ΠΕΡΙ ΑΝΕΜΩΝ ΚΑΙ ΥΔΑΤΩΝ

Σχόλια και … σχολιανά

Αρχεία για Απρίλιος, 2016


Η Ολυμπιακή Φλόγα στην Αρχαία Ήλιδα

Άναψε σήμερα το μεσημέρι στην Ολυμπία η φλόγα για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο Ντε Τζανέιρο, από την πρωθιέρεια Κατερίνα Λέχου. Στη συνέχεια την παρέδωσε στον πρώτο λαμπαδηδρόμο, τον παγκόσμιο πρωταθλητή γυμναστικής, Λευτέρη Πετρούνια. Και το ταξίδι ξεκίνησε.

Στις 3.30 μ.μ. περίπου έφθασε στην Αρχαία Ήλιδα, όπου ο διεθνής βολεϊμπολίστας από την Αμαλιάδα Αχιλλέας Παπαδημητρίου άναψε το βωμό στο χώρο της αρχαίας Αγοράς. Εκεί έγινε μια μικρή τελετή, κατά την οποία ακούστηκαν, ο Ολυμπιακός Ύμνος και οι Εθνικοί Ύμνοι Βραζιλίας και Ελλάδας, από τη χορωδία της Παπαχριστοπουλείου Βιβλιοθήκης Αμαλιάδας. Ακούστηκαν χαιρετισμοί από το δήμαρχο Ήλιδας κ. Χριστοδουλόπουλο και τον εκπρόσωπο της Βραζιλίας, καθώς και από άλλους επισήμους.

Παρουσιάστηκε και χορευτικό δρώμενο από την Θεατρική ομάδα της Παπαχριστοπουλείου Βιβλιοθήκης Αμαλιάδας. Στη συνέχεια η φλόγα αναχώρησε για το ταξίδι της στην Ελλάδα, με πρώτο σταθμό τη Ζάκυνθο. Την τελετή παρακολούθησε πλήθος κόσμου.

“Ο Δρόμος των Αθλητών προς την Δόξα”

Ξεκίνησε σήμερα το πρωί η 2η Παγκόσμια διήμερη πεζοπορία στην ιερά Οδό Ήλιδα – Ολυμπία. Η διαδρομή  των 300 σταδίων, 57,5 χιλιομέτρων περίπου, αποτελεί αναβίωση της πεδινής πορείας της Κλασσικής Ολυμπιακής Διαδρομής που έκαναν οι συμμετέχοντες στους Ολυμπιακούς Αγώνες προς τον ιερό τόπο αφιερωμένο στον Δία (Ολυμπία) για την αφή της Ολυμπιακής Φλόγας με την οποία σηματοδοτείται πάντοτε η έναρξη του πιο σημαντικού αθλητικού και πολιτιστικού γεγονότος, των Ολυμπιακών Αγώνων. Χαρακτηριστικό ήταν ότι με την έναρξη αυτής της πορείας από την Αρχαία Ήλιδα προς το ιερό της Αρχαίας Ολυμπίας ξεκινούσε στην ουσία και ο θεσμός της Ολυμπιακής Εκεχειρίας κατά την οποία έπαυαν οι εχθροπραξίες και σταματούσαν οι πόλεμοι για τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο των Ολυμπιακών Αγώνων.

Οι πεζοπόροι, συνοδευόμενοι από ιππείς, έφθασαν στις 9.30 περίπου στο Χάβαρι. Στην πλατεία τους υποδέχτηκαν οι μαθητές και οι δάσκαλοι του Δημοτικού Σχολείου Χαβαρίου, ο πρόεδρος της κοινότητας, ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του Δημοτικού Σχολείου Χαβαρίου και αρκετοί κάτοικοι. Έγινε μια μικρή τελετή κατά την οποία οι μαθητές απήγγειλαν τον Ολυμπιακό Ύμνο, διάβασαν κείμενα σχετικά με την Ολυμπιακή Φλόγα, την εκεχειρία και τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Προσφέρθηκαν στους πεζοπόρους γλυκά, αναψυκτικά και νερό. Κατόπιν συνέχισαν την πορεία τους προς την Αμαλιάδα και τον Άγιο Ιωάννη Πύργου όπου θα διανυκτερεύσουν απόψε.

Η πρωτοβουλία αυτή ανήκει στον φυσιολατρικό σύλλογο “Επτάλοφος”, ενώ στη διοργάνωση συμμετέχουν το Υπουργείο Παιδείας, το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού και το Υπουργείο Ανάπτυξης και Τουρισμού. Επίσης η Εφορεία Αρχαιοτήτων Ολυμπίας και άλλοι φορείς και σύλλογοι.

“Et in Arcadia ego”

Άλλη μια ενδιαφέρουσα ομιλία πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 16 Απριλίου στην Παπαχριστοπούλειο Βιβλιοθήκη Αμαλιάδας. Η φιλόλογος κυρία Αντωνία Μπούρα, μίλησε με θέμα: “Αρκαδία, ιδανικό στο Δυτικό Πολιτισμό”.

Ήταν ένα θέμα για τη διαμόρφωση και την πορεία του μύθου της Αρκαδίας στη Δύση από την αρχαιότητα ως τις μέρες μας. Η κ. Μπούρα παρουσίασε την Αρκαδία από τα προϊστορικά χρόνια, τη μυθολογία της περιοχής, καθώς και τις αποικίες που δημιούργησαν οι Αρκάδες τα αρχαία χρόνια.

Στη συνέχεια παρουσίασε το κίνημα του Αρκαδισμού. Από το Αρκαδικό ιδεώδες επηρεάστηκαν οι Λατίνοι με πρώτο τον Βιργίλιο. Την περίοδο της Αναγέννησης και του Διαφωτισμού πήρε μεγαλύτερες διαστάσεις. Η Αρκαδία νοήθηκε ως μια ιδεατή χώρα όπου βασιλεύει η επίγεια ευτυχία και κυριαρχούν οι αρχές του ανθρωπισμού, η γαλήνη, η ειρήνη, η δικαιοσύνη, η απλότητα. Δημιουργήθηκαν βουκολικά ποιητικά και πεζά έργα, αλλά και ζωγραφικοί πίνακες.

Ο Γάλλος ζωγράφος Ν. Πουσέν, στηριζόμενος στο καλλιτεχνικό ρεύμα του Αρκαδισμού, ζωγράφισε το 1640, ένα από τους σημαντικότερους πίνακές του, που είναι γνωστός με τον τίτλο “Οι ποιμένες της Αρκαδίας” ή  ET IN ARCADIA EGO και εκτίθεται στο Μουσείο του Λούβρου. Η φράση σημαίνει “Είμαι και εγώ στην Αρκαδία”, ή “Και εγώ εζησα στην Αρκαδία”.

Το κίνημα του Αρκαδισμού εξαπλώθηκε σε όλο τον κόσμο και σήμερα υπάρχουν αρκετές πόλεις με το όνομα Αρκαδία.

Ήλις η ερατεινή

Με τον τίτλο “Ήλις η ερατεινή” πραγματοποιήθηκε το Σάββατο το βράδυ εκδήλωση στην Παπαχριστοπούλειο Βιβλιοθήκη Αμαλιάδας. Ομιλητής ήταν ο Κωνσταντίνος Αντωνόπουλος, αρχαιολόγος της Εφορείας Αρχαιοτήτων Ηλείας.

Παρουσιάστηκαν Μύθοι,Ιστορία και Αρχαιολογία του Ιερού κράτους των Ηλείων. Ο ομιλητής παρουσίασε την ιστορία της Ήλιδας, αλλά και της υπόλοιπης Ηλείας, μέχρι την κατάργηση των Ολυμπιακών αγώνων. Η Ήλιδα ήταν η διοργανώτρια πόλη των αγώνων στην Ολυμπία. Ήταν αυτή που εφάρμοσε το θεσμό της εκεχειρίας κατά τη διάρκεια των αγώνων.

Ο κύριος Αντωνόπουλος έκανε ειδική αναφορά στην Ιερά οδό που ακολουθούσαν οι αθλητές και οι υπόλοιποι Ηλείοι, για να μεταβούν στην Ολυμπία. Εξήγησε την παρερμηνεία που γίνεται από ορισμένους σχετικά με την πεδινή και ορεινή διαδρομή. Ανέφερε ότι σύμφωνα με τα αρχαιολογικά ευρήματα η βασική διαδρομή που ακολουθούσαν ελλανοδίκες, αθλητές και λοιποί ήταν η πεδινή.

Ερατεινή λοιπόν το επίθετο που συνοδεύει την Ήλιδα, δηλαδή αξιαγάπητη, αξιολάτρευτη.

Σα βάτο να πιάσει

“Σα(ν) βάτο να πιάσει”. Με την ευχή αυτή προς τον νοικοκύρη ολοκληρώθηκε άλλη μια ξέλαση στο Χάβαρι. Η ξέλαση είναι ένα παλιό έθιμο, σύμφωνα με το οποίο μαζεύονται πολλοί χωριανοί για να βοηθήσουν κάποιον σε μια αγροτική εργασία που χρειάζεται πολλά εργατικά χέρια. Η εργασία μπορεί να είναι το φύτεμα σταφίδας, ο θέρος, ο τρύγος, το μάζεμα ελιάς, αλλά και το χτίσιμο μιας αποθήκης.

Έτσι και φέτος μαζεύτηκαν 25 περίπου Χαβαραίοι, μικροί και μεγάλοι, με αρκετά τρακτέρ, για να φυτέψουν μια καινούρια σταφίδα στην Πλατανιά. Οι μεγαλύτεροι με τις ψαλίδες τους καθάριζαν τις βέργες που θα φυτεύονταν. Τα τρακτέρ φορτωμένα με νερό προχωρούσαν και άνοιγαν τρύπες, διοχετεύοντας νερό υπό πίεση, εκεί όπου είχαν τοποθετηθεί καλάμια από την προηγούμενη μέρα. Στις τρύπες τοποθετούνταν οι βέργες της σταφίδας και συνέχιζαν στο επόμενο καλάμι και στην επόμενη τρύπα.

Έτσι ολοκληρώθηκε το φύτεμα της σταφίδας πολύ γρήγορα και χωρίς πολλή κούραση. Η νοικοκυρά περνούσε με το δίσκο και κερνούσε μεζέδες και κρασί. Και όλοι εύχονταν η καινούρια σταφίδα να πιάσει, όπως φυτρώνει και μεγαλώνει το βάτο (το οποίο είναι δύσκολο να εξαφανιστεί από ένα χωράφι). Στο τέλος όλοι μαζί πήγαν στην παλιά χαμοκέλα του νοικοκύρη, έφαγαν το ψητό που μόλις είχε βγει από το φούρνο, ήπιαν κρασί, δοκίμασαν τα ωραία γλυκά και έφυγαν χαρούμενοι ο καθένας για τις δικές του δουλειές.

Μετά από μερικές μέρες αυτοί θα βρεθούν στο κτήμα κάποιου άλλου συγχωριανού μας να συνεχίσουν αυτό το έθιμο της αλληλοβοήθειας και συνεργασίας. Το έθιμο της ξέλασης.


Αλλαγή μεγέθους γραμματοσειράς
Αντίθεση
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων