Σκηνές αστυνομικής ταινίας παρακολουθήσαμε κατά τη σύλληψη του δραπέτη ο οποίος προηγουμένως είχε σκοτώσει έναν οδηγό λεωφορείου στην προσπάθειά του να διαφύγει.
Ο δολοφόνος είχε ξεφύγει από περιπολικό όπου ήταν χωρίς χειροπέδες και είχε αρπάξει το όπλο ενός αστυνομικού.
Στη συνέχεια και ενώ τον είχαν περικυκλώσει κατάφερε να ξεφύγει προσωρινά με ένα περιπολικό που είχε τα κλειδιά πάνω στη μηχανή.
Οι αστυνομικοί τέθηκαν σε διαθεσιμότητα, όλοι εκφράζουν τη λύπη τους για το θάνατο του άτυχου οδηγού, αλλά κανένας δεν μπορεί να τον ξαναφέρει στη ζωή.
Και ποιος φταίει για όλα αυτά;
Πρώτα απ’ όλα η ανικανότητα των αστυνομικών κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους.
Λέγεται ότι ο ένας απ’ αυτούς είχε μετατεθεί εκεί για αμέλεια και άλλη φορά.
Και βέβαια πολλοί αστυνομικοί, ξέρουμε ότι είναι ακατάλληλοι για αυτό το επάγγελμα.
Χωρίς να θέλουμε να προσβάλουμε τις χιλιάδες των έντιμων και κακοπληρωμένων αστυνομικών, θα ήταν σκόπιμο να αναφέρουμε τον τρόπο πρόσληψής τους μέχρι πριν από μερικά χρόνια.
Ο κάθε υπουργός και βουλευτής διόριζε όποιον ήθελε χωρίς καθόλου προσόντα, με μοναδικό κριτήριο την κομματική ταυτότητα. Ξέρουμε βέβαια πως ο κ. Σκουλαρίκης διόριζε με το τσουβάλι αστυνομικούς ή τους προωθούσε στις σχολές αξιωματικών.
Σε συζήτηση που είχαμε μαλιστα πριν από μερικά χρόνια μας απάντησε το εξής καταπληκτικό:
“Για τα ρουσφέτια, δεν φταίμε εμείς οι πολιτικοί, αλλά εσείς ο λαός που τα ζητάτε”.
Και βέβαια όλοι αυτοί οι αγράμματοι και ανεκπαίδευτοι είναι που το “παίζουν” εξουσία, και χαλάνε την εικόνα της αστυνομίας.
Η οργή για τον άδικο χαμό ενός συνανθρώπου μας με κάνει να γράψω όλα αυτά, όπως και για τον τρόπο τιμωρίας των εγκληματιών, που είναι πολύ ελαστικός τα τελευταία χρόνια. Μερικοί δήθεν προοδευτικοί κοιτάζουν τα δικαιώματα των εγκληματιών, αλλά τα δικαιώματα του νεκρού;;;;;