ΤΟ ΜΠΛΟΓΚΑΚΙ ΜΟΥ

Περισσότερο από το 1/3 των νέων παραδέχονται ότι έχουν νιώσει ένα είδος «διαδικτυακής» ντροπής για φωτογραφίες που έχουν προηγουμένως αναρτήσει σε κάποια ιστοσελίδα κοινωνικής δικτύωσης, ενώ τελούσαν υπό την επήρεια αλκοόλ.

Σχεδόν οι μισοί ηλικίας 18 με 24 ετών, έχουν «από-επισημάνει» τους εαυτούς τους από φωτογραφίες από διάφορα ξενύχτια τόσο σε Facebook, όσο και σε Twitter και δεν επιθυμούσαν να τις δουν άλλοι. Όμως παρά την αμήχανη θέση που μπορεί κάποιος να τους είχε φέρει μια τέτοια φωτογραφία, το 41% της έρευνας, δεν αποθαρρύνθηκαν από το να μεταφορτώσουν μια φωτογραφία ενός μεθυσμένου φίλου τους.

Η έρευνα διενεργήθηκε από τον οργανισμό περί εκπαίδευσης σχετικά με το αλκοόλ, Drinkaware, σε ένα πλήθος 502 νέων ανθρώπων ηλικίας 18 έως 24 ετών στην Αγγλία, Σκωτία και Ουαλία. Ο υπεύθυνος του προγράμματος, Chris Sorek, δήλωσε, πως αν και δεν είναι κάτι τρομερό να πιείς ένα δύο ποτά και να διασκεδάσεις με την παρέα σου έξω, στον ψηφιακό κόσμο που ζούμε, μπορεί να εκτεθούμε ανεπανόρθωτα εν ριπή οφθαλμού εάν δεν φανούμε προσεκτικοί.

Η πιο συνήθη αιτία για το δυσάρεστο βίωμα τέτοιων εμπειριών είναι από τον φόβο που αισθάνονται τα άτομα, σε περίπτωση που γνωστοί τους δουν φωτογραφίες που δεν θα ήθελαν. Ειδικά μιας και πολλοί από τους φίλους στα διάφορα κοινωνικά δίκτυα είναι πρόσωπα από το εργασιακό περιβάλλον, κάποιοι παλιοί σύντροφοι, καθώς και μέλη της οικογένειας μας.

Πηγή

Τέλος στις ανησυχίες των γονέων που δεν ξέρουν τι κάνουν και με ποιους συνομιλούν τα βλαστάρια τους μέσω σελίδων του Διαδικτύου και ειδικά αυτής του Facebook βάζει ένας νέος νόμος στην πολιτεία του Μιζούρι στην Αμερική. Σύμφωνα με την καινούρια νομοθεσία, μαθητές και καθηγητές απαγορεύεται να «γίνονται φίλοι» στον γνωστό ιστότοπο ενώ θα εξαιρούνται συνομιλίες τους σε άλλες σελίδες και μόνον για επικοινωνία σχετική με τα μαθήματα και τις ενδοσχολικές τους σχέσεις.

Δείτε εδώ το υπόλοιπο άρθρο.

Μέσα στην πραγματικότητα που ζούμε, με την ανάπτυξη των υπολογιστών, μπήκε στην ζωή μας η Εικονική Πραγματικότητα και τώρα έρχεται η Επαυηξημένη Πραγματικότητα! Μετά τη Virtual Reality έρχεται η Augmented Reality!

Στην Εικονική Πραγματικότητα έχουμε περιβάλλοντα τα οποία δημιουργούνται από τον υπολογιστή και προσομοιώνουν φυσικά περιβάλλοντα. Δηλαδή έχουμε αναπαράσταση του φυσικού περιβάλλοντος και μπορούμε να αλληλεπιδράσουμε με τρόπο που ίσως να μην είναι εύκολο στο πραγματικό περιβάλλον.

Τώρα όμως, τι είναι αυτή η Επαυξημένη Πραγματικότητα; Είναι ένας τρόπος να καταλαβαίνουμε την φυσική πραγματικότητα σε συνδυασμό με στοιχεία που παράγονται από κάποιο πρόγραμμα υπολογιστή και αυτό κατά κάποιο τρόπο μας δίνει και άλλους τρόπους αντίληψης ή και πληροφόρησης που συμπληρώνουν τις αισθήσεις μας. Δηλαδή μέσα στο φυσικό περιβάλλον με χρήση κάποιου προγράμματος και κάμερας του υπολογιστή μας μπορούμε να «δούμε» και άλλα στοιχεία που δεν υπάρχουν.

Δείτε το πλήρες άρθρο στο ιστολόγιο της συναδέλφου Τσωμωκού Χριστίνας.

Τον πρώτο αναλογικό υπολογιστή στην ιστορία της ανθρωπότητας είχαν ανακαλύψει οι Μινωίτες, όπως υποστηρίζει ο κρητικός ερευνητής αιγαιακών γραφών, Μηνάς Τσικριτσής.

Σύμφωνα με τον ερευνητή, το μινωικό αντικείμενο, που είχε βρεθεί το 1898 στο Παλαίκαστρο Σητείας, προηγήθηκε του «Μηχανισμού των Αντικυθήρων» κατά 1.400 χρόνια και είναι ο πρώτος αναλογικός υπολογιστής στην Ιστορία και μάλιστα φορητός.

Δείτε εδώ το πλήρες άρθρο.

Μια μέρα, εκεί που ο μεγάλος αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος Σωκράτης έκανε τη βόλτα του στην Ακρόπολη, συνάντησε κάποιον γνωστό του, ο οποίος του ανακοίνωσε ότι έχει να του πει κάτι πολύ σημαντικό που άκουσε για κάποιον από τους μαθητές του. Ο Σωκράτης του είπε ότι θα ήθελε, πριν του πει τι είχε ακούσει, να κάνουν το τεστ της “τριπλής διύλισης”.

“- Τριπλή διύλιση;” ρώτησε με απορία ο γνωστός του.

– Ναι, πριν μου πεις τι άκουσες για το μαθητή μου θα ήθελα να κάτσουμε για ένα λεπτό να φιλτράρουμε αυτό που θέλεις να μου πεις.

– Το πρώτο φίλτρο είναι αυτό της αλήθειας.

Είσαι λοιπόν εντελώς σίγουρος ότι αυτό που πρόκειται να μου πεις είναι αλήθεια;

– Ε… όχι ακριβώς, απλά το άκουσα όμως και…

-Μάλιστα, άρα δεν έχεις ιδέα αν αυτό που θέλεις να μου πεις είναι αλήθεια ή ψέματα.

– Ας δοκιμάσουμε τώρα το δεύτερο φίλτρο, αυτό της καλοσύνης.

Αυτό που πρόκειται να μου πεις για τον μαθητή μου είναι κάτι καλό;

– Καλό; Όχι το αντίθετο μάλλον…

– Άρα, συνέχισε ο Σωκράτης, θέλεις να πεις κάτι κακό για τον μαθητή μου αν και δεν είσαι καθόλου σίγουρος ότι είναι αλήθεια.

Ο γνωστός του έσκυψε το κεφάλι από ντροπή και αμηχανία.

– Παρόλα αυτά, συνέχισε ο Σωκράτης, μπορείς ακόμα να περάσεις το τεστ γιατί υπάρχει και το τρίτο φίλτρο.

Το τρίτο φίλτρο της χρησιμότητας.

Είναι αυτό που θέλεις να μου πεις για τον μαθητή μου κάτι που μπορεί να μου φανεί xρήσιμο σε κάτι;

– Όχι δεν νομίζω…

– Άρα λοιπόν αφού αυτό που θα μου πεις δεν είναι ούτε αλήθεια, ούτε καλό, ούτε χρήσιμο, γιατί θα πρέπει να το ακούσω;

Ο γνωστός του έφυγε ντροπιασμένος, έχοντας πάρει ένα καλό μάθημα…

Μήπως είναι καιρός να βάλουμε κι εμείς αυτό το σοφό τεστ στη ζωή μας;

Χαρίκλεια Τσαμτσάκη, βιβλιοθήκη 1ου ΕΠΑ.Λ. Ν. Ιωνίας Μαγνησίας

Πηγή: https://blogs.sch.gr/stratilio/archives/1245

Το μέλλον στο παρόν: Μπορεί το ψηφιακό βιβλίο να αντικαταστήσει το συμβατικό?
Παρουσιάστηκε κατά τη διάρκεια της 8ης Διεθνούς Έκθεσης Βιβλίου Θεσσαλονίκης από τον Αντώνη Μαυρομάτη, Υπεύθυνο Νένων Τεχνολογιών των Εκπαιδευτηρίων Μαντουλίδη ως μέρος της συζήτησης με θέμα: “Το διαδίκτυο και οι έφηβοι” (Κυριακή, 8/5/2011). Ομιλητές: Θεόδωρος Καρτσιώτης, Περιφερειακός Διευθυντής Εκπαίδευσης Κεντρικής Μακεδονίας.
Αντώνης Μαυρομάτης, Δρ. Πληροφορικής. Μάνος Σφακιανάκης, Διευθυντής Τμήματος Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος Ασφάλειας Αττικής. Έλλη Φιλιπποπούλου, Νομικός Σύμβουλος ΕΚΕΒΙ. Άννα Χατζημανώλη,
Συγγραφέας – εκδότρια. Συντονίστρια: Άσπα Χασιώτη,
Δρ. Φιλολογίας, Γενική Διευθύντρια Εκπαιδευτηρίων Mαντουλίδη.
Μετάφραση: Α.Σ. Μαυρομάτης. Αρχικό video: http://www.youtube.com/watch?v=YhcPX1wVp38 – Popularlibros.com.

Ευχαριστώ πολύ τον Χαράλαμπο που μου το έστειλε!

Κλικ & αποσυμπίεση στο to ragismeno doxeio

(Αναδημοσίευση)

Μπορεί πολλοί γονείς να πιστεύουν ότι τα παιδιά τους λατρεύουν τη βία στην τηλεόραση, ωστόσο μια νέα έρευνα έρχεται να τους αποδείξει ότι κάνουν λάθος. Αμερικανοί ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα παιδιά δεν ικανοποιούνται και δεν ψυχαγωγούνται περισσότερο παρακολουθώντας προγράμματα κινουμένων σχεδίων που περιέχουν βία σε σχέση με προγράμματα που δεν έχουν βία. Μάλιστα σε ορισμένες περιπτώσεις τα παιδιά ψυχαγωγούνται περισσότερο από τα προγράμματα που δεν περιέχουν βίαιες σκηνές.

Η βία δεν παράγει ευχαρίστηση
Την έρευνα διεξήγαγε ομάδα ειδικών του Πανεπιστημίου της Ιντιάνα που αρχικά διαπίστωσε ότι το 70% των παιδικών προγραμμάτων στην τηλεόραση περιέχει βία. Στη συνέχεια οι ερευνητές συγκέντρωσαν μια ομάδα 128 παιδιών (αγόρια και κορίτσια)  ηλικίας 5-11 ετών στα οποία πρόβαλαν πεντάλεπτες ιστορίες κινουμένων σχεδίων που είχαν δημιουργηθεί ειδικά για την έρευνα.
Μελετώντας τη συμπεριφορά των παιδιών αλλά και τις απαντήσεις που έδωσαν σε ένα ερωτηματολόγιο, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η βία δεν ψυχαγωγεί περισσότερο τα παιδιά. Μια από τις αιτίες είναι, σύμφωνα με τους ειδικούς, ότι τα παιδιά και ειδικότερα τα αγόρια ταυτίζονται πολλές φορές με τους χαρακτήρες ενός προγράμματος. Ετσι, αν ο αγαπημένος χαρακτήρας του παιδιού πέφτει θύμα βίας και το ίδιο το παιδί αισθάνεται άσχημα.
«Αυτό που θα έπρεπε να απασχολεί τους δημιουργούς παιδικών προγραμμάτων αλλά και τους σχολιαστές στα ΜΜΕ  δεν είναι αν στα παιδιά αρέσει να βλέπουν βία αλλά γιατί τους αρέσει να βλέπουν βία. Ο δικός μας στόχος ήταν να εξετάσουμε τη σχέση των παιδιών με το βίαιο τηλεοπτικό περιεχόμενο. Όπως φαίνεται τελικά δεν χρειάζεται να προσθέσεις βία στα κινούμενα σχέδια για να τα κάνεις θελκτικά στα παιδικά μάτια. Στα παιδιά αρέσουν το ίδιο ή και περισσότερο τα μη βίαια προγράμματα» αναφέρουν οι ερευνητές στο άρθρο τους στο επιστημονικό περιοδικό «Media Psychology».