Κάπως έτσι αρχίζουν οι γιορτές στα σχολεία με ανάγνωση του πρακτικού, παράδοση της σημαίας, βράβευση των μαθητών/τριών … αριστεία … βραβεία… χειροκροτήματα… συγχαρητήρια στους μαθητές και τις μαθήτριες διότι οι καρποί της γνώσης πάντα είναι τα καλύτερα εφόδια για τη μετέπειτα πορεία στη ζωή τους. Συνεχίζουν με ποιήματα, κείμενα, τραγούδια …

Φέτος η κ. Ματίνα Κρίτσα με τον κ. Γιώργο Πράσινο έδωσαν τοπικό χρώμα στη γιορτή, ένα ξετύλιγμα της τοπικής Ιστορίας και μείναμε όλοι ενθουσιασμένοι. Η γιορτή ξεκίνησε  με προβολή παλιών φωτογραφιών ως εξής: Το 1940 βρίσκει την περιοχή μας να έχει αμβλύνει τις τεράστιες κοινωνικές ανισότητες, λόγω διανομής του κλήρου, αύξησης της καλλιεργήσιμης γης, εγγειοβελτιωτικών έργων, αστικοποίησης δημιουργία μιας  σπουδαίας αστικής τάξης. Στα Τρίκαλα λειτουργούσαν εργοστάσια  τσιγάρων, υφαντουργίας, χαλβαδοποιίας, ξυλουργικής, παγοποιίας, μύλοι, ιδιωτική εταιρία  παραγωγής ρεύματος, εργοστάσιο Σταματόπουλου. Η πόλη με τους οικισμούς αριθμούσε 22.852 κατοίκους, ενώ ο νομός Τρικάλων 110.184 κατοίκους. Με την έναρξη του πολέμου δημιουργήθηκαν σε όλες τις συνοικίες της πόλης, καταφύγια και στις κεντρικές πλατείες, οδούς καταφύγια για αντιαεροπορική  προστασία.

Ο τορπιλισμός του καταδρομικού «Έλλη», τον Δεκαπενταύγουστο 1940, στο λιμάνι της Τήνου, το ιταλικό τελεσίγραφο και το ΟΧΙ του Ιωάννη  Μεταξά, η αναφορά του Γιώργου  Σεφέρη στο ημερολόγιο του «Η αυγή που είδα να χαράζει πίσω από τον Υμηττό ήταν άλλη αυγή, άγνωστη» βρίσκει  την  πόλη μας και όλη την Ελλάδα μέσα σε ένα κλίμα ενθουσιασμού, τους φαντάρους να φεύγουν για τον πόλεμο «να χορεύουν και να τραγουδούν με συνοδεία βιολιτζήδων στο καφενείο Ένωση». Διαβάζει ο Χρήστος μαρτυρία  Χαράλαμπου  Ντάφου: «Στις 28 Οκτωβρίου, όταν κηρύχτηκε ο πόλεμος, εγώ ήμουνα στο χωριό μου τα Βανακούλια (Κρύα Βρύση),ετοιμαζόμουν να κάνω χωράφι, όταν με φωνάζουν από το σπίτι «Μάσε  τ΄ άλογα κι έλα αγλήγορα ».  Πάω. Μου λένε «Έχουμε πόλεμο». Ήμουνα κληρωτός του 1937, είκοσι τεσσάρων χρονών. Την άλλη σηκώνομαι και έρχομαι στα Τρίκαλα, παρουσιάζομαι στο στρατό. Με στέλνουν στην εκκλησία, την Αγιά  Φανερωμένη να ντυθώ. Ντύνομαι. Ήταν ένας  αξιωματικός Γιωτάκης. Τον ήξερα.«Που θέλεις να σε στείλω;» μου λέει.«Στην πρώτη γραμμή.» του λέω. Με είχε πιάσει η τρέλα. Φώναζε ο κόσμος ,χόρευε, τραγουδούσε. Τα ζήτω έδιναν και έπαιρναν. Αυτός δε μ΄ έστειλε στην πρώτη  γραμμή .Μ΄ έστειλε στη Λάρισα. Εκεί γινόταν η διαλογή. Εμένα μ΄ έριξαν στα αρτοποιεία. Με αυτοκίνητο μας πήγαν στη Βέροια. Εκεί είδα τους πρώτους Ιταλούς αιχμαλώτους».

Την ίδια ημέρα πρώτος νεκρός ήταν ο στρατιώτης Βασίλειος Τσιαβαλιάρης από την Πιαλεία Τρικάλων και ο Ελευθέριος Ντάσκας, έφεδρος υπολοχαγός από τον Πλάτανο  Τρικάλων. Η σειρήνα ήχησε για πρώτη φορά, από το ρολόι της πόλης μας, στις 2 Νοεμβρίου χωρίς θύματα ευτυχώς. Η νίκη στις 22 Νοεμβρίου στην Κορυτσά  συγκεντρώνει πλήθη κόσμου στην κεντρική πλατεία μας. Η κατάληψη του Αργυρόκαστρου στις 8 Δεκεμβρίου κάνει τους Τρικαλινούς να καληνυχτίζονται  με την ευχή «Και στα Τίρανα.. και στη Ρώμη». Η είσοδος στη Χιμάρα στις 22 του ίδιου μήνα προκαλεί νέους πανηγυρισμούς με την ορχήστρα της Ε.Ο.Ν (Εθνική  Οργάνωση Νέων) και  του στρατού να ψάλλουν τα κάλαντα. Ο λαός διακωμωδεί τους Ιταλούς, με στιχάκια, όπως «τι θέλεις βρε μακαρονά /και κάνεις εκστρατεία/μήπως μας πέρασες και μας για την Αβησσυνία». Στην Αθήνα οι επιθεωρήσεις διακωμωδούν τις ήττες των Ιταλών  με σατυρικές παρλάτες και κωμικά τραγούδια.

Τραγούδι από τη χορωδία: «Παιδιά της Ελλάδος».

Όμως στο μέτωπο οι πολεμικές επιχειρήσεις λόγω του δύσκολου χειμώνα και του δύσβατου εδάφους οδηγούνται σε τέλμα. Τον Ιανουάριου του 1941 η Κλεισούρα στρατηγικής σημασίας πέρασμα καταλαμβάνεται από τους Έλληνες. Ο Χίτλερ αμφισβητώντας τις ικανότητες του Μουσολίνι, επιτίθεται στις 9 Απριλίου μέσω Βουλγαρίας και Γιουγκοσλαβίας. Η συμβολή του 5^ου Συντάγματος πεζικού από τα Τρίκαλα και την Καρδίτσα (ένας νομός τότε) με διοικητή, τον Βολιώτη Δημήτριο Κασλά στο ύψωμα 731, την ίδια μέρα, χαρακτηρίστηκε σαν νέες Θερμοπύλες, με αποτέλεσμα το θάνατο 50 τουλάχιστον  συμπολιτών μας και τον τραυματισμό πολλών.

Ο λογοτέχνης, ακαδημαϊκός Άγγελος Τερζάκης, φαντάρος, στην πρώτη γραμμή του μετώπου αποτυπώνει στο γραπτό του την εικόνα. Διαβάζει ο Σταύρος: «Ξημερώνει η 10η Μαρτίου 1941, ημέρα Δευτέρα, και το πυροβολικό του Καβαλέρο, του Ιταλού Στρατάρχη ξαναρχίζει από την Τρεμπεσίνα, με πείσμα διπλό, γιατί η πρώτη μέρα χάθηκε κι αυτό είναι άσχημο για μίαν επίθεση, που πρέπει να πετύχει στις πρώτες ώρες της. Το κανονίδι τώρα απλώνεται ανατολικά, στο 731.Είναι τέτοιο που μόνο με τους θρυλικούς βομβαρδισμούς του Βερντέν, στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, μπορεί να παραβληθεί. Τ’ ακούει και ζαρώνει περίτρομη η ψυχή του ανθρώπου. Τα ελληνικά πυρά της έκοψαν την ορμή, ως που το μεσημέρι οι Ιταλοί ενισχυμένοι με νέες  δυνάμεις, ξανάρχισαν, όμως, το πεζικό κατόρθωσε με μόνο τα δικά του μέσα να σπάσει το πρώτο κύμα του εχθρού. Στις 6 τ’ απόγεμα οι Ιταλοί άνοιγαν μεγάλη φωτιά κατά του731. Χίμηξαν ύστερα με ταυτόχρονη προσπάθεια να το υπερκεράσουν από τη δημοσιά. Ήταν η έβδομη επίθεσή τους για το 731. Το ύψωμα έμπαινε πια, ζωσμένο με φλόγες στο θρύλο».

Όμως το μέτωπο σπάει. Ο στρατηγός Παπάγος ως επικεφαλής του Ελληνικού  στρατού, σε συνάντηση με τους Βρετανούς είχε ζητήσει την βοήθειά τους και αυτοί στέλνουν την δύναμη W, υπό τον Βρετανό στρατηγό Ουίλσον, αποτελούμενη από Βρετανούς, Νεοζηλανδούς, Αυστραλούς, Παλαιστίνιους και Κύπριους. Αυτή κάνει την εμφάνισή της στα Τρίκαλα στις 13 Απριλίου. Την Μεγάλη Τρίτη 15 Απριλίου του 1941 χτύπησε η σειρήνα και ο ουρανός γέμισε από γερμανικά αεροπλάνα που βομβάρδισαν την πόλη και το μικρό αεροδρόμιο της Βασιλικής προκαλώντας μεγάλες ζημιές και 2 νεκρούς αεροπόρους. Η πόλη ερημώνει, με τους κατοίκους να φεύγουν περνώντας τα απαραίτητα. Καταστροφή .Οι νεκροί είναι πάνω 50, πολλά κτήρια κατεστραμμένα και λεηλατημένα. Η δύναμη W αποχωρεί πλήττοντας το οδικό δίκτυο, τις γέφυρες, με ολοσχερή καταστροφή αυτών, του Αγίου Κων/νου και της Μαρούγκαινας, για να δυσχεράνει την προέλαση των Γερμανών. Το Μεγάλο Σάββατο 19 Απριλίου οι Γερμανοί  εισέρχονται στην Πόλη, επιτάσσουν το κτήριο της Αγροτικής Τράπεζας στην Ασκληπιού, κυκλοφορούν τα μάρκα κατοχής σαν δεύτερο νόμισμα, παράλληλα με την δραχμή, χωρίς αντίκρισμα στην Γερμανία, επιτάσσουν κρατικές αποθήκες, αρπάζοντας τον πλούτο της χώρας μας και φεύγουν μετά από  δύο μήνες. Διαβάζει η Βαλέρια μαρτυρία  Μαρίας Κοντοκώστα.

«Είμαι από οικογένεια πολυτέκνων. Στο σπίτι ήμασταν τέσσερα  αγόρια  και πέντε κορίτσια. Όταν κηρύχτηκε ο πόλεμος το 41, οι γονείς μου έφυγαν από την πόλη. Ο πατέρας μου είχε μια γουμάρα και γύριζε στα χωριά και πουλούσε ξύδι για να ζήσουμε ,γιατί ήμασταν έντεκα άτομα στο σπίτι. Πήγαμε σ΄ένα χωριό που τόλεγαν τότε Τόσκες (Πρίνος).Μέναμε  μαζί με πολλές άλλες οικογένειες  που είχαν και αυτές φύγει από την πόλη  σε μία εκκλησία. Εγώ ήμουνα μικρή δεν τα θυμάμαι. Περνούσαμε πολύ  δύσκολα, κάθε τόσο ερχόταν αεροπλάνα και βομβάρδιζαν. Η μάνα μου επειδή είχε πολλά παιδιά και ήταν πείνα και κατοχή, με πέταξε σ΄ένα χαντάκι. Αβάπτιστη  εγώ. Έρχεται το βράδυ ο αδελφός μου ο μεγάλος, ρωτάει την μάνα μας «Πού το έχεις το μωρό;», «A», λέει αυτή,» «το πέταξα, γιατί ερχόταν  αεροπλάνα και το είχα τυλιγμένο σ΄ ένα κόκκινο χαλάκι, άμα μας έβλεπαν θα μας σκότωναν.»Σηκώνεται αυτός, δεκαεφτά χρονών παιδί ήταν, παίρνει την γουμάρα. «Πού ακριβώς το πέταξες;» Του είπε. Έρχεται, ψάχνει και με βρίσκει. Επειδή ήμουνα παγωμένη και είχα μείνει έξω στο κρύο επτά ώρες, βρίσκει στο δρόμο μια προβατίνα, την κουρεύει και με βάζει μέσα στο μαλλί για να ζεσταθώ. Με φέρνει στην εκκλησία και όταν με βλέπει ή μάνα μου, του λέει:« Δεν  τα΄  άφηνες εκεί που ήταν να το πάρει κάνας χριστιανός να σωθεί ; Έχουμε τόσα παιδιά, με τι θα τα ταΐσουμε. Όταν μεγάλωσα και το μαθα και το κοπανούσα με έλεγε «μανάρι μ΄ τι να κάναμε  είχαμε πολλά παιδιά».

Η πώληση κινητής περιουσία ήταν  επίσης ένας  τρόπος  εξεύρεσης χρημάτων, καθώς και η ανταλλαγή είδους με είδος. Η μαύρη  αγορά  ανθούσε  κάτω  από τα μάτια της αστυνομίας. Στην τρικαλινή ύπαιθρο  η εξεύρεση ειδών διατροφής ήταν σχετικά  πιο εύκολη  από τα ορεινά του νομού. Η μπομπότα, το καλαμποκάλευρο, είχε γίνει τιμή μονάδος για ανταλλαγή τροφίμων. Κοπέλες  ζαλικωμένες, σαν άλλες Ηπειρώτισσες  και οικογενειάρχες  κουβαλούσαν με μύριους κίνδυνους, μπομπότα, λάδι,  δαδί, τροφές για τα ζώα τους για να επιβιώσουν.

Τραγούδι από τη χορωδία «Ηπειρώτισσες».

Η εφημερίδα Αναγέννηση στο φύλλο της 10^ης Φεβρουαρίου του 1942 αναφέρει   ότι, στα συσσίτια  σιτίζονταν 9.050 Τρικαλινοί άποροι, υπερβολικός αριθμός καθώς ήταν περίπου 8.500 οι κάτοικοι. Όμως μετά από συντονισμένη προσπάθεια διεθνών φιλανθρωπικών οργανώσεων, τον Ερυθρό  Σταυρό, την κυβέρνηση της Μέσης Ανατολής,  διοχετεύτηκαν χιλιάδες τόνοι τροφίμων και  ρουχισμού από την Τουρκία στο λιμάνι του Βόλου.

Ένα χρόνο μετά τον βομβαρδισμό της πόλης παρέμεναν τα προβλήματα καθαριότητας και η Ιταλική διοίκηση αναγκάστηκε να κινητοποίηση τους  στρατιώτες της για αυτό. Η ληστρική επιδρομή στον τοπικό πλούτο συνεχιζόταν με παρακράτηση του 10% από την παραγωγή. Στα απομακρυσμένα χωριά αυτό, δεν ήταν εφικτό λόγω τεχνικών δυσκολιών, ενώ στα κοντινά, γινόταν εκτεταμένο πλιάτσικο. Το καλοκαίρι του 1942 η ιταλική μπάντα ΠΙΝΕΡΟΛΟ έδινε ένα ευχάριστο τόνο με τις εμφανίσεις της στην κεντρική πλατεία πάντα έχοντας στο ρεπερτόριο της το mama , που εξέφραζε την αγάπη για την μητέρα. Τον Νοέμβριο του 1942, ξημερώνοντας η 26^η, ενώνονται όλες οι αντιστασιακές  δυνάμεις της Ελλάδος, μαζί με τις Βρετανικές για την επιχείρηση στο Γοργοπόταμο. Η σιδηροδρομική επικοινωνία με την νότια Ελλάδα αποκόπτεται και συγχρόνως οι δυνάμεις του άξονα Γερμανίας -Ιταλίας χάνουν τον ανεφοδιασμό τους για έξι εβδομάδες.

Παράλληλα η αντίσταση άρχισε να ανδρώνεται στη Δυτική Θεσσαλία. Η πρώτη έφοδος  ανταρτών έγινε με παρέλαση στην Καλαμπάκα προκαλώντας ενθουσιασμό στους κατοίκους της και κινητοποίηση των Ιταλικών δυνάμεων. Το 1943 το φάσμα της  πείνας δείχνει να έχει ξεθωριάσει. Τον Φεβρουάριο η ιταλική φρουρά της Καλαμπάκας διατάζει τις γύρω κοινότητες να την εφοδιάσουν με τρόφιμα. Ο Πρόεδρος της κοινότητας Οξύνειας αρνείται τον εφοδιασμό με την αιτιολογία ότι δεν το επιτρέπουν οι αντάρτες. Οι δύσκολες συνθήκες ζωής των Χασιωτών τους έκαναν δύσπιστους την κρατική  εξουσία. Έτσι Νίκος Ζαράλης συντοπίτης τους αντάρτης, παλιός λήσταρχος, έγινε ο αρχηγός τους. Στις 9 Φεβρουαρίου οι Ιταλοί προχωρούν σε λεηλασίες και βιασμούς φθάνοντας στην Οξύνεια. Δύο μέρες αργότερα εγκαταλείπουν το χωριό. Οι αντάρτες σε καλοστημένη παγίδα σκοτώνουν 161 Ιταλούς και συλλαμβάνουν 186 αιχμαλώτους. Τέσσερεις μέρες μετά, στην εβδομαδιαία αγορά συλλαμβάνονται 15 αγρότες, από την περιοχή της Καλαμπάκας οι περισσότεροι και εκτελούνται στο νεκροταφείο. Ήταν οι πρώτες εκτελέσεις Τρικαλινών, πού οδήγησαν στο βουνό όσους ήταν αναμεμειγμένοι σε αντάρτικες οργανώσεις.

Τραγούδι από τη χορωδία «Δυο παιδιά από το βραχώρι.»

Ένα μήνα αργότερα, επιβάλλεται απαγόρευση κυκλοφορίας, εκτός της πόλης με αναρτήσεις, στην τοπικές εφημερίδες  Θάρρος και Αναγέννηση. Στις 27 Φεβρουάριου  του 1943,η κηδεία του ποιητή Κωστή Παλαμά μετατρέπετε σε αυθόρμητο ξέσπασμα εθνικής ανάτασης. Παράλληλα οι  Ιταλοί λαμβάνουν μέτρα προφύλαξης των στρατιωτικών τους δυνάμεων και μετακινούν τους κρατούμενους των φυλακών, λόγω της απομονωμένης θέσης της, στην Λάρισα. Στις 25 Μαρτίου ή το Πάσχα του 1943 στα Τρίκαλα στην  ανατολική  πλευρά του Φρουρίου υψώνεται η ελληνική σημαία, από τον έφηβο λουστράκο της κεντρικής πλατείας, Βασίλη Κουβέλα, κάτοικο της συνοικίας της Αγίας Μαρίνας ,που συλλαμβάνεται και απαγχονίζεται αργότερα. Το σχολικό έτος που έληξε τον Μάιο ήταν ομαλότερο στο μεγαλύτερο διάστημα από τις προηγούμενες χρονιές. Όμως μόλις 200 από τους 1000 μαθητές παρακολούθησαν επαρκώς το σχολείο καθώς, είτε εργάσθηκαν συνεισφέροντας στην οικογένεια, είτε εντάχθηκαν στις αντάρτικες ομάδες.

Με την πίεση των Γερμανών και των αντάρτικων ομάδων, οι Ιταλικές δυνάμεις, εγκλωβισμένες στα στρατόπεδα Τρικάλων, Ιωαννίνων στις 7 Ιουνίου1943 προσπαθούν να παραβιάσουν τα στενά της Πόρτας (Πύλης). Όμως οι αντάρτες, ανατινάσσουν την μοναδική γέφυρα  του Πορταικού,  στα στενά του Κόζιακα, αποκλείοντας τη διέλευση στον ορεινό όγκο  και οι Ιταλοί δεν μπορούν να διεισδύσουν. Αναγκάζονται να επιστρέψουν καίγοντας   στο πέρασμά τους την Πόρτα, το Μουζάκι, το Ντούσικο με απώλειες 200-700 άτομα χωρίς να παραδεχτούν την ήττα τους, ενώ  οι αντάρτες έχασαν 50 άνδρες.

Τον Ιούλιο του 43 στην Καστανιά υπογράφεται η συνεργασία ΕΛΛΑΣ-Άγγλων και ανασυστήνεται η 1η μεραρχία του Ελληνικού Στρατού και 3.000 στρατιώτες νέοι προστίθενται στους αντάρτες, με το πρόσχημα του αλωνισμού. Η μεγάλη δύναμη των ανθρώπων που βγήκαν στο βουνό, είχε σαν αποτέλεσμα να χάσουν οι Ιταλοί  το μεγαλύτερο μέρος της Θεσσαλίας.

Τραγούδι από τη χορωδία «Λεβέντης»

Παράλληλα οι Γερμανοί, με σκοπό να ελέγξουν τις οδικές αρτηρίες Καλαμπάκας – Ιωαννίνων-Καστοριάς, στέλνουν την επίλεκτη μεραρχία Εντελβαίς, με Διοικητή τον Λούντβιχ Κύμπλερ ,να αναλάβει δράση .Τον Σεπτέμβριο η ανατροπή του Μουσολίνι έχει σαν αποτέλεσμα την παράδοση της μεραρχίας Πινερόλο στις 11 Σεπτεμβρίου στην Πόρτα σε συνεννόηση μεταξύ του ΕΛΛΑΣ  – ΕΔΕΣ – Άγγλων (Μάγιερς). Μετά 27 μήνες κατοχής οι Ιταλοί εγκαταλείπουν την πόλη και για τρεις μέρες τα Τρίκαλα είναι ελεύθερα.Η Γερμανική κατοχή ξεκινά με την εγκατάσταση τους στο ξενοδοχείο Πανελλήνιο και με πενιχρά συσσίτια. Η Ήπειρος και η Θεσσαλία με το αναπτυγμένο  αντάρτικο σκληραίνουν την στάση των Γερμανών με σφαγές αμάχων στον τοπικό πληθυσμό, στο Κομμένο της Άρτας, στους Λιγγιάδες και την Μουσιοτίτσα Ιωαννίνων. Η Καλαμπάκα ,η Βασιλική, το Μουργκάνι  το Μουζάκι ,η Πόρτα, Πορτί γίνονται βάσεις εξόρμησης για τους Γερμανούς, με σκοπό να ελέγξουν την περιοχή.

Η Σωτηρία απαγγέλει «Μάνα και γιός» του Νικηφόρου Βρεττάκου.

Το ίδιο διάστημα οι κατακτητές ιδρύουν την Εθνική Ένωση Ελλάδος, τριεψηλίτες, με Έλληνες πρόθυμους να βοηθήσουν το έργο τους. Τον Ιανουάριο  1944 αρχίζουν τα μαθήματα στα σχολεία Πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης και τα  συσσίτια .Όμως οι μαθητές των Γυμνασίων, που είχαν υποχρεωθεί να παρακολουθήσουν ιδιωτικά φροντιστήρια, με καθηγητές Γυμνασίων, που χορηγούσαν βεβαιώσεις παρακολούθησης, αντέδρασαν γιατί αδυνατούσαν να καταβάλουν τα χρήματα, λόγω φτώχειας. Έτσι συγκεντρώθηκαν αυθόρμητα στην Νομαρχία στην γωνία Κανούτα και Βύρωνος, και την κατέλαβαν. Αποτέλεσμα  αυτής της κίνησης ήταν, να συλλάβουν μαθητές με τους γονείς τους να μεταφερθούν στη Λάρισα, πού αφέθηκαν ελεύθεροι μετά από λίγες μέρες.

Στις 25 Μαρτίου 1944 οι Γερμανοί αποκλείουν την Εβραϊκή κοινότητα, παραβιάζουν τις πόρτες των σπιτιών  και τους συλλαμβάνουν στον ύπνο. Από τα 150 άτομα  που υπήρχαν συλλαμβάνονται τα 139. Όμως οι απώλειες θα ήταν μεγαλύτερες αν, από τους 520 Εβραίους της πόλης, οι 400 δεν είχαν διαφύγει στο βουνό και είχαν βοηθηθεί από τους Έλληνες. Οδηγούνται στη Λάρισα και κατόπιν στο Άουσβιτς. Θα επιστρέψουν επτά. 

Η Γεωργία διαβάζει μαρτυρία της Κλαίρης Μπαντόλα-Ευθυμίου: «Έβλεπα από το παράθυρο του σπιτιού μου τους Γερμανούς στρατιώτες να σπρώχνουν τους Εβραίους πάνω στα καμιόνια. Δύο καμιόνια ήταν μπροστά από το υποκατάστημα της Άλφα Τράπεζας σήμερα, απέναντι από το κατάστημα Θεοδοσόπουλου. Πολλοί πατεράδες κράταγαν τα μικρότερα παιδιά στην αγκαλιά τους. Έζησα πολλά περιστατικά στη διάρκεια της κατοχής. Η έκφραση των προσώπων όμως εκείνων των συνανθρώπων μας είναι μια εικόνα που δεν θα ξεχάσω ποτέ». Στις 18 Απριλίου 1944 απαγχονίζονται στους φανοστάτες της Ασκληπιού τριψηλίτες μετά από επίθεση σε τριεψηλίτες, με αποτέλεσμα την σύλληψη τους από τους Γερμανούς. Ακολουθεί στις 26 του μήνα, ο απαγχονισμός στο Μεγαλοχώρι 4 νεαρών σαν αντίποινα για τον φόνο τριών Γερμανών. Οι κατακτητές αναγκάζουν τους παραγωγούς, να παίρνουν άδειες διακίνησης, για κάθε αγαθό που διακινούσαν, υπό τον φόβο των ανταρτών.

Τραγούδι από τη χορωδία «Μικρός στρατιώτης»

Στις 28 Μαΐου, η πόλη μας μετονομάζεται σε Τρίκκη, με πανηγυρικές εκδηλώσεις και γιορτή στον κινηματογράφο REX, Δήμος ΤΡΙΚΚΑΙΩΝ σήμερα. Η σοδειά αυτής της χρονιάς ήταν σημαντική για Έλληνες και Γερμανούς, με αποτέλεσμα να καταγράψουν τις 70 αλωνιστικές μηχανές που υπήρχαν, κατορθώνοντας να συλλέξουν, μεγάλο μέρος της παραγωγής, στον κάμπο. Αντίθετα στα ορεινά, θερίζοντας νύχτα με δρεπάνια, κατόρθωσαν μεγάλο μέρος της παραγωγής, να πάει στους παραγωγούς. Το καλοκαίρι του 1944  οι συλλήψεις-εκτοπίσεις στην Γερμανία, Τρικαλινών ήταν καθημερινές μόνο με μία καταγγελία. Η πιο συνταρακτική ήταν 17 μαθητών, στην αυλή του Γυμνάσιου, το πρωί και η μεταφορά τους στα κρατητήρια, στην γωνία Λαρίσης και Αβέρωφ, με τους περισσότερους να μεταφέρονται στην Γερμανία. Παράλληλα από τον Ιούλιο  μέχρι τον Οκτώβριο του 1944, στην Τύρνα λειτουργεί Δημοτικό Σχολείο και Παιδαγωγικό Φροντιστήριο με την Ρόζα Ιμβριώτη, για τα σχολεία των ανταρτών, για επιμόρφωση δασκάλων. Στις 8 Αυγούστου δολοφονείται ο 11χρονος Γιαννάκης Χατζηγιάννης, Αρμένιος στην καταγωγή, κάτοικος της συνοικίας των προσφυγικών, σαλταδόρος ,δηλαδή αυτός που έκλεβε από οχήματα των Γερμανών κατακτητών, γιατί έκλεψε ένα γερμανικό όπλο και μια ζώνη. Τον Σεπτέμβριο του 1944 καίγεται το κέντρο Αρζεντίνα, μετά την τοποθέτηση  εκρηκτικού μηχανισμού, στην οδό Αμαλίας, που ήταν σημείο αναφοράς διασκέδασης για τους Γερμανούς  αξιωματικούς και  τους  Έλληνες συνεργάτες τους. Στις 22 Σεπτεμβρίου στην Βασιλική πυρπολούν 100 σπίτια. Από τους 165 συλληφθέντες  αφήνουν τα 120 γυναικόπαιδα  και εκτελούν τους άνδρες στη Καλαμπάκα. Αξίζει  να αναφέρουμε, ότι στα αποκλεισμένα Τρίκαλα, σύμφωνα με δημόσια παραδοχή του  γερμανού διοικητή, κυκλοφορούν χαρτονομίσματα με δυσθεώρητα ποσά.

Ο Χρήστος διαβάζει μαρτυρία Κώστα Χατζηγάκη: «Ήταν τελευταίες μέρες της Γερμανικής κατοχής. Ένα βράδυ ο μεγαλύτερος  αδελφός του φίλου μου Χρυσόστομου, ο Σπύρος Μουτσικόπουλος, που έμενε πίσω από το σπίτι μας, έριξε μια φωτοβολίδα ως σύνθημα αρχής επιθέσεως, που είδαν οι Γερμανοί του κλιμακίου του Φρουρίου και την επόμενη το πρωί, δύο τετράγωνα μπλοκαρίσθηκαν και όλοι οι άνδρες, συγκεντρωθήκαμε στην πλατεία Δεσποτικού. Εμένα και άλλους τρείς μας ξεχώρισαν και με την συνοδεία ενός χωροφύλακα και ενός Γερμανού μεταφέραμε στο νοσοκομείο με το φορείο τον Μηνά Μουχτάρη, που είχε πυροβοληθεί  την ώρα του μπλόκου και πέθανε από ακατάσχετη αιμορραγία.Κατά την επιστροφή μας, είδαμε από μακριά στην πλατεία όλους να  βρίσκονται με τα χέρια σταυρωμένα πίσω από το σβέρκο. Αυτό δεν μου προμήνυε τίποτε καλό. Λέω στον χωροφύλακα τον Ζέρβα, τον οποίο εγνώριζα: «Βρέ Ζέρβα ,αυτοί θα μας σκοτώσουν. Τι λες, να το σκάσω;» «Όχι » μου λέει «Αυτός ο Γερμανός έχει αυτόματο και θα σε θερίσει. Εγώ βέβαια, θα ρίχνω στον αέρα. Άσε να δούμε.»

Στο πέτρινο σπίτι του Σταμουλάκη (Πελέκη) απέναντι από το Δεσποτικό ήταν στημένα τα πολυβόλα και δίπλα πιο πέρα ο Γερμανός ταγματάρχης Διοικητής του Φρουρίου. Με διαταγή του, παίρνουν θέση μπροστά στα πολυβόλα, οι στρατιώτες. Ο Διοικητής σηκώνει το ραβδί του, για να δώσει το σύνθημα της εκτελέσεως κατεβάζοντας το. Αυτά ήταν τα κρίσιμα δευτερόλεπτα. Εκατόν είκοσι περίπου άτομα, γλυτώσαμε από τον τουφεκισμό, τελευταία στιγμή. Ήταν όλοι στημένοι ακριβώς δίπλα στον πλάτανο, έτοιμοι να ακούσουμε το κροτάλισμα των πολυβόλων, όταν δύο τρία μέτρα δεξιά μας σταματά ένα γερμανικό αυτοκίνητο, από το οποίο κατέβηκε ο διοικητής της πόλεως, συνταγματάρχης Φρέλιχ, ο οποίος έκπληκτος βλέπει το σκηνικό. Όπως μάθαμε αργότερα, την πρωτοβουλία  του τουφεκισμού την είχε πάρει  ο ταγματάρχης. Με το ραβδί του ο Φρέλιχ διατάσσει να σηκωθούν όλοι όρθιοι, «οι παρ ολίγον εκτελεσταί μας», καλεί κοντά του τον ταγματάρχη, τον οποίο επιπλήττει αυστηρά. Διατάσσει να κρατηθούν δέκα και οι άλλοι να απολυθούν. Μέσα στους δέκα είμαστε και εμείς που βρεθήκαμε μπροστά. Τελικά δεν μας τουφέκισαν.

Όλα αυτά ήταν προοίμια, της απελευθέρωσης της πόλης μας, στις 18-10-1944, 6 μέρες μετά την Αθήνα. Οι κατακτητές φεύγοντας ανατινάσσουν τις αποθήκες πυρομαχικών, στη ΣΜΥ και η πόλη συγκλονίζεται από την έκρηξη. Τον Σεπτέμβριο του 1944 στη Καζέρτα της Ιταλίας, υπογράφεται η συμφωνία, σύμφωνα με την οποία, όλες οι ανταρτικές δυνάμεις που δρούσαν στην Ελλάδα θα υπάγονταν στις διαταγές της ελληνικής κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας, η οποία στη συνέχεια θα τις έθετε υπό τις διαταγές του στρατηγού Άγγλου  Ρόναλντ Σκόμπυ. Τα Δεκεμβριανά, το 1944 ήταν αποτέλεσμα των διαφωνιών που υπήρχαν, από το 1943. Αν και τον Φεβρουάριο του 1945, υπογράφετε η συμφωνία της Βάρκιζας για αφοπλισμό του ΕΑΜ, ο εμφύλιος συνεχίστηκε μέχρι το 1949 με νεκρούς, με πρόσφυγες, με ερημωμένα χωριά, με αδελφοκτόνες διαμάχες. Σήμερα στην πόλη μας υπάρχει μόνο το μνημείο των εκτελεσθέντων Επο νιτών στην πλατεία Ρήγα Φεραίου.

Ευχαριστούμε παιδιά, ευχαριστούμε Ματίνα και Γιώργο μας κάνατε υπερήφανους για τον τόπο μας. Η γιορτή τέλειωσε με την ευχή να μην ξανασυμβεί πόλεμος, αλλά ενωμένο το ελληνικό έθνος να προχωρά ειρηνικά προς τη δόξα !!!

   Με ένα αρκετά δυνατό παιχνίδι που εξελίχθηκε στο κλειστό γυμναστήριο Κατσιμήδου Τρικάλων επικράτησε η ομάδα Χειροσφαίρισης αγοριών του 4ου ΓΕΛ Τρικάλων – Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, ακολουθώντας τις οδηγίες του προπονητή τους και γυμναστή του Λυκείου μας κ. Αναγνώστου Δ.. Η αντίπαλη ομάδα του κ. Μάττα, το 2ο ΕΠΑΛ Καρδίτσας πάλεψε αλλά δεν κατάφερε να νικήσει τα λιοντάρια του 4ου ΓΕΛ Τρικάλων – Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης και ηττήθηκε με σκορ 18-12. Θυμίζουμε ότι το 2ο  ΕΠΑΛ ανακηρύχτηκε πρωταθλήτρια Χειροσφαίρισης Καρδίτσας χωρίς αγώνα καθώς το 4ο ΓΕΛ Καρδίτσας αποκλείστηκε λόγω καταλήψεων.

Οι αθλητές των δύο ομάδων διακρίθηκαν για το ήθος τους την αγωνιστικότητά τους και τις επίμονες και συστηματικές προσπάθειες τους, συμβάλλοντας στην προαγωγή του «ευ αγωνίζεσθαι» και στην αυτό-βελτίωσή τους που αποτελεί έναν από τους βασικότερους στόχους των διασχολικών αγώνων. Το άθλημα της Χειροσφαίρισης είναι ένα άθλημα ομαδικό με σκοπό την καλλιέργεια των αξιών του αθλητισμού, του ευ αγωνίζεσθαι, της ευγενούς άμιλλας, της συμμετοχής, του σεβασμού στη διαφορετικότητα, «του ανήκειν» σε ομάδα με κοινό στόχο και του φίλαθλου πνεύματος.

Με τη χθεσινή νίκη στον αγώνα Χειροσφαίρισης που διεξήχθη την Παρασκευή 12-04-2019 στο κλειστό γυμναστήριο Κατσιμήδου, η ομάδα Χειροσφαίρισης αγοριών του 4ου ΓΕΛ Τρικάλων – Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης έφτασε στον τελικό της Β΄ Φάσης που θα γίνει την επόμενη εβδομάδα. Η Διεύθυνση και ο Σύλλογος Διδασκόντων του Λυκείου συγχαίρουν τους μαθητές της ομάδας Χειροσφαίρισης και τους εύχονται καλή συνέχεια ώστε να φέρουν τη νίκη στον τελικό της Β΄ Φάσης .

Συγχαίρουμε επίσης ασχέτου αποτελέσματος όλες τις ομάδες που συμμετείχαν στη Β΄ Φάση του σχολικού πρωταθλήματος Χειροσφαίρισης. Συγχαρητήρια πολλά αξίζουν σε όλους τους μαθητές και σε όλες τις μαθήτριες που παρακολούθησαν την Παρασκευή τον αγώνα διότι έδειξαν ήθος,  ζωντάνια, κοσμιότητα και σεβασμό στους κανόνες. Ευχαριστίες πολλές στον γυμναστή του σχολείου μας και προπονητή των μαθητών μας, κ. Δημήτρη Αναγνώστου που με συντονισμένες προσπάθειες και συμβουλές οδήγησε  της ομάδα Χειροσφαίρισης στη νίκη και εξασφάλισε το εισιτήριο για τον τελικό της Β΄ Φάσης. Πολλά συγχαρητήρια αξίζουν στους διοργανωτές των αγώνων Χειροσφαίρισης για την άψογη και πετυχημένη διοργάνωση των αγώνων. Έτσι θα κρατηθεί ο ρομαντισμός και το συναίσθημα των πρώτων στιγμών του αθλήματος της Χειροσφαίρισης ενός αθλήματος δυναμικού, όμορφου, καταξιωμένου παγκοσμίως και ανερχόμενου με άλματα στην Ελλάδα.

Το 4ο Γενικό Λύκειο Τρικάλων -Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης παρουσίασε κατά τη σχολική χρονιά 2018-19 εξαιρετική παρουσία στους σχολικούς αγώνες καθώς αναδείχθηκαν: α) Πρωταθλητές Πετοσφαίρισης Τρικάλων – η ομάδα κοριτσιών Πετοσφαίρισης, β) Πρωταθλητές Πετοσφαίρισης Θεσσαλίας – η ομάδα αγοριών Πετοσφαίρισης, η οποία συνεχίζει δυναμικά και ευχόμαστε να νικήσει και στην επόμενη φάση γ) Πρωταθλητές Χειροσφαίρισης Τρικάλων η ομάδα αγοριών Χειροσφαίρισης,  η οποία συνεχίζει δυναμικά τον αγώνα καθώς οι  αθλητές μπορούν  και αποδεικνύουν τη ρήση του Decimus Iunius Iuvenalis ότι «νους υγιής εν σώματι υγιή».

Ιδανικό είναι εκείνο το πρότυπο του ανθρώπου που αποβλέπει στην ισότιμη καλλιέργεια σώματος και πνεύματος, αναγνωρίζοντας την αξία της σωματικής υγείας και του σωματικού κάλλους, για να οδηγηθεί στην πνευματική ανάπτυξη. Ο άνθρωπος που αδιαφορεί για την άθληση του σώματός του, δεν μπορεί να επιτύχει την ψυχική και συναισθηματική διαύγεια ώστε να έχει μια αρμονική πνευματική εξέλιξη. Οι σχολικοί αγώνες βασισμένοι στη φιλοσοφία του Ολυμπισμού και τις αρχές της ανοχής, της ειρήνης, του ευ αγωνίζεσθαι και της ευγενούς άμιλλας στοχεύει στη δημιουργία μιας ειρηνικής κοινωνίας με λιγότερη βία και ανταγωνισμό. Ο  Ολυμπισμός πορεύεται σε έναν ποιοτικό τρόπο ζωής, που τόσο έχει ανάγκη η σύγχρονη κοινωνία των πολιτών.

Η διευθύντρια του 4ου ΓΕΛ Τρικάλων Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης Μαριάννα Αποστόλου Μαριάννα, Καθηγήτρια Γαλλικών

  Στις 19 Νοέμβρη 2018, τριάντα εννέα (39) μαθητές και τρεις συνοδοί καθηγητές:  Μαριάννα Αποστόλου, Ιωάννης Καψάλης και Σταματία Κρίτσα του  4^ου Γενικού Λυκείου Τρικάλων «Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης» προσκλήθηκαν από το ΚΠΕ Μακρινίτσας  να παρακολουθήσουν το ημερήσιο πρόγραμμα Π.Ε. «Κρήνες» που χρησιμοποιεί ως πεδίο εργασίας και παρατήρησης τον παραδοσιακό οικισμό της Μακρινίτσας, η οποία βρίσκεται στις καταπράσινες πλαγιές του Πηλίου, σε υψόμετρο από 350 έως 850 μέτρα.

Το συγκεκριμένο πρόγραμμα υλοποιείται με την συνεργασία των μαθητών/μαθητριών στον παραδοσιακό χώρο του Κ.Π.Ε, καθώς και στον οικισμό της Μακρινίτσας.

Περιλαμβάνει μια περιήγηση μέσα στα καλντερίμια του οικισμού ενημέρωση για το κτίσιμο της πέτρας και γνωριμία με τις κρήνες του χωριού.

Η κάθε κρήνη έχει το όνομά της και τα δικά της ιδιαίτερα αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά, αλλά και τη δική της ξεχωριστή ομορφιά.

Υπάρχουν περισσότερες από 50 κρήνες στην Μακρινίτσα που τα νερά τους ικανοποιούν τις ανάγκες των κατοίκων της (ύδρευση, άρδευση, πότισμα ζώων κλπ.).  Εκτός από την αρχιτεκτονική και όσα σχετίζονται με τις κρήνες, όπως λαϊκές δοξασίες, έθιμα, τοπική ιστορία κ.ά., οι μαθητές πήραν συνεντεύξεις από τους κατοίκους και τους επισκέπτες της Μακρινίτσας  για το νερό, για τις χρήσεις του, τους τρόπους και τις κατασκευές διαχείρισής του, τα προβλήματα σχετικά με τη ρύπανση και τη μόλυνση των νερών, καθώς και τη μείωση τους στη Μακρινίτσα.

Έτσι μυήθηκαν στην επιτόπια έρευνα κάτι που βρήκαν αρκετά ενδιαφέρον και με βιωματικό τρόπο έμαθαν αρκετά σε γνωστικό, συνεργατικό και ερευνητικό επίπεδο.

Η Διευθύντρια

Μαριάννα Αποστόλου

       Μια πορεία στο «Χρυσοπράσινο Φύλλο» πολλών χρόνων χάραξε βαθειά στην καρδιά μου, στη ψυχή μου και στο μυαλό μου εμπειρίες και τα μάτια μου βουρκώνουν όταν θυμάμαι τα Φυλακισμένα Μνήματα, την αίθουσα του Ευαγόρα Παλληκαρίδη την Αμμόχωστο, την Πράσινη Γραμμή, τους Αγώνες του Κυπριακού λαού. Τότε ένας κόμπος, ένας βουβός λυγμός με κάνει να χάνω τη φωνή μου και να δακρύζω. Το Χρυσοπράσινο Φύλλο σημαίνει ουσιαστικές φιλίες με τους υπευθύνους του δικτύου τον Ανδρέα Χατζηχαμπή από την Κύπρο και τον Γιώργο Φαραγγιτάκη από την Ελλάδα, αλλά και σημαντικές συνεργασίες με αρκετούς φίλους, όπως τον Κυριάκο Γιάλλουρο, τη Γιάννα Συμεωνίδου, τον Ανδρέα Ιωσήφ, την Κούλεια Σιαμπουλλή, τον Χρίστο Μαραθεύτη, την Αφροδίτη Παπαευσταθίου κ.ά.

Η διετία 2017-19 για το δίκτυο  «Χρυσοπράσινο Φύλλο» ολοκληρώθηκε  και οι δεκατρείς μαθητές/μαθήτριες του  4^ου ΓΕΛ Τρικάλων «Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης» με τους συνοδούς εκπαιδευτικούς τους επέστρεψαν γεμάτοι/ες με συναισθήματα, εικόνες, αναμνήσεις, δώρα και πολλή αγάπη.  Η συνεργασία   με το 1^ο Λύκειο Εθνάρχη Μακαρίου Γ΄ Πάφου  της Κύπρου άρχισε πριν δυο χρόνια, μέσα από ένα πρόγραμμα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης το «χρυσοπράσινο φύλλο» που συντονίζεται από το Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Αργυρούπολης με υπεύθυνο τον Γιώργο Φαραγγιτάκη και από το Υπουργείο Παιδείας της Κυπριακής Δημοκρατίας με συντονιστή Δευτεροβάθμιας τον Ανδρέα Χατζηχαμπή.

Από 14 μέχρι 18 Απρίλη 2019 έγινε η δεύτερη συνάντηση σχολικών ομάδων του 4^ου ΓΕΛ Τρικάλων – «Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης» και του 1^ου Λυκείου Εθνάρχη Μακαρίου Γ΄ Πάφου  της Κύπρου. Οι μαθητές/μαθήτριες του Λυκείου μας γνώρισαν στα νερά της νοτιοανατολικής Μεσογείου, το μικρό νησί που λέγεται Κύπρος, ένα «χρυσοπράσινο φύλλο ριγμένο στο πέλαγος». Η πρώτη τετραήμερη συνάντηση εργασίας και επιμόρφωσης εκπαιδευτικών πραγματοποιήθηκε από 30 Νοεμβρίου έως και 3 Δεκεμβρίου 2017. Κατά τη διάρκεια της πρώτης συνάντησης φιλοξενήσαμε την Κούλεια Σιαμπουλλή και την ξεναγήσαμε στην παλιά συνοικία των Τρικάλων – το Βαρούσι, στο Κάστρο της Πόλης μας, στο Ληθαίο ποταμό, στο Τζαμί, στο Μουσείο Τσιτσάνη και στο Μύλο Ματσόπουλου. Επισκεφτήκαμε την Πύλη, την Πόρτα Παναγιά και την Ελάτη. Η συνάδελφος ενημερώθηκε  για τα νερά του Ληθαίου, την αξία του ποταμού και την συμβολή του στην ιστορία της πόλης μας. Γνώρισε το πλούσιο φυσικό περιβάλλον του τόπου μας, τα φυσικά υλικά που χρησιμοποίησε ο άνθρωπος και δημιούργησε έργα που δείχνουν τη διαχρονική αξία τους όπως είναι τα τοξωτά γεφύρια, τα μεταβυζαντινά μοναστήρια του ορεινού όγκου κ.ά. Ακολούθησε η  δεύτερη τετραήμερη συνάντηση εργασίας και επιμόρφωσης εκπαιδευτικών του δικτύου που πραγματοποιήθηκε στην  Κύπρο (από 19 μέχρι 22 Απριλίου 2018) στην αποστολή συμμετείχα ως συντονίστρια του και με υποδέχτηκαν θερμά ο Ανδρέας Ιωσήφ, Λυκειάρχης του Λυκείου Α΄ – Εθνάρχη Μακαρίου Γ΄ της Πάφου και οι εκπαιδευτικοί – συντονιστές του προγράμματος Κούλεια Σιαμπουλλή και Χρίστος Μαραθεύτης.

Την δεύτερη χρονιά (28^η  Νοέμβρη  μέχρι 1^η Δεκέμβρη 2018)  μαθητές/ μαθήτριες της Κυπριακής αποστολής με τους συντονιστές του προγράμματος και τον Διευθυντή του Λυκείου Α΄ – Εθνάρχη Μακαρίου Γ΄ της Πάφου επισκέφτηκαν το 4^ο ΓΕΛ Τρικάλων «Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης». Το τετραήμερο περιελάμβανε ξενάγηση  στους χώρους του σχολείου, παρουσίαση των προγραμμάτων, γνωριμία με το Βαρούσι, περίπατο ανάμεσα στα όμορφα αρχοντικά ενημέρωση για την αρχιτεκτονική από το ΚΠΕ Τρικκαίων – Περτουλίου, ξενάγηση στο Κάστρο, ενημέρωση στο ΚΠΕ Μουζακίου για το πρόγραμμα: «Αειφόρος…τουρισμός», επίσκεψη στην Ιερά Μονή Κορώνης και τη Λίμνη Πλαστήρα. Φυσικά θα ήταν παράλειψη να μην επισκεφτούμε τα μοναστήρια των Μετεώρων, που είναι σήμερα αναστηλωμένα και αποτελούν Μνημεία της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς. Την προτελευταία βραδιά 30 Νοέμβρη 2018 απολαύσαμε το μεγαλύτερο φυσικό δένδρο της Ελλάδας και τα βεγγαλικά. Έτσι η Φιλοξενία της Κυπριακής αποστολής ολοκληρώθηκε και οι μαθητές/μαθήτριες ανανέωσαν τη συνάντηση για τον Απρίλη 2019.

Από την Κυριακή 14 Απρίλη μέχρι την Πέμπτη 18 Απρίλη 2019  η Ελληνική αποστολή επισκέφτηκε την Πάφο και συνεργάστηκε με μαθητές/ μαθήτριες και συντονιστές για να ολοκληρώσει το πρόγραμμα.  Η συνάντηση αυτή περιελάμβανε: ενημέρωση για την ιστορία του σχολείου, μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς της Unesco, έτος ίδρυσης 1905, επίσκεψη στην αίθουσα – μουσείο όπου παρακολουθούσε μαθήματα ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης, επίσκεψη στα ψηφιδωτά της Πάφου. Οι μαθητές/μαθήτριες φιλοξενήθηκαν στις Κυπριακές οικογένειες και αποκόμισαν πολλά στοιχεία της κυπριακής κουλτούρας και οι εκπαιδευτικοί ενημερώθηκαν  για τη λειτουργία του Λυκείου στην Κύπρο, τις καλές πρακτικές που εφαρμόζονται στα σχολεία σχετικά με αναπληρώσεις, περιπάτους, σχολικές εκδηλώσεις και ευρωπαϊκά προγράμματα. Έγινε η παρουσίαση του ολοκληρωμένου προγράμματος του 4ου ΓΕΛ Τρικάλων – Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης με θέμα «Διαδρομές στο Φυσικό Περιβάλλον και στον Πολιτισμό του τόπου μας».  Την ίδια ημέρα παρακολούθησαν την παρουσίαση και ενθουσιάστηκαν με τα μέρη μας 18 μαθητές της Αμπετείου Σχολής  της Αιγύπτου, που μαθαίνουν την ελληνική γλώσσα τις αξίες και τα ιδανικά του ελληνικού πολιτισμού με τους συνοδούς αποσπασμένους εκπαιδευτικούς, οι οποίοι μας προσκάλεσαν στον τόπο τους να γνωρίσουμε το σχολείο τους  και τον αιγυπτιακό πολιτισμό.

Η χορωδία του σχολείου ήταν καταπληκτική και μας καθήλωσε με τα παραδοσιακά τραγούδια (το  Λύκειο Α΄ – Εθνάρχη Μακαρίου Γ΄ είναι μουσικό και αθλητικό) https://www.facebook.com/marianne.apostolou/videos/pcb.10217106822535700/10217106814415497/?type=3&theater. Μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα επίσκεψη ήταν η επίσκεψη στο μοναστήρι του Νεοφύτου http://www.monastiria.gr/monastiria-ektos-ellados/iera-moni-agiou-neofytou-kypros/ και στην παραδοσιακή οικία της κυρίας Σοφίας https://www.facebook.com/marianne.apostolou/videos/10217112602760202/ μας έδωσε την ευκαιρία να μάθουμε πως γίνεται το χαλούμι να γευτούμε τηγανίτες χαρουπόμελο και ζυμωτό ψωμί. Σε μια μονάδα παραγωγής κρασιού οι μαθητές παρακολούθησαν τον παραγωγό να τους διηγείται την παραγωγή από το σταφύλι στο κρασί. 

2017-19 δυο χρόνια ομαδοσυνεργατικής μάθησης, βιωματικής προσέγγισης, καλλιέργειας της κριτικής σκέψης και ανοίγματος του Σχολείου στην Κοινωνία. Με τη χρήση των νέων τεχνολογιών αναζητήσαμε φωτογραφίες για τη δημιουργία της ψηφιακής παρουσίασης με μέρη του τόπου μας που έχουν ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και χρήζουν προστασίας αλλά και αειφόρου ανάπτυξης. Μέσα από την επικοινωνία, τον ουσιαστικό διάλογο, τις εκπαιδευτικές ανταλλαγές με τους/τις μαθητές/ριες της Κύπρου, την επαφή με την ιστορία και τον πολιτισμό ανοίγουν οι ορίζοντες τόσο σχετικά με την ενημέρωση όσο και με τις εκπαιδευτικές πρακτικές. Βέβαια τα δάκρυα και οι λυγμοί στην αποχώρηση φανερώνουν κάτι πιο ουσιαστικό: την ενδυνάμωση των σχέσεων φιλίας και συνεργασίας εκπαιδευτικών και μαθητών/τριών από τις δύο χώρες.

Ελπίζουμε να αναπτύξουν οι μαθητές/ριές μας θετικές στάσεις και συμμετοχικές συμπεριφορές στα ζητήματα της προστασίας της οικολογικής ισορροπίας, της ποιότητας της ζωής και της βιωσιμότητας της ανάπτυξης. Με την ανάπτυξη παιδαγωγικού προβληματισμού μεταξύ των εκπαιδευτικών των δυο σχολείων και την ανταλλαγή απόψεων και εμπειριών για τα εκπαιδευτικά συστήματα και τις παιδαγωγικές πρακτικές αναμένεται να οδηγηθούμε σε καλύτερες πρακτικές. Τέλος η συνεργασία μας ελπίζουμε να συμβάλει στην ενδυνάμωση των ιστορικών εθνικών και πολιτιστικών δεσμών που συνδέουν τους δύο λαούς και την προώθηση σχέσεων φιλίας και συνεργασίας.

 Έχει ιδιαίτερη σημασία που το «Χρυσοπράσινο Φύλλο» αναπτύχθηκε και ζει με τη στήριξη τόσων ονειροπόλων εκπαιδευτικών, οι οποίοι δουλεύουν με χαρά παρά την έλλειψη χρηματοδότησης, αλλά με τη στήριξη όλων αυτών που ακολουθούν και για πολλοστή φορά αισθάνομαι την ανάγκη να ευχαριστήσω: την Ιερά Μητρόπολη Τρίκκης και Σταγών, τον Δήμαρχο Τρικκαίων Δημήτρη Παπαστεργίου και τον Γιάννη Κωτούλα, τον Αντιπεριφερειάρχη Πολιτισμού, Τουρισμού και Δια Βίου Μάθησης Γιάννη Μπουτίνα, τον Αντιπεριφερειάρχη Τρικάλων Χρήστο Μιχαλάκη, το ΚΤΕΛ Τρικάλων και τον Διευθυντή του Δημήτρη Τσόλα, τις Γαλακτοβιομηχανίες Τρίκκη και Τυράς, το ουζερί «Μαντείο στην Απόλλωνος», το ΚΠΕ Περτουλίου – Τρικκαίων και το ΚΠΕ Μουζακίου, τους γονείς, τους μαθητές/ριες – τους εκπαιδευτικούς και τον Διευθυντή του Λυκείου Α΄ Εθνάρχη Μακαρίου Γ΄ Πάφου της Κύπρου, τους μαθητές – τους εκπαιδευτικούς και τους γονείς του 4ου Λυκείου Τρικάλων «Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης».

Ευχαριστώ ιδιαίτερα τη Διευθύντρια Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης κ. Κάκλα Β., τα μέλη της παιδαγωγικής Ομάδας τους συνεργάτες μου κ. Ζάχο Ζαχαρία και κ. Μανίτσα Κέλλη., το Διευθυντή του Κυπριακού Λυκείου κ. Ιωσήφ Ανδρέα και όλους τους εκπαιδευτικούς του Λυκείου Α΄ Εθνάρχη Μακαρίου Γ΄ για τη θερμή υποδοχή που μας επιφύλαξαν, και τις όμορφες στιγμές που μοιραστήκαμε, τους υπευθύνους για τη δευτεροβάθμια Εκπαίδευση Ελλάδας και Κύπρου αντίστοιχα κ. Φαραγγιτάκη Γιώργο και κ. Χατζηχαμπή Ανδρέα. Ιδιαίτερα θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Πολιτιστικό Οργανισμό του Δήμου Τρικκαίων και την Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων για το υλικό προβολής του τόπου μας που μας παραχώρησαν για το Λύκειο Α΄ Εθνάρχη Μακαρίου Γ΄ και το ζαχαροπλαστείο «1 και κάτι» Μπουλογιώργος για τα τρικαλινά γλυκά που μας προσέφερε για το σχολείο της Κύπρου.

Η διευθύντρια του 4^ου ΓΕΛ «Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης»

και συντονίστρια της διακρατικής συνεργασίας

Μαριάννα Αποστόλου, Καθηγήτρια Γαλλικών

Κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δος της κλότσο να γυρίσει παραμύθι να αρχινήσει. Το παραμύθι διαδραματίζεται στην Ανατολική Μακεδονία και τη Θράκη γύρω από το Σουφλί και την σηροτροφία, η οποία αρχίζει στα χρόνια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, όταν δύο μοναχοί έφεραν κρυφά στο Βυζάντιο από την Κίνα τα αβγά του μεταξοσκώληκα, μέσα στα μπαστούνια τους. Το δικό μας παραμύθι μας ξεκίνησε στις 8-5-2019 και τέλειωσε στις 11-5-1019 .

Η ιδιαίτερη ευαισθησία για το Περιβάλλον των εκπαιδευτικών του 4^ου ΓΕΛ Τρικάλων – Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης που υλοποιούν τα περιβαλλοντικά προγράμματα: «Διαδρομές στο φυσικό περιβάλλον και στον Πολιτισμό του τόπου μας», «Ληθαίος το ποτάμι των Τρικάλων» και «Το Αισθητικό άλσος του Προφήτη Ηλία  των Τρικάλων» και η αγάπη των μαθητών/μαθητριών για το περιβάλλον μας οδήγησε στη διοργάνωση μιας διαφορετικής επίσκεψης σε ένα τόπο γεμάτο ιστορία και φυσικές ομορφιές, τον ακριτικό Έβρο.

Η τετραήμερη περιβαλλοντική επίσκεψη  στη Β.Α. Ελλάδα, και συγκεκριμένα στην Καβάλα, την Ξάνθη, το Πόρτο – Λάγος, την Αλεξανδρούπολη, την Κομοτηνή και το Σουφλί, την πόλη του μεταξιού στόχευε αφενός στην παρακολούθηση ενός τριήμερου προγράμματος που αφορούσε τη σηροτροφία αφετέρου την ανάπτυξη της περιβαλλοντικής  συνείδησης μέσα από ασκήσεις πεδίου και βιωματική μάθηση.

Η σηροτροφία αποτελεί μια σύγχρονη εκτροφή αειφορικής ανάπτυξης χωρίς να επιβαρύνει το περιβάλλον, και προσφέρει άψογα μοντέλα ανακύκλωσης και διαχείρισης των προϊόντων. Οι οικονομικές δραστηριότητες για να είναι αειφορικές πρέπει να βασίζονται σε ορθολογική χρήση των φυσικών πόρων και φυσικά να βελτιώνουν την ποιότητα ζωής των τοπικών κοινωνιών.

Η επίσκεψη στην Καβάλα  στις 8 Μαΐου 2019, στο Σουφλί από 9 έως 11 Φλεβάρη 2019, μας έδωσε τη δυνατότητα να επισκεφτούμε το Κ.Π.Ε. Σουφλίου όπου φιλοξενηθήκαμε και να παρακολουθήσουμε το τριήμερο πρόγραμμα που εγκρίθηκε από το ΥΠΠΕΘ: «Οι περιπέτειες του μεταξοσκώληκα στην πόλη του μεταξιού» . Το ταξίδι μας άρχισε με τη γνωριμία της πόλης της Καβάλας, το Υδραγωγείο, τις Καμάρες τις γεύσεις και τις μυρωδιές της Καβάλας. Φτάσαμε στην Καβάλα το μεσημέρι, φάγαμε και ανανεωμένοι/ες μετά από δίωρη ξεκούραση περιπλανηθήκαμε στην παλιά πόλη με τα πλακόστρωτα σοκάκια, παρατηρήσαμε τα σπίτια με τους ξύλινους εξώστες, τους πανέμορφους κήπους και απολαύσαμε τη μαγευτική θέα από ψηλά. Περάσαμε από το Ιμαρέτ και την αυλή του Μοχάμεντ Άλη για να φτάσουμε στον Ιερό Ναό της Παναγίας τον Φάρο και το Φρούριο. Μαγευτήκαμε από ένα υπέροχο ηλιοβασίλεμα που χρωμάτισε με τα ζεστά του χρώματα τα καταγάλανα νερά του Αιγαίου. Όλα τα παραπάνω η ομορφιά της περιοχής, οι μυρωδιές της άνοιξης, τα μνημεία, τα κτίρια και τα γραφικά ταβερνάκια ερεθίζουν τις αισθήσεις και αποτελούν μια εμπειρία που οι μαθητές και οι μαθήτριές μας ήθελαν να ζήσουν ξανά και ξανά!!! Έτσι άρχισαν να παρακαλάνε, ώστε η επιστροφή μας να περιλαμβάνει μια διανυκτέρευση ακόμα στην Καβάλα.

Η επόμενη μέρα μας βρήκε στην «αρχόντισσα της Θράκης», την όμορφη Ξάνθη με τα πλακόστρωτα σοκάκια, τα σαχνισιά και τα τούβλινα αρχοντικά των εμπόρων. Ένα πέρασμα από την κεντρική πλατεία όπου βρίσκεται το παλιό ρολόι τη γειτονιά των καπναποθηκών μας θύμισε τον πλούτο της Ξάνθης. Η άνθιση έμελλε να συμβεί μετά το φιρμάνι του Σουλτάνου το 1859, που επέτρεπε και σε άλλους λαούς να δραστηριοποιηθούν στο εμπόριο καπνού και έτσι με το να δουλεύουν μαζί διάφοροι λαοί (Τούρκοι, Αρμένιοι, Βούλγαροι, Έλληνες, Πόντιοι, κ.ά.) η Ξάνθη παρουσιάζει έντονη κοινωνική και πολιτισμική πολυμορφία. Μια  σύντομη στάση για να απολαύσουμε και το Πόρτο – Λάγος, τον βιότοπο της  Λίμνης Βιστονίδας με τα δυο πανέμορφα εκκλησάκια, του Αγίου Νικολάου και της Παναγίας της Παντάνασσας.

Συνεχίσαμε για την Αλεξανδρούπολη μια νέα πόλη γνωστή και με το όνομα Δεδέ-Αγατς που αποτελεί το σταυροδρόμι χερσαίων και θαλάσσιων δρόμων, ενώνει την Ευρώπη με την Ασία, την Δύση με την Ανατολή. Βγάλαμε φωτογραφίες στον φάρο που αποτελεί το σύμβολο της Αλεξανδρούπολης. Μετά το μεσημεριανό φαγητό μας, πήραμε δυνάμεις και συνεχίσαμε με βόλτα στην παραλία της. Έτσι ανανεωμένοι/ες συνεχίσαμε την πορεία μας για το Σουφλί.

Φτάσαμε το απόγευμα στο ΚΠΕ Σουφλίου όπου μας καλωσόρισαν θερμά και  μας ενημέρωσαν για «Το Κ.Π.Ε. Σουφλίου και τη λειτουργία του». Στη συνέχεια ακολούθησε το δείπνο και ένα μικρό διάλειμμα για να προχωρήσουμε με την ενημέρωση σχετικά με «τη γνωριμία με το Μετάξι και το Σουφλί». Η παρουσίαση ενός καταπληκτικού βίντεο μας βοήθησε να μάθουμε πως γίνεται το Μετάξι και τα μεταξωτά υφάσματα. Μια διαδικασία που ξεκινάει από την εκκόλαψη συνεχίζει με την εκτροφή του μεταξοσκώληκα, το κλάδωμα και το ξεκλάδωμα, την απόπνιξη, την αναπήνιση, την κλώση, την ύφανση, τη βαφή για να φθάσει στο τελικό στάδιο που είναι το φινίρισμα.

Η σηροτροφία – εκτροφή του μεταξοσκώληκα γίνεται σε χώρους καθαρούς και η μοναδική τροφή είναι φύλλα μουριάς τα οποία περιέχουν τα θρεπτικά συστατικά και το νερό που χρειάζονται οι μεταξοσκώληκες. Μέχρι να πλέξουν το κουκούλι, περνούν από διάφορες ηλικίες με διαστήματα αδράνειας – «ο ύπνος». Η διάρκεια της εκτροφής περιλαμβάνει 5 ηλικίες και 4 ύπνους. Για την εκτροφή των μεταξοσκωλήκων ενός κουτιού των 20.000 αβγών χρειάζονται 500 κιλά περίπου μορεόφυλλα.

Οι ανάγκες για κάθε ηλικία σε μορεόφυλλα κατανέμονται ως εξής: 1η ηλικία 2 kg, 2η ηλικία 8 kg, 3η ηλικία 20 kg, 4η ηλικία 80 kg, 5η ηλικία 390 kg, (σύνολο 500 kg). Από τα στοιχεία αυτά φαίνεται ότι οι ανάγκες των μεταξοσκωλήκων σε μορεόφυλλα αυξάνονται πολύ όσο οι μεταξοσκώληκες μεγαλώνουν. Έτσι, στην τελευταία ηλικία απαιτούνται περισσότερα εργατικά χέρια (δηλαδή όλη η οικογένεια ασχολείται με το τάισμα του μεταξοσκώληκα).

Οι μεταξοσκώληκες τρέφονται συνεχώς και μόνο στη διάρκεια του ύπνου δεν παίρνουν τροφή. Γι’ αυτό θα πρέπει να έχουν στη διάθεσή τους συνέχεια φρέσκα φύλλα για να μη καθυστερήσει η ανάπτυξή τους. Τα φύλλα στις πρώτες ηλικίες (μέχρι την 3η) χορηγούνται κομμένα σε μικρά κομμάτια, από 1 μέχρι 5 εκατοστά. Ο κύριος λόγος του τεμαχισμού των φύλλων είναι η διευκόλυνση διατροφής του μεταξοσκώληκα. Στην 4η ηλικία χορηγούνται ολόκληρα φύλλα και στην 5η ηλικία η τροφοδότηση μπορεί να γίνει και με ολόκληρους βλαστούς. Ακολουθεί το κλάδωμα, στάδιο που τα σκουλήκια θα πλέξουν το κουκούλι.

Την 8η ημέρα της 5ης ηλικίας οι μεταξοσκώληκες σταματούν το φαγητό, γίνονται διαφανείς, μικραίνουν, κινούνται συνέχεια, ανεβαίνουν στα ψηλότερα σημεία της στρωμνής και διαγράφουν με το κεφάλι τους ομόκεντρους κυλίνδρους, βγάζουν νήματα από το στόμα τους που προσπαθούν κάπου να τα στεριώσουν. Οι μεταξοσκώληκες ανεβαίνουν στα κλαδιά για να πλέξουν το κουκούλι. Το οποίο αποτελείται από μεταξωτή κλωστή μήκος 2.000/2.500 περίπου μέτρων. Στη συνέχεια ακολουθεί το ξεκλάδωμα είναι μια εργασία που έχει για σκοπό την συγκομιδή των κουκουλιών πάνω από τα κλαδιά.

Τα κουκούλια διακρίνονται σε 4 κατηγορίες. Κανονικά, διπλά, ανώμαλα, λερωμένα. Μέσα σε 15 μέρες από τότε που οι μεταξοσκώληκες ανέβηκαν στα κλαδιά γίνεται η απόπνιξη. Εάν δεν γίνει η απόπνιξη η πεταλούδα τρυπάει το κουκούλι και βγαίνει έξω για να ζευγαρώσει. Έτσι ο βιολογικός κύκλος ξαναρχίζει. Εν συνεχεία ακολουθεί η αναπήνιση, τα κουκούλια τοποθετούνται σε ειδικές μικρές λεκάνες με ζεστό νερό 50 έως 60 βαθμούς Κελσίου για να διαλυθεί η μεταξόκολλα και να ξετυλιχτεί ευκολότερα η ίνα, η κλωστή ξετυλίγεται από το κουκούλι και τυλίγεται σε ανέμες. Την επόμενη ημέρα αφού πήραμε το πρωινό μας επισκεφτήκαμε το Μουσείο Σουφλίου. Ακούσαμε για τα κουκουλόσπιτα, που ήταν διώροφα κτίρια και χρησίμευαν για την εκτροφή του μεταξοσκώληκα. Οι μεταξοσκώληκες αραδιασμένοι πάνω σε μεγάλα κρεβάτια τρέφονται με φύλλα μουριάς. Δύο φορές την εβδομάδα τα κρεβάτια καθαρίζονται από τα αποφάγια και τις ακαθαρσίες των μεταξοσκωλήκων. Στις αίθουσες των κρεβατιών η θερμοκρασία και η υγρασία πρέπει να είναι συγκεκριμένη, κυρίως για την εκκόλαψη.

Ανηφορίσαμε από την πλατεία προς τις παλιές γειτονιές. Γειτονιές με σπίτια που έχουν σαχνισιά, μεγάλες ξύλινες προθήκες του ισογείου, το χαγιάτι και τον τσατμά. Τα κουκουλόσπιτα είχαν τεράστιες μπαλκονόπορτες χωρίς μπαλκόνια. Δυστυχώς η εκκλησία του Αϊ – Γιώργη δεν ήταν ανοιχτή. Ο ναός έχει ένα πανύψηλο οκταγωνικό καμπαναριό που διακρίνεται από κάθε σημείο της πόλης. Όπως μας ενημέρωσαν ο ναός είναι ιδιαίτερος καθώς έχει όμορφα ξυλόγλυπτα και φημίζεται για τον ιδιαίτερο τρόπο με τον οποίο ο καλλιτέχνης αποτύπωσε τους ιερούς συμβολισμούς της Χριστιανικής παράδοσης στο τέμπλο του ναού. Άξιες θαυμασμού είναι οι συμβολικές παραστάσεις και ο Εσταυρωμένος στο κέντρο του Τέμπλου.

Ακολούθησε το γεύμα στο Κ.Π.Ε. Σουφλίου και στη συνέχεια στις 13:00 κάναμε ένα διάλειμμα και αναχωρήσαμε για να επισκεφτούμε το δάσος Δαδιάς. Πρώτα παρακολουθήσαμε ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον βίντεο και στη συνέχεια θα ακολουθούσε επίσκεψη στο βιότοπο του Μαυρόγυπα. Μια ανοιξιάτικη νεροποντή δεν μας επέτρεψε να φτάσουμε στο παρατηρητήριο. Στη συνέχεια επισκεφτήκαμε την επιχείρηση Μουχταρίδη για να μας διηγηθεί τον μύθο της αράχνης και του μεταξοσκώληκα που ξετυλίγεται και υφαίνεται  σε υπερσύγχρονους αργαλειούς που καθιστούν τα υφάσματα μοναδικά στη χρήση τους. Μια σειρά από διαδικασίες οδηγεί στην ύφανση διαδικασία με την οποία το νήμα πλέκεται σε ύφασμα. Για όλα τα είδη των υφασμάτων υπάρχει ένας τύπος αργαλειού, ο οριζόντιος ή καθιστός όπως λέγεται. Οι αργαλειοί μπορεί να είναι ξύλινοι, χειροκίνητοι, στην παραδοσιακή οικοτεχνία, ή αυτόματοι ηλεκτροκίνητοι στην βιοτεχνία και βιομηχανία. Μετά την ύφανση ακολουθεί η βαφή. Αν θέλουμε να διατηρήσουνε το φυσικό του χρώμα, ακολουθεί η διαδικασία της λεύκανσης.

Ακολούθησε επίσκεψη σε άλλη μια τοπική επιχείρηση για να ολοκληρωθεί  η ενημέρωση που αφορούσε βασικά στοιχεία και πληροφορίες για τη σηροτροφία. Στη συνέχεια επιστρέψαμε στο ΚΠΕ και συνεχίσαμε χωρισμένοι σε τρεις ομάδες για να ολοκληρώσουμε τις εργασίες με κατασκευές από μετάξι, αναπήνιση μεταξιού και ζωγραφική από μετάξι. Στις 21:30 θα γνωρίζαμε το νυχτερινό Σουφλί. Πήραμε το δείπνο μας και ακούσαμε μουσική σε μια όμορφη pub του Σουφλίου.

Η μεταποίηση προϊόντων σηροτροφίας ήταν αρκετά ενδιαφέρουσα και μας οδήγησε σε πολλές ερωτήσεις για να καταλήξουμε σε συμπεράσματα και να αξιολογήσουμε το σεμινάριο. Είχαμε την ευκαιρία τόσο στο Μουσείο όσο και σε άλλα καταστήματα να αγοράσουμε μεταξωτά μαντήλια, κεντήματα και υφάσματα, φέτα και καβουρμά που όπως διαπιστώσαμε είναι νοστιμότατος. Την επόμενη πρωί – πρωί μαζέψαμε τα πράγματά μας και παρουσιάσαμε τις εργασίες μας. Το πρόγραμμα ολοκληρώθηκε όταν παραδώσαμε τα φύλλα αξιολόγησης. Ευχαριστήσαμε από καρδιάς τον υπεύθυνο του ΚΠΕ Σουφλίου κ. Γιώργο Μπουτάκη,  την Παιδαγωγική Ομάδα του Κ.Π.Ε. Σουφλίου και αναχωρήσαμε για τον τόπο μας.

Στα δεξιά μας αποχαιρετούσαμε το εργοστάσιο μέταξας των αδελφών Τζίβρε, που από το 1909 επί σειρά ετών γνώρισε τη δόξα και τώρα ο χώρος όπου κάποτε εργαζόταν περίπου 100 μεταξεργάτριες παραμένει αναξιοποίητος ενώ θα μπορούσε , να μετατραπεί σε Μουσείο Προβιομηχανικής και Βιομηχανικής Κληρονομιάς. Ακολούθησε η δύση ενός υπέροχου τριημέρου με μια τελευταία αναλαμπή στην Κομοτηνή, μια σύντομη στάση για φαγητό, καφεδάκι αλλά και αγορά παραδοσιακών γλυκισμάτων όπως σουτζούκ λουκούμ και καφέ Κομοτηνής.

Ευχαριστούμε την παιδαγωγική ομάδα του Κ.Π.Ε. Σουφλίου και ιδιαίτερα τον υπεύθυνο του Κ.Π.Ε. Σουφλίου Γιώργο Μπουτάκη, καθώς και τους διαφόρους φορείς της τοπικής κοινωνίας όπως το Δήμο Σουφλίου, τη Δημοτική επιχείρηση σηροτροφίας και το Μουσείο Μετάξης Σουφλίου για όλα όσα μάθαμε κατά τη διάρκεια του τριήμερου σεμιναρίου κάνοντας πράξη τα λόγια του Σόλωνα «Γηράσκω αεί διδασκόμενος», καθώς η «δια βίου μάθηση», δηλαδή να διδασκόμεθα από τους «δασκάλους μας» απαιτείται καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής μας!!!

Η διευθύντρια του σχολείου

Μαριάννα Αποστόλου

  Πρωταθλήτριες Τρικάλων στο βόλεϊ οι ομάδες κοριτσιών και αγοριών του 4ου Γενικού Λυκείου Τρικάλων -Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης για το 2019 !!!

Ολοκληρώθηκε σήμερα το σχολικό πρωτάθλημα για το Ν. Τρικάλων με νικήτριες στο βόλεϊ τις ομάδες κοριτσιών και αγοριών του 4^ου Γενικού Λυκείου Τρικάλων – Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης. Η Διεύθυνση και ο Σύλλογος Διδασκόντων του Λυκείου συγχαίρουν τις μαθήτριες και τους μαθητές των ομάδων βόλεϊ του 4^ου ΓΕΛ Τρικάλων -Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης για το ήθος τους την αγωνιστικότητά τους και τις επίμονες και συστηματικές προσπάθειες τους, συμβάλλοντας στην προαγωγή του «ευ αγωνίζεσθαι» και στην αυτό-βελτίωσή τους.

Συγχαίρουμε επίσης ασχέτου αποτελέσματος όλες τις ομάδες που συμμετείχαν στο σχολικό πρωτάθλημα βόλεϊ. Συγχαρητήρια αξίζουν σε όλους τους μαθητές και σε όλες τις μαθήτριες που παρακολούθησαν τους αγώνες με ζωντάνια, κοσμιότητα και σεβασμό στους κανόνες. Ευχαριστίες πολλές στον γυμναστή του σχολείου μας και  προπονητή των μαθητών/μαθητριών μας, κ. Δημήτρη Αναγνώστου που με ζήλο ανέλαβε τις ομάδες και τις οδήγησε στην επιτυχία. Πολλά συγχαρητήρια αξίζουν στους διοργανωτές για την άψογη και πετυχημένη διοργάνωση των αγώνων. Το 4^ο Γενικό Λύκειο Τρικάλων -Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης απέδειξε για μια ακόμα φορά ότι εκτός από άριστους μαθητές και άριστες μαθήτριες  έχει και άριστους αθλητές διότι γνωρίζουν καλά ότι «νους υγιής εν σώματι υγιή».

Η διευθύντρια του Λυκείου

Μαριάννα Αποστόλου

Στις 5 Δεκεμβρίου 2018 μαθητές/ μαθήτριες της Α΄ και Β΄ τάξης Λυκείου παρακολούθησαν με ενδιαφέρον την παρουσίαση που έγινε στο πλαίσιο ενημέρωσης για τις στρατιωτικές σχολές από τον κ. Τζερεμάκη.  Έγινε προβολή  βίντεο από τη χειμερινή και τη θερινή διαβίωση των σπουδαστών.  Στο  μαθητές, μαθήτριες και  συνοδοί εκπαιδευτικοί απόλαυσαν τους χυμούς που τους προσφέρθηκαν.

Στη συνέχεια έγινε  ξενάγηση στις εγκαταστάσεις της σχολής και στο Στρατιωτικό Μουσείο για να γίνει ενημέρωση  σχετικά με την ιστορική πορεία του 5ου συντάγματος.  Στο χώρο του Στρατιωτικού Μουσείου της υπάρχουν τρεις νέες θεματικές ενότητες που αφορούν: α) στη δράση του ελληνικού στρατού στις επιχειρήσεις κατά του Άξονα στην Β. Αφρική, στη μάχη του Ελ Αλαμέιν, β) στην αποστολή του ελληνικού εκστρατευτικού σώματος στην Κορέα το 1950-55 και γ) στις πολεμικές επιχειρήσεις κατά την εισβολή των Τούρκων στην μαρτυρική Κύπρο τον Ιούλιο του 1974, δύο είναι αφιερωμένες στη ΣΜΥ και άλλες δύο αφιερωμένες στο 5ο Σύνταγμα Πεζικού.

Το 5ο Σύνταγμα Πεζικού συμμετείχε στους αγώνες του Έθνους με αποκορύφωμα την εποποιία του Υψώματος 731, το Μάρτιο του 1941. Οι μαθητές /μαθήτριες γνώρισαν το έμβλημα της Σχολής, που είναι η κουκουβάγια και αντιπροσωπεύει τη σοφία και ο διπλός πέλεκυς ο οποίος αντιπροσωπεύει τη δύναμη.  Στο τέλος άκουσαν την ιστορία του 5ου Συντάγματος Πεζικού. Παραθέτουμε τον σύνδεσμο:  https://smy.army.gr/…/50-syntagma-pezikoy-istoriko-kai-ithi…
Για άλλη μια φορά η σχολική κοινότητα αισθάνεται την ανάγκη να ευχαριστήσει τον ταξίαρχο κ. Τζερεμάκη και τους υπευθύνους του Στρατιωτικού Μουσείου για τη φιλοξενία ενημέρωση και την  ξενάγηση στους χώρους της ΣΜΥ.

https://www.trikalanews.gr/aden_lismonoun_sto_4o_gel_trikalon/

4^ο Λύκειο Τρικάλων «Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης»

Την Παρασκευή , 19 Οκτώβρη 2018, ώρα 12.00,  έγινε η έναρξη της έκθεσης «Δεν Λησμονώ … μια εικόνα χίλιες λέξεις».  Στο 4^ο ΓΕΛ Τρικάλων «Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης» παρευρέθηκε ο κ. Ιωάννης Μπουτίνας, Αντιπεριφερειάρχης Τουρισμού, Πολιτισμού & Διά Βίου Μάθησης, ο κ. Βάιος Αναστασίου, Αντιδήμαρχος Παιδείας – Πολιτισμού και Αθλητισμού του Δήμου Τρικκαίων και η Έφη Λεβέντη πρώην Αντιδήμαρχος Παιδείας-Πολιτισμού-Αθλητισμού & Νεολαίας του Δήμου Τρικκαίων. Θερμά Συγχαρητήρια και Ευχές από τη Διευθύντρια Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Τρικάλων, κ. Βασιλική Κάκλα, από τον Δήμαρχο Τρικκαίων κ. Δημήτρη Παπαστεργίου από τον κ. Χρήστο Μιχαλάκη Αντιπεριφερειάρχη της Π.Ε. Τρικάλων και από τον κ. Κωνσταντίνο Αγοραστό Περιφερειάρχη Θεσσαλίας.

Από το Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων παρευρέθηκε  η κ. Ελένη Τσακνάκη, η οποία ανέλαβε και τη μεταφορά των αναψυκτικών, προσφορά της Εταιρείας «Κλιάφα», και των μπισκότων προσφορά της Εταιρείας «Δερμίσης». Οι δυο τοπικές Εταιρείες ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμά μας για χορηγία και τους ευχαριστούμε από καρδιάς. Από τις 12.30 οι μαθητές του σχολείου μας  περιηγήθηκαν με τους καθηγητές τους την έκθεση φωτογραφίας εμβαθύνοντας στα ιστορικά γεγονότα. Πολλοί μαθητές και πολλές μαθήτριες ενθουσιάστηκαν με τα ποιήματα και ζήτησαν να γράψουν κι αυτά ποιήματα και εντυπώσεις στο βιβλίο εντυπώσεων.

Μετά τις 13.30 την έκθεση επισκέφτηκε ο σκηνοθέτης – φωτογράφος Μπαλαμίτσας Βασίλης και φωτογράφισε την Έκθεση. Στη συνέχεια στο χώρο της Έκθεσης παρευρέθηκε ο δικηγόρος Βασίλης Μαναός, ο οποίος περιηγήθηκε με ιδιαίτερη προσοχή τις 150 φωτογραφίες. Αναμένουμε το επόμενο διάστημα να επισκεφτούν την τόσο ενδιαφέρουσα και επίκαιρη έκθεση οι μαθητές /μαθήτριες της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, αλλά και  οι μαθητές /μαθήτριες της Ε΄ και Στ΄ τάξεων της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης.

Υπενθυμίζουμε ότι οι Διευθυντές / διευθύντριες των σχολείων να έρχονται σε τηλεφωνική επικοινωνία στο τηλέφωνο 2431022403 για να μην γίνει συνωστισμός και προκληθεί διαταραχή στη λειτουργία του σχολείου μας. Για το κοινό η Έκθεση θα παραμένει ανοιχτή από τις 14:00 μέχρι τις 15:00.

Η Διευθύντρια

Μαριάννα Αποστόλου

Με επιτυχία ολοκληρώθηκε στο 4ο ΓΕΛ Τρικάλων «Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης» η παρουσίαση της ιστορικής έκθεσης φωτογραφίας της Α.Μ.Κ.Ε. «ΔΕΝ ΛΗΣΜΟΝΩ» με τίτλο: “ΔΕΝ ΛΗΣΜΟΝΩ… μία εικόνα χίλιες λέξεις” και θέμα τις γερμανικές θηριωδίες στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες της Ευρώπης κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, από την Παρασκευή 19 Οκτωβρίου και ώρα 12: 00 μέχρι την Τρίτη 20 Νοέμβρη 2018. Μαθητές και  μαθήτριες μαζί με τους συνοδούς καθηγητές τους επισκέφτηκαν την έκθεση και συγκεκριμένα τα σχολεία: 1^ο Γενικό Λύκειο Τρικάλων, 2^ο Γενικό Λύκειο Τρικάλων, 5^ο Γενικό Λύκειο Τρικάλων, 6^ο Γενικό Λύκειο Τρικάλων, 1^ο Γυμνάσιο Τρικάλων, 4^ο Γυμνάσιο Τρικάλων «Γιώργος Σεφέρης», 5^ο Γυμνάσιο Τρικάλων  και 3^ο Δημοτικό Σχολείο Τρικάλων.

Αξιοσημείωτο είναι ότι ελάχιστοι ενήλικες  επισκέφτηκαν την έκθεση, κάποιοι από αυτούς με συγκίνηση σταματούσαν στις φωτογραφίες κουνούσαν το κεφάλι και διηγούνταν μαρτυρίες που άκουσαν από δικούς τους ανθρώπους για τα χρόνια της κατοχής για το σκοτάδι, το μίσος και τον πόλεμο. Αρκετοί δάκρυσαν μπροστά στις φωτογραφίες και φανέρωσαν το πόνο που έκρυβαν μέσα τους ψιθυρίζοντας «να μην ξανάρθουν τέτοια χρόνια». Μέσα από το φωτογραφικό υλικό οι μαθητές /μαθήτριες διδάχθηκαν ότι η ελευθερία είναι το μεγαλύτερο ιδανικό και οι αγώνες και οι θυσίες των λαών για τα ιδανικά γίνονται από ήρωες.

Ευχαριστούμε την Α.Μ.Κ.Ε. «ΔΕΝ ΛΗΣΜΟΝΩ» για το φωτογραφικό υλικό όλους τους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς καθώς και τους διευθυντές / διευθύντριες των σχολείων που επισκέφτηκαν την έκθεση, τους πολίτες των Τρικάλων, την πρώην Αντιδήμαρχο Έφη Λεβέντη, τον Αντιδήμαρχο Τρικκαίων Παιδείας και Πολιτισμού, κ. Βάϊο Αναστασίου  καθώς και τον Αντιπεριφερειάρχη της Περιφέρειας Θεσσαλίας Τουρισμού,  Πολιτισμού και Διά Βίου Μάθησηςκ. Ιωάννη Μπουτίνα.

Θερμές ευχαριστίες οφείλω στους εκπαιδευτικούς του σχολείου μας για τη συμπαράσταση και για το χρόνο που διέθεσαν για την υποδοχή και ξενάγηση των σχολείων. Συγχαρητήρια στους μαθητές και τις μαθήτριες όλων των σχολείων για την τάξη και την προσοχή με την οποία περιηγήθηκαν την έκθεση, ώστε να μην δημιουργηθεί  αναταραχή στο πρόγραμμα του σχολείου μας. Πολλά εύγε στους μαθητές και τις μαθήτριές μας για την προσοχή με την οποία περιέβαλαν τις φωτογραφίες τόσο κατά το στήσιμο, τη διάρκεια όσο και κατά τη λήξη της έκθεσης και την τελική συσκευασία.

Τέλος θα ήθελα να ευχαριστήσω τους χορηγούς της εκδήλωσης: τη  «Βιομηχανία Παραγωγής Αναψυκτικών Κλιάφα», τη Θεσσαλική Μπισκοτοποιία «Δερμίσης» και τη  Χαλβαδοποιία Μπουλογιώργος «Χαλβάς 1 και κάτι» για τα προϊόντα τους που προσφέραμε στους επισκέπτες της έκθεσης και τους βαθμολογητές του διαγωνισμού Euroscola. 

Η Διευθύντρια

του 4^ου ΓΕΛ Τρικάλων «Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης

Μαριάννα Αποστόλου