Bring Them Back

I AM GREEK AND I WANT TO GO HOME

Ελληνική τέχνη…σε ξένα μουσεία

Ελληνικά εκθέματα στα μουσεία του κόσμου

Έργα τέχνης της εποχής του Φιλίππου και Αλεξάνδρου σε ξένες χώρες

Ελληνικά έργα τέχνης στα μουσεία του κόσμου

Η Αφροδίτη της Μήλου είναι ένα πολύ γνωστό μαρμάρινο άγαλμα, της ελληνιστικής εποχής, το οποίο βρέθηκε την άνοιξη του 1820 σε αγροτική περιοχή της Μήλου, σε θέση αρχαίου οικισμού, από έναν αγρότη που λεγόταν κατά πάσα πιθανότητα Θεόδωρος ή Γεώργιος Κεντρωτάς. Ο ίδιος, λόγω των πολλών πιέσεων που δέχτηκε (από Γάλλους αρχαιολόγους και διπλωμάτες, από τους Έλληνες προκρίτους του νησιού και από τον δραγουμάνο Μουρούζη που εκπροσωπούσε και την Υψηλή Πύλη, δηλαδή την κυβέρνηση των Οθωμανών) μάλλον δεν μπόρεσε να κερδίσει κάτι σημαντικό από το εύρημά του, αν και οι περισσότερες πηγές αναφέρουν ότι πήρε 400 γρόσια. Το άγαλμα, που βρέθηκε σε πάνω από 6 χωριστά κομμάτια, κατέληξε ένα χρόνο αργότερα στο Μουσείο του Λούβρου, όπου και εκτίθεται μέχρι σήμερα. Στο μουσείο της Μήλου υπάρχει ένα πιστό αντίγραφό του, το οποίο έστειλε αργότερα ως δωρεά το Λούβρο.

Χριστίνα Β.

Ε1 1^ου Δημ. Σχολείου Σκύδρας

 2013-14

Αμφορέας που απεικονίζει τη μάχη του Δαρείου με τον Αλέξανδρο στην κεντρική ζώνη του αμφορέα, πιθανώς τη μάχη Ισσού. Ο Αλέξανδρος απεικονίζεται έφιππος. Σήμερα βρίσκεται στο εθνικό αρχαιολογικό μουσείο της  Νάπολης στην Ιταλία!

Πηγή: http://www.safem.gr

Ιρένα Ντ.

 Ε1 1^ου Δημ. Σχολείου Σκύδρας

 2013-14

Ο κούρος της Τενέας ή Απόλλων της Τενέας  είναι κατασκευασμένος από μάρμαρο της Πάρου. Τα άκρα του βρέθηκαν διαμελισμένα, ένα τμήμα του δεξιού βραχίονα έλειπε και έχει αντικατασταθεί. Η κεφαλή διατηρήθηκε σώα επειδή βρέθηκε μέσα σε ένα πήλινο δοχείο που το προστάτευσε επί αιώνες. Το αγαλματάκι παριστάνει έναν νεανία με γυμνό σφριγηλό αθλητικό σώμα που στηρίζεται και στα δύο πόδια, ενώ το αριστερό πόδι κάνει ένα μικρό βήμα εμπρός. Το πέλμα των ποδιών ακουμπάει το έδαφος. Οι βραχίονες είναι κρεμάμενοι απολύτως συμμετρικά και τα δύο χέρια είναι σφιγμένα σε γροθιές που ακουμπάνε τους μηρούς, σαν να κρατάν κάποια λαβή. Το άγαλμα πρέπει να κατασκευάστηκε στα μέσα του έκτου αιώνα π.Χ., και προφανώς φέρει την υπογραφή κάποιου μαθητή, ή των ίδιων των  γλυπτών Δίποινου  και Σκύλη που είχαν το εργαστήριό τους στην περιοχή της Τενέας . Βρέθηκε το 1846 κοντά στην Κόρινθο  εκεί που ήταν η νεκρόπολη της παλαιάς Τενέας  και από το 1854  εκτίθεται στη Γλυπτοθήκη του Μονάχου. Αντίγραφό του βρίσκεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Βασιλείας.

Πηγή:el.wikipedia.org

Κωνσταντίνα Τσ.

 Ε1 1^ου Δημ. Σχολείου Σκύδρας

 2013-14

ΛΥΓΚΑΣ

Ζώο νυκτόβιο και μοναχικό, ο λύγκας ήταν σχεδόν πάντα αόρατος για τον πολύ κόσμο. Οι αρχαίοι, πάντως, τον γνώριζαν καλά κι εκείνοι του πρωτοέδωσαν το όνομα. Στα νεότερα χρόνια ο λαός μας τον ονόμαζε ρίσσο ή ρίτσο.

Ζει, κυρίως, στα δάση. Η γεωγραφική του κατανομή κάποτε ήταν ευρύτατη. Τον συναντούσαμε στη Ρωσία, στην κεντρική Ασία και σε όλη την Ευρώπη. Σήμερα, ελάχιστα ίχνη λύγκα εντοπίζονται στα Καρπάθια και στην ορεινή διασυνοριακή περιοχή μεταξύ Ελλάδας, ΠΓΔΜ, Αλβανίας και Βουλγαρίας. Πληθυσμοί λύγκα υπάρχουν ακόμη στις Σκανδιναβικές χώρες ενώ καταγράφηκαν και ορισμένοι απομονωμένοι πληθυσμοί στα Πυρηναία. Ο συνολικός πληθυσμός του υπολογίζεται σήμερα στα 7.000 άτομα.

Πρόκειται για ένα υπέροχο αιλουροειδές, περίπου διπλάσιο σε μέγεθος από ένα γάτο. Ξεχωρίζει από την πολύ κοντή ουρά του και τις «φούντες» στις άκρες των αυτιών. Πρόκειται για ένα αρκετά μεγαλόσωμο ζώο, το τρίτο σε μέγεθός σαρκοφάγο της Ευρώπης μετά την αρκούδα και το λύκο. Διαθέτει μακριά πόδια με μεγάλες πατούσες και κοφτερά νύχια, με τα οποία αρπάζει το θήραμα του. Το κεφάλι του είναι στρογγυλό και οι μαύρες τούφες που κοσμούν τα τριγωνικά του αυτιά αποτελούν το χαρακτηριστικότερο γνώρισμά του. Το χρώμα του ποικίλει ανάλογα με την περιοχή στην οποία ζει. Ζυγίζει από 12 ως 35 κιλά. Το μήκος του σώματος του κυμαίνεται από 70 ως 130 εκ και το ύψος του προσεγγίζει τα 65.εκ.

Πηγή: http://www.gpeppas.gr

Ιρένα Ντ.

Ε1 1^ου Δημ. Σκύδρας

2013-14

ΚΑΦΕ ΑΡΚΟΥΔΑ

Είναι άγριο ζώο και από τα μεγαλύτερα χερσαία θηλαστικά. Ζει στη βόρεια Ελλάδα.  Παλιά στην Ελλάδα υπήρχαν πολλές αρκούδες ακόμη και στην Πελοπόννησο.

Είναι ζώο σωματώδες με μεγάλη μυϊκή δύναμη, ιδιαίτερα στο λαιμό και στα άκρα. Έχει τριγωνικό κεφάλι, κυκλικά μικρά αφτιά και μικρά μάτια.

Είναι παμφάγο ζώο. Τρέφεται  με οτιδήποτε υπάρχει στο δάσος. Της αρέσουν παρά πολύ τα φρούτα, το μέλι , η ζάχαρη και τα ψάρια.

Μια συνήθεια της αρκούδας είναι ότι όταν πλησιάζει ο χειμώνας να πέφτει σε χειμερία νάρκη. Η αρκούδα βαδίζει πατώντας σε όλο το πέλμα των ποδιών της, ανήκει δηλαδή στα πελματοβάμονα ζώα.       Είναι ικανή να ψαρεύει και να κάνει αναρρίχηση.

Η αρκούδα  ζει περίπου 20-25 χρόνια. Γεννάει  μια φορά τον χρόνο από 1-3 αρκουδάκια.

Για κάποιους πολιτισμούς η αρκούδα είναι σύμβολο αναγέννησης και παρθενογένεσης, γιατί κρύβεται στη φωλιά της στις αρχές του χειμώνα και εμφανίζεται πάλι την άνοιξη μαζί με τα μικρά της.

Σήμερα η κατάσταση των πληθυσμών και των βιοτόπων της είναι ιδιαίτερα κρίσιμη σε πανευρωπαϊκό επίπεδο: τους τελευταίους δύο αιώνες η καφέ αρκούδα έχασε το 60% της επικράτειάς της και το 50% του πληθυσμού της. Το πιο εντυπωσιακό θηλαστικό του δάσους απειλείται πλέον με εξαφάνιση.

Στην Ελλάδα λειτουργεί το κέντρο προστασίας της αρκούδας με το όνομα ΑΡΚΤΟΥΡΟΣ στο Ν. Φλώρινας!!!!

Πηγές: http://zwakia.blogspot.com

http://el.wikipedia.org

Αντώνης Δ.

Ε1 1^ου Δημ. Σκύδρας

2013-14

ΛΑΜΑ

Το λάμα είναι θηλαστικό και ανήκει στην οικογένεια των Καμηλίδων, είναι δηλαδή συγγενής της καμήλας.

Ζει στα ψηλά οροπέδια του Περού και της Βολιβίας. Προτιμά γενικά τα ψυχρά κλίματα και δεν κατεβαίνει σε ηλιόλουστες και ζεστές πεδιάδες.

Έχει ύψος 1,20μ. περίπου και βάρος γύρω στα 100 κιλά. Το τρίχωμά του είναι μακρύ, με χρώμα κοκκινοκάστανο, λευκό ή μαύρο, ανάλογα με το είδος. Το κεφάλι του λάμα είναι κοντό και στενό, με το στόμα να προεξέχει ελαφρά, για να μπορεί να βόσκει, μιας και είναι φυτοφάγο.

Το θηλυκό κυοφορεί για 10 μήνες, και γεννάει ένα μονάχα μικρό, το οποίο μέσα σ’ ενάμιση χρόνο έχει δημιουργήσει την δική του οικογένεια.

Στην εποχή των Ίνκας τα λάμα προστατεύονταν με αυστηρά μέτρα.

Σήμερα τα ζώα κινδυνεύουν με εξαφάνιση εξαιτίας της συνεχούς θήρευσης για το κρέας, το δέρμα και το μαλλί τους.

Πηγή:el.wikipedia.org

Εβελίνα Ντ.

Ε1 1^ου Δημ. Σκύδρας

2013-14