Αριδαία Blog

Από τον Θύμιο Παπανικολάου
http://www.resaltomag.gr/
Το μέσο ανθρώπινο μυαλό, συνηθισμένο (έτσι το εκπαιδεύσανε) να βλέπει τα πράγματα κατά τρόπο στατικό και στην απομόνωσή τους, δεν μπορεί να συλλάβει τη διαλεκτική σχέση που υπάρχει ανάμεσα στο αίτιο και το αποτέλεσμα. Τείνοντας προς τη συνεχή απλοποίηση, ικανοποιείται από τις εξηγήσεις που προσαρμόζονται περισσότερο στη διανοητική του οκνηρία, χωρίς να ενδιαφέρεται για το βάθος των πραγμάτων.
Αυτό το ξεχαρβάλωμα της σκέψης και η ισοπεδωτική κυριαρχία της απλοϊκής, τυπικής σκέψης πήρε μορφές αποκρουστικής αυθάδειας μέσω της βιομηχανίας και της εμπορίας των ιδεών, της ενημέρωσης και της ψυχαγωγίας, δηλαδή από τα «φίλτρα» της καπιταλιστικής προπαγάνδας: Τα ΜΜΕ.
Η δημοσιογραφική λογική αποτελεί την «ποίηση» του απλοϊκού, του…
χυδαία απλοϊκού. Η δημοσιογραφία είναι η «τέχνη» της απλοποίησης και υπεραπλούστευσης, η «τέχνη» της τυποποίησης, της αποσάθρωσης και εν τέλει της δολοφονίας της σκέψης.
ΣΗΜΕΡΑ, αυτές οι μήτρες της προπαγάνδας της αγοράς και του χρήματος, αυτές οι απόλυτα κυρίαρχες εστίες της νεοταξικής προπαγάνδας, δεν παράγουν, απλώς, ή αναπαράγουν και πωλούν τα νέα ιδεολογήματα, αλλά και όλα τα καρκινώδη νοσήματα και υποπροϊόντα της παρακμής: Την τρομοκρατία του καθεστώτος, το τρομοθέαμα, τη βλακεία και κάθε είδος και ποικιλία της ισοπεδωτικής ανοησίας.
Το χειρότερο: Με τους όγκους και τις κατακλυσμιαίες νεροποντές της καθημερινής χυδαιότητας και της βλακείας που ξερνούν, εθίζουν την κοινωνία σε αυτή τη φρίκη, μας συνηθίζουν σε όλα αυτά, έτσι ώστε να περνούν απαρατήρητα.
Έχουμε συνηθίσει π.χ. την τρομοκρατία του καθεστώτος (σε όλες τις ποικιλίες της και τα χρώματά της), καθώς και την αυθάδεια της βλακείας, όπως το κρύο το Χειμώνα.
Αυτή η «συνήθεια» είναι ο θάνατος της σκέψης και της ζωής. Κάθε καθεστώς «συνήθειας» είναι θάνατος.
Την ίδια «συνταγή» του κατακλυσμού του γελοίου, του γλοιώδους και τους βλακώδους, ακολουθούν με υπερβάλλοντα ζήλο και τα κόμματα και οι πολιτικοί μας.
Έτσι, όλα θα «στρογγυλοποιηθούν», θα πολτοποιηθούν και θα ισοπεδωθούν μέσα στην ΟΜΟΙΟΜΟΡΦΙΑ της βλακείας και του γελοίου.
Ο κατοχικός μας πρωθυπουργός, σαν ψυχρός εκτελεστής των εντολών και των συνταγών της αυτοκρατορικής τρομοκρατίας και ηλιθιότητας, βρίσκεται στην «πρωτοπορία» της ανακύκλωσης της βλακείας και του γελοίου.
Καθημερινά ξερνάει, με κομπάζουσα, αδίστακτη αναισθησία (οι πωρωμένοι βλάκες και εκτελεστές δεν έχουν ούτε εγκέφαλο, ούτε συνείδηση, άρα και συναίσθηση) χείμαρρους γελοιότητας και βροντώδεις κεραυνούς ανοησίας.
Θέλουν να μας συνηθίσουν και σε αυτές τις αυθάδεις πρωθυπουργικές μορφές του γελοίου, του βλακώδους και του κιτσαριού.
Για να συνειδητοποιήσουμε το δράμα της εποχής μας πρέπει να σπάσουμε τις πανοπλίες της βλακείας που μας φοράνε. Πρέπει να απελευθερωθούμε από την τυραννία των απλουστεύσεων και την απλοϊκότητα της σκέψης, να αναζητήσουμε τα βαθύτερα αίτια του δράματος που ζούμε , της φαιδρότητας και της ανοησίας που κυριαρχεί.

…για μια νέα επιχείρηση απαιτείται στην Ελλάδα σε σχέση με την υπόλοιπη Ε.Ε.

Της Όλγας Σαράφη

Η πρόοδος σχετικά με τον μέσο όρο και το κόστος για την έναρξη μιας εταιρίας περιορισμένης ευθύνης παραμένει ασθενική στην Ελλάδα παρατηρεί ο Επίτροπος για θέματα Βιομηχανίας και Επιχειρηματικότητας κ. A. Tajani.
Συγκεκριμένα, η σύσταση μιας νέας εταιρείας στην Ελλάδα απαιτεί 15 μέρες και 1.101 ευρώ όταν ο αντίστοιχος μέσος χρόνος στην Ε.Ε. είναι 8 ημέρες και το κόστος αντιστοιχεί στα 417 ευρώ. Παρόλ’αυτα, η Ελλάδα σημείωσε σημαντική βελτίωση των επιδόσεών της την διετία 2007-2008, καθώς μέχρι τότε η σύσταση μιας νέας εταιρείας απαιτούσε 30 μέρες και 1.366 ευρώ, ενώ ο αντίστοιχος χρόνος στην Ε.Ε. ήταν 12 μέρες και το συνολικό κόστος ανερχόταν στα 485 ευρώ.
Ο Επίτροπος Tajani σημείωσε πως συμμερίζεται τις ανησυχίες οι…
οποίες έχουν επισημανθεί μέσα στην αξιολόγηση του Κοινοβουλίου σχετικά με τον νόμο για τις μικρές επιχειρήσεις για την Ευρώπη (Small Business Act), και αναγνωρίζει τη δυσκολία σύστασης μιας νέας επιχείρησης λόγω της ποικιλομορφίας των συστημάτων που υπάρχουν στα διάφορα κράτη μέλη και ως εκ τούτου, θεωρεί απαραίτητη τη θέσπιση ενιαίου συστήματος για τη σύσταση των επιχειρήσεων, σύμφωνα με το οποίο η διεκπεραίωση της διαδικασίας θα γίνεται σταδιακά και θα είναι δυνατή η δημιουργία μιας επιχείρησης εντός 48 ωρών. Σημειώνεται εξάλλου ότι η αντιμετώπιση αυτών των δυσκολιών αποτελεί μέρος της πολιτικής της Επιτροπής για παραπάνω από δέκα χρόνια. Τα 1997 εκδόθηκε για πρώτη φορά σύσταση όπου προτείνει μέτρα για την επιτάχυνση και την απλοποίηση των διαδικασιών εκκίνησης μιας εταιρίας, ενώ το 2000 ο Χάρτης για τις Μικρές Επιχειρήσεις περιείχε «λιγότερο δαπανηρές και ταχύτερες διαδικασίες εκκίνησης» ως ένα από τα 10 σημεία στα οποία δίνουν έμφαση οι πολιτικές των μικρομεσαίων επιχειρήσεων (ΜΜΕ).

Γράφει ο Χρήστος Μαγγούτας,
Τορόντο Καναδά
Chris@Mangoutas.com
Είχαμε κάποτε ένα βασιλιά και τον διώξαμε – και καλά κάναμε – με το επιχείρημα ότι δε μπορεί η ηγεσία να είναι κληρονομική, θα πρέπει το παιδί μου και το παιδί σου και το παιδί κάθε Νεοέλληνα να έχει τις ίδιες πιθανότητες να γίνει αρχηγός της χώρας. Σωστά;
Όχι, λάθος! Η κληρονομική διαδοχή ισχύει και τώρα στην Ελλάδα όπως ίσχυε επί δυναστείας Γκλύξμπουργκ. Είναι ελάχιστα διαφορετική, μια και τώρα έχουμε δύο αντί μιας δυναστείας για να διαλέξουμε: δηλαδή Coca Cola ή Pepsi Cola, που τελικά μπορεί να έχουν την ίδια γεύση.
Από τη μεταπολίτευση και μετά ο ελληνικός λαός ψηφίζει απαρασάλευτα μια από τις δυο δυναστείες: Καραμανλή ή Παπανδρέου (αν είστε αντιρρησίας, ναι στα 35 χρόνια του 4ου Ελληνικού Πολιτισμού, υπήρχαν και μερικά χρόνια που πέρασαν κάμποσοι μη κληρονομικοί ηγέτες, αλλά τελικά το καθεστώς ξαναβρήκε επιτυχώς την ισορροπία του και τους κληρονομικούς ηγέτες του).
Αλλά αν πρόκειται να εκλέγουμε τους ηγέτες μας με τον ίδιο τρόπο όπως (δεν εκλέγαμε) τους βασιλιάδες μας, γιατί χρειάζονται εκλογές; Γιατί δεν αποφασίζουμε να μας…
κυβερνούν εναλλάξ κάθε 4 χρόνια ή γιατί δεν τραβάμε κλήρο μπροστά σε κάποιο συμβολαιογράφο με τα ονόματα Καραμανλής – Παπανδρέου να γλιτώνουμε από τα έξοδα των εκλογών και κυρίως να απαλλαγούμε από την αυταπάτη μας ότι δήθεν ψηφίζουμε για να φτιάξουμε μια νέα Ελλάδα — με παλιά σάπια υλικά;
Αν οι κληρονομικοί μας ηγέτες ήθελαν μια νέα Ελλάδα και όχι αυτή που αναπόφευκτα σαν τέλος αρχαίας τραγωδίας την οδήγησαν στην Τροϊκοκρατία, είχαν δεκαετίες να το κάνουν και δεν το έκαναν. Όπως το Παλάτι είχε μπήξει βαθιά τις ρίζες του για να είναι πάντα εξαρτημένη η Ελλάδα και να μην εξεγερθεί, έτσι ακριβώς έμπηξαν τις ρίζες τους και οι πολιτικές δυναστείες. Δε σας κάνουν εντύπωση οι πολιτικές γνωριμίες και διασυνδέσεις του Γιώργου στην διεθνή πολιτική σκηνή; Τι τις χρειάζεται ο λαός; Διεθνείς επαίτες είμαστε; Χρησιμοποιούνται για το καλό του λαού ή για να στεριώσουν τις προσωπικές του φιλοδοξίες του Γιώργου;
Απλά βλέπουμε ότι όπως κάποτε οι βασιλείς άλλαζαν ελέω Θεού από Γεώργιο σε Παύλο και σε Κωνσταντίνο, έτσι κι εμείς τώρα ελέω λαού αλλάζουμε από Κωνσταντίνο σε Κώστα και από Γεώργιο σε Ανδρέα και Γιώργο. Κάποιος Αρειανός θα μας έλεγε: «καλά, βρε Έλληνες, που λέτε ότι δώσατε τα φώτα σ’ όλη την ανθρωπότητα, ομολογείτε ότι όλοι είστε κρετίνοι και το φως το αληθινό, οι μεγαλοφυίες και οι σωτήρες πηγάζουν από δυο μόνο οικογένειες; Σε ποια άλλη σημερινή σημοκρατία συμβαίνει αυτό;» (κατά σύμπτωση οι δυο οικογένειες είναι κολλητά η μια με την άλλη στις βόρειες συνοικίες της Αθήνας). Δυστυχώς δεν υπάρχουν Αρειανοί να μας πουν αυτή τη σκληρή αλήθεια, ας κοιμηθούμε ήσυχα.
Ήταν εύκολο να αλλάξουμε το πολίτευμα από Βασιλευόμενη σε Αβασίλευτη, αλλά δυστυχώς αποδείχτηκε αδύνατο να αλλάξουμε και τη νοοτροπία μας του «νάχουμε ένα βασιλιά για να μας θαμπώνει» (Κ. Βάρναλης).
Προτείνω να καθιερώσουμε ξανά το δικέφαλο αετό ως εθνικό μας σύμβολο – ένα κεφάλι μπλε, ένα πράσινο – για να θυμούμαστε τουλάχιστο την πολιτική ανωριμότητά μας όταν θα αρχίσουν να μας έρχονται σωρηδόν οι λογαριασμοί των νέων βασιλιάδων μας.
Οι βασιλείς μας απέθαναν, ζήτωσαν οι νέοι βασιλείς μας.
(Για καλό και για κακό βάλτε κι ένα μικρό τρίτο κεφάλι – που έτσι γίνεται ο τρικέφαλος Κέρβερος, αλλά δεν πειράζει πάλι τέρας είναι–, επειδή υπάρχει μισή ακόμα δυναστεία που υποσκάπτει τις άλλες εδώ και μισό τουλάχιστο αιώνα και ποιος ξέρει τι μπορεί να φέρει το μέλλον …).

Γράφει ο Θανάσης Ι. Νικολαΐδης
thanikolaidi@hotmail.com
ΔΕΚΑΕΤΙΑ του ’50, χρόνια μετεμφυλιακά, φτωχά κι οι βασιλιάδες να ζουν όπως στα παραμύθια. Με τους υπηκόους φτωχούς, πλην.περήφανους. Για Πατρίδα, για την πίστη την αγία, για το πολίτευμα. Με τα δεδομένα του Κράτους να τα σκεπάζει μια αδιόρατη «εθνικοφροσύνη», που γίνονταν χειροπιαστή όταν κάτι δικαιούνταν ο φακελωμένος και δεν του το’ διναν, κάτι γούσταρε ο φτωχός και δεν του το χαλάλιζαν.
ΠΑΝΤΡΕΥΕ η Φρειδερίκη τη Σοφία της (με τον Δ. Χ. Κάρλος της Ισπανίας) κι όλα γιόρταζαν. Να τρέχουν κυράτσες πίσω απ’ τη βασιλική άμαξα με τα 500.000 γαρύφαλλα και τα χρυσά πόμολα, να συζητούν ώρες ατέλειωτες για τη χλιδή αποθαυμάζοντας τον (ξένο) πλούτο και η εθνική χαρά να παραλύει γόνατα φέρνοντας δάκρια. Πλούσιοι και φτωχοί σε γλέντι νοερό και το χέρι στην (άδεια) τσέπη. Για το γαμήλιο δώρο, που ήταν… επιβεβλημένο. Απ’ το περίσσευμα των πλουσίων κι απ’ το υστέρημα των φτωχών. Οι τελευταίοι μέτραγαν τις μπουκιές μη πεινάσουν την άλλη μέρα, στο φανάρι το ψωμί και χωρίς βρύση στο σπίτι, ωστόσο, επέμεναν και…
φούσκωναν και καμάρωναν. Για τη συνεισφορά τους στο δώρο κι ας παρήλαυνε μπροστά τους ο βασιλικός πλούτος και οι εστεμμένοι κάθε… καρυδιάς.
ΟΙ δεκαετίες πέρασαν και δεν ζούμε μετεμφυλιακά χρόνια. Ούτε νιώθεις υποχρεωμένος να χειροκροτήσεις εστεμμένους, ούτε κι ο χωροφύλακας σου ρίχνει το βλέμμα βλοσυρό. Όλα ελεύθερα και δεν είσαι υπήκοος. Ωστόσο, κάτι σου’ μεινε από παλιές συνήθειες και «προσκυνάς», όλο και κάποια χρωμοσώματα αναλλοίωτα στο χρόνο κουβαλάς και η ιστορία επαναλαμβάνεται.
ΟΙ νόμοι και το Σύνταγμά μας επιτρέπουν (και) στον «τέως» να παντρέψει τον γιο του στις Σπέτσες κι ευχόμαστε στο ζευγάρι ό,τι και σε κάθε ζευγάρι νεόνυμφων. Και το ζεϊμπέκικο στην ώρα του χωρίς να είναι πειστικό δείγμα ελληνικότητας και τα «στίφη» να απαθανατίζουν στιγμές σαν να’ τανε δικές τους.
ΚΑΠΟΙΑ μυαλά παραμένουν στα ίδια κολλημένα. Στον (ξένο) πλούτο και τη χλιδή. Ως θαυμαστές και παρατηρητές. Οι Σπέτσες γιόρταζαν, φυλάσσονταν το νησί «οπλισμένο» σαν αστακός κι αν μπορούσαν και τον Λάμπρο Κατσώνη θα ανάσταιναν να τους φυλάξει. Εστεμμένους και προσκαλεσμένους, μιας και η ζωή (ακόμα) με τον πλούτο μετριέται. Και με την «αίγλη», που την μεγαλώνει ο επαρχιωτισμός και τη συντηρούν μάτια απορημένα.

Από το http://tomadakis.blogspot.com/
Αλλάζουν πολλά στον Έβρο, όμως δυστυχώς πολλοί εξακολουθούν να κοιμούνται στον ύπνο του δικαίου ή καλύτερα στον ύπνο του παντελώς κοιμισμένου.
Όπως έχουμε προαναγγείλει η σύσταση του πληθυσμού μεταβάλλεται.
Τα πράγματα γίνονται πιο εύκολα για όσους επιδιώκουν την αλλαγή (πιστέψτε μας δεν είναι μόνο η Τουρκία) καθώς η Βουλγαρία αποτελεί μέλος της Ε.Ε. και όσοι διαθέτουν βουλγαρικό διαβατήριο μπορούν να εργάζονται και να εγκαθίστανται σε όποια Ευρωπαϊκή χώρα επιθυμούν.
Τα τελευταία χρόνια εκατοντάδες Βούλγαροι (χριστιανοί) μετανάστευσαν στον Έβρο. Εκτός από τις Βουλγάρες οι οποίες παντρεύτηκαν με Έλληνες, ήρθαν και πολλοί εργάτες αναζητώντας μία καλύτερη τύχη.
Τους τελευταίους όμως μήνες εκτός από τους χριστιανούς, στον Έβρο και ειδικά σε πόλεις με διάφορες προφάσεις εγκαθίστανται Βούλγαροι μουσουλμάνοι. (τουρκόφωνοι).
Μάλιστα έχει παρατηρηθεί ότι αθίγγανοι των δύο χωρών συνάπτουν πολύ στενές σχέσεις και σχεδιάζεται να προχωρήσουν σε γάμους.
Το έχουμε ξαναγράψει, αλλά θα το…
επαναλάβουμε για ακόμα μία φορά μέχρι να γίνουμε κατανοητοί.
“Δε βλέπουμε φαντάσματα”.
Γνωρίζουμε τι συμβαίνει και προβλέπουμε τι θα γίνει στο άμεσο μέλλον.
Η εγκατάσταση μουσουλμάνων στον Έβρο θα συνεχιστεί με γοργούς ρυθμούς και σύντομα η αναλογία του πληθυσμού θα μεταβληθεί κατά πολύ.
Το ελληνικό κράτος φαίνεται πως δεν μπορεί να αντιδράσει, λόγω Ε.Ε.
Φοβούμαστε όμως ότι δε διαθέτει και σχέδιο αντιμετώπισης της κατάστασης, καθώς πολλά περιστατικά που εξελίσσονται είναι άγνωστα.
Σ’ αυτό το σημείο πρέπει να προσθέσουμε ότι έλεγχοι στα σύνορα είναι περιορισμένοι, πάλι λόγω κανονισμών της Ε.Ε. και θα περιοριστούν με την πλήρη εφαρμογή της συνθήκης Σέγκεν.
Το ιστολόγιο παρακολουθεί τις εξελίξεις και θα αναφερθεί σε κάθε κρίσιμο σημείο.

Από το http://karampaskostas.blogspot.com/
Είναι ένα καταπληκτικο βιβλίο, ηδονη για τα ματια και το μυαλο απο τις εκδοσεις Αλεξάνδρεια.
Ο Μαρατζιδης δε φαινεται να συμφωνει με τον Τακη Λαζαριδη ο οποίος καταδικαστηκε με τον Μπελογιαννη σε θανατο για τους ασυρματους που ο ιδιος ειχε στην ευθυνη του με την αδερφη του και το Βαβούδη της γκε πε ού και έκατσε 37 χρονια φυλακη και εξορία και εγραψε στα βιβλια του ότι ο Δεκεμβρης του 44 ο εμφυλιος έτσι όπως έγινε ήταν συμφωνα με τις διαταγες που εδινε ο συντροφος-πατερούλης Σταλιν μεσω των ασυρματων των Λαζαριδη-Βαβούδη αλλα και άλλων ασυρματιστών του τιμημενου κκε. Δεν μπορει να πει ο Ματζαριδης ότι όλα εγιναν μετα απο διαταγες του Σταλιν διοτι δεν εχει δει τα τηλεγραφηματα εάν αυτα υπαρχουν βέβαια και δεν τα εχει καταστρεψει η γκε πε ού και αρα ενας ιστορικος που μελεταει τα αρχεια και τις πηγες ακομα και αυτες στα πρωην σοσιαλιστικά κρατη των γκουλαγκ.
Ο ιστορικος και συγγραφεας δεν παιρνει θεση στο εάν παρα τη ρηξη Ζαχαριαδη Τίτο και την αποκυρηξη του Τιτο απο το τιμημενο και εγκληματικο κκε, εάν συνεχιστηκε η βοήθεια απο τους Γιουγκοσλαβους κομμουνιστες όπως λέει ο Σιαπέρας στο βιβλίο του οι μυστικοι δρομοι του δημοκρατικου στρατου εκδοσεις Γλαρος.
Ο Μαρατζιδης αναφερει ένα θεμα το οποιο πρωτη φορα ειδα σε βιβλίο για τον…
εμφυλιο. Την Υπηρεσια Στρατιωτικής Ασφαλειασ ΥΣΑ. Εχω διαβασει για την ΥΤΟ Υπηρεσια Τάξης Ομαδας που υπηρχε στον αντιστοιχο Παρθενώνα της Μακρονήσου απο την κομμουνιστική πλευρα όμως δηλαδή το Μπούλκες στη βόρεια Γιουγκοσλαβια.
Το θέμα της υσα ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΨΑΞΟΥΜΕ. Ο Μαρατζιδης για βιβλιογραφια για την ΥΣΑ αναφερει τον προεδρο της προσωρινης κυβερνησης και αρχιστρατηγο του δημ στρατού ΜΑΡΚΟ ΒΑΦΕΙΑΔΗ στα απομνημονευματα του δηλαδη εκδοσεις Παπαζησης1984-1992 τομος 5 σελλιδα 549.Αλλη βιβλιογραφικη πηγη ειναι το βιβλίο του Ηλιού Φιλιππου ο ελληνικος εμφυλιος πόλεμος,η εμπλοκή του κκε εκδοσεις Θεμέλιο και συγκεκριμενα στην 188 σελίδα όπου αναφερεται η αποφαση της τριτης ολομελειας 11-12/9/1947 στην οποία θα αποφασιστει το σχεδιο ΛΙΜΝΕΣ ,απόφαση και πρακτικά γραμμενα στη ρωσσική γλώσσα;;;και μεταφρασμενο στα ελληνικα απο τον Πέτρο Ρούσσο. ΑΣΚΙ Κ.383.φ 20/33/34.
Επικεφαλής της ΥΣΑ ήταν ο συντροφος Πεχτασιδης συγγενης του συντροφου Ιωαννιδη β γραμματεα του τιμημενου κκε στην κατοχη.Για το συντροφο Πεχτασιδη το κομμα αποφασισε στις 27/3/1951 το πολιτικο γραφειο δηλαδη ότι ήταν {διεφθαρμενος πολιτικά ,με ψυχολογία αλήτικη και ύποπτο στοιχειο}απο το κκε επισημα κειμενα τομος 7 σελλιδα 142.
[Τοσα χρονια που διάβαζα το ριζοσπάστη καθε μερα δηλαδη απο το 1984 έως και το 1991 δε διάβασα ποτε κανενα άρθρο για τα παραπάνω θέματα-εγκλήματα του τιμημενου κκε,παροτι έχουν παρθει αποφασεις και υπαρχουν τα επισημα κειμενα απο τη συγχρονη εποχη]
Ο συγγραφεας αναφερει τα εγκληματα του τιμημενου κκε επανω στους αγωνιστες της 2ης μεραρχιας και σε αυτους της 7ης μεραρχιας.
Συγκεκριμενα οι απανθρωπα βασανισμενοι ανταρτες της δευτερης μεραρχιας,τα βασανιστηρια περιγραφονται και φαινεται ότι αυτα του μανιαδακη και της μακρονησου ήταν παιχνιδακια σε σχεση με την εφευρετικότητα των μαρξιστων βασανιστων τα περισσοτερα είναι αυτα που χρησιμοποιηθηκαν στο γκουανταναμο, οι βαασανισθεντες και εκτελεσθεντες της 2ης μεραχριας ήταν και ενα επιχειρημα για την καταδικη σε θανατο απο βασανιστηρια της σεκιουριτατε του Τσαουσεσκου για το σύντροφο Καραγιώργη Γυφτοδήμο. Ο σύντροφος Δημήτρης Βλαντας στην έκθεσή του στο πολ γραφειο της κε του κκε που ειναι στο προσωπικο αρχειο του Ε.Κωφού γραφει ότι,[με αποφαση του Καραγιώργη πιάστηκαν και βασανιστηκαν απανθρωπα στελεχη του δσε και του κκε ως κατασκοποι που όμως δεν αποδειχτηκε.
Από αυτα τα στελεχη τουφεκίστηκαν 7 χωρις δικη ΟΧΙ ΣΑΝ ΕΝΟΧΟΙ ΑΛΛΑ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ ΝΑ ΒΑΔΙΣΟΥΝ ΑΠΟ ΤΑ ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΑ]
Πιο κατω αναφερει το έγκλημα του αγραμματου -αποφοιτος 4ησ δημοτικου τσαγγαρη και αρχιστρατηγου του δημοκρατικου στρατού που αποκύρηξε το ζαχαριαδη στην 7η νομίσω ολομελεια μετα τη δοτη και παρανομη 6η σύντροφου ΓΟΥΣΙΑ για την εκτελεση μετα απο απανθρωπα βασανιστηρια του εξειρετου συντροφου Γιαννούλη για να μην παρει την ευθυνη ο αρχιστράτηγος για τη διαλυση της 102ης Ταξιαρχίας της οποίας την ευθύνη ειχε ο Βοντίσιος- Γούσιας
Τι να πουμε γιαυτο το βιβλίο ειναι καταπληκτικο και για τις πηγες του άλλα βιβλια αγωνιστων που πρεπει να διαβασουμε για να καταλαβουμε κάπως την εποχη αυτη.