονται βιβλία να διαλέξεις.

Άκου πώς ψιθυρίζουν!

Ποτάμια στις σελίδες κελαρύζουν,

αρκούδες τραγουδούν,

όταν το φεγγάρι αντικρίζουν.

Μπαίνουμε σε κάστρα φοβερά.

Δέντρα σκαρφαλώνουν ως τα σύννεφα.

Γενναία κορίτσια πετούν θαρρετά,

αγόρια ψαρεύουν άστρα λαμπερά.

Εσύ κι εγώ διαβάζουμε μαζί,

«βιβλιοχαρά» σ’ όλη τη γη.

[slideboom id=730907&w=425&h=370]

Θα γυρίσει κι ο τροχός… Tου Κύκλου τα γυρίσματα, που ανεβοκατεβαίνουν, και του Τροχού, που ώρες ψηλά κι ώρες στα βάθη πηαίνουν•

Τι είναι ο τροχός;

Ο τροχός είναι κυκλικού σχήματος κατασκευή που περιστρέφεται γύρω από άξονα.

Η ιστορία του τροχού

O τροχός είναι  μια από τις σημαντικότερες και αρχαιότερες εφευρέσεις. Η αρχαιότερη χρήση τροχών είναι πιθανό αυτή των ομώνυμων συσκευών της αγγειοπλαστικής την 5η χιλιετία π.Χ. στη Μεσοποταμία. Κάρα με τροχούς έχουν βρεθεί σε προϊστορικούς τάφους στην περιοχή του Καυκάσου οι οποίοι χρονολογούνται γύρω στο 3700 π.Χ. Οι πρώτοι τροχοί φτιάχτηκαν πιθανότατα από κορμούς δέντρου και η επόμενη εξέλιξη ήταν «οι φέτες» κορμού, η επεξεργασία – τρύπα στο κέντρο – και ο άξονας.

Το δύσκολο στη σύλληψη του τροχού όμως δεν είναι να φανταστεί κανείς έναν κύλινδρο να κυλάει στην περιφέρειά του αλλά τη σύνδεση μιας σταθερής πλατφόρμας στον κύλινδρο αυτόν. «Η αναλαμπή ήταν η σύλληψη του συνδυασμού τροχού και άξονα», λέει ο καθηγητής ανθρωπολογίας David Anthony.

Ο σκοπός κατασκευής και χρήσης;

Η μείωση των τριβών για τη διευκόλυνση της κίνησης.

http://users.sch.gr/kassetas/yPhysics,Wheel.htm

http://el.wikipedia.org

Αρχική σελίδα

http://exeldim.site40.net/istorika/troxos_a.htm

Διασχίζει ή αποτελεί γεωγραφικό σύνορο σε δέκα ευρωπαϊκές χώρες: Γερμανία, Αυστρία, Σλοβακία, Κροατία, Μολδαβία, Ουκρανία, Ουγγαρία, Σερβία, Βουλγαρία, Ρουμανία. Ξεκινάει απ’ το  Μέλανα Δρυμό στη Γερμανία κι αφού ενωθεί με αμέτρητους παραποτάμους, χύνεται στη Μαύρη Θάλασσα. Διασχίζει 4 πρωτεύουσες (Βιέννη, Βουδαπέστη, Βελιγράδι  και Μπρατισλάβα) και πολλές μικρές και μεγάλες πόλεις. Δίπλα στο Δούναβη υπάρχει ποδηλατόδρομος. Έτσι μπορεί κάποιος να διασχίσει την Ευρώπη με το ποδήλατό του δίπλα στο ποτάμι.

Δούναβης

Δούναβης

Ο Γαλάζιος Δούναβης , Johann Strauss

Τα κύματα του Δουνάβεως – Iosif Ivanovich

Το ολοκαύτωμα στο Αρκάδι

Μονή Αρκαδίου

Ο Μουσταφά Πασάς έφθασε έξω από το μοναστήρι το απόγευμα της 6ης Νοεμβρίου 1866. Στη διάθεσή του είχε 15.000 άνδρες  και ισχυρό πυροβολικό. Στη Μονή βρίσκονταν 966 άνθρωποι, από τους οποίους μόνο 250 μπορούσαν να πολεμήσουν. Επικεφαλής των αγωνιστών του Αρκαδίου ήταν ο Πελοποννήσιος ανθυπολοχαγός Ιωάννης Δημακόπουλος και ο ηγούμενος Γαβριήλ.

Οι προτάσεις προς παράδοση απορρίφθηκαν από τους πολιορκημένους και το πρωί της 8ης Νοεμβρίου  άρχισαν οι εχθροπραξίες. Οι Οθωμανοί, παρά τις λυσσαλέες επιθέσεις τους, δεν κατάφεραν να καταλάβουν τη Μονή την πρώτη μέρα. Το βράδυ ζήτησαν ενισχύσεις και μετέφεραν ένα μεγάλο πυροβόλο από το Ρέθυμνο. Την επομένη, 9 Νοεμβρίου, άρχισε το δεύτερο κύμα της επίθεσης. Νωρίς το απόγευμα γκρεμίστηκε το δυτικό τείχος της Μονής από τις βολές του πυροβόλου και οι επιτιθέμενοι εισέβαλαν στο μοναστήρι, αρχίζοντας τη μεγάλη σφαγή.

Στην μπαρουταποθήκη της μονής γράφτηκε η τελευταία πράξη του δράματος και μία ακόμα ένδοξη σελίδα της ελληνικής ιστορίας. Ο Κωστής Γιαμπουδάκης ή κατ’ άλλους ο Εμμανουήλ Σκουλάς την ανατίναξε, σκορπίζοντας το θάνατο, όχι μόνο στους χριστιανούς, αλλά και στους εισβολείς. Αμέσως μετά,  οι Τούρκοι, όρμησαν και κατέσφαξαν όσους είχαν διασωθεί, ενώ έκαψαν τον ναό και λεηλάτησαν τα ιερά κειμήλια.

Από τους Έλληνες που βρίσκονταν στη Μονή, μόνο 3 ή 4 κατόρθωσαν να διαφύγουν, ενώ περίπου 100 πιάστηκαν αιχμάλωτοι. Μεταξύ αυτών και ο Δημακόπουλος, που εκτελέστηκε λίγο αργότερα. Ο ηγούμενος της Μονής Αρκαδίου Γαβριήλ Μαρινάκης είχε σκοτωθεί πριν από την ανατίναξη της μπαρουταποθήκης. Οι νεκροί και τραυματίες του Μουσταφά ανήλθαν σε 1.500 ή σε 3.000, σύμφωνα με κάποιους υπολογισμούς.

http://www.sansimera.gr

[slideboom id=689701&w=425&h=370]

“Η περίοδος της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, πλήν των Σαββάτων και των Κυριακών (οπότε τελείται κανονικά η Θεία Λειτουργία του Χρυσοστόμου και του Μεγάλου Βασιλείου αντίστοιχα), αποτελεί περίοδο «πένθιμη», αφού με το τέλος της, θα κληθούμε να ζήσουμε το Άχραντο Πάθος και την Σταύρωση Του Κυρίου. Είναι περίοδος νηστείας, προετοιμασίας, προσευχής, περισυλλογής και μετανοίας. Για αυτό οι εκκλησιαστικοί κανόνες απαγορεύουν ρητά, την τέλεση  Θείας Λειτουργίας τις καθημερινές, της Σαρακοστής, διότι ο «χαρμόσυνος» χαρακτήρας της Θείας Λειτουργίας, δεν συνάδει με το πένθιμον της περιόδου.”

Επειδή οι πιστοί, τα πρώτα χρόνια,  κοινωνούσαν συχνά, η Εκκλησία, για να μη στερήσει από τους πιστούς τη Θεία Κοινωνία,  καθιέρωσε τη Λειτουργία των Προηγιασμένων Τιμίων Δώρων.

“Λέγοντας  «Προηγιασμένα», όπως το λέει και η  λέξη, εννοούμε τον άρτο και τον  οίνο, τα οποία έχουν καθαγιαστεί  προηγουμένως, σε προηγούμενη δηλαδή Θεία Λειτουργία. Συγκεκριμένα τις  Κυριακές (η και τα Σάββατα) της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, οι Ιερείς δεν εξάγουν όπως συνήθως «έναν αμνό», το «κυβοειδές» τεμάχιο άρτου που τοποθετείται στο κέντρο του Δισκαρίου, και που μετά τον Καθαγιασμό θα γίνει το Σώμα του Κυρίου. Αν πρόκειται να τελεστούν δύο Προηγιασμένες μέσα στην ερχόμενη εβδομάδα (Τετάρτη και Παρασκευή), ο Ιερέας εξάγει από το πρόσφορο (η και από άλλα «υψωμένα» πρόσφορα) με την Αγία Λόγχη, δύο επιπλέον αμνούς, τους τοποθετεί στο Άγιο Δισκάριο, μαζί με αυτόν που θα χρησιμοποιηθεί στην «τρέχουσα»  Θεία Λειτουργία, μαζί με την μερίδα της Θεοτόκου, τις μερίδες των εννέα Ταγμάτων και την μερίδα του οικείου Επισκόπου. Τους δύο επιπλέον αμνούς ο Ιερέας μετά τον καθαγιασμό, θα τους «εμβαπτίσει» στο Τίμιο Αίμα του Κυρίου μας που βρίσκεται στο Άγιο Ποτήριο, και στην συνέχεια θα τους τοποθετήσει, (θα τους «φυλάξει») στο μικρό Αρτοφόριο ( μεταλλικό συνήθως κουτί, που παραμένει πάνω στην Αγία Τράπεζα, αυτήν την περίοδο), μέχρι την μέρα και ώρα που θα τελεστεί η Προηγιασμένη.”

Αρχιμανδρίτου π. Μιλτιάδου Μίτσελλ

Αρχική σελίδα

Μοχλός

Ο ξεσηκωμός του Γένους

ένα δικηγόρο…

Αυτή τη δουλειά θέλατε να την κάνετε πάντα;

Συνειδητοποίησα ότι ήθελα να γίνω δικηγόρος στο Λύκειο, όπου θα έπρεπε να επιλέξω την Κατεύθυνση που θα μου επέτρεπε να εισαχθώ στη Νομική Σχολή.

Σας αρέσει η δουλειά που κάνετε;

Μπορώ να πω ότι μου αρέσει πολύ.

Τι σπουδές έχετε κάνει;

Έχω αποφοιτήσει από τη Νομική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Ποιο είναι το αντικείμενο της δουλειάς σας;

Αντικείμενο της δουλειάς μου είναι να υπερασπίζομαι τα δικαιώματα των πελατών μου, σύμφωνα με τα όσα ορίζει ο νόμος.

Τί ικανότητες χρειάζεται να έχει κάποιος για να ασκήσει αυτό το επάγγελμα;

Πέρα από τις γνώσεις, ο δικηγόρος θα πρέπει να μπορεί να διαχειρίζεται την πίεση του επαγγέλματος, να οργανώνει σωστά τους χρόνους του και να παίρνει τις σωστές αποφάσεις με γνώμονα πάντα το νόμο.

Ποιες είναι οι δυσκολίες της δουλειάς;

Η μεγαλύτερη δυσκολία θα έλεγα ότι είναι το να διαχειριστείς το άγχος και την πίεση που συνεπάγεται το γεγονός ότι η κάθε σου απόφαση μπορεί να επηρεάσει καθοριστικά τη ζωή του πελάτη σου.

Ποιο είναι το πιο όμορφο στοιχείο της δουλειάς σας;

Το πιο όμορφο στοιχείο της δουλειάς μου είναι ότι  με επιχειρήματα προσπαθείς να πείσεις το Δικαστήριο για την ορθότητα των όσων υποστηρίζεις.

Τι θα λέγατε σε κάποιον που θα ήθελε να γίνει δικηγόρος;

Θα του έλεγα ότι πρέπει καταρχάς να διαβάσει πολύ, τόσο για να περάσει στη Σχολή, όσο και να αποφοιτήσει από αυτή. Επίσης, θα πρέπει να γνωρίζει ότι το διάβασμα θα είναι αναπόσπαστο κομμάτι όλης της επαγγελματικής του σταδιοδρομίας. Για εκείνον, ωστόσο, που συνειδητά θα ακολουθήσει το συγκεκριμένο επάγγελμα, μπορώ να τον διαβεβαιώσω ότι η ευχαρίστηση που θα αισθανθεί κατορθώνοντας να υπερασπιστεί τα δικαιώματα του πελάτη του, θα ανταμείψει τους κόπους και τις θυσίες του.

“Δημοσιογράφος”: Γιάννης Τ.