Η δεύτερη Κυριακή του Μαΐου έχει καθιερωθεί ως η «Γιορτή της Μητέρας». Ωστόσο, μέσα στις σχολικές μας αίθουσες, γνωρίζουμε καλά ότι η έννοια της μητέρας δεν χωράει σε μία μόνο λέξη ή σε μία μόνο εικόνα. Είναι μια μέρα που στρέφουμε το βλέμμα μας σε όλες εκείνες τις μορφές που έγιναν το «λιμάνι» μας, που μας δίδαξαν την πρώτη μας λέξη και που συνεχίζουν να μας στηρίζουν σε κάθε μας βήμα.
Για πολλούς από εμάς, σήμερα γιορτάζει η γυναίκα που μας περιμένει στο σπίτι μετά το σχολείο. Για άλλους, γιορτάζει η γιαγιά που μας μεγάλωσε, μια θεία, μια αδελφή ή ένας άνθρωπος που άνοιξε την αγκαλιά του και μας πρόσφερε τη στοργή που είχαμε ανάγκη. Η μητρότητα δεν είναι μόνο βιολογική· είναι η δύναμη της προσφοράς και η ανιδιοτελής αγάπη που δεν ζητά ανταλλάγματα.
Στη σχολική μας κοινότητα, η σκέψη μας βρίσκεται σήμερα και σε εκείνους τους συμμαθητές μας που η μητέρα τους δεν είναι πια εδώ. Η απώλεια είναι μια πληγή που δεν κλείνει με γιορτές, όμως η αγάπη μιας μητέρας έχει την ιδιότητα να είναι πανταχού παρούσα.
Είναι παρούσα στις αξίες που μας κληροδότησε, στον τρόπο που χαμογελάμε, στη δύναμη που βρίσκουμε να συνεχίζουμε στα δύσκολα. Η μητέρα που «έφυγε» συνεχίζει να ζει μέσα από τα μάτια των παιδιών της και μέσα από κάθε καλή πράξη που εκείνα κάνουν. Σήμερα, τιμάμε τη μνήμη τους με σιωπή, σεβασμό και την υπόσχεση να γίνουμε οι άνθρωποι που εκείνες θα ονειρεύονταν.
Ένα «Ευχαριστώ» για όλα τα «για πάντα»
Στο ΓΕΛ Ασβεστοχωρίου, επιλέγουμε αυτή τη μέρα για να πούμε ένα μεγάλο «ευχαριστώ» σε όλες τις γυναίκες που επιτελούν αυτό το σπουδαίο έργο:
-
Στις μητέρες μας, για την υπομονή τους στις δικές μας δύσκολες στιγμές.
-
Στις εκπαιδευτικούς μας, που συχνά λειτουργούν ως μητρικές φιγούρες μέσα στις τάξεις.
-
Στις γυναίκες-πρότυπα, που μας εμπνέουν με το θάρρος και την τρυφερότητά τους.
Η «Φωνή του ΓΕΛ Ασβεστοχωρίου» στέλνει τις πιο ζεστές της ευχές σε κάθε σπίτι. Ας είναι αυτή η Κυριακή μια αφορμή για μια αγκαλιά, μια γλυκιά ανάμνηση ή μια απλή λέξη αγάπης προς τους ανθρώπους που μας έμαθαν τι σημαίνει να νοιάζεσαι.
Χρόνια Πολλά!