Ο χωρικός και η γάτα του, ισλανδικό παραμύθι
ια φορά κι έναν καιρό ζούσε ένας ηλικιωμένος άνδρας και η γυναίκα του σε ένα βρώμικο, αναδιπλούμενο εξοχικό σπίτι, όχι πολύ μακριά από το υπέροχο παλάτι όπου έμεναν ο βασιλιάς και η βασίλισσα. Παρά την άθλια κατάσταση της καλύβας, την οποία πολλοί άνθρωποι δήλωσαν ότι ήταν πολύ άσχημη ακόμα και για να ζήσει ένα γουρούνι, ο γέρος ήταν πολύ πλούσιος, γιατί ήταν μεγάλος τσιγκούνης, και τυχερός, και συχνά έμενε χωρίς φαγητό. μια μέρα νωρίτερα από το να αλλάξει ένα από τα αγαπημένα του χρυσά κομμάτια.
Αλλά μετά από λίγο διαπίστωσε ότι είχε λιμοκτονήσει πολύ συχνά. Αρρώστησε και δεν είχε δύναμη να γίνει ξανά καλά και σε λίγες μέρες πέθανε αφήνοντας πίσω του τη γυναίκα του και τον έναν γιο του.
Το βράδυ που ακολούθησε το θάνατό του, ο γιος ονειρεύτηκε ότι του εμφανίστηκε ένας άγνωστος άνδρας και του είπε: «Άκουσέ με. ο πατέρας σου είναι νεκρός και η μητέρα σου σύντομα θα πεθάνει, και όλα τα πλούτη τους θα ανήκουν σε σένα. Ο μισός από τον πλούτο του είναι παράνομος, και αυτό πρέπει να το επιστρέψετε στους φτωχούς από τους οποίους τον πίεσε. Το άλλο μισό πρέπει να το πετάξετε στη θάλασσα. Προσέξτε, ωστόσο, καθώς τα χρήματα βυθίζονται στο νερό, και αν κάτι πρέπει να κολυμπήσει, πιάστε το και κρατήστε το, ακόμα κι αν δεν είναι τίποτα άλλο από ένα κομμάτι χαρτί ».
Τότε ο άντρας εξαφανίστηκε και ο νεαρός ξύπνησε.
Η ανάμνηση του ονείρου του τον προβλημάτισε πολύ. Δεν ήθελε να αποχωριστεί τα πλούτη που του είχε αφήσει ο πατέρας του, γιατί ήξερε σε όλη του τη ζωή τι ήταν να κρυώνεις και να πεινάς, και τώρα ήλπιζε σε λίγη άνεση και ευχαρίστηση. Ωστόσο, ήταν ειλικρινής και καλόκαρδος, και αν ο πατέρας του είχε άδικο τον πλούτο του, ένιωθε ότι δεν θα μπορούσε ποτέ να τον απολαύσει, και τελικά αποφάσισε να κάνει ό,τι του είχαν ζητήσει. Ανακάλυψε ποιοι ήταν οι φτωχότεροι άνθρωποι του χωριού και ξόδεψε τα μισά χρήματα για να τους βοηθήσει και τα άλλα μισά τα έβαλε στην τσέπη του. Από έναν βράχο που προεξείχε ακριβώς στη θάλασσα, το πέταξε μέσα. Σε μια στιγμή δεν ήταν ορατός, και κανένας άνθρωπος δεν μπορούσε να πει το σημείο που είχε βυθιστεί, εκτός από ένα μικροσκοπικό κομμάτι χαρτιού που επέπλεε στο νερό. Τεντώθηκε προσεκτικά και κατάφερε να το φτάσει, και στο άνοιγμα βρήκε έξι σελίνια τυλιγμένα μέσα. Αυτά ήταν πλέον όλα τα χρήματα που είχε στον κόσμο.
Ο νεαρός στάθηκε και το κοίταξε σκεφτικός. «Λοιπόν, δεν μπορώ να κάνω πολλά με αυτό», είπε στον εαυτό του. αλλά, τελικά, έξι σελίνια ήταν καλύτερα από το τίποτα, και τα τύλιξε ξανά και τα έβαλε στο παλτό του.
Εργάστηκε στον κήπο του για τις επόμενες εβδομάδες και αυτός και η μητέρα του επινοήθηκαν να ζήσουν με τα φρούτα και τα λαχανικά που έβγαζε από αυτόν, και στη συνέχεια πέθανε κι εκείνη ξαφνικά. Ο καημένος ένιωσε πολύ λυπημένος όταν την είχε βάλει στον τάφο της, και με βαριά καρδιά περιπλανήθηκε στο δάσος, χωρίς να ξέρει πού πήγαινε. Περαστικά άρχισε να πεινάει και βλέποντας μια μικρή καλύβα μπροστά του, χτύπησε την πόρτα και ρώτησε αν μπορούσαν να του δώσουν λίγο γάλα. Η ηλικιωμένη γυναίκα που το άνοιξε τον παρακάλεσε να μπει μέσα, προσθέτοντας ευγενικά ότι, αν ήθελε ένα ξενύχτι, μπορεί να το είχε χωρίς να του κοστίσει τίποτα.
Δύο γυναίκες και τρεις άντρες ήταν στο δείπνο όταν μπήκε μέσα, και σιωπηλά του έκαναν χώρο να καθίσει δίπλα τους. Όταν έτρωγε, άρχισε να τον κοιτάζει και έμεινε έκπληκτος βλέποντας ένα ζώο να κάθεται δίπλα στη φωτιά διαφορετικό από οτιδήποτε είχε παρατηρήσει ποτέ πριν. Είχε γκρι χρώμα και όχι πολύ μεγάλο. αλλά τα μάτια του ήταν μεγάλα και πολύ φωτεινά, και φαινόταν να τραγουδάει με έναν περίεργο τρόπο, εντελώς διαφορετικό από οποιοδήποτε ζώο στο δάσος. «Πώς λέγεται αυτό το παράξενο πλασματάκι;» ρώτησε εκείνος. Και εκείνοι απάντησαν: «Το λέμε γάτα».
«Θα ήθελα να το αγοράσω—αν δεν είναι πολύ αγαπητό», είπε ο νεαρός. «Θα ήταν παρέα για μένα». Και του είπαν ότι μπορεί να το είχε για έξι σελίνια, αν ήθελε να δώσει τόσα. Ο νεαρός έβγαλε το πολύτιμο χαρτί του, τους έδωσε τα έξι σελίνια και το επόμενο πρωί τους αποχαιρέτησε, με τη γάτα να ξαπλώνει σφιχτά στο μανδύα του.
Όλη την ημέρα περιπλανήθηκαν σε λιβάδια και δάση, ώσπου το βράδυ έφτασαν σε ένα σπίτι. Ο νεαρός χτύπησε την πόρτα και ρώτησε τον ηλικιωμένο που την άνοιξε αν μπορούσε να ξεκουραστεί εκεί εκείνο το βράδυ, προσθέτοντας ότι δεν είχε χρήματα να το πληρώσει. «Τότε πρέπει να σου το δώσω», απάντησε ο άντρας και τον οδήγησε σε ένα δωμάτιο όπου κάθονταν στο δείπνο δύο γυναίκες και δύο άνδρες. Η μία από τις γυναίκες ήταν η γυναίκα του γέρου, η άλλη η κόρη του. Τοποθέτησε τη γάτα στο ράφι του μανδύα, και όλοι συνωστίστηκαν για να εξετάσουν αυτό το παράξενο θηρίο, και η γάτα τρίφτηκε πάνω τους, άπλωσε το πόδι της και τους τραγούδησε. και οι γυναίκες χάρηκαν, και του έδωσαν ό,τι μπορούσε να φάει μια γάτα, και πολύ περισσότερα.
Αφού άκουσε την ιστορία του νεαρού και το πώς δεν του άφησε τίποτα στον κόσμο εκτός από τη γάτα του, ο γέρος τον συμβούλεψε να πάει στο παλάτι, που ήταν μόλις λίγα μίλια μακριά, και να συμβουλευτεί τον βασιλιά, ο οποίος ήταν ευγενικός. όλοι, και σίγουρα θα ήταν φίλος του. Ο νεαρός τον ευχαρίστησε και είπε ότι ευχαρίστως θα δεχόταν τη συμβουλή του. και νωρίς το επόμενο πρωί ξεκίνησε για το βασιλικό παλάτι.
Έστειλε ένα μήνυμα στον βασιλιά να παρακαλέσει για ακροατήριο και έλαβε μια απάντηση ότι επρόκειτο να πάει στη μεγάλη αίθουσα, όπου θα έβρισκε τη Μεγαλειότητά του.
Ο βασιλιάς ήταν σε δείπνο με την αυλή του όταν μπήκε ο νεαρός, και του υπέγραψε να πλησιάσει. Ο νεαρός έσκυψε χαμηλά και μετά κοίταξε έκπληκτος το πλήθος των μικρών μαύρων πλασμάτων που έτρεχαν στο πάτωμα, ακόμα και στο ίδιο το τραπέζι. Πράγματι, ήταν τόσο τολμηροί που άρπαζαν κομμάτια φαγητού από το πιάτο του ίδιου του Βασιλιά, και αν τους έδιωχνε, προσπαθούσαν να του δαγκώσουν τα χέρια, ώστε να μην μπορεί να φάει το φαγητό του, και οι αυλικοί του δεν πήγαιναν καλύτερα.
«Τι είδους ζώα είναι αυτά;» ρώτησε η νεότητα μιας από τις κυρίες που κάθονταν κοντά του.
«Τους λένε αρουραίους», απάντησε ο βασιλιάς, που είχε κρυφάκουσε την ερώτηση, «και εδώ και χρόνια δοκιμάζαμε κάποιον τρόπο να τους βάλουμε τέλος, αλλά είναι αδύνατο. Μπαίνουν στα κρεβάτια μας».
Αυτή τη στιγμή κάτι φάνηκε να πετάει στον αέρα. Η γάτα βρισκόταν στο τραπέζι και με δύο ή τρεις κουνήματα αρουραίοι ήταν νεκροί γύρω του. Τότε ακούστηκε ένα μεγάλο χτύπημα στα πόδια και σε λίγα λεπτά η αίθουσα ήταν καθαρή.
Για μερικά λεπτά ο Βασιλιάς και οι αυλικοί του κοιτάζονταν μόνο έκπληκτοι. «Τι είδους ζώο είναι αυτό που μπορεί να κάνει μαγικά αυτού του είδους;» ρώτησε εκείνος. Και ο νεαρός του είπε ότι το έλεγαν γάτα, και ότι το είχε αγοράσει για έξι σελίνια.
Και ο βασιλιάς απάντησε: «Εξαιτίας της τύχης που μου έφερες, ελευθερώνοντας το παλάτι μου από την πανούκλα που με βασάνιζε πολλά χρόνια, θα σου δώσω την επιλογή δύο πραγμάτων. Ή θα γίνεις πρωθυπουργός μου, ή θα παντρευτείς την κόρη μου και θα βασιλέψεις μετά από μένα. Πες, ποιο θα είναι;».
«Η πριγκίπισσα και το βασίλειο», είπε ο νεαρός.
Και έτσι έγινε.
