το κοσμικο ονομα του αγιου λουκα του ιατρου
Συγγραφέας: στις 16/03/2014
Ο Βαλεντίν μέχρι το 1905 είχε αποκτήσει εξαιρετική εμπειρία στην οφθαλμολογική κλινική που εργάστηκε. Οι εκατοντάδες εγχειρήσεις που έκανε είχαν τα πλέον υψηλά ποσοστά επιτυχίας. Ξεσπάει το 1905 ο Ρωσο-Ιαπωνικός πόλεμος και αμέσως ζητάει να μεταβεί στον Ερυθρό Σταυρό.
Στις 30 Μαρτίου 1904 ξεκινάει για μέρη μακρινά. Ενας ολόκληρος μήνας με το τραίνο και μερικές χιλιάδες χιλιόμετρα κάτω από άθλιες συνθήκες ταξιδιού τον φέρνουν στην πόλη Τσιτά.
Εκεί θα γνωρίσει και την πανέμορφη νοσοκόμα με την αγγελική καρδιά ( όπως την αναφέρουν οι άλλοι συνάδελφοι της και οι άρρωστοι) την Αννα Βασιλίγιεβνα. Την είχαν ζητήσει σε γάμο και άλλοι γιατροί αλλά την κέρδισε η καρδιά του Βαλεντίν. Μετά θα εργαστεί σε μερικά πολύ μικρά νοσοκομεία αλλά οι συνθήκες εργασίας δεν του επιτρέπουν να αναπτύξει τις θεωρίες του για την τοπική αναισθησία που τόσο ανάγκη την είχαν την εποχή εκείνη .
Κατά την διάρκεια της περιόδου που εργάστηκε στο Νοσοκομείο του Λιουμπάζ απέκτησε μεγάλη γενική χειρουργική εμπειρία λόγω των πολλών διαφορετικών περιπτώσεων που αντιμετώπισε σαν χειρούργος. Εκεί θα αποκτήσουν τα δύο πρώτα τους παιδιά.
1907 γεννήθηκε ο Μιχαήλ.1908 η κόρη του Ελένη. Μαιευτήρας και στις δύο περιπτώσεις ο ίδιος ο Βαλεντίν.
1909 αναχωρεί για την Μόσχα από την πόλη Φατέζ ( όπου αντιμετώπισε πολλά προβλήματα με την τοπική Μαφία)
Στην Μόσχα προσχώρησε στην ερευνητική ομάδα του καθηγητή Διακόνωφ και προχωρεί ολοταχώς για να δώσει σάρκα και οστά στην διατριβή του για την τοπική αναισθησία.
Συχνά έγραφε στην γυναίκα του άτι δεν θα γύριζε εάν δεν τελείωνε την τόσο σημαντική αυτή εργασία του. Η ανάγκη τον κάνει να μάθει μόνος του Γαλλικά και Γερμανικά ώστε να διαβάζει τις εργασίες των Ευρωπαίων επάνω στην αναισθησία. Γνώριζε οτι εάν τα κατάφερνε να αντικαταστήσει σε αρκετές περιπτώσεις, την Γενική αναισθησία με την Τοπική, θα έσωνε πολλές χιλιάδες αρρώστους.
Το 1908-1909 δημοσιεύει τις πρώτες του επιστημονικές μελέτες. Σύντομα τελειοποίησε την μέθοδο του ώστε να κάνει τοπική αναισθησία στο ισχιακό νεύρο της λεκάνης χωρίς πόνους και προβλήματα . Με την δική του μέθοδο έκανε 538 εγχειρήσεις με μεγάλη επιτυχία. Ήταν μόνο 33 χρόνων.
Σύντομα όμως πεθαίνει ο καθηγητής του και οι επιδοτήσεις σταματούν.
Η ανάγκη θα τον οδηγήσει εκτός ερευνητικών εργαστηρίων και θα βρεθεί στην πόλη Ρομάνοφκα ( νοτιοανατολικά της Μόσχας ).
Εκεί θα εργαστεί κάτω από απαράδεκτες συνθήκες υγιεινής και διαβίωσης. Ο αριθμός των ημερήσιων εγχειρήσεων τεράστιος. Ελάχιστος χρόνος για έρευνα. Και όμως παλεύει για να προχωρήσει τα πειράματα του κάνοντας το σπίτι του εργαστήριο. Στην πόλη αυτή θα γεννηθεί ο δεύτερος γιος του ο Αλιόσα.
Αμέσως μετά μετακομίζει ολόκληρη η οικογένεια πιο κοντά στην Μόσχα στην πόλη Πέρεσλαβλ Ζαλέσκι όπου θα εργαστεί σαν Αρχίατρος και χειρούργος σε νοσοκομείο 50 κλινών αλλά με πρωτόγονες συνθήκες εργασίας.
Για λίγο η ζωή της οικογένειας ήταν ανεκτή αλλά σύντομα η οικονομική τους κατάσταση έγινε απερίγραπτα άσχημη. Δεν υπήρχαν χρήματα για τα εισιτήρια ώστε να πάει στην Μόσχα με σκοπό να δημοσιεύσει την διατριβή του ! Τελικά το 1916 ο Βαλεντίν μετά απο 12 χρόνια προσπάθειας και βασάνων τελειώνει την διατριβή του για την τοπική αναισθησία. Είχε ήδη κάνει πιο πολλές εγχειρήσεις από οποιονδήποτε άλλο χειρούργο στην Ρωσία τα χρόνια εκείνα. Στο Πέρεσλαβλ Ζαλέσκι θα μείνουν 6 1/2 χρόνια. Στην πόλη αυτή θα γεννηθεί και ο Βαλεντίν ο πιο μικρός γιός τους.
Στις αρχές του 1917 οι αρρώστιες θέριζαν και η επανάσταση ήταν στην εξώπορτα τους. Η οικογένεια θα δεχθεί την επίσκεψη της αδελφής της συζύγου του. Εκείνη μόλις είχε χάσει την κόρη της από φυματίωση και δυστυχώς μετέφερε μαζί την κουβέρτα που σκέπαζε την χαμένη κόρη της. Η κουβέρτα έμεινε στο σπίτι 2 εβδομάδες και χρησιμοποιήθηκε. Αποτέλεσμα ήταν να μολυνθεί η Αννα ( σύζυγος του ) απο φυματίωση.
Ξεσπάει η επανάσταση και τους καλούν στην Τασκένδη για να εργαστεί εκεί ο καθηγητής Βαλεντίν στο τοπικό νοσοκομείο. Στην αρχή όλα έδειχναν ωραία και το γεγονός ότι τους παραχώρησαν σπίτι 5 δωματίων έκανε την οικογένεια για πρώτη φορά να νοιώσει ανθρώπινα.
Το 1920 λοιπόν, εξελέγη καθηγητής της ανατομίας και χειρουργικής στο Πανεπιστήμιο της Τασκένδης. Σε όλη του τη ζωή ήταν από λίγο έως εξαιρετικά φτωχός, καθώς είτε ο μισθός του ήταν μικρός, είτε βρισκόταν στη φυλακή, είτε όταν του πρόσφεραν χρήματα για κάποια θεραπεία υποδείκνυε άλλα πρόσωπα και ζητούσε τα χρήματα να δοθούν απ’ ευθείας σε αυτά. Πάντως είχαν να μείνουν κάπου και διέθεταν και μια οικιακή βοηθό.
Όλα αυτά τα “ωραία ” κράτησαν λίγο, διότι αρχίζει στην Τασκένδη ο εμφύλιος πόλεμος. Οι τραυματίες από τις συγκρούσεις αμέτρητοι και το νοσοκομείο γεμάτο συνεχώς. Ο Βαλεντίν θα δουλεύει πάνω από 12 ώρες μέσα σε συνθήκες πολέμου.
Η ασθένεια της Αννας την είχε κάνει ανίκανη για εργασία αλλά και για υποστήριξη της οικογένειας. Με δυσκολία θα έβρισκαν πια φαγητό για τα παιδιά και την άρρωστη Αννα. Κρυφά κάποιος ιατρός από το νοσοκομείο θα φέρει λίγη σούπα να ξεγελάσουν την πείνα τους τα παιδιά και η Αννα. Η Φυματίωση περίμενε το τελειωτικό κτύπημα για να ρίξει στο κρεβάτι του θανάτου την Αννα.
Κάποιος από το νοσοκομείο καταδίδει ψευδώς τον καθηγητή Βαλεντίν στις αρχές της επανάστασης και αντί να κάνει το πρωινό του χειρουργείο θα βρεθεί μαζί με τον βοηθό του στην επιτροπή Βε – Τσε – Κα ( Σημ.Τα αρχικά έχουν και επίσημη ανάλυση.., αλλά εγώ την ονόμασα επιτροπή ψυχοπαθών εκτελεστών ) . Είναι η επιτροπή που πρώτα εκτελούσε και μετά καταχωρούσε το αδίκημα.
Εκεί στο προαύλιο του εκτελεστικού αποσπάσματος έμειναν 16 ώρες ενώ θα έπρεπε να είχαν εκτελεστεί την πρώτη ώρα που έφθασαν αφού όλοι οι άλλοι συν κρατούμενοι εκτελέστηκαν την ίδια ημέρα στο πίσω μέρος του κτηρίου.
Ο θεός παρεμβαίνει για άλλη μια φορά και το θαύμα θα γίνει μέσω ενός μέλους της επιτροπής που θα στηρίξει τον Καθηγητή και τον βοηθό του ώστε να αφεθούν ελεύθεροι ! Στο νοσοκομείο τους είχαν ξεγραμμένος και έμειναν έκπληκτοι όταν τους είδαν να επιστρέφουν.
Η Αννα γνώριζε ότι κανείς δεν γυρίζει από το εκτελεστικό απόσπασμα και τον θεώρησε νεκρό. Το σοκ ήταν αρκετό για να στερήσει από την αδύναμη γυναίκα κάθε ελπίδα σωτηρίας.
Την ημέρα εκείνη η Αννα είχε 40 πυρετό και πόναγε πολύ. Για 20 ολόκληρες νύχτες ο Βαλεντίν έμεινε δίπλα της στο κρεβάτι του πόνου ενώ την ημέρα χειρουργούσε ασταμάτητα. Προσπαθούσε να της απαλύνει τους πόνους με μορφίνη. Ήρθε όμως και τη τελευταία ώρα της που οι πόνοι έγινα αφόρητοι. Ζητούσε κάθε μισή ώρα μορφίνη και ο καθηγητής της έκανε την ένεση. Είχε ήδη λάβει μεγάλη ποσότητα φαρμάκου που λογικά θα έπρεπε να παρουσιάσει δηλητηρίαση.
Αυτό δεν συνέβηκε. Τελικά κάποια στιγμή ανασηκώθηκε στο κρεβάτι και με δυνατή φωνή φώναξε τα παιδιά της και τα σταύρωσε. Δεν τα φίλησε μήπως και κολλήσουν την αρρώστια. Μετά ηρέμησε και έκλεισε τα μάτια της αναπνέοντας όλο και πιο σιγά μέχρι που εξέπνευσε.
Το φέρετρο ήταν ήδη έτοιμο. Η Αννα την ημέρα που έφυγε ήταν 38 ετών και άφηνε πίσω της 4 παιδιά.
Η σκοτεινή δύναμη για χρόνια τώρα γνώριζε την μοίρα του Βαλεντίν και προσπαθούσε ασταμάτητα να εμποδίσει αυτόν τον άνθρωπο να γίνει αυτό που ο θεός τον προόριζε να γίνει. Ένας φάρος της Ορθοδοξίας και της πίστης, που θα οδηγούσε στον σωστό δρόμο τις ψυχές των ανθρώπων. Αυτό θα μπορούσε να ήταν και το τελειωτικό κτύπημα για να σβήσει η πορεία του Βαλεντίν προς την Θεία Δόξα. Μια πορεία που ουσιαστικά ακόμα δεν ειχε κάν αρχίσει σε επίπεδο εκκλησίας.
Για 2 βράδια ο Βαλεντίν διάβαζε προσευχές στο πλευρό της νεκρής Αννας. Κάποια στιγμή η θεία φώτιση που κάνει το έργο της με τρόπους πέρα της νόησης τον φωτίζει και του δίνει την λύση που θα τον έβγαζε από το απόλυτο αδιέξοδο που είχε περιέλθει.
Κανονικά ο Βαλεντίν θα έπρεπε την επομένη κιόλας να παρατήσει τον δρόμο που ακολουθούσε και να κοιτάξει να αναθρέψει τα 4 πα ιδία του.
Και όμως ο Θεός έχει βάλει αγγέλους ανάμεσα μας. Η εικόνα ενός τέτοιου αγγέλου του ήρθε στο μυαλό εκείνη την ώρα της προσευχής.
Ήταν η βοηθός του η Σοφία ,Σεργκέγεβνα Βελέτσκαγια.
Είχε μόλις χάσει τον άνδρα της και παιδιά δεν πρόλαβε να κάνει. Μια εσωτερική δύναμη έβαλε τον Βαλεντίνο να πάει πρωί πρωί στο χειρουργείο και να την συναντήσει με σκοπό να της προτείνει κάτι που λογικά ήταν απίθανο να το έκανε ποτέ υπό “φυσιολογικές” συνθήκες.
Της ζήτησε να γίνει η μητέρα των παιδιών του ! Ταυτόχρονα της είπε πως το κάνει αυτό διότι το θεωρεί θέλημα θεού.
Ας αναρωτηθούμε πόσες θα ήταν οι πιθανότητες να ρωτήσει κάποιος ιατρός τέτοιες εποχές πείνας και πολέμου εάν η βοηθός του θα ήθελε να πάρει 4 ξένα παιδιά και να τα μεγαλώσει !
Και πόσες θα ήταν οι πιθανότητες να δεχθεί μια γυναίκα να μεγαλώσει 4 ξένα παιδιά έτσι ξαφνικά και απρόβλεπτα ! Αυτό που ο νους μας θεωρεί απίθανο η Θειική παρέμβαση το θεωρεί φυσιολογικό.
Η Γυναίκα αυτή ( το Γ κεφαλαίο ) σαν φύλακας άγγελος που περίμενε να βοηθήσει την κατάλληλη στιγμή δέχθηκε με χαρά ( !! ) και ήρθε να ζήσει μαζί τους. Έκτοτε φρόντιζε σαν δικά της τα 4 παιδιά, ώστε ο Βαλεντίν να συνεχίσει την μεγαλειώδη πορεία του προς τον Θεό. Τα επόμενα χρόνια ήταν χρόνια πόνου και μαρτυρίου. Φτώχειας και πολέμου.
Αυτό που θα ήθελα να συμπληρώσω είναι ότι :
Ο Δαίμονας πέρα από όλα τα άλλα εμπόδια μέχρι σήμερα, ήρθε και του πήρε την αγαπημένη του γυναίκα επί σκοπό. Ο θεός δρα άμεσα και του δίνει στήριγμα την επομένη κιόλας ημέρα, ώστε να συνεχίσει την αναμενόμενη πορεία του. Μια πορεία απίστευτων καταστάσεων και μαρτυρίου που μόλις άρχιζε !
Πολλοί ’γγελοι ζούνε και κατοικούν μαζί μας, δίπλα μας . Πολλές φορές χωρίς να το κατανοούν ( ασυνείδητα ) αναμένουν και καλούνται την κατάλληλη στιγμή να παίξουν τον ρόλο τους στην εκπλήρωση του Θείου Σχεδίου! Να ένας σημαντικός ’γγελος για τον Αγιο Λουκά. Σοφία Σεργκέγεβνα Βαλέτσκαγια. Η Γυναίκα που ανέλαβε την φροντίδα των παιδιών του Επισκόπου Λουκά μετά τον θάνατο της γυναίκας του.
( Εκ του αποτελέσματος σήμερα καταλαβαίνουμε ότι ) ..το Θειικό σχέδιο για τον Ιατρό Βαλεντίν, ήταν αυτός ο άνθρωπος να γίνει ότι πιο σημαντικό περπάτησε στην γη μας τον 20ο αιώνα.
Η πραγματική μάχη μεταξύ κακού και καλού μόλις άρχιζε . Από το μέγεθος του αόρατου “πολέμου” που ξεκινούσε, καταλαβαίνουμε πόσο σημαντικό ήταν για τον Δαίμονα αυτός ο άνθρωπος να χαθεί σωματικά και πνευματικά. Τέτοια σύμβολα και σημεία αναφοράς για την Ορθοδοξία “αναστατώνουν” το σχέδιο της πνευματικής αποσύνθεσης που υφαίνει ο Αρχηγός του Σκότους . Ολόκληρη η υπόλοιπη ζωή του για σαράντα και πλέον χρόνια ήταν μια Μάχη μεταξύ Δαιμόνων και Αγγέλων. Κάθε ημέρα και κάθε νύχτα της ζωής του από εδώ και στο εξής θα είναι ένας σκληρός αγώνας των σκοτεινών δυνάμεων με σκοπό αρχικά να τον σκοτώσουν και μετά ( αφού έχασαν την μάχη της ιεροσύνης ) να τον διαβάλουν και να τον εξευτελίσουν σαν ιερωμένο πια.
Να τον εξευτελίσουν η να τον ταπεινώσουν. Αυτό ήταν το τελικό σχέδιο αφού έγινε πια Επίσκοπος. Όπως και στον Χριστό μας που ο Δαίμονας του προσέφερε την ηγεσία του κόσμου τούτου έτσι και το Κόμμα του προσέφερε την γενική διοίκηση όλων των νοσοκομείων της χώρας,μεγάλη η πρόκληση και πρόσκληση για να αρνηθείς . Αρκούσε μια λάθος απόφαση Του Επισκόπου Λουκά και το θειικό σχέδιο θα χαλούσε. Ακόμα και ο Στάλιν τον βράβευσε με χιλιάδες ρούβλια, τα οποία δεν δέχθηκε να πάρει και τα μοίρασε στους πτωχούς.
Και τα άξιζε να τα πάρει αλλά η συμβολική σημασία ήταν ύπουλη και καταχθόνια .Την επομένη ημέρα, οι εφημερίδες θα έγραφαν .. ο πλούσιος επίσκοπος των Ορθοδόξων !!! Υπήρχαν και τέτοια λοιπόν εκτός απο φυλακές και εξορίες. Όποια όπλα μπορεί ο Δαίμονας τα χρησιμοποιεί γιατί ο χρόνος τον πιέζει, καθώς στην περίπτωση του Βαλεντίν, ο βιολογικός του θάνατος του θα ήταν νίκη του Θεού. Ο Βαλεντίν θα έπρεπε να ξεχαστεί η να διαβρωθεί ώστε να μην γίνει μάρτυρας.
Ο Βαλεντίν θα ζήσει μισό ακόμα αιώνα. Θα ταπεινωθεί δεκάδες φορές , θα πέσει και θα σηκωθεί όρθιος και νικητής. Θα εξοριστεί και θα κληθεί να γυρίσει ώστε να σώσει χιλιάδες κόσμο. Θα κατηγορηθεί και θα αθωωθεί . Θα βασανιστεί και θα επιζήσει. Θα χάνει μάχες, ώστε να μπορέσει να κερδίσει τον Πόλεμο.
Η ημέρα που αναχώρησε ο Επίσκοπος Λουκάς ήταν η ημέρα της τελικής νίκης ενός αόρατου πολέμου που κράτησε 60 ολόκληρα χρόνια. Ήταν το τέλος μιας μεγάλης “κόντρας” του Καλού και του Κακού για επικράτηση προς καταστροφή η σωτηρία, των ψυχών των ανθρώπων.
Τις πιο πολλές μάχες του κόσμου αυτού τις κερδίζει το κακό με το να γεννιέται ο άνθρωπος και να πεθαίνει χωρίς να έχει βρει τον δρόμο του προς τον Δημιουργό Του. Σε αυτό μάλλον εμείς φταίμε διότι πετάμε στα σκουπίδια την ελεύθερη βούληση και απλά ακολουθούμε την πορεία των πραγμάτων προς την πλήρη εξαφάνιση.
Νίκες όμως του Θεού σαν αυτή του ΑΓΙΟΥ ΛΟΥΚΑ αλλάζουν άρδην τις κοσμικές ισορροπίες των δύο Δυνάμεων και δίνουν νέα ελπίδα αλλά και πίστωση χρόνου στο ανθρώπινο γένος