Δράσεις για την Παγκόσμια Ημέρα Τρίτης Ηλικίας
Το πιο γλυκό πράγμα στον κόσμο
Αφορμή και στόχοι της δράσης
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Τρίτης Ηλικίας, αφιερώσαμε χρόνο σε μια ιδιαίτερα τρυφερή θεματική, αφιερωμένη στον παππού και τη γιαγιά. Στόχος μας ήταν να αναγνωρίσουμε τον πολύτιμο ρόλο τους στη ζωή των παιδιών και να καλλιεργήσουμε αισθήματα ευγνωμοσύνης, αγάπης και σεβασμού προς τα αγαπημένα αυτά πρόσωπα.
Μια ζωγραφιά γεμάτη αγάπη
Τα παιδιά δημιούργησαν τη δική τους κάρτα, αφιερωμένη στον παππού και τη γιαγιά. Με χρώματα, σχήματα και αυθόρμητες λέξεις καρδιάς, αποτύπωσαν όσα νιώθουν:
ότι τους αγαπούν πολύ,
ότι τους ευχαριστούν για όλα όσα τους προσφέρουν,
ότι είναι πάντα δίπλα τους με φροντίδα και αγκαλιά.
Κάθε ζωγραφιά ήταν μοναδική, όπως μοναδική είναι και η σχέση κάθε παιδιού με τους παππούδες του.
Μια μικρή κατασκευή με μεγάλο μήνυμα
Στη συνέχεια, τα παιδιά προχώρησαν σε μια χειροτεχνική δημιουργία. Χρησιμοποιώντας γλωσσοπίεστρα, κατασκεύασαν μια μικρή σύνθεση που θυμίζει καβαλέτο ζωγράφου, έναν τρίποδα παρουσίασης.
Πάνω σε αυτό τοποθέτησαν μια εικόνα που απεικονίζει έναν παππού και μια γιαγιά να κρατούν μια καρτέλα με το εξής μήνυμα:
«Αν ανακατέψεις την αφοσίωση, τη σοφία, την εμπειρία, την υπομονή και την αγάπη,
θα έχεις το πιο γλυκό πράγμα στον κόσμο…
τον παππού και τη γιαγιά.»
Το μήνυμα αυτό αποτέλεσε αφορμή για συζήτηση γύρω από τις αξίες που πρεσβεύει η τρίτη ηλικία και τη σημασία της οικογενειακής συνοχής.
Τι καλλιεργήσαμε μέσα από τη δράση
Μέσα από τις δραστηριότητες αυτές τα παιδιά:
-
εξέφρασαν συναισθήματα αγάπης και ευγνωμοσύνης,
-
κατανόησαν τη σημασία του ρόλου των παππούδων στην οικογένεια,
-
ανέπτυξαν λεπτές κινητικές δεξιότητες μέσα από την κατασκευή,
-
ενίσχυσαν τη δημιουργικότητα και τη φαντασία τους,
-
καλλιέργησαν τον σεβασμό προς την τρίτη ηλικία.
Παιδαγωγικός αναστοχασμός
Η σύνδεση των παιδιών με τους ανθρώπους της τρίτης ηλικίας αποτελεί πολύτιμο παιδαγωγικό κεφάλαιο. Μέσα από τέτοιες δράσεις, τα παιδιά μαθαίνουν να τιμούν τη σοφία και την εμπειρία, να εκφράζουν ευγνωμοσύνη και να αναγνωρίζουν την αξία της αγάπης που προσφέρεται απλόχερα.
Γιατί τελικά οι παππούδες και οι γιαγιάδες δεν είναι μόνο πρόσωπα της οικογένειας, αλλά γέφυρες μνήμης, αγάπης και παράδοσης.








