ΠΕΡΙ ΑΝΕΜΩΝ ΚΑΙ ΥΔΑΤΩΝ

Σχόλια και … σχολιανά

Αρχεία για Οκτώβριος, 2010


“Έφυγε” ο Γιάννης Δαλιανίδης

Γιάννης Δαλιανίδης

Την τελευταία του πνοή σε ηλικία 87 ετών άφησε στις 7:00 το πρωί του Σαββάτου ο Γιάννης Δαλιανίδης, ένας από τους σημαντικότερους σκηνοθέτες και σεναριογράφους του ελληνικού κινηματογράφου. Ο Γιάννης Δαλιανίδης νοσηλευόταν τις τελευταίες δύο εβδομάδες στη ΜΕΘ του «Ερρίκος Ντυνάν» με βαριά αναπνευστικά προβλήματα και πολυοργανική ανεπάρκεια. Κατόπιν επιθυμίας του, η κηδεία του θα είναι πολιτική και θα γίνει τη Δευτέρα από το Α’ Νεκροταφείο Αθηνών, στις 3 το μεσημέρι.

Ο Γιάννης Δαλιανίδης, σκηνοθέτης και σεναριογράφος από τους πιο εμπορικούς του ελληνικού κινηματογράφου, γεννημένος στη Θεσσαλονίκη στις 31 Δεκεμβρίου του 1923, μεγάλωσε από θετούς γονείς.

Ξεκίνησε την καριέρα του, ως χορευτής και χορογράφος, με καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Γιάννης Νταλ. Από το 1958 άρχισε να γράφει σενάρια για κινηματογραφικές ταινίες, με πρώτο το σενάριο της ταινίας «Το τρελοκόριτσο».

Η σκηνοθετική του καριέρα ξεκίνησε το 1959 με την ταινία «Η μουσίτσα». Την ίδια χρονιά βγήκε στο πανί η ταινία «Λαός και Κολωνάκι».

Το 1961 ξεκινά τη συνεργασία του με την εταιρία Φίνος Φιλμς. Με την ταινία του «Ο κατήφορος», ο Γιάννης Δαλιανίδης καθιερώνει άλλη μία πρωταγωνίστρια του ελληνικού κινηματογράφου, τη Ζωή Λάσκαρη, όπως άλλωστε, έκανε αργότερα με πολλές άλλες ηθοποιούς, ανάμεσά τους την αδερφική του φίλη Μάρθα Καραγιάννη.

Στη συνέχεια, η καριέρα του Γιάννη Δαλιανίδη εκτινάσσεται στα ύψη, ακολουθεί η δημιουργία σειράς ταινιών κυρίως μιούζικαλ, χαρακτηρισμό τον οποίο ο ίδιος δεν αποδέχεται, επιμένοντας στον όρο «μουσικές κωμωδίες».

Η καριέρα του, ως ηθοποιού, σε ηλικία 10 μόλις χρόνων, ξεκίνησε από το παιδικό θέατρο. Όπως έλεγε ο ίδιος «σε ό,τι καλλιτεχνικό, τρύπωνα». Σε ερώτηση, μάλιστα, για το πώς προέκυψε η αγάπη του για το σινεμά, ο Γιάννης Δαλιανίδης είχε πει πως όταν ήταν μικρός, σε έναν από τους χώρους της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης υπήρχε ένα άσπρο πανί, που προβάλλονταν διαφημίσεις: «Ήταν μαγευτικό αυτό. Με χάραξε και από εκεί ξεκίνησαν όλα».

Πολύ συχνά στις συνεντεύξεις του μιλούσε και για τη μητέρα του, τη γυναίκα που τον είχε υιοθετήσει, αποκαλύπτοντας μάλιστα πως η αγάπη του γι’ αυτήν δεν τον άφησε να φύγει στο εξωτερικό και να κάνει καριέρα εκεί: «Μου φαινόταν αδιανόητο να αφήσω μια γριούλα μετά από όσα είχε προσφέρει σε μένα».

Συνολικά σκηνοθέτησε περισσότερες από 60 ταινίες και στις περισσότερες είχε γράψει ο ίδιος το σενάριο. Από τη δεκαετία του ΄70 μπαίνει και στο χώρο της τηλεόρασης, σκηνοθετώντας σειρές, που άφησαν εποχή, όπως το “Λούνα Πάρκ” (1974-1981), τα “Λιονταράκια”, το “Ρετιρέ”, οι “Μικρομεσαίοι”, “Στραβά κι Ανάποδα”, “Το τρίτο στεφάνι” (1995) και το τελευταίο σήριαλ με τίτλο “Μικρές Αμαρτίες” (1999).

http://news.ert.gr/el/politismos/eidiseis/42725-efyge-o-giannis-dalianidis

Δείτε το σύνολο του έργου του ΕΔΩ.

Το διασκεδάζει ο άνθρωπος

“Έφυγε” ο Κώστας Καφάσης

Την τελευταία του πνοή άφησε στο Ειδικό Αντικαρκινικό Νοσοκομείο Πειραιά ο γνωστός τραγουδιστής και ηθοποιός, Κώστας Καφάσης, σε ηλικία 70 ετών.

Η περιπέτεια του ξεκίνησε πριν από δύο χρόνια. Στις 13 Αυγούστου του 2010 παραμονή των γενεθλίων του, ο τραγουδιστής και ηθοποιός μεταφέρθηκε εσπευσμένα από τα αδέρφια του Σπύρο και Νίκο στο Ειδικό Αντικαρκινικό Νοσοκομείο Πειραιά Μεταξά, εκεί όπου βρισκόταν σε καταστολή.

Γεννημένος σε ένα χωριό της Καρδίτσας, σε νεαρή ηλικία ήρθε στην Αθήνα για να ασχοληθεί αρχικά με την ηθοποιία και έπειτα με το τραγούδι. Το 1965 έκανε το ντεμπούτο του ως ηθοποιός στο «Ακροπόλ» και συγκεκριμένα στην επιθεώρηση «Αυλή και πεζοδρόμιο» των Αλέκου Σακελλάριου και Χρήστου Γιαννακόπουλου, με πρωταγωνίστρια τη Ρένα Βλαχοπούλου. Το 1971 άρχισε να τραγουδά στην περίφημη μπουάτ «Κατακόμβη» της Πλάκας και ένα μήνα μετά ο Κώστας Πρετεντέρης τον κάλεσε να παίξει το ρόλο του «Ιωνάθαν» στη θρυλική σειρά της κρατικής τηλεόρασης «Η γειτονιά μας», την οποία εκείνος υπέγραφε.

Παράλληλα, άρχισε να τραγουδάει σε μεγάλες πίστες πλάι σε μεγάλα ονόματα της εποχής, όπως η Ρίτα Σακελλαρίου, η Πίτσα Παπαδοπούλου, η Μαίρη Λίντα, η Καίτη Ντάλι. Μεγάλη ιστορία στη νύχτα έγραψε στο κέντρο «Φαληρικόν», όπου εμφανιζόταν πλάι στη Σωτηρία Μπέλλου, τον Σπύρο Ζαγοραίο και τη Φωτεινή Μαυράκη. Εξω από το κέντρο τα παρκαρισμένα αυτοκίνητα των θαμώνων -που συνωστίζονταν για να τον δουν και να τον ακούσουν- έφταναν μέχρι το στάδιο Καραϊσκάκη!

Στο σινεμά έχει παίξει χαρακτηριστικούς ρόλους στις ταινίες «Μαριχουάνα stop», «Καλώς ήρθε το δολάριο», «Φίφης ο αχτύπητος», «Η κόρη μου η σοσιαλίστρια», «Το πιο λαμπρό αστέρι» και «Μοντέρνα Σταχτοπούτα». Σε συνέντευξή του είχε πει: «Οταν έπαιζα με την Αλίκη είχα τόσο τρακ που έχανα τα λόγια μου». Ο λόγος; Τη θαύμαζε πάρα πολύ.

Δισκογραφικά συνέδεσε το όνομά του με τον Κώστα Ψυχογιό, που του έγραψε μεγάλες επιτυχίες – ανάμεσα σε αυτές και το all time classic «Γέλα κυρία μου». Από τους πιο φανατικούς θαυμαστές του ήταν και ο δημιουργός της σειράς «Η γειτονιά μας», Κώστας Πρετεντέρης. «Οταν τραγουδούσα έπαιρνε ένα ποτήρι, καθόταν στην πίστα και με άκουγε», έχει εκμυστηρευτεί ο ίδιος.

Πρόσφατα τον είδαμε να παίζει στην τηλεοπτική σειρά του MEGA «7 θανάσιμες πεθερές» και συγκεκριμένα στο επεισόδιο «Η Αρβανίτισσα πεθερά», με πρωταγωνίστρια την Υρώ Μανέ.

http://panikosfm.pblogs.gr/2008/10/to-drama-toy-kwsta-kafash.html

Προτάσεις για την ελληνική οικονομία του νομπελίστα Χρ. Πισσαρίδη

Προτάσεις σοκ για την ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας διατυπώνει σε άρθρο του στην “Καθημερινή” ο νομπελίστας οικονομολόγος Χριστόφορος Πισσαρίδης, όπως μεταδίδει ο “Αθήνα 984”.

Μεταξύ άλλων προτείνει: Ειδικά δικαστήρια και δρακόντειες ποινές για υψηλόβαθμους πολιτικούς, συνδικαλιστές, δημόσιους λειτουργούς και επιχειρηματίες, που καταχρώνται δημόσιους πόρους, καθώς και αυστηρή τιμωρία των φοροφυγάδων.

Σε ιδιώτες αυτοκινητόδρομοι, λιμάνια και αεροδρόμια με τριακονταετή αφορολόγητη εκμετάλλευση.
Απελευθέρωση έως το 2015 όλων των αγορών και κλειστών επαγγελμάτων.
Μείωση των άμεσων φόρων στις επιχειρήσεις στο 10% καθώς και σταδιακή μείωση των κρατήσεων κοινωνικής ασφάλισης κατά το ένα τρίτο ως το 2015.

Ανάκληση της απαγόρευσης ιδιωτικών πανεπιστημίων και αυτονόμηση των τριτοβάθμιων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων από το 2013.

Συνταξιοδότηση και αποκλεισμό από κάθε δημόσια θέση των βουλευτών έπειτα από δωδεκαετή θητεία.

Τέλος, αναδιοργάνωση του εθνικού συστήματος συλλογικών συμβάσεων εργασίας και συνταξιοδότηση σε ηλικία 63 ετών, με μέσο όρο σύνταξης στο 65% των αποδοχών.

Πηγή:www.capital.gr

Νόμπελ Οικονομίας 2010

Ο Κύπριος οικονομολόγος Χριστόφορος Πισσαρίδης

Στους Αμερικανούς Πίτερ Ντάιμοντ και Ντέιλ Μόρτενσεν, καθώς και στον Κύπριο Χριστόφορο Πισαρίδη απονεμήθηκε το Νόμπελ Οικονομίας 2010.

Όπως ανακοίνωσε η Βασιλική Σουηδική Ακαδημία Επιστημών, ο Κύπριος Χριστόφορος Πισσαρίδης, ο ποίος ζει στη Βρετανία και οι δύο Αμερικανοί οικονομολόγοι κέρδισαν το βραβείο για την εργασία τους η οποία μπορεί να εξηγήσει τον τρόπο με τον οποίο η ανεργία, η διάθεση θέσεων εργασίας και οι μισθοί επηρεάζονται από τις ρυθμίσεις στην αγορά και τις πολιτικές επιλογές. Το βραβείο απονεμήθηκε σε αναγνώριση για μια μέθοδο ανάλυσης των αγορών που ανέπτυξαν και η οποία αφορά στις δυσκολίες εναρμόνισης προσφοράς και ζήτησης, ιδιαίτερα για την απασχόληση.

«Γιατί υπάρχουν τόσοι άνεργοι, ενώ την ίδια ώρα υπάρχει προσφορά πολλών θέσεων εργασίας; Πώς η οικονομική πολιτική επηρεάζει την ανεργία; Οι τιμηθέντες φέτος με το βραβείο ανέπτυξαν μια θεωρία, η οποία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να απαντήσει στα ερωτήματα αυτά», διευκρινίζει η Επιτροπή Νόμπελ σε ανακοίνωσή της.

Ο Χρ.Πισαρρίδης είναι 71 ετών και καθηγητής στο London School of Economics.

Ο Π.Ντάιμοντ, 70 ετών, είναι οικονομολόγος στο MIT και συγγραφέας βιβλίων για την κοινωνική ασφάλιση, τις συντάξεις και τη φορολογία. Είχε προταθεί από τον Αμερικανό πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα να γίνει μέλος της κεντρικής τράπεζας των ΗΠΑ, Fed.

Ο Ντ.Μόρτενσεν, 71 ετών, είναι καθηγητής Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο του Ιλιννόις, Northwestern University.

Το Νομπέλ Οικονομίας, ονομάζεται επισήμως «βραβείο της Τράπεζας της Σουηδίας για τις οικονομικές επιστήμες στη μνήμη του Αλφρεντ Νομπέλ» και είναι το μόνο που δεν προβλεπόταν στη διαθήκη του Σουηδού φιλάνθρωπου.
Το Νόμπελ Οικονομίας απονέμεται από το 1968 και συνοδεύεται από έπαθλο 1,1 εκατ. ευρώ. Το βραβείο χρηματοδοτείται από τη σουηδική κεντρική τράπεζα.
http://news.in.gr/economy/article/?aid=1231062405

Αποκαλυπτήρια προτομής Ανδρέα Αναστασόπουλου

Πραγματοποιήθηκαν την Κυριακή το πρωί τα αποκαλυπτήρια της προτομής του Ανδρέα Αναστασόπουλου, στην πλατεία του Χαβαρίου. Ο Ανδρέας Αναστασόπουλος ήταν μέλος της Α’ Μοίρας Καταδρομών που στάλθηκε στην Κύπρο το 1974 για να πολεμήσει εναντίον των Τούρκων εισβολέων.

Ο Ανδρέας Αναστασόπουλος γεννήθηκε στο Χάβαρι το 1953 και σκοτώθηκε στις 22 Ιουλίου 1974 κατά την κατάρριψη του αεροπλάνου που μετέφερε τους καταδρομείς στην Κύπρο.

Μετά την επιμνημόσυνη δέηση που τέλεσε ο Μητροπολίτης Ηλείας κ. Γερμανός, έγιναν τα αποκαλυπτήρια της προτομής που στήθηκε στην πλατεία υου χωριού (δίπλα στο Ηρώο πεσόντων), με έξοδα της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Παραβρέθηκε και μίλησε ο πρέσβης της Κύπρου κ. Ιωσήφ Ιωσήφ. Επίσης μίλησε ο Δήμαρχος Αμαλιάδας καθώς και εκπρόσωπος των Εφέδρων Καταδρομέων που αναφέρθηκε στα τραγικά εκείνα γεγονότα.

Τιμές απέδωσε στρατιωτικό άγημα. Παραβρέθηκαν συγγενείς του νεκρού ήρωα και ο ανιψιός του Ανδρέας που παρέλαβε την Ελληνική σημαία.Παραβρέθηκε επίσης ο Νομάρχης Ηλείας, καθώς και πολλοί έφεδροι καταδρομείς που ήρθαν με τις οικογένειές τους για να τιμήσουν τον Ανδρέα Αναστασόπουλο.

Ξύλινος Λόγος

ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΒΑΣΙΚΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ ΤΗΣ ΞΥΛΙΝΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ΠΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ.
ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΠΑΡΕΤΕ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΦΡΑΣΗ ΚΑΙ ΝΑ ΤΗΝ ΣΥΝΔΥΑΣΕΤΕ ΜΕ ΚΑΠΟΙΑ ΑΛΛΗ ΣΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΣΤΗΛΗ.
ΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΒΓΑΛΕΤΕ ΕΝΑ ΛΟΓΟ ΣΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΣΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟΝ ΘΑ ΕΚΠΛΑΓΟΥΝΕ … ΜΕ ΤΙΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΣΑΣ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΧΕΙ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΤΙΠΟΤΕ, ΟΥΤΕ ΒΕΒΑΙΑ Ο ΟΜΙΛΩΝ.

Κυρίες και κύριοι η πραγμάτωση τών στόχων πού έχουμε θέσει μας επιβάλλει νά αναλύσουμε πολύ προσεκτικτικά και συνειδητά τις υπάρχουσες οικονομικές συνθήκες και τά θεσμικά πλαίσια
Από τήν άλλη πλευρά η έκταση και ή μέθοδος διαμόρφωσης των στελεχών παίζουν σημαντικό ρόλο γιά νά καθορίσουμε τους άξονες μιας μελλοντικής πορείας
Και ταυτόχρονα Η σταθερή άνοδος στην ποιότητα και τήν ποσότητα τών προσπαθειών μας μας υποχρεώνει νά προσδιορίσουμε και νά καθορίσουμε ένα γενικότερο σύστημα πλατιάς συμμετοχής
Δεν πρέπει όμως να μας διαφύγει ότι ή παρούσα δομή του συστήματος αυτού μας βοηθάει νά προετοιμάσουμε και να αφομοιώσουμε τις νέες τάσεις και κατευθύνσεις απέναντι στην πρόκληση των καιρών
Κατά τον τρόπο αυτό ένα νέο μοντέλο πολύπλευρης δράσης εγγυάται τήν ευρύτερη δυνατή απήχηση ώστε νά επεξεργαστούμε τις νέες συνιστώσες και συντεταγμένες
Ή καθημερινή πρακτική έχει αποδείξει ότι ή ανάπτυξη της ποικιλόμορφης δραστηριότητας μας συμβάλλει μά τρόπο αποφασιστικό στο να σηματοδοτήσει τις βάσεις μιας προοδευτικής μετεξέλιξης
Περιττεύει νά υπογραμμίσω τη σημασία αυτών τών στοιχείων διότι ή αδιάκοπη προσήλωσή μας στην πρακτική της τεκμηρίωσης και ενημέρωσης βοηθάει αποφασιστικά στην προσπάθεια νά στερεώσουμε ένα δυναμικό σύστημα αντιμετώπισης τών νέων μεγάλων απαιτήσεων του καιρού μας
Η πολύμορφη και πλούσια εμπειρία, αλλά και το δυνάμωμα και η επέκταση των δομών μας δίνουν σε μεγάλο βαθμό τήν ευχέρεια νά εκτιμήσουμε τις καλύτερες δυνατές συνθήκες γιά την επιτάχυνση του έργου μας
Ή επιμέλεια της οργάνωσης και προπάντων η πλατειά συμμετοχή των λαϊκών μαζών στις σχετικές επεξεργασίες αποτελούν μια πολύ σημαντική βάση για ένα καινούργιο μοντέλο ανάπτυξης
Τά ιδεολογικά κριτήρια, όταν συνδυαστούν και με το ξεκίνημα μιας αποφασιστικής καμπάνιας εγκαινιάζουν μια διεργασία που συμβάλλει στο να τελειοποιήσουμε τις διάφορες μορφές ενίσχυσης της επιρροής μας


Νόμπελ Ειρήνης 2010

Ο 54χρονος Λιου Σιαομπό φυλακίστηκε για 11 χρόνια τον περσινό Δεκέμβριο

Στον φυλακισμένο Κινέζο αντιφρονούντα Λιου Ζιαομπό απονεμήθηκε το Νόμπελ Ειρήνης 2010 «για τον μακροχρόνιο και ειρηνικό αγώνα του για τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα στην Κίνα».

Ο 54χρονος Λιου Ζιαομπό, καταδικάστηκε το Δεκέμβριο του 2009 σε κάθειρξη 11 ετών από δικαστήριο του Πεκίνου για «ανατρεπτική δράση κατά του κράτους» καθώς ήταν ένας από τους συντάκτες της «Χάρτας 08», που συντάχθηκε κατά το πρότυπο της «Χάρτας 77» των Τσεχοσλοβάκων αντιφρονούντων στη δεκαετία του ΄60.

Η «Χάρτα 08» ζητά τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ελευθερίας της έκφρασης, καθώς και τη διενέργεια εκλογών για μια «ελεύθερη, δημοκρατική και συνταγματική χώρα».

Το βραβείο αναμένεται να προκαλέσει την αντίδραση του Πεκίνου. Μάλιστα, ο πρόεδρος της νορβηγικής επιτροπής είχε δηλώσει νωρίτερα πως η φετινή επιλογή θα αμφισβητηθεί από πολλούς.

«Θα καταλάβετε όταν ακούσετε το όνομα», είπε σε τοπικό τηλεοπτικό κανάλι πριν την ανακοίνωση της απονομής του φετινού Νόμπελ Ειρήνης.

Τον περασμένο μήνα μάλιστα, ο Κινέζος υπουργός Εξωτερικών προειδοποίησε την επιτροπή Νόμπελ να μην απονείμει το βραβείο στον Λιου Ζιαομπό, καθώς κάτι τέτοιο – όπως είπε – θα ήταν ενάντια στις αρχές του Νόμπελ.

Η πενταμελής νορβηγική επιτροπή, ωστόσο, τόνισε ότι υπάρχει στενή σχέση ανάμεσα στα ανθρώπινα δικαιώματα και την ειρήνη.

Το βραβείο συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο ύψους 1.5 εκατομμυρίων δολαρίων και θα απονεμηθεί στο Όσλο στις 10 Δεκεμβρίου.

http://news.in.gr/world/article/?aid=1231062109

Μισθολογικές ανισότητες

Αντιγράφω από το μπλογκ εκπαιδευτικού κοινωνιολόγου ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΠΑΙΔΕΙΑ ΑΞΙΩΝ“.  Στον πίνακα φαίνεται καθαρά η διαφορά αποδοχών ανά υπουργείο.  Αυτό εξηγεί γιατί οι εφοριακοί δεν έκαναν ποτέ απεργία με την ΑΔΕΔΥ, ενώ στην απεργία της 7ης Οκτώβρη απήργησαν σχεδόν όλοι.

Μισθολογικές ανισότητες και συνδικαλισμός

Ήρθε επιτέλους η ώρα να μπουν οι «τίτλοι τέλους» στο διαρκές έγκλημα των μισθολογικών ανισοτήτων στο Δημόσιο;  (…επιφυλάσσομαι σε επόμενη ανάρτηση να αναφερθώ και σε άλλες ανισότητες, όπως αυτές μεταξύ δημοσίου και  ιδιωτικού τομέα…)  Γιατί, πως αλλιώς εκτός από έγκλημα μπορεί να χαρακτηρίσει κανείς την παρακάτω κατάσταση,  γνωστή εδώ και πολλά χρόνια σε πολιτικούς αλλά και συνδικαλιστές όλων των αποχρώσεων;

(Πηγή : ΤΑ ΝΕΑ )

Αυτή την μισθολογική μεταχείριση έχουμε εμείς οι εκπαιδευτικοί από την Πολιτεία,  εδώ και πόσα χρόνια άραγε;… Πόση οργή έχουμε άραγε εισπράξει στην θητεία μας στη Δημόσια Εκπαίδευση;  Από «αγανακτισμένους» γονείς όταν απεργούσαμε ή, όταν μας θεωρούσαν «υποκινητές » των καταλήψεων … Οργή από ορισμένους μαθητές μας, οι οποίοι στο πρόσωπό μας έβλεπαν τον εκάστοτε Υπουργό Παιδείας… Πόση Οργή και προσβολές δεχτήκαμε ακόμη και από τους πολιτικούς μας;  (…όταν δεν  επιθυμούσαν συνάντηση με τους εκπροσώπους μας, όταν αδιαφορούσαν για τις προτάσεις μας, όταν «εξαπέλυαν» τα ΜΑΤ  εναντίον μας, όταν…όταν…) Κι όμως θυμάμαι εδώ και χρόνια, το «Θέατρο του Παραλόγου» : να απεργούν και να κατεβαίνουν σε συλλαλητήρια – σε μεγάλες πανεργατικές απεργίες πιασμένοι «χέρι – χέρι» – οι δάσκαλοι με τους καθηγητές και μαζί, κάθε λογής εργάτης και υπάλληλος του ιδιωτικού ή του δημόσιου τομέα. Αν τολμούσε κανείς εκπαιδευτικός να σχολιάσει » μα, τι δουλειά έχουμε εμείς να απεργούμε μαζί με τους εφοριακούς ; » εισέπραττε συχνά την «πληρωμένη» απάντηση » Συνάδελφε, είσαι αντιδραστικός ! Τα συμφέροντα των εργαζομένων είναι κοινά και ο εχθρός είναι κοινός. Μόνο ενωμένοι μπορούμε να νικήσουμε…»  Η λογική της απόλυτης ισοπέδωσης… Μακροπρόθεσμα βέβαια, ο κοσμάκης έβαλε μυαλό, μάθαμε όλοι μας πολύ καλά τι σημαίνει «πουλημένοι αγώνες», «ξεπουλημένοι»  συνδικαλιστές που εξαργυρώνουν την «αγωνιστικότητά » τους με μια Βουλευτική έδρα ή, ένα υπουργικό θώκο… Και άρχισε να «φυλλορροεί» το Συνδικάτο και να αναρωτιόμαστε : «Μα, γιατί δεν έρχονται οι Συνάδελφοι στη Γενική Συνέλευση;… Γιατί δεν συμμετέχουν  μαζικά στην απεργία;… Φαίνεται ότι έχει επικρατήσει ο ατομικισμός αντί της συλλογικότητας… ιδιωτεύουν οι συνάδελφοι…»

Ίσως βέβαια, η ιδιώτευση να είναι ένα  αντίδοτο στην ιδιωτεία (με την ιατρική σημασία).  Έχει κάποιο δίκιο ο συνάδελφος – για παράδειγμα – που λέει:  » Γιατί να κάτσω στη Συνέλευση και να ακούσω για πολλοστή φορά τις ίδιες  κενολογίες, τις ίδιες βαρύγδουπες αναλύσεις τις οποίες, δεν τις πιστεύουν ούτε κάν αυτοί που τις λένε; (!)… Καλύτερα  να πάω για καφέ ή, να κάνω κάνα ιδιαίτερο …»  Ορισμένοι μάλιστα  εκφράζουν εδώ και χρόνια – φωναχτά ή με τη γενικότερη στάση τους  – την άποψη : «Εμείς  «κάνουμε » ότι  δουλεύουμε και αυτοί «κάνουν» ότι μας πληρώνουν» . Πολύ «δούλεμα» έπεφτε γενικώς τόσα χρόνια…  Το  σίγουρο πάντως είναι ότι, η ιδιώτευση των πολλών – η αποχή από τα κοινά – οδηγεί τα ίδια πρόσωπα συνεχώς  να εναλλάσσονται  σε θέσεις  εξουσίας. Τι  είδους Δημοκρατία έχουμε τελικά;…

Νόμπελ Λογοτεχνίας 2010

                                                                                                                                                       ΣΟ Μάριο Βάργκας Λιόσατον    συγγραφέα Μάριο Βάργκας Λιόσα από το Περού, απονέμεται το φετινό βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας.

Ο Βάργκας Λιόσα είναι ένας από τους σημαντικότερους μυθιστοριογράφους και δοκιμιογράφους της Λατινικής Αμερικής, όπως και ένας από τους πιο διακεκριμένους συγγραφείς της γενιάς του.

Ο Μάριο Βάργκας Λιόσα γεννήθηκε στην πόλη Αρεκίπα του Περού στις 28 Μαρτίου 1936. Τελείωσε το Πανεπιστήμιο στη Λίμα και πήρε διδακτορικό δίπλωμα λογοτεχνίας στη Μαδρίτη. Έχει ζήσει στο Παρίσι, στο Λονδίνο και στη Βαρκελώνη. Το πρώτο του βιβλίο, «Οι αρχηγοί», δημοσιεύτηκε το 1959.

Ο Βάργκας Λιόσα έγινε γνωστός στη δεκαετία του 1960 με μυθιστορήματα όπως τα La ciudad y los perros (Η πόλη και οι σκύλοι) (1963), La casa verde (Το πράσινο σπίτι) (1965), και το μνημειώδες Conversación en La Catedral (Συζήτηση στον Καθεδρικό ναό) (1969). Σήμερα παραμένει πολυγραφότατος σε μια ευρεία γκάμα λογοτεχνικών ειδών και στη δημοσιογραφία. Το λογοτεχνικό του έργο περιλαμβάνει κωμωδίες, αστυνομικά, ιστορικά και πολιτικά μυθιστορήματα. Πολλά από αυτά, όπως το Pantaleón y las visitadoras (Ο Πανταλέων και οι επισκέπτες (1973) και το La tía Julia y el escribidor (Η θεία Χούλια και ο σεναριογράφος) (1977), διασκευάστηκαν και μεταφέρθηκαν στον κινηματογράφο.

Όπως και άλλοι λατινοαμερικάνοι συγγραφείς, ο Βάργκας Λιόσα υπήρξε πολιτικά ενεργός στο μεγαλύτερο μέρος της πορείας του. Ήταν υποψήφιος πρόεδρος του Περού το 1990 με το κεντροδεξιό κόμμα Δημοκρατικό Μέτωπο (FREDEMO).

 Πηγή: http://tvxs.gr


Αλλαγή μεγέθους γραμματοσειράς
Αντίθεση
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων