Ένας Ιταλός, πολύ φτωχός, αποφάσισε να βελτιώσει την άθλια ζωή του ζητώντας βοήθεια από τον αγαπημένο του άγιο. Πήγαινε λοιπόν κάθε πρωί στον ναό του Αγίου Αντωνίου και τον θερμοπαρακαλούσε: «Άγιε μου Αντώνη, στείλε μου σε παρακαλώ εκατό φλουριά! Αλλά να’ ναι εκατό, γιατί αν είναι έστω 99 δεν τα θέλω!». Αφού είχαν περάσει κάμποσες μέρες, συνέβη ένα πρωί να βρίσκονται εκεί κοντά δύο πολύ πλούσιοι φίλοι, οι οποίοι εξεπλάγησαν με την παράκληση – απαίτηση του φτωχού. Τους κίνησε το ενδιαφέρον και περίμεναν κάθε πρωί στον ναό τον παράξενο φτωχό και κάθε μέρα άκουγαν την ίδια παράκληση με την ίδια πάντα απαίτηση στο τέλος: «o cento, o niente», εκατό ή τίποτα.
Οι δύο φίλοι αποφάσισαν να δοκιμάσουν τη συνέπεια του απαιτητικού φτωχού, καθώς είχαν διαφορετική άποψη για το αν ο φτωχός στ’ αλήθεια θα τηρούσε τον όρο που ο ίδιος έβαλε. Ο ένας είχε πειστεί πως ο φτωχός ήταν αδιάλλακτος, τόσο απόλυτα που εξέφραζε την απαίτησή του. Ο άλλος ήταν βέβαιος πως, στο χάλι που βρισκόταν, δεν υπήρχε περίπτωση να αφήσει οποιοδήποτε ποσόν του χαριζόταν. «Κανείς δεν είναι τόσο ανόητος», ισχυρίστηκε. Έτσι, έβαλαν σ’ ένα σακκούλι 99 φλουριά κι ένα πρωί τα τοποθέτησαν μπροστά στο ιερό, εκεί που στεκόταν πάντα ο φτωχός και προσευχόταν. Όποιος από τους δύο κέρδιζε, θα έπαιρνε από τον χαμένο το μερίδιό του από τα 99 φλουριά συν 100 ακόμα. Έμειναν κρυμμένοι ώστε να μην πάρει τα χρήματα κανένας άλλος και περίμεναν.
Πράγματι, ο φτωχός ήρθε στην ώρα του κι επανέλαβε την ίδια προσευχή, ώσπου έπεσε το βλέμμα του στο σακκούλι. «Έχει γούστο…» σκέφτηκε και πήρε με λαχτάρα το δώρο του «αγίου» στα χέρια του, διαπιστώνοντας γεμάτος συγκίνηση πως όντως περιείχε χρήματα. Ευχαρίστησε τον άγιο και ένιωσε δικαιωμένος που δεν απογοητεύτηκε, αλλά επέμεινε ακούραστα και με πίστη. Εκεί που ετοιμαζόταν όμως να φύγει, ρίχνει μία καχύποπτη ματιά στο ιερό. «Δεν πιστεύω να μου την έσκασες, άγιε! Είπαμε εκατό, έτσι;». Κι αφού κανείς δεν του απάντησε, άνοιξε το σακκούλι και αφού μέτρησε τα φλουριά έχασε τη χαρά του. Μα γιατί να τον κοροϊδέψει έτσι ο άγιος;
«Ή εσύ έκανες λάθος ή εγώ δεν μέτρησα σωστά» μονολόγησε και μέτρησε τα νομίσματα ξανά και ξανά. Δεν υπήρχε αμφιβολία, ήταν 99. «Μα τι καρμίρης άγιος» σκέφτηκε, νιώθοντας προδομένος κι εξευτελισμένος. Αφού είχε ζητήσει 100 και είχε δηλώσει πως δεν θα δεχόταν ούτε ένα λιγότερο, θα κρατούσε τον λόγο του. Άφησε το σακκούλι κάτω και γύρισε να φύγει, αλλά δεν μπορούσε να πάρει το βλέμμα του από το αναπάντεχο δώρο. Για πόσο θα κατάφερνε ακόμα να επιβιώσει μέσα στην απόλυτη φτώχια του; Αλλά και τι ξευτίλα να αθετήσει τον λόγο του!
Κάνοντας ένα βήμα μπρος κι ένα πίσω για κάμποση ώρα, κουρασμένος και πεινασμένος, γονάτισε μπροστά στο ιερό, πήρε το σακκούλι στα χέρια του και κοίταξε ψηλά «Σ’ ευχαριστώ άγιε μου Αντώνη για τα 99 φλουριά. Τα παίρνω τώρα και θα έρθω ξανά να συνεννοηθούμε για το ένα που μου χρωστάς».
Ο πλούσιος που είχε στοιχηματίσει πως ο φτωχός θα υπέκυπτε, χαμογέλασε ευχαριστημένος και ετοιμάστηκε να λάβει πίσω τα φλουριά που είχε διαθέσει σε αυτό το πείραμα και 100 ακόμα! Εκείνος που έχασε, δεν αποδέχτηκε την ήττα του.
– Μα, δεν αθέτησε τον λόγο του, έλεγε και ξανάλεγε, θα έρθει ξανά και θα επιμείνει να πάρει και το ένα φλουρί που απομένει.
– Μπορεί και να ‘ρθει, είπε ο άλλος, αλλά εμείς δεν είμαστε εδώ να του το δώσουμε. Εκτός αν πιστεύεις, όπως κι ο φτωχός αγράμματος, πως θα του τα δώσει ο άγιος.
Έτσι, εκείνος που στοιχημάτισε στην συνέπεια του φτωχού, πλήρωσε το στοίχημα, αν και μέχρι σήμερα δεν είναι σίγουρος πως το είχε χάσει.
Εσείς τι λέτε;
(Παλιά ιστορία που μου διηγήθηκε κάποτε ηλικιωμένος φίλος μου, με τίτλο «o cento, o niente», την οποία είχε ακούσει από τον πατέρα του το 1915. Στην αυθεντική ιστορία ο πλούσιος παρατηρητής είναι ένας, και η ιστορία καταλήγει στο εξής ηθικό δίδαγμα: να μην σε τρομάζουν όσοι δείχνουν ανυποχώρητοι, γιατί η ζωή η ίδια τους οδηγεί στην υποχώρηση, κι ας μην το καταλαβαίνουν ούτε οι ίδιοι). Δεν μπόρεσα ν’ αντισταθώ στον πειρασμό να τη διασκευάσω, ελαφρώς.
Πάνω αριστερά, στην οθόνη του υπολογιστή διάβασε το μήνυμα: 1 αίτημα φιλίας
Πάτησε το ποντίκι και διάβασε:
Η Άννα Βέρα θέλει να γίνετε φίλοι. Ξαναπάτησε: επιβεβαίωση.
Στην οθόνη του εμφανίστηκε η φράση:
Ο Στέφανος Γιανούρος είναι φίλος με τη Άννα Βέρα.
Κοίταξε τον αριθμό των φίλων του: 458, τι να τους κάνεις τόσους φίλους; Με τους περισσότερους δεν έχει ανταλλάξει ούτε λέξη.
Άνοιξε το προφίλ της Άννας, άρχισε να κοιτάζει τις φωτογραφίες της. Η Άννα μαθήτρια στην παρέλαση, η Άννα στο Πανεπιστήμιο, η Άννα στη θάλασσα.
Πέρασαν μερικές ημέρες, μίλησε με τη Γιώτα στη συνομιλία, τον ζάλισε μ’ ένα πλήθος ανόητες ερωτήσεις, έκλεισε την επαφή. Τότε είδε το όνομα Άννα Βέρα μαζί με μια σειρά από ονόματα φίλων με τους οποίους μπορούσε να συνομιλήσει. Πάτησε το ποντίκι πάνω στην εικόνα της και έγραψε στο παράθυρο της συνομιλίας:
Χαθήκαμε
Ήρθε μετά από λίγα δευτερόλεπτα η απάντηση.
Η Άννα λέει: Γεια σου, Στέφανε. Τι κάνεις;
Έτσι άρχισε η ιστορία τους.
Άρχισαν ν’ ανταλλάσσουν μηνύματα στη συνομιλία του Facebook καθημερινώς μέχρι που τους έπιανε η νύχτα. Περνούσαν τα μεσάνυχτα κι αυτοί κολλημένοι στην οθόνη των υπολογιστών ξεχνούσαν τον ύπνο.
Ένιωθε ένα ευχάριστο αίσθημα κάθε φορά που, κοιτώντας τη φωτογραφία της, έγραφε μια φράση στον υπολογιστή και περίμενε την απάντηση.
Μια μέρα άρχισε να την ρωτάει για τη ζωή της, τις σπουδές της. Του είπε ότι είχε σπουδάσει στην Αρχιτεκτονική Σχολή στην Ξάνθη, εκεί είχε γνωρίσει το Μιχάλη, αιώνιο φοιτητή. Γύριζαν μαζί για δύο χρόνια, ένα καλοκαίρι πήγαν διακοπές στη Σαντορίνη.
Του έστειλε μια φωτογραφία με το mail, ο Μιχάλης σε μια εντούρο κι αυτή γαντζωμένη πίσω του.
Της έστειλε μήνυμα: ΖΗΛΕΥΩ
Αυτή απάντησε:
Είναι ανόητο να ζηλεύεις. Έχουν περάσει τριάντα χρόνια από τότε.
Τότε της έγραψε:
Καλά, πόσων χρονών είσαι;
Η απάντηση άργησε να έρθει:
Πενήντα πέντε!
Πρώτη δημοσίευση ΠΛΑΝΟΔΙΟΝ – Δημήτρης Πετσετίδης (Σπάρτη,έτος γέννησης 1940) Σπούδασε Μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Πρώτο του βιβλίο ΔΩΔΕΚΑ ΣΤΟ ΔΙΦΡΑΓΚΟ (διηγήματα, 1986).Άλλα βιβλία του ΛΥΣΣΑΣΜΕΝΕΣ ΑΛΕΠΟΥΔΕΣ (διηγήματα, εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ 2007), ΕΝ ΟΙΚΩ ,εκδόσεις μεταίχμιο (2012) , ΕΠΙ ΤΕΣΣΕΡΑ,βιβλιοπωλείο της Εστίας (2014)
1. Όλοι οι άνθρωποι είναι διαφορετικοί. Και θα πρέπει να κάνουν ό,τι μπορούν για να παραμείνουν έτσι.
2. Σε κάθε άνθρωπο έχουν δοθεί δύο ποιότητες: η δύναμη και το ταλέντο. Η δύναμη τον οδηγεί να συναντήσει το πεπρωμένο του, το ταλέντο του τον υποχρεώνει να μοιραστεί με τους άλλους τα καλά του στοιχεία. Ο καθένας πρέπει να γνωρίζει πότε να χρησιμοποιεί το ένα και πότε το άλλο.
3. Σε κάθε άνθρωπο έχει δοθεί μια αρετή: η ικανότητα να επιλέγει. Για όποιον δεν χρησιμοποιεί αυτή την αρετή, μετατρέπεται σε κατάρα – και οι άλλοι θα επιλέγουν πάντα για λογαριασμό του.
4. Κάθε άνθρωπος έχει τον Προσωπικό του Μύθο να υλοποιήσει και αυτός είναι ο λόγος που έρχεται στον κόσμο. Ο Προσωπικός Μύθος εκδηλώνεται στον ενθουσιασμό του για όσα κάνει.
5. Κάθε άνθρωπος πρέπει να γνωρίζει δύο γλώσσες: τη γλώσσα της κοινωνίας και την γλώσσα των οιωνών. Η πρώτη εξυπηρετεί την επικοινωνία με τους άλλους. Η δεύτερη χρησιμοποιείται για να εξηγεί τα μηνύματα από τον Θεό.
6. Κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα να αναζητά την απόλαυση – αυτό δηλαδή που δίνει σ’ εκείνον χαρά και όχι κατ’ ανάγκη στους άλλους.
7. Κάθε άνθρωπος πρέπει να διατηρεί ζωντανή μέσα του την ιερή φλόγα της τρέλας. Και πρέπει να συμπεριφέρεται σαν κανονικός άνθρωπος.
8. Τα μόνα σφάλματα που θεωρούνται σοβαρά είναι τα εξής: να μη σέβεσαι τα δικαιώματα του άλλου, να παραλύεις από τον φόβο, να αισθάνεσαι ένοχος, να νομίζεις ότι δεν αξίζεις ό,τι καλό και κακό σου συμβαίνει στη ζωή και να είσαι δειλός. Να αγαπούμε τους εχθρούς μας, αλλά να μην κάνουμε συμμαχίες μαζί τους. Βρίσκονται στον δρόμο μας για να δοκιμάσουν το σπαθί μας και αξίζουν τον σεβασμό της μάχης μας. Εμείς να διαλέγουμε τους εχθρούς μας και όχι αντίστροφα.
9. Όλες οι θρησκείες οδηγούν στον ίδιο Θεό και όλες αξίζουν τον ίδιο σεβασμό.
10. Ό,τι κάνουμε στο παρόν επηρεάζει το μέλλον ως συνέπεια και το παρελθόν ως λύτρωση.
«Ενώ ένας άνδρας γυάλιζε το νέο αυτοκίνητό του, ο ηλικίας 4 ετών γιος του, πήρε μια πέτρα και γρατζούνισε με γραμμές μέρος του αυτοκινήτου. Στο θυμό του απάνω, ο άνδρας αυτός πήρε το χέρι του παιδιού του και χρησιμοποιώντας ένα γαλλικό κλειδί, το χτύπησε πολλές φορές .
Στο νοσοκομείο, το παιδί έχασε όλα τα δάχτυλά του λόγω των πολλαπλών σπασιμάτων. Όταν το παιδί είδε τον πατέρα του με τα παραπονεμένα μάτια του γεμάτα πόνο τον ρώτησε:
» Μπαμπά… πότε τα δάχτυλά μου θα μεγαλώσουν πάλι;»
Το άτομο βουβό, πήγε πίσω στο αυτοκίνητό του και το κλώτσησε πολλές φορές .
Σκεπτόμενος αυτό που έκανε, βρισκόμενος μπροστά στο αυτοκίνητο του και βλέποντας ξανά τις γρατζουνιές, αντιλήφθηκε ότι το παιδί του είχε γράψει με την πέτρα «ΜΠΑΜΠΑ ΣΕ ΑΓΑΠΩ».
Την επόμενη ημέρα ο άνδρας αυτός αυτοκτόνησε.
—
Ο θυμός και η αγάπη δεν έχουν κανένα όριο. Επιλέξτε την αγάπη για να έχετε μιαν όμορφη, καλή ζωή. Τα πράγματα υπάρχουν για να χρησιμοποιούνται, ενώ οι άνθρωποι είναι να για να αγαπηθούν.
Προσέξτε τις σκέψεις σας, γίνονται λέξεις
Προσέξτε τις λέξεις σας, γίνονται ενέργειες
Προσέξτε τις ενέργειές σας, γίνονται συνήθειες
Προσέξτε τις συνήθειές σας που γίνονται χαρακτήρας
Προσέξτε το χαρακτήρα σας, γίνεται το πεπρωμένο σας…
Ανακαλύψτε τι ακριβώς είναι η ηγεσία και ποια τα χαρακτηριστικά ενός ηγέτη.
Για πολλούς από εμάς η ηγεσία μπερδεύεται με το management. Θεωρούμε ότι ένας «καλός» manager πρέπει να είναι και ηγέτης, την ίδια στιγμή που βλέπουμε πραγματικούς ηγέτες δίπλα μας χωρίς καμία «επίσημη» εξουσία ή αρμοδιότητα. Τι είναι όμως η ηγεσία; Ποια είναι τα χαρακτηριστικά ενός ηγέτη; Ηγέτης γεννιέται κανείς ή γίνεται; Τι πρέπει να κάνει ένας ηγέτης; Δείτε τις συμβουλές που ακολουθούν:
– Να θυμάστε ότι η ηγεσία δεν είναι διαχρονική: Κάποιες φορές κρατά λεπτά (π.χ. θυμηθείτε τον φίλαθλο που ξεσηκώνει και τους υπόλοιπους πανηγυρίζοντας το γκολ της ομάδας του), κάποιες φορές χρόνια (όπως αποτυπώνεται στο πρόσωπο ενός επανεκλεγέντα πρωθυπουργού) αλλά ποτέ δεν κρατά για πάντα, αντιθέτως κάποια στιγμή χάνεται. Τι σημαίνει αυτό; Μη στηριχθείτε στον «μαγνητισμό» και την «αύρα» που μπορεί να διαθέτετε σήμερα, αλλά χτίστε το υπόβαθρο που θα τα διατηρήσει και στο μέλλον και, όσο και αν φαίνεται «άσχημο», προετοιμάστε το έδαφος / τον εαυτό σας για την κατάσταση που θα επακολουθήσει όταν αυτή η ικανότητά σας θα είναι πια παρελθόν… – Οι οπαδοί κάνουν τον ηγέτη: Η ηγεσία δεν είναι ένας τίτλος που απονέμεται. Δεν μπορεί κανείς να τον φέρει στην κάρτα του. Η μόνη απόδειξη της ύπαρξής της είναι η ύπαρξη «οπαδών». Σήμερα νιώθετε ηγέτης; Σίγουρα; Τότε σκεφθείτε ένα «σκληρό» τεστ: αν αύριο παραιτηθείτε από τη δουλειά σας και ξεκινήσετε κάτι διαφορετικό, υπάρχουν κάποιοι που θα σας ακολουθήσουν;
– Δημιουργήστε ένα απλό και ξεκάθαρο όραμα που να τους εκφράζει και να θέλουν να το υλοποιήσουν: Έχετε ως παράδειγμα το όραμα του Walt Disney: «To make people happy». Τέσσερις μόνο λέξεις, δεκαετίες πιο πριν, και όμως ακόμη και ο νεοεισερχόμενος στην Disney σήμερα ξέρει τι πρέπει να κάνει και ας μην έχει δίπλα του τον Walt… Προσπαθήστε να διατυπώσετε το όραμά σας σε δυο-τρεις γραμμές το πολύ. Αποφύγετε τις βαρύγδουπες φράσεις. Αμέσως μετά σκεφθείτε: «Αν ήμουν στη θέση των ανθρώπων μου και έβλεπα αυτό το όραμα, θα το ενστερνιζόμουν αμέσως και θα ήθελα να το δω να πραγματοποιείται;». Αν δεν απαντήσετε θετικά και στα δύο σκέλη, πετάξτε το και φτιάξτε το από την αρχή… – Να μιλάτε με αυτοπεποίθηση: Αν εσείς δεν πιστεύετε τα όσα λέτε, ποιος άλλος θα βρεθεί να το κάνει; – Μισήστε τη γραφειοκρατία: Ξανακοιτάξτε και απλοποιήστε τις διαδικασίες. Καταργήστε τις περιττές, τροποποιήστε τις ξεπερασμένες. Αν χρειαστεί ξαναχτίστε τα πάντα από την αρχή. Να έχετε ως γνώμονα τη λειτουργικότητα και την αποτελεσματικότητά τους.
– Ζητήστε σε τακτική βάση νέες ιδέες: Θεσπίστε τον θεσμό «outside the box». Σε συγκεκριμένη μέρα και ώρα της εβδομάδας να περιμένετε από όλα τα μέλη της ομάδας σας να έρχονται με μια νέα, ακόμη και εξτρεμιστική ή απραγματοποίητη ιδέα. Αναλογιστείτε πόσες σημερινές «αυτοκρατορίες» ξεκίνησαν με τη φράση: έχω μια ιδέα που θα σας φανεί τρελή… – Ξεκινήστε καινούργιες / προκλητικές δραστηριότητες: Καθιερώστε αυτή την πρακτική. Κάντε όλους να σας βλέπουν ως πηγή ιδεών. Καινοτομήστε, βγείτε έξω από τα στενά όρια του «job description» σας. Δοκιμάστε το διαφορετικό στη σκέψη και τις πράξεις σας. – Δείτε την αλλαγή σαν ευκαιρία: Οι περισσότεροι αντιδρούν αρνητικά σε οποιαδήποτε αλλαγή (ίσως κάποιες φορές και δικαιολογημένα) καθώς τους βγάζει από τη ρουτίνα τους και το μυαλό κάτι τέτοιο το απεχθάνεται. Εσείς βρείτε κάτι θετικό στην αλλαγή, πάντα υπάρχει. Μια, π.χ., εξαγορά ή συγχώνευση σίγουρα απειλεί τις «θέσεις» αρκετών συναδέλφων. Εσείς δείτε την (έστω και στα χαρτιά) αύξηση των μεγεθών, τους νεοαποκτηθέντες πόρους, τα καινούργια προϊόντα σας, τις αγορές που ανοίγονται… – Βγάλτε τους έξω από το γραφείο, πρέπει όλοι να πουλήσουν και να συναντήσουν τους πελάτες: Το «πεζοδρόμιο» είναι απλά ο καλύτερος τρόπος ωρίμανσης των ανθρώπων σας. – Επιτρέψτε τους να εργάζονται με ελάχιστη επίβλεψη: «Μα αν δεν είμαι κοντά τους τίποτε δεν θα γίνει σωστά!» Λάθος, με το να είστε συνέχεια «πάνω από το κεφάλι τους», το μόνο που εξασφαλίζετε είναι ότι δεν θα βρουν λόγο να αναλάβουν πρωτοβουλία, αφού μπορούν να σας συμβουλευτούν για οποιοδήποτε θέμα. – Πιστέψτε στην αξία του καθενός: Υπάρχουν δύο σχολές management και ηγεσίας. Η πρώτη θεωρεί ότι οι άνθρωποι είναι τεμπέληδες, αποφεύγουν τη «δουλειά» και κοιτούν να κοροϊδέψουν τον προϊστάμενό τους. Η δεύτερη υποστηρίζει ότι οι άνθρωποι βλέπουν την εργασία ως κάτι φυσιολογικό και με την κατάλληλη καθοδήγηση και ευκαιρία μπορούν να διαπρέψουν σε ό,τι και αν κάνουν. Αναρωτιέστε για το ποια άποψη είναι σωστή; Και οι δύο! Δηλαδή; Αν πιστέψετε στην πρώτη, τότε εκείνη θα «βγαίνει πάντα σωστή», γιατί εσείς με τη συμπεριφορά σας θα το προκαλείτε. Αν όμως ενστερνιστείτε τη δεύτερη, θα δείτε ότι οι άνθρωποί σας θα σας εκπλήξουν… – Τιμήστε τις προσπάθειές τους: Επιβραβεύστε πάντα τις προσπάθειές τους (και προφορικά και εγγράφως) και πάντα δημοσίως (κοινοποιήστε την επιστολή σας). Με αυτόν τον τρόπο θα δημιουργήσετε υποστηρικτές, καθώς η ομάδα σας θα βλέπει στο πρόσωπό σας τον καλύτερο «διαφημιστή» του έργου της… – Ηγηθείτε με το παράδειγμά σας: Αν, π.χ., ζητάτε από την ομάδα σας να υπερβεί το συμβατικό ωράριο ελάτε ένα τέταρτο νωρίτερα από εκείνους και φύγετε μισή ώρα αργότερα. – Να είστε φιλικός και όχι φίλος: Δηλαδή; Πρέπει πάντα να υπάρχει μια απόσταση ανάμεσα στον ηγέτη και την ομάδα του. Μικρή μεν, ορατή δε. Αν, π.χ., αντιμετωπίζετε προβλήματα με τον σύντροφο ή την οικογένειά σας δεν πρέπει να τα μοιραστείτε με τους ανθρώπους σας. – Προτιμήστε να σας σέβονται και όχι να αρέσετε: Δεν μπορείτε (και δεν πρέπει) να ικανοποιείτε πάντα όλους. Όταν θα χρειαστεί να τους δυσαρεστήσετε μη «δικαιολογηθείτε» και (προς Θεού) μη χρησιμοποιήσετε τη φράση «δεν φταίω εγώ». Ασχέτως αν η συγκεκριμένη ενέργεια σας επιβλήθηκε, πρέπει στα μάτια της ομάδας σας να φανεί ως δική σας απόφαση. – Δημιουργήστε ένα περιβάλλον εργασίας στο οποίο οι άνθρωποι να θέλουν να δουλέψουν: Κατ’ αρχήν χωροταξικά. Διαμορφώστε εκ νέου τον χώρο εργασίας των ανθρώπων σας. Μετακινήστε τα έπιπλα, αλλάξτε τη διακόσμηση, βάψτε τους τοίχους. Στη συνέχεια ενισχύστε το ομαδικό πνεύμα, δημιουργήστε ομάδες εργασίας και ζητήστε την ενεργή συνεισφορά όλων. Τέλος, αναφορικά με το κάθε θέμα που προκύπτει εστιάστε στις ευκαιρίες και όχι στα προβλήματα… – Ενεργήστε δίκαια και με απόλυτη ακεραιότητα: Σίγουρα κάποιους συναδέλφους τους συμπαθείτε περισσότερο από κάποιους άλλους. Μην παρασυρθείτε, όμως, από το ότι με εκείνους «ταιριάζετε» περισσότερο, μη δημιουργήσετε «κλίκες» μέσα στο περιβάλλον σας. Και, τέλος, κρατήστε τον λόγο σας με οποιοδήποτε κόστος. – Χρησιμοποιήστε διαφορετικά στυλ ηγεσίας κατά περίπτωση: Ας είστε ο ίδιος άνθρωπος, η συμπεριφορά είναι επιλογή. Την ίδια στιγμή φερθείτε τρυφερά στον υφιστάμενο που αντιμετωπίζει ένα οικογενειακό δράμα και ιδιαίτερα αυστηρά σε εκείνον που επιδεικτικά αγνοεί τους κανόνες σας. – Συναντηθείτε προσωπικά με καθέναν: Όσο και αν θα το θέλατε οι άνθρωποί σας δεν νιώθουν «άνετα» να μιλήσουν για ό,τι τους απασχολεί, παρουσία των υπολοίπων. Σε τακτά (αλλά και έκτακτα) χρονικά διαστήματα συναντηθείτε με καθέναν προσωπικά σε έναν απομονωμένο χώρο και ακούστε τους, μάθετε το πώς εκείνοι βλέπουν το επαγγελματικό τους μέλλον, την εργασιακή προοπτική, αλλά και τα προσωπικά και οικογενειακά τους θέματα. – Βγάλτε έξω τον ηγέτη που κρύβει ο καθένας μέσα του: Αναθέστε τους τα καθήκοντά σας. Θα τους δώσετε τεράστια αυτοπεποίθηση, αλλά και έναν ακόμη λόγο για να σας στηρίξουν… – Πρέπει να παίρνουν θέση σε συγκρούσεις: Απαγορέψτε την «ουδέτερη στάση». Όταν μία σύγκρουση προκύπτει (δηλαδή σε καθημερινή βάση), οι άνθρωποί σας πρέπει να εκφράσουν άποψη και να αναλάβουν την ευθύνη της. – Δείτε τα πράγματα με τα μάτια του προϊσταμένου σας: Σκεφτείτε πάντα ένα ιεραρχικό επίπεδο παραπάνω από το τωρινό σας. Θα βελτιώσει απίστευτα την οπτική σας…
Οι φυσικές επιστήμες και τα Μαθηματικά είναι τα πιο απιστευτα,πανεμορφα και μαγευτικά οπού τα αγαπάω υπέρτατα στην κορυφή .Εύχομαι να τα αγαπήσετε και εσείς για να γνωρίσετε την πραγματική ευτυχία μέσω της πανέμορφης σκέψης τους, της απιστευτοτητας τους και την μαγεία της πολυπλοκότητας τους επίσης. Θα σας πω για το μαγευτικό κόσμο των φυσικών επιστημων,μαθηματικων καθώς και για τη σχέση ανθρώπινης σκεψης-κοσμου ,επικεντρωμένος στην Μοντέρνα Θεωρητική Φυσική καθώς και λίγο σε κλασική φυσική.
Φυσική είναι η επιστήμη που μελετά τα πράγματα στον κόσμο με την λογική μας .Ο εγκέφαλος μας έχει ένα πολύ συγκεκριμένο είδος λογικης-σκεψης. Η λογική μας είναι πολύ περιορισμένη. Ο κάθε άνθρωπος εχει διαφορετική λογικη-σκεψη. Ο ανθρώπινος εγκέφαλος έχει ακόμα ένα πρόβλημα. Μπορεί να διαμορφωθεί σύμφωνα με προηγούμενες επαναλαμβανόμενες ενέργειες οι οποίες είναι μιας συγκεκριμένης λογικής. Παράδειγμα μια ομάδα νευροβιολογων έδωσε κάτι κρυπτογραφημένα τεστ με πράξεις. Όταν η πρώτη ομάδα έμαθε να αναγνωρίζει το πρώτο είδος κρυπτογράφησης και τους έδωσαν το δεύτερο οπού ήταν αδύνατο να το καταλάβουν. Όταν όμως έδωσαν στην δεύτερη ομάδα πρώτα το δεύτερο είδος κρυπτογράφησης και το έμαθαν να το αναγνωρίζουν τους έδωσε το πρώτο και τους ήταν αδύνατο να το καταλάβουν. Άρα ο εγκέφαλος τους έμαθε να αναγνωρίζει το πρώτο είδος κρυπτογράφησης αλλά αυτό τον εμπόδιζε από το να καταλάβει τον δεύτερο. Μπορεί έτσι να καταλάβει διάφορα πράγματα βάζοντας ας πούμε βάσεις αλλά με ένα τίμημα. Δεν μπορεί να καταλαβαίνει όλες 100% τις θεωρίες που θα μπορούσε. Βέβαια το να είναι συγκεκριμένο είναι φυσιολογικό από τον ίδιο τον κόσμο που είναι δομημένοι οι εγκέφαλοι μας .Φυσικά μπορεί ένας άνθρωπος να είναι ανοιχτόμυαλος όχι όμως μόνο με την έννοια το αποδέχομαι. Δηλαδή μπορούμε να ήμαστε πάρα πολλοί ανοιχτοί στην αποδοχή το οποίο είναι πάρα πολύ καλό αλλά να μην μπορούμε να καταλάβουμε αυτό που θέλει να μας εξηγήσει ο άλλος. Παράδειγμα μπορούμε να καταλάβουμε μια οποιαδήποτε θεωρία άμα το μυαλό μας είναι τρομερά ανοιχτό και στο να αποδέχεται και να καταλαβαίνει και η οποία όμως είναι ανθρώπινη στην λογική την ανθρώπινη. Άμα ένας εξωγήινος υποθετικά προσπαθούσε να μας εξηγήσει τον τρόπο που αντιλαμβάνεται τον κόσμο, τις φυσικές επιστήμες του δεν θα το καταλαβαίναμε με τίποτα άμα ήταν και εντελώς διαφορετικός. Μάλιστα έχουμε διαψεύθει από τον ίδιο μας τον εαυτό πολλές φορές καθώς προχωράμε στον χρόνο έχουμε διαψεύσει παλαιότερες θεωρίες. Αυτό για τη διαφορετικότητα της σκέψης αποδεικνύει και την ισότητα όλων των ανθρώπων ο καθένας με το δικό του είδος και τρόπο σκεψης.Οπως έλεγε και ο Einstein δεν μπορείς να βαθμολογήσεις ένα ψάρι από την ικανότητα του να σκαρφαλώνει στα δεντρα,γιατι αλλιώς θα περάσει την ζωή του πιστεύοντας ότι είναι ανοητο.Οσο αυτό που είπαμε πριν μέσα στο χρόνο για τον χρόνο θα μιλήσουμε πολύ αργότερα.
Ένα πρόβλημα επίσης είναι η εποικοινωνια,μεταδοση σκέψης. Από βίντεο του Vsauce όταν έχουμε για παράδειγμα ένα αντικείμενο που αποκαλούμε κόκκινο και είναι δυο άτομα που ο ένας το βλέπει κόκκινο και ο άλλος αυτό που αποκαλούμε πράσινο. Αυτός που βλέπει το κόκκινο πράσινο έχει μάθει να το αποκαλεί κόκκινο χωρίς πρόβλημα αντιπαράθεσης με τον άλλον. Και εγώ εννοείτε τώρα δεν ξέρω αν το δικό σας κόκκινο είναι ίδιο με το δικό μου.
Ψάξτε στον κόσμο να βρείτε ένα μη άρρητο αριθμό (άρρητος=αριθμός που τα δεκαδικά του ψηφιά δεν τελειώνουν και δεν επαναλαμβάνονται με κανένα μοτίβο καθώς μπορείς να βρεις οποιονδήποτε αριθμό εκεί μέσα εφόσον δεν επαναλαμβάνονται π.Χ την ημερομηνία γέννησης σας και σύμφωνα με κάποιους μαθηματικούς τα ψηφιά χρησιμοποιούνται ίσα 10% το 1 , 10% το 2 και τα λοιπά εφόσον 10 τα ψηφιά που χρησιμοποιούνται (0-9) αλλά δεν μπορείς να κάνεις με απλούς αριθμούς πράξεις στο άπειρο και να πεις 10% του απείρου). Δεν θα το βρείτε ποτέ σύμφωνα με τη φυσική σήμερα.
Ένα ας πούμε μήλο πρώτα από όλα τι σημαίνει ένα μήλο. Ένα μήλο μήπως κάποιων γραμμάριων. Άρα δεν μπορείς να ορίσεις ένα μήλο. Και τα υποατομικά σωματίδια(subatomic particles) του μήλου δεν διαφέρουν από του αέρα στον τρόπο που δουλεύουν μόνο άμα το παρατηρείς από μεγάλη κλίμακα. Επίσης άμα η θεωρία των χορδών, θεωρία μεμβρανών, θεωρία κβαντικής βαρύτητας βρόχων και άλλες θεωρίες αποδειχθούν σωστές που θα μιλήσω αργότερα για αυτές δεν καταλαβαίνεις διαφορά από μήλο σε αέρα, μάλιστα το μήλο δε ορίζεται ευκολά από αυτό.. Δεν υπάρχει ένα τέλειο μέτρο. Όσο πιο πολύ μεγεθύνουμε το υλικό θα δούμε ότι μόρια , άτομα θα ξεφεύγουν από το μετρo. Επίσης ψάξτε για μια τελειά σφαιρα.Οσο και να ψαξετε κάτι θα είναι ατελες.Και δεν μιλάω μόνο για φυσικά αντικείμενα αλλά και τεχνητά από των ανθρωπο.Γιατι λοιπόν ασχολούμαστε με πράγματα που δεν υπάρχουν.
Άλλο εάν παράδειγμα είναι το πείραμα του Πυθαγόρα. Ο Πυθαγόρας πηρέ ένα όργανο σαν την κιθάρα έχοντας μετρήσει σε μια χορδή η οποία ακούγονταν ωραίος ο ήχος της ρητά κλάσματα όπου οι δυο μεταξύ τους αριθμοί που διαιρούνται να είναι ακέραιοι αριθμοί δηλαδή χωρίς δεκαδικό μέρος οπως,1/2,1/3,1/4…1/7. Όποτε έβαζε το ξύλο του που σταματάει την ταλάντωση της χορδής στα ρητά κλάσματα ο ήχος ήταν ωραίος. Όποτε όμως το έβαζε σε τυχαίες θέσεις δεν ήταν ωραίος. Αυτό κάνει ο ανθρώπινος εγκεφαλος.Τελειοπιει τα πράγματα. Για αυτό τα μαθηματικά και οι επιστημες,ειδικα η Φυσική είναι τόσο τελειά εναρμοσμενα.Επειδη ο ανθρώπινος εγκέφαλος αντιλαμβάνεται έτσι τον κόσμο όπως το ένα μήλο. Μπορείτε να τα δείτε αυτά στο βιβλίο Μαθηματική λογική και το Φυσικό Σύμπαν .Ένα άλλο παράδειγμα για την τέλεια σκέψη πάνω σε εμάς εφόσον ο εγκέφαλος μας είναι φτιαγμένος από εγκεφαλικά κύτταρα, θυμηθείτε το για το τέλος του κομματιού που θα γράψω σχετικά με την λογαριθμική σκέψη. Από βίντεο του Vsauce επιστημονικό κανάλι στο you tube ο εγκέφαλος φυσιολογικά σκέφτεται λογαριθμικά. Λογαριθμικά είναι όταν πηγαίνουμε στο επόμενο πολλαπλασιασμένο η διαιρεμένο με τον ίδιο αριθμό π.Χ 1,2,4,8… η 1,3,9,27… και 1/1/2,1/4,1/8… η 1/1,1/3,1/9,1/27…,. Αυτό εξηγεί γιατί όσο μεγαλώνουμε μας φαίνεται να περνάει πιο γρηγορά ο χρόνος διότι κάθε 1 προηγούμενος χρόνος μας φαίνεται μισός από τον προηγούμενο π.Χ όταν ήσασταν 1-2 αυτό το χρονικό διάστημα σας φάνηκε διπλάσιο από το 2-3. Κάνανε πείραμα ότι άμα ρωτήσετε ένα άνθρωπο που δεν έχει μάθει τους αριθμούς ισοδυνάμους όπως στο χάρακα π.Χ ένα παιδάκι 4 χρονών ποια ειναι η μεση μεταξυ του 1 και του 9 θα απαντούσε 5 σωστά. Το παιδάκι θα πει 3. Αυτό διότι φυσιολογικά σκέφτεται λογαριθμικά και το 3 είναι 3 φορές μεγαλύτερο του 1 και 3 φορές μικρότερο του 9. Άρα λέει ότι το 3 είναι στην μέση. Το μέγεθος planck (planck length) είναι το μικρότερο υποθετικά στον κόσμο. Άμα συγκρίνουμε αυτό το μικρότερο μέγεθος στον κόσμο με το μεγαλύτερο το ορατό γνωστό συμπάν λογαριθμικά στη μέση είναι το κύτταρο του εγκέφαλου μας. Αυτό πιθανότατα είναι λόγο της φυσικής μας λογαριθμικής σκέψης που μας βάζει τέλεια στη μέση που λέγαμε στην αρχή του κομματιού αυτού . Άρα αυτό που καταλαβαίνουμε για τον κόσμο δεν είναι ο ίδιος ο κόσμος αλλά ο κόσμος μέσα από την δικιά μας λογική βασισμένο σε προηγούμενα είδη λογικής και τις πληροφορίες που έχουμε μέσα από αυτά και τον τρόπο που ρωτάμε τον κόσμο όπου είναι η σχέση μεταξύ εγκεφάλου και κόσμου (Cognitive Theoretic Model of the Universe).
Στην επιστημονικη-επιστημωνικης φαντασιας ασχολιας-κωμικη τηλεοπτική σειρά The big bang Theory(Η θεωρία της μεγάλης έκρηξης) o Sheldon(Σέλντον) είναι ένας υπεριδιοφυεις θεωρητικός φυσικός στην θεωρία των χορδών (string theory) και η Emi(Έιμι), η κοπέλα του ερευνητικός πειραματικός νευροβιολογος και ήρθαν σε αντιπαράθεση για το ποια είναι η πιο υψηλή επιστήμη. Η συζήτηση είναι ως εξής.
Emi: Εξετάζουμε τον ίδιο τον άνθρωπο.
Sheldon:Εξεταζουμε τον ίδιο τον κόσμο.
Emi: Αλλά άμα καταλάβουμε πως φτάνεις σε αυτό το αποτέλεσμα θα ήμαστε πιο υψηλά.
Sheldon: Άμα φτιάξουμε την θεωρία των πάντων (Theory of Everything) θα καταλάβουμε ολόκληρο τον κόσμο συμπεριλαμβανομένου και του εγκεφάλου.
Τέλος συζήτησης.
Εγώ είμαι αρκετά σύμφωνος με τον Sheldon. Η θεωρία των πάντων είναι η μεγαλύτερη θεωρία που θα μπορούσαμε να βγάλουμε σύμφωνα με την σημερινή ανθρώπινη νόηση και δεν είναι απλός ένα σενάριο που οι μοντέρνοι θεωρητικοί φυσικοί προσπαθούν να το κάνουν πραγματικότητα. Η θεωρία των πάντων είναι η θεωρία που θέλει να συνδέσει την κάθε φυσική πτυχή στον κόσμο και τις 3 μη βαρυτικες δυνάμεις του κόσμου (ηλεκτρομαγνητικη,ασθενης και δυνατη) και είναι 3 διαφορετικές θεωρίες των πάντων (θεωρία χορδων,κβαντικη βαρύτητα βροχών) και επειδή θα είναι φτιαγμένη απο τον ανθρώπινο εγκέφαλο θα περικλειει κάθε πράγμα στον κόσμο και εννοώντας ότι θα μπορούμε εκεί να βρούμε ότι θεωρία και απάντηση θέλουμε στα πάντα, στις φυσικές επιστήμες, στα μαθηματικά καθώς είναι δημιούργημα του ανθρωπίνου εγκέφαλου και σε κάθε τι όπως φιλοσοφία και οτιδηποτε.Για να βγει μια ανώτερη θεωρία σε περίπτωση που βγει αυτή θα πρέπει ο ανθρώπινος εγκέφαλος να είναι αρκετά προχωρημένος έτσι ώστε να προχωρήσει τις επιστήμες σε εντελώς άλλο επίπεδο. Πιθανώς να μην βγει ποτέ καθώς μέχρι να βγει ο εγκέφαλος να έχει περάσει την επιστήμη σε αλλο επίπεδο ολόκληρης σκέψης η και να βγει σε εντελώς άλλη λογική από την τωρινή η αν έχει βγει ας ελπίσουμε ότι δεν θα είναι μεγάλο το χρονικό διάστημα το οποίο δεν θα μπορούμε να προχωρήσουμε παραπερα,πιθανως να χρειαστεί η αυτή η θεωρια,να είναι αναγκαία για να προχωρήσουμε παραπέρα. Η ενοποιημένη θεωρία (unified theory) προσπαθεί να δείξει ότι έχουν σύνδεση οι 4 δυνάμεις της φύσης(βαρυτικη,ηλεκτρομαγνητικη,ασθενης πυρηνικη,δυνατη πυρηνικη) (fundamental forces,fundamental interaction) όπως προσπάθησε να κάνει ο Albert Einstein να συνδέσει τη γενική σχετικότητα με τον ηλεκτρομαγνητισμό . Η θεωρία των χορδών είναι η πιο μεγάλη θεωρία ολων,καθως είναι η μεγαλύτερη από τις 2 στην κατηγορια η θεωρία των πάντων. Η θεωρία η οποία λέει ότι ο κόσμος αποτελείται από μικρά πραγματάκια όπως χορδές και άλλα πραγματάκια ,όπως σκουληκοτρυπες(wormholes) οι οποίες συνδέουν πιο γρηγορά μέσω άλλων διαστάσεων το δικό μας με ένα άλλο σύμπαν, τα οποία δονούνται και αλληλοεπιδρούν και είναι εντελώς διαφορετικά από τον κόσμο που ξέρουμε μέχρι και τα υποατομικά σωματίδια καθώς είναι τα δομικά σωματίδια που ξέρουμε. Στην θεωρία χορδών αυτά που υποθέτουμε, τα οποία μπορούν και έχουν κουβαριασμένες τις γνωστές μας 4 διαστάσεις [3 χώρου και 1 χρόνου καθώς ο χρόνος θεωρείται μονοδιάστατος. Γιατί όπως ξέρουμε (σύμφωνα με την ανθρώπινη νόηση θα ισχύει σε όλο το κείμενο) μέχρι τώρα δεν έχει παραλλαγές και πηγαίνει από παρελθόν σε μέλλον ]. Υπάρχουν άλλες 6 διαστάσεις 10 διαστατός χωρόχρονος(spacetime) αρχικά και έπειτα από την ανάπτυξη της θεωρίας από την ιδιά ομάδα που προαπαιτούσε κόσμο με άλλη μια διάσταση, 11 διαστάσεων επιτρέποντας να υπάρχουν άλλα σύμπαντα άπειρα σε κάποιες θεωρίες μετρήσιμα σε άλλες όχι και λέγεται το πολυσυμπαν(mutliverse) καθώς αυτός είναι ο λόγος που λέω κόσμος και όχι σύμπαν. Γιατί υπάρχουν και αυτές η θεωρίες που ο κόσμος είναι όλη η έννοια.
Μέσα από την θεωρία των χορδών υπάρχει και η θεωρία των μεμβρανών η οποία λέει παρόμοια πράματα αλλά ότι είναι μια μεμβράνη και όλες τις διαστάσεις έτσι καθώς υπάρχει και η θεωρία του διαστατού (2D) ολογράμματος σχεδόν ίδια (holographic principle).Το πιο γρήγορα εννοώντας το γρηγορότερα που είπα για την μεταφορά σε άλλο συμπάν μέσω άλλων διαστάσεων από την σκουληκοτρυπα ειναι ιδιότητα του κοσμου.Θα σας θέσω ενα ρωτημα,ποιος ειναι στον τετραδιαστατο γνωστό μας χωρόχρονο με σταθερό το χρονο,συγκεκριμενο , ο πιο γρήγορος δρόμος να πας από ένα σημείο σε άλλο. Σύμφωνα με την Ευκλείδεια γεωμετρία πιθανώς να απαντήσατε η ευθεία.
Θα μιλήσουμε για την ιδιοφυΐα του Albert Einstein(Αλβέρτου Αϊνστάιν) ακόμα και αν είναι λάθος. Πάρτε τον 1 νόμο κίνησης Νεύτωνα (newton’s laws of motion) λέει ότι ένα σώμα όταν δεν του ασκείται καμία δύναμη η,η συνιστάμενη των δυνάμεων είναι μηδέν , δηλαδή στο κέντρο του ακριβώς δεν υπάρχει καμία δύναμη καθώς έχουν ισοσταθμιστεί αντίθετα με κάποιον τρόπο , είτε παραμένει ακίνητο η συνεχίζει να κινείται στην ιδιά ευθεία με σταθερή ταχύτητα την τελευταία του στιγμή πριν η συνιστάμενη γίνει 0 ευθύγραμμα και ομαλα.Ο Einstein σκέφτηκε: αν πέσω από μια οροφή όπως έχει αποδειχτεί πειραματικά τα σώματα σε πτώση έχουν συνιστάμενη δυνάμεων μηδέν δηλαδή είναι σαν μην έχουν βάρος όπως στο κενο.Τι γίνεται με τον 1 νομό νευτωνα.Η θεωρία της Γενικής Σχετικότητας του Einstein(General relativity theory) βγήκε μέσα απο αυτό το ερωτημα.Ο χωρόχρονος καμπυλωνεται,παραμορφωνεται(spacetime curves),(time bends) από την βαρυτητα.Οταν υπάρχει βαρύτητα ο χρόνος είναι πιο αργός καθώς και ο χορός διαφορετικός κρατώντας την αναλογία και έτσι παραμένει όση βαρύτητα και αν έχει σε πτώση ένα σώμα με σταθερή συνιστάμενη 0.Τα σώματα που έχουν ύλη καθώς ξέρουμε και για αλλά είδη ύλης που θα μιλήσουμε αργότερα καμπυλώνουν τον χωρόχρονο γύρω τους με μεγαλύτερη καμπύλωση στο κέντρο τους , καθώς όλη η μάζα επικεντρώνεται στο κέντρο η βαρύτητα, και όσο πιο κοντά φτάνουμε γίνεται μεγαλύτερη η καμπύλωση καθώς ισχύει μεγαλύτερη μάζα μεγαλύτερη καμπύλωση. Προσομοιώστε το σαν τη μπαλα μποουλινγκ στο τραμμπολινο. Και εδώ φτάνουμε στο ερώτημα ποιος είναι ο πιο γρήγορος τρόπος στο τετραδιαστατο γνωστό μας χώρο με σταθερό το χρόνο να πάω από ένα σημείο σε ένα άλλο δεν είναι η ευθεία αλλά ο πιο γρήγορος δρόμος στον ίδιο τον χωρόχρονο. Άμα ας πούμε στο κενό χωρίς καμία βαρυτίμη επίδραση στον γνωστό μας τετραδιαστατο χώρο είναι η ευθεία , αλλά ανάλογα όσο έχει καμπυλωθεί πΧ άμα έχει καμπυλωθεί 10 μοίρες από αρχικό επίπεδο χωρίς καμία βαρυτικη επίδραση ο πιο γρήγορος τρόπος είναι να κάνεις 10 μοίρες τόξο μέσα στην περιοχή που είπαμε.
Άλλα αναφέραμε λίγα για την θεωρία χορδών και για τη κβαντική βαρύτητα βροχών τίποτα. Αυτές οι 2 θεωρίες είναι σε αντιπαράθεση. Η κβαντική βαρύτητα βροχών θέλει να συνδυάσει κβαντικές ιδιότητες με βαρύτητα δηλαδή τη κλασσική κβαντική μηχανικη-φυσικη με τη γενική σχετικότητα. Αυτό δείχνει εναν κόσμο από βασικά ακέραια δομικά στοιχεία όπως στη κβαντική φυσική λέγεται κοκκώδης χώρος. Η κβαντική μηχανικη-φυσικη(quantum mechanics-physics) είναι αποδεκτός κλάδος από το 1915 και έχει ακέραια δομικά στοιχεία όπως είπαμε τα κβάντα(quanta). Ο Einstein δεν πίστευε απολύτως σε αυτήν την θεωρία και υπάρχουν 2 βιβλία σχετικά το ενα (Μη λέτε στον θεό τι να κάνει) καθώς σε μια συνάντηση όλων των φυσικών επιστημωνων οπού μαζευόντουσαν τα μεγάλα μυαλά και συζήταγαν ο Einstein με τον Niels Bohr(Νιλς Μπορ) ήρθαν σε αντιπαράθεση.
Η κβαντική μηχανικη-φυσικη έχει κάτι πολύ διαφορετικο.Επιτρεπει στον κόσμο να γίνονται πράγματα χωρίς αίτιο και αυτά διαμορφώνονται στο μικροσκοπικό επίπεδο το οποίο διαψεύδει τις θεωρίες σχετικά με το ότι το μέλλον είναι γραμμένο ήδη αντιθέτως με αυτό που πίστευε ο Νεύτωνας το μηχανικό συμπάν το συμπάν στο οποίο όλα είναι προβλεπόμενα από τις αλληλεπιδράσεις των ατόμων εφόσον τα υποατομικά σωματίδια δεν είχαν φανταστεί τότε.
Αλλά ο χρόνος είναι κάτι πολύ διαφορετικό και εδώ έρχεται η θεωρία χορδών π.Χ μια σκουληκοτρυπα να διαμορφωθεί παίρνοντας λίγη ενέργεια και γυρνώντας την πίσω σχετικά γρηγορά για ισορροπία ενέργειας όπως πιθανώς να έχετε ακούσει με ενα άλλο τρόπο. Άμα πιθανώς έχετε δει σε ταινία επιστημονικής φαντασίας κάποιος να χρησιμοποιεί για να πάει σε άλλο συμπάν θα έπρεπε να ισχύουν σύμφωνα με αυτά που ξέρουμε τώρα να ισχύει η θεωρία χορδών η η θεωρία των μεμβρανών, να την εντοπίσουμε, να παράγουμε τεράστια ποσά ενέργειας κατά ένα τρόπο για να την μεγεθύνουμε και για να την κρατήσουμε ανοικτή να ρίξουμε ένα είδος αντιύλης(antimatter) χωρίς επιπλοκές στη μεταφορά μονο στην πυλη της σκουληκοτρυπας για να μην καταρρεύσει άμεσα από την υπερβολική βαρύτητα της.
Πολλά που λέω εδώ πέρα συμπεριλαμβανομένου του τελευταίου είναι στο βιβλίο Sκουληκοτρυπες,Μαυρες τρυπες&Χρονομηχανες. Και επανερχόμενος στο αρχικό θέμα ο Niels Bohr είπε στον Einstein, Κυριε Einstein μη λέτε στο θεό τι να κάνει καθώς παλαιοτέρα ο Einstein ειχε πει ο θεός δεν παίζει ζαριά με το συμπαν,τιτλος βιβλιου(Ο θεός δεν παίζει ζαριά). Και από πράγματα με μάζα πάμε σε πράγματα με υπερμαζα και αρά υπερβαρυτητα.
Μαύρες τρύπες(Black Holes) είναι τα απομεινάρια από ένα αστρό ήλιο ο οποίος λόγω των πυρηνικών αντιδράσεων και γενικά τις διαδικασίες που κάνει ειδικά (φουσκώνει) και εκρήγνυται παράγοντας τεράστια ποσά ενέργειας και η ιδιά η δομή του ατόμου αλλάζει καθώς η πυρηνική έκρηξη και οι πυρηνικές δυνάμεις ήταν τεράστιες με αποτέλεσμα να έχει την δυνατότητα να διαμορφωθεί μια μαύρη τρυπά εφόσον η ύλη του πυρήνα και γενικά η ύλη που δεν έχει προλάβει να φύγει ακόμα θα ελκύεται από την όχι ακόμα μαύρη τρυπά και αυτή θα καταρρέει από την ιδιά της την μαζα,με αποτέλεσμα τελικά να φτιάξει μια μαύρη τρυπά.
Οι μαύρες τρύπες είναι ιδιομορφίες στον κόσμο, εφόσον η δομή του ατόμου άλλαξε και πλέον δεν υπάρχει καν άτομο οι κανόνες του κόσμου είναι εντελώς διαφορετικοί όπως προβλέφθηκε πρώτα από τα μαθηματικά αλλά μια λανθασμένη άποψη είναι οτι τα μαθηματικά είναι ανεξάρτητα από τις φυσικές επιστήμες. Ως απίστευτα πράγματα και τελειά αλληλένδετα γίνεται και το αντίθετο παράδειγμα είναι ότι η θεωρία του Einstein η γενική σχετικότητα χρειάζονταν πιο προχωρημένα μαθηματικά οπού η βοήθεια δόθηκε από τον Κωνσταντίνο Καραθεωδορη οπού βάση της θεωρίας του Einstein ως ιδιοφυής μαθηματικός έφτιαξε τα απαραίτητα μαθηματικά και σύμφωνα με αυτά αλλά και δικά του ανεξάρτητα προηγούμενα προχώρησε τα μαθηματικά καθώς ήταν φίλοι και αλληλογραφούσαν με τον Einstein. Κάτι παρόμοιο γίνεται και τώρα θεωρία των χορδων χρειάζεται υπερμαθηματικα και κάποιος μελετώντας την θεωρία στα μαθηματικα θα μπορέσει να βγάλει αυτά τα μαθηματικά. Μια μαύρη τρυπά απορροφά τα πάντα και το φως λόγω των φωτονίων του που έχουν μάζα.
Τι γίνεται μετά τον ορίζοντα γεγονοτων,οπου ορίζοντας γεγονότων είναι η διαχωριστική γραμμή μεταξύ του κόσμου εξωτερικά και μέσα στην μαύρη τρυπά. Τι γίνεται μέσα στην μαύρη τρυπά και τι γίνεται η ύλη που μπαίνει μέσα επίσης δεν γνωρίζεται. Οι θεωρίες πάνω σε αυτό είναι ότι υπάρχουν ιδιομορφίες άσπρες τρύπες(white holes) με ιδίες ιδιότητες με την μαύρη αλλά κάνουν ακριβώς την αντίθετη δουλεια,βγαζουνε ότι έχει καταπιεί μια συγκεκριμένη η πολλές μαύρες τρύπες χωρίς σημείο επιστροφής μέσα μετά τον ορίζοντα γεγονότων και έξω χωρίς πρόβλημα καθώς ως ιδιόμορφες επικοινωνούν χωρίς να χρειάζονται περαιτέρω διαστάσεις. Αλή ότι ρίχνει την ύλη σε κάποιο άλλο συμπάν. Αλλή ότι με το που μπαίνει ύλη μέσα δηλαδή συνέχεια δημιουργείται ένα σύμπαν όπου ρίχνετε εκεί. Άλλη ότι οι μαύρες τρύπες ως ιδιομορφίες είναι σύμπαντα και εμείς είμαστε ένα από αυτά καθώς και οι μαύρες τρύπες στο συμπάν μας είναι αλλά σύμπαντα.
Μιας και μιλήσαμε για την μαύρη τρυπά οπού απορροφά και το φως ας μιλήσουμε για την ταχύτητα του σκοταδιού. Πριν λίγους μήνες πολλά επιστημονικά site-ιστοσελιδες οπού θα σας αφήσω πολλά στις πήγες έβγαλαν το εξής ερώτημα οπού γεννήθηκε από τον V-sauce που λέγαμε πριν και απαντήθηκε από τον ίδιο. Ας πούμε ότι ήμαστε στο κενό οπού το φως έχει την μέγιστη ταχύτητα στον κόσμο 300.000 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο , μέχρι ότι ξέρουμε τώρα , που είχαν προσπαθήσει να το διαψεύσουν στο πείραμα Opera αλλά διαψεύσθηκε το αποτέλεσμα τους. Έχουμε ένα λαμπτήρα πολύ δυνατό καθώς έχουμε κρύψει τον ήλιο και είμαστε στο διάστημα 300.000 απόσταση μακριά από την σεληνη,οπως η γη από αυτήν , και καθώς η Γη έχει σβήσει όλα τα φωτά της επίσης ρίχνουμε στην μια μεριά της σελήνης φως. Η ταχύτητα του σκοταδιού μπορούμε να πούμε ότι είναι ιδιά με του φωτός εφόσον άμα σβήσουμε τον λαμπτήρα θα συνεχίσουν το φως να τρέχει με την ταχύτητα του αφήνοντας πίσω το σκοτάδι με την ιδιά ταχύτητα. Αλλά άμα όμως ο αστροναύτης έβαζε το χέρι μπροστά και έκανε σκιά και ήταν ένας αστροναύτης στη σελήνη και έχουν συγχρονίσει τελειά τα ρολόγια τους θα έβλεπε ο αστροναύτης στην σελήνη οι κινήσεις τις σκιάς να γίνονται σχεδόν άμεσα ενώ όπως προπήραμε χρειάζεται ένα δευτερόλεπτο. Αυτό είναι διότι η σκιά δεν μεταφέρει πληροφορία, είναι το κενό της πληροφορίας καθώς είναι εκεί που δεν έχει φως. Δηλαδή η σκιά γίνεται σχεδόν άμεσα γιατί το χέρι σταματά το φως στα λίγα εκατοστά από την πηγή ενώ στη σελήνη φτάνει σε ένα δευτερόλεπτο.
Τώρα πάμε να μιλήσουμε για τα ιδιά τα συστατικά του σύμπαντος που ξέρουμε. Αντιύλη(Antimatter) η οποία έχει ιδίες ιδιότητες και σωματιδια-υποατομικα σωματίδια με την ύλη αλλά με το αντίθετο πρόσημο αρνητικό και οι αντιδράσεις μεταξύ τους δημιουργούν τις ακτίνες Γ καθώς έχει αποδειχθεί πειραματικά η αντιύλη ότι υπάρχει και δεν έχουν βρεθεί ποτέ στον κόσμο μόνο έχουν δημιουργηθεί σε εργαστηριο,εχει όλες τις ιδιότητες της ύλης ακόμα και αντι-ατομα αλλά πιθανώς να είναι σε αλλά σύμπαντα αυτή ως κανονική ύλη. Ο λόγος που η ύλη έχει μάζα καταλαβαίνεται λόγω της ισοδυναμίας μαζας-ενεργειας(mass-energy equiavalence) του Einstein E=mc^2 με Ε=ενέργεια ,m=μάζα ,c=ταχύτητα φωτός στο κενό ,^=στην δύναμη και αναμεσά πολλαπλασιασμός. Η σκοτεινη,μαυρη ύλη είναι από πολλές θεωρίες υπαρκτή. H ύλη αυτή κρατάει την ύλη που γνωρίζουμε ενωμένη. Η μαύρη υλη παρατηρηται απο τις βαρυτικες επιδράσεις στην υλη που γνωρίζουμε. Όπως είπαμε πριν ο Einstein ειπε οτι ο χωρόχρονος καμπυλώνεται από την βαρύτητα, έτσι παρατηρείται βαρυτικος εστιασμος(gravitational lens)και μεταξύ της φωτεινής πηγής και των παρατηρητών- εμείς, μια καμπύλωση στο φως. Μάλιστα υπάρχει η θεωρία που λέει ότι η σκοτεινή ύλη είναι η ύλη από ένα συμπάν η οποία λόγω της βαρύτητας επιδρά στο δικο μας συμπάν έτσι. Η μαύρη ύλη δεν παράγει η απορρόφα κανενός είδος ακτινοβολίας και φάσματος του φωτός.
Σύμφωνα με την ομάδα αποστολής planck (planck mission team) όπως λέγαμε πριν για την ισοδυναμία υπάρχει 68.3% σκοτεινή ενεργεια,26.8 μαύρη ενεργεια,4.9 ύλη. Η σκοτεινή ενέργεια (dark energy) , οπού επίσης δεν γνωρίζεται αν υπάρχει, η οποία σύμφωνα με την θεωρία ξεπερνά τον συνολικό χώρο και επιταχύνει την διαστολή του σύμπαντος και φαίνεται ότι γίνεται με επιταχυνόμενο ρυθμό η διαστολη.Μια άλλη ερωτηση,τι είναι ο χρονος.Κατι που ξέρουμε είναι ότι είναι χωρόχρονος και όχι ξεχωριστά, είναι σχετικός οπού επηρεάζεται από την βαρύτητα και την ταχύτητα μέσα από την γενική σχετικοτητα,ότι τα υποατομικά σωματίδια στο cern έχουν παρατηρηθεί να κάνουν διαδικασίες και με έναν τρόπο αλλά και ακριβώς αντίστροφα στο χρόνο που καταλαβαίνουμε και ότι όλα τα οντά με τον τρόπο που γνωρίζουμε ότι είναι καταλαβαίνουν τον χρόνο με αυτό που λεμέ εντροπια (entropy) είναι η αντίληψη του χρόνου μέσα από την τάξη προς την αταξια.Αυτο εμείς το βλέπουμε συνέχεια στον τρόπο που δουλεύει ο κόσμος μας π.Χ η αρχή του σύμπαντος από ένα σημείο αρχής επεκτείνεται και περιπλέκεται συνεχως,στον τρόπο που διαιρούνται τα κύτταρα ,στο τσιγάρο που όλος ο καπνός είναι πακεταρισμένος(τάξη) προς την εκπνοή του από τα πνευμονία μας οπού τα άτομα φεύγουν σε ποριές περιπλεκομενες,στον κύβο ζάχαρης μέσα στον καφε,στην τράπουλα που την ανακατευουμε.Ομως εφόσον στο cern έχουμε δει αυτό να γίνεται με την αντιστροφή διαδικασία μήπως έτσι είναι τελικα.Ομως άμα ανακατέψουμε μια τράπουλα τυχαία μια πιθανότητα είναι να ξαναεπανελθει στην αρχική κατασταση.Γιατι αυτό δεν γίνεται με τον κύβο ζάχαρης στον καφε.Αυτο εξηγείται με τον 2ο θερμοδυναμική νομό(thermodynamics laws) οπού δεν επιτρέπει στον κόσμο να επαναφέρει στην αρχική κατάσταση π.Χ την ζάχαρη αλλά σε οποιαδήποτε άλλη.Αυτα ξέρουμε βασικά για τον χρονο.Χρονοταξιδια και χρονομηχανες,οπου πιθανώς να έχετε δει αυτά σε ταινία επιστημονικής φαντασίας ότι κάποιες ταξιδευει,πηγαινει σε διαφορά σημεία στον χρονο.Πως θα μπορούσαμε να το επιτυχουμε αν οι θεωριες του πολυσυμπαντος είναι σωστες.Αν πηγαινε καποιος πισω στο χρονο θα αλλαζε το ιδιο το συμπαν του από την ιδια την παρουσια με τις μικροαλλαγες στον μικροκοσμο.Για να μην δημιουργηθούν τέτοια η θεωρία του πολυσυμπαντος από μονη της μπορει να το λυσει.Πηγαινοντας σε παραληλλο συμπαν σε άλλο χρονικό μέρος δεν επηρεαζεις την χρονικη πορεια του δικου σου.Αυτο θα μπορουσε να επιτευχθει από τις σκουληκοτρυπες συμφωνα με την θεωρια. Υπαρχουν πολλές θεωρίες για τον κοσμο μας. Μπορεί να είναι το συμπάν μαύρη τρυπα,σκουληκοτρυπα,πολυσυμπαν ,να ισχυουν οι αλλες θεωριες.Το μεγαλυτερο ερωτημα γιατί οι νομοι της φυσης ετσι οπως ειναι η μηπως που χωριζουμε σε νομους ειναι σχεδον 100% απατη απο το μυαλο μας. Θα βγει ποτε η θεωρια των πάντων η υπέρτατη θεωρία με οποιες απο τις τρεις η καινούργια θεωρία. Θα φτάσουμε ποτέ να καταλάβουμε τον κόσμο μας όπως είναι π.Χ να γίνουμε οντά φτιαγμένα απο δυνάμεις και πεδία για να καταλαβαίνουμε τον κόσμο αν και ακούγεται τρελό.
Οι φυσικές επιστήμες και τα Μαθηματικά είναι τα πιο απιστευτα,πανεμορφα και μαγευτικά πράγματα τα οποία κάνουν το μυαλό να εξυψώνεται και μαγεύεται και στο συναίσθημα τα πράγματα με την μεγαλύτερη αγάπη που μπορείς να δώσεις.
wikipedia σχετικα:
http://en.wikipedia.org/wiki/Theory_of_everything
http://en.wikipedia.org/wiki/String_theory
http://en.wikipedia.org/wiki/Unified_field_theory
http://en.wikipedia.org/wiki/Loop_quantum_gravity
http://en.wikipedia.org/wiki/Fundamental_interaction
http://www.ctmu.org/Articles/IntroCTMU.htm
http://en.wikipedia.org/wiki/M-theory
http://en.wikipedia.org/wiki/Multiverse
http://en.wikipedia.org/wiki/Holographic_principle
http://en.wikipedia.org/wiki/Planck_length
http://en.wikipedia.org/wiki/General_relativity
http://en.wikipedia.org/wiki/Special_relativity
http://en.wikipedia.org/wiki/Quantum_mechanics
http://en.wikipedia.org/wiki/Antimatter
http://en.wikipedia.org/wiki/Black_hole
http://en.wikipedia.org/wiki/White_hole
http://en.wikipedia.org/wiki/Dark_matter
http://en.wikipedia.org/wiki/Dark_energy
http://en.wikipedia.org/wiki/Mass%E2%80%93energy_equivalence
http://en.wikipedia.org/wiki/Subatomic_particle
http://en.wikipedia.org/wiki/Laws_of_thermodynamics
http://en.wikipedia.org/wiki/Entropy
Και καποια βιντεο στο you tube
Το προηγούμενο άρθρο μας ,6 κείμενα για τη φιλία,συγκίνησε τον παλιό μας μαθητή και εκλεκτό φίλο Φώτη Βουρεκά του Βασιλείου.
Τον ευχαριστούμε για τα καλά του λόγια ,που μας έστειλε μέσω SMS και του αφιερώνουμε το ποίημα του Jorge Louis Borges *Poema a Los Amigos*
Δεν μπορώ να σου δώσω λύσεις
για όλα τα προβλήματα της ζωής σου,
ούτε έχω απαντήσεις
για τις αμφιβολίες και τους φόβους σου ˙
όμως μπορώ να σ’ ακούσω
και να τα μοιραστώ μαζί σου.
το παρελθόν ή το μέλλον σου.
Όμως όταν με χρειάζεσαι
θα είμαι εκεί μαζί σου.
Δεν μπορώ ν’ αλλάξω
Δεν μπορώ να αποτρέψω τα παραπατήματα σου.
Μόνο μπορώ να σου προσφέρω το χέρι μου
να κρατηθείς και να μη πέσεις.
Οι χαρές σου, οι θρίαμβοι και οι επιτυχίες σου
δεν είναι δικές μου.
Όμως ειλικρινά απολαμβάνω να σε βλέπω ευτυχισμένο.
Δεν μπορώ να περιορίσω μέσα σε όρια
αυτά που πρέπει να πραγματοποιήσεις,
όμως θα σου προσφέρω τον ελεύθερο χώρο
που χρειάζεσαι για να μεγαλουργήσεις.
Δεν μπορώ να αποτρέψω τις οδύνες σου
όταν κάποιες θλίψεις
σου σκίζουν την καρδιά,
όμως μπορώ να κλάψω μαζί σου
και να μαζέψω τα κομμάτια της
για να την φτιάξουμε ξανά πιο δυνατή.
Δεν μπορώ να σου πω ποιος είσαι
ούτε ποιος πρέπει να γίνεις.
Μόνο μπορώ
να σ’ αγαπώ όπως είσαι
και να είμαι φίλος σου.
Αυτές τις μέρες σκεφτόμουν
τους φίλους μου και τις φίλες μου,
δεν ήσουν πάνω
ή κάτω ή στη μέση.
Δεν ήσουν πρώτος
ούτε τελευταίος στη λίστα.
Δεν ήσουν το νούμερο ένα ούτε το τελευταίο.
Να κοιμάσαι ευτυχισμένος.
Να εκπέμπεις αγάπη.
Να ξέρεις ότι είμαστε εδώ περαστικοί.
Ας βελτιώσουμε τις σχέσεις με τους άλλους.
Να αρπάζουμε τις ευκαιρίες.
Να ακούμε την καρδιά μας.
Να εκτιμούμε τη ζωή.
Πάντως δεν έχω την αξίωση να είμαι
ο πρώτος, ο δεύτερος ή ο τρίτος
στη λίστα σου.
Μου αρκεί που με θέλεις για φίλο.
Ευχαριστώ που είμαι.
A Poem to Friends – Jorge Luis Borges
I cannot give you solutions to all life’s problems,
Nor do I have answers to your doubts or fears
But I can listen to you and share it with you
I cannot change neither your past nor your future.
But when you need me I’ll be by your side.
I cannot prevent you from stumbling
I can only offer you my hand to hold on to you so you won’t fall.
Your joys, your victories, your successes are not mine.
But I truly enjoy it when I see you happy.
I do not judge the decisions you take in life.
I constrain myself to support you, to stimulate and to help you if you ask me to.
I cannot draw limits for you within which you must act,
But I can offer you the space needed to grow.
I cannot avert your sufferings when some pain is breaking your heart.
But I can cry with you and pick up the pieces to armour it again.
I cannot tell you who you are, nor who you should be.
I can only love you as you are and be your friend.
These days, I have been thinking about my friends, amongst whom you appeared.
You were neither on top, nor at the bottom, nor in the middle.
You were not heading nor concluding the list.
You were not the first number, nor the last.
And neither do I pretend to be the first, the second, or the third on your list.
It’s enough if you want me as a friend.
Thank you for being one.
Poema a los Amigos
No puedo darte soluciones para todos los problemas de la vida,
Ni tengo respuestas para tus dudas o temores
Pero puedo escucharte y compartirlo contigo
No puedo cambiar tu pasado ni tu futuro.
Pero cuando me necesites estaré junto a ti.
No puedo evitar que tropieces.
Solamente puedo ofrecerte mi mano para que te sujetes y no caigas.
Tus alegrías, tus triunfos y tus éxitos no son míos.
Pero disfruto sinceramente cuando te veo feliz.
No juzgo las decisiones que tomas en la vida.
Me limito a apoyarte, a estimularte y a ayudarte si me lo pides.
No puedo trazarte límites dentro de los cuales debes actuar,
Pero sí te ofrezco el espacio necesario para crecer.
No puedo evitar tus sufrimientos cuando alguna pena te parta el corazón.
Pero puedo llorar contigo y recoger los pedazos para armarlo de nuevo.
No puedo decirte quien eres ni quien deberías ser.
Solamente puedo amarte como eres y ser tu amigo.
En estos días pensé en mis amigos y amigas, entre ellos, apareciste tu.
No estabas arriba, ni abajo ni en medio.
No encabezabas ni concluías la lista.
No eras el número uno ni el número final.
Y tampoco tengo la pretensión de ser el primero, el segundo o el tercero de tu lista.
Basta que me quieras como amigo.
Gracias por serlo.
Φτιάξαμε μια συλλογή με αποσπάσματα. Ωδή στη φιλία .
ΕΠΙΚΟΥΡΟΣ: Δεν πρέπει να αποδεχόμαστε ούτε τους πολύ βιαστικούς στη φιλία ούτε τους πολύ διστακτικούς, γιατί για χάρη της φιλίας χρειάζεται και να διακινδυνεύουμε. Δεν έχουμε τόσο ανάγκη τη βοήθεια των φίλων μας, όσο τη βεβαιότητα για τη βοήθειά τους. Φίλος δεν είναι ούτε εκείνος που διαρκώς επιζητεί το χρήσιμο ούτε εκείνος που ποτέ δεν το συνδυάζει με τη φιλία. Γιατί ο ένας, με πρόσχημα την ευεργεσία, εμπορεύεται το αντάλλαγμα, ενώ ο άλλος σκοτώνει την καλή ελπίδα για το μέλλον. Στον πόνο των φίλων συμπάσχουμε όχι θρηνώντας αλλά μεριμνώντας γι’ αυτούς. Απόσπασμα από το Επίκουρος.
ΧΑΛΙΛ ΓΚΙΜΠΡΑΝ: Ο φίλος σας είναι η εκπλήρωση των αναγκών σας. Είναι το χωράφι που εσείς σπέρνετε με αγάπη και θερίζετε με ευγνωμοσύνη. Και είναι το τραπέζι σας και το παραγώνι σας. Γιατί πηγαίνετε στον φίλο με την πείνα σας, και τον αναζητάτε για τη γαλήνη σας. Όταν ο φίλος σας εκφράζει τις σκέψεις του, δεν φοβάστε το όχι στη δική σας σκέψη, ούτε αποσιωπάτε το ναι. Και όταν εκείνος είναι σιωπηλός, η καρδιά σας δεν παύει για ν’ ακούσει την καρδιά του. Γιατί στη φιλία, όλες οι σκέψεις, όλες οι επιθυμίες, όλες οι προσδοκίες γεννιούνται και μοιράζονται χωρίς λέξεις, με χαρά που είναι άφωνη. Απόσπασμα από το Ο προφήτης, ο κήπος του προφήτη.
ΜΙΣΕΛ ΝΤΕ ΜΟΝΤΑΙΝ: Η μοναδική και κύρια φιλία ξηλώνει κάθε άλλη υποχρέωση. Το μυστικό που ορκίστηκα να μην το φανερώσω σε κανέναν, μπορώ χωρίς να πατήσω τον όρκο μου να το πω σ’ εκείνον που δεν είναι άλλος, είμαι εγώ. Είναι ένα αρκετά μεγάλο θαύμα το να γίνει κανένας διπλός· και δεν γνωρίζουν τη μεγαλοσύνη του όσοι μιλούνε για τριπλασίασμα. Τίποτε δεν είναι υπέρτατο, που έχει το όμοιό του. Και όποιος θα υποθέσει ότι από τους δυο αγαπώ τον ένα όσο και τον άλλο, και ότι οι δυο αυτοί αγαπούν ο ένας τον άλλο και μ’ αγαπούνε όσο τους αγαπώ, πολλαπλασιάζει σε αδελφάτο το πράμα το πιο ένα και ενωμένο, και που ακόμα και ένα μονάχο δείγμα του είναι το πιο σπάνιο πράμα στον κόσμο. Απόσπασμα από το Περί φιλίας.
ΚΟΡΝΗΛΙΟΣ ΚΑΣΤΟΡΙΑΔΗΣ: Η φιλία προέρχεται από το ρήμα φιλώ, που σημαίνει αγαπώ. Όχι αγαπώ ερωτικά, αν και αυτό το νόημα είναι επίσης δυνατό. Η φιλία είναι το γένος, που σαν επιμέρους είδη του έχει τις διάφορες μορφές συναισθημάτων, που μπορούν να συνδέσουν τα άτομα. Και στην ελληνική πόλη, η φιλία έχει πολύ σημαντικές θεσμικές πτυχές. Βεβαίως, πρόκειται κυρίως για τη φιλική σχέση μεταξύ ανδρών, συχνά βάσει άτυπων πολιτικών συνδέσμων που ονομάζονται εταιρείαι, ενώ ο Πλάτων, όπως και ο Αριστοτέλης, θα πουν δικαίως, ότι η φιλία είναι κατ’ εξοχήν ο τύπος σχέσης, που μπορεί να ευδοκιμήσει και να αναπτυχθεί σε μια ελεύθερη κοινότητα και ότι μια τέτοια κοινότητα την προϋποθέτει. Απόσπασμα από σεμινάριο (1983) του Κ. Καστοριάδη, το οποίο έχει συμπεριληφθεί στην Ελληνική ιδιαιτερότητα, Τόμος Β΄, Η Πόλις και οι νόμοι.
ANTOYAN NTE ΣΑΙΝΤ ΕΞΥΠΕΡΥ: Η αλεπού κοίταξε τον μικρό πρίγκιπα για πολλή ώρα. Σε παρακαλώ, εξημέρωσέ με! είπε. -Το θέλω, απάντησε ο μικρός πρίγκιπας, αλλά δεν έχω πολύ χρόνο. Έχω να ανακαλύψω φίλους και πολλά πράγματα να γνωρίσω. -Γνωρίζουμε μονάχα τα πράγματα που εξημερώνουμε, είπε η αλεπού. Οι άνθρωποι δεν έχουν πια καιρό να γνωρίζουν τίποτα. Τ’ αγοράζουν όλα έτοιμα απ’ τους εμπόρους. Επειδή όμως δεν υπάρχουν έμποροι που να πουλάνε φίλους, οι άνθρωποι δεν έχουν πια φίλους. Αν θέλεις ένα φίλο, εξημέρωσέ με. Απόσπασμα από τον Μικρό Πρίγκιπα.
ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ: Φίλος με την έννοια της αληθινής φιλίας δεν μπορεί να είναι κανείς με πολλούς ανθρώπους, όπως δεν μπορεί αν είναι ερωτευμένος με πολλά πρόσωπα συγχρόνως. Γιατί η πραγματική φιλία μοιάζει με την υπερβολή, και η υπερβολή όταν πρόκειται για αγάπη, στρέφεται από τη φύση της σ’ ένα ορισμένο πρόσωπο. Και φυσικά, δεν είναι δυνατό, ν’ αρέσουν πολλοί στο μεγαλύτερο βαθμό στο ίδιο πρόσωπο. Εκτός απ’ αυτά πρέπει ν’ αποκτήσει κανείς με μακροχρόνια επικοινωνία σχετική πείρα (για το χαρακτήρα τους), πράγμα πάρα πολύ δύσκολο. Είναι ενδεχόμενο, όταν πρόκειται για συμφέρον και ευχαρίστηση ν’ αρέσει κάποιος σε πολλούς, γιατί είναι πολλοί οι τέτοιοι, κι η (αμοιβαία) παροχή υπηρεσιών χρειάζεται λίγο χρόνο. Απόσπασμα από το Αριστοτέλους Ηθικά Νικομάχεια Ι–ΙΙ. Αθήνα: Νομική Βιβλιοθήκη.
Το βιβλίο με τίτλο <<Το Κυπριακό και το διεθνές σύστημα 1945-1974 .Αναζητώντας θέση μέσα στον κόσμο>> παρουσίασε στις 15 – 1 – 15 η φοιτήτρια του τμήματος πολιτικής επιστήμης και διεθνών σχέσεων του πανεπιστημίου Πελοποννήσου (πρώην μαθήτρια του σχολείου μας) Νούση Δάφνη στο πλαίσιο του μαθήματος Εισαγωγή στην διεθνή πολιτική.
Αξίζει να διαβαστεί το παρακάτω απόσπασμα :
Αποτιμώντας στο σύνολό του, το περιεχόμενο του βιβλίου, προκειμένου να γίνουν κατανοητά και να συνοψιστούν όσα ελέχθησαν στο συνέδριο, είναι χρήσιμο να αναφέρω 4 γενικές παραδοχές ως απόρροια ευρύτερης ιστορικής εμπειρίας του νεότερου ελληνισμού, όπως προκύπτουν από την ανάγνωση του βιβλίου: 1. Αποτελεί συχνό φαινόμενο στην διεθνή ζωή η επικράτηση της δύναμης έναντι του δικαίου , του ισχυρού έναντι του πλέον αδυνάτου. 2. Η επίκαιρη γεωπολιτική θέση ενός κράτους, στην διεθνή σκακιέρα αποτελεί πλεονέκτημα αλλά και υπό μια άλλη έννοια μειονέκτημα. Κράτη, όπως η Κύπρος και η Ελλάδα, κατέχοντας επίκαιρη στρατηγική τοποθεσία, ελκύουν το ευρύτερο διεθνές ενδιαφέρον αλλά ταυτόχρονα αποτελούν στόχο για όσα ισχυρότερα κράτη προσβλέπουν στον έλεγχο της περιοχής που αυτά βρίσκονται. 3. Η ομοψυχία επιδρά άκρως ευεργετικά, ενώ αντίθετα ο διχασμός οδηγεί, συνήθως, σε καταστροφικά αποτελέσματα. Το αξίωμα αυτό επιβεβαιώνεται πλήρως κατά την ιστορία του νεότερου ελληνισμού. 4. Η περίπτωση της Κύπρου καταδεικνύει την συχνή αδυναμία της συνύπαρξης σε διεθνές επίπεδο της ηθικής και του δικαίου με τον πολιτικό πραγματισμό.
Ακόμη πρέπει να τονισθεί ότι τα μικρά κράτη, όπως αναφέρει στην εισήγησή του ο καθηγητής διεθνών σχέσεων και πρώην πρύτανης του πανεπιστημίου Μακεδονίας Ηλίας Κουσκουβέλης , μπορούν να επιβιώσουν και να κερδίσουν στο διεθνές σύστημα: Πρώτον, εφόσον διαβάζουν σωστά και λαμβάνουν υπόψη τους τις συνθήκες του διεθνούς συστήματος . Δεύτερον, εφόσον είναι καλά δομημένα και καλά οργανωμένα, δηλαδή αναλογικά με το μέγεθος τους ισχυρά. Τρίτον, εφόσον ξέρουν τους περιορισμούς τους και προσέχουν τις κινήσεις των άλλων , ιδιαίτερα των μεγάλων δυνάμεων. Τέταρτον, αν εκμεταλλεύονται τη στιγμή και τις ευκαιρίες του διεθνούς συστήματος, αφού, όντας μικρά, μπορούν να κινούνται ευέλικτα. Πέμπτον, αν ενισχύουν διαρκώς τη δομή τους , τον εξοπλισμό τους , το προσωπικό τους, αν στη βάση κοινών συμφερόντων αυξάνουν τους «φίλους» και τις σχέσεις τους.
Τα μικρά κράτη δύνανται, υπ’ αυτές τις προϋποθέσεις, να χαράξουν πορεία, να έχουν αποστολή, να έχουν πολιτική, δηλαδή, με ορολογία των Διεθνών Σχέσεων, να έχουν υψηλή στρατηγική.
Ύστερα από πολλά χρόνια γάμου, ένα ηλικιωμένο ζευγάρι κερδίζει το μετάλλιο της παραδειγματικής συζυγικής ζωής. Όμως ο άντρας αρνείται να το παραλάβει ξεκινώντας έτσι έναν πολύ ενδιαφέροντα διάλογο πάνω στη σχέση του ζευγαριού. Γιατί τα πράγματα δεν είναι πάντα όπως φαίνονται. Η συνέχεια σ αυτό το μικρό διήγημα ενός σπουδαίου ποιητή και λογοτέχνη, που έφυγε πριν ένα χρόνο από τη ζωή, του Ταντέους Ρούζεβιτς*
Μια μέρα, κάποιος χτύπησε το σπίτι του γέρο—Κοβάλσκυ. Τα κτυπήματα ήταν δυνατά κι είχαν ένα επίσημο τόνο. Η γριά κιτρίνισε μα δεν κινήθηκε καθόλου. Ό άντρας της είχε πάει να κάνει μια βόλτα. Φοβότανε μήπως βρεθεί απέναντι σε κανένα ληστή ή σε τίποτα κλέφτες. “Όταν όμως άκουσε τη γνωστή φωνή του υπαλλήλου της δημαρχίας αποφάσισε να ανοίξει. Φορούσε μια στολή με αργυρά κουμπιά και στο κεφάλι του είχε ένα κασκέτο. Πρόσεξε το φόβο της γυναίκας, χαμογέλασε και είπε με ένα πολύ επίσημο τόνο στη φωνή του.
—Σάς προσκαλούν στο δημαρχείο αύριο στις δέκα ή ώρα το πρωί : θα σάς απονείμουν το μετάλλιο, για την επέτειο πενήντα ετών παραδειγματικής συζυγικής ζωής. Να ή πρόσκλησις.
υστέρα πρόσθεσε μ’ ένα πιο εγκάρδιο τόνο :
—Επιτρέψτε μου να σάς εκφράσω τα προσωπικά μου συγχαρητήρια.
Έκανε ένα στρατιωτικό χαιρετισμό και έφυγε.
Όταν ό άντρας της γύρισε απ’ τον περίπατο, ή γριά του έτεινε το μάγουλό της και του είπε χαμογελώντας.
—’Έλαβα μια πρόσκληση από το δημαρχείο. Κερδίσαμε το μετάλλιο της παραδειγματικής συζυγικής ζωής. Μάς καλούν αύριο το πρωί.
Δεν πηγαίνω, μουρμούρισε ο γέρος σηκώνοντας τούς ώμους.
—Τί σε πιάνει κάθε τόσο ;
—’Η ατομική μου ζωή, παραδειγματική ή όχι, δεν άφορα κανέναν. Δεν έχω τη συνήθεια να προσφέρομαι για θέαμα. “Ας μην υπολογίζουν σε μένα.
— Μα φίλε μου μπορεί και να θυμώσουν. Γιατί να διστάζουμε να παρουσιαστούμε μπροστά τους. Θα φορέσω τη μπλε ρόμπα μου με το άσπρο γιακαδάκι. Eδώ και πέντε χρόνια δε μου δόθηκε ευκαιρία να το φορέσω.
— Μια και το θέλεις, δεν έχεις παρά να πας μόνη σου.
— Μόνη μου ; Πώς το σκέφτηκες αυτό ; Θα πάω μόνη μου να ζητήσω ένα μετάλλιο πού απονέμεται στην κοινή μας ζωή ;
— Όλα αυτά είναι ανοησίες. Διερωτώμαι σε τί θα χρησιμεύσει στις γέρικές σου ημέρες αυτό το μετάλλιο !
— Σε παρακαλώ… θα μάς έκανε καλό να βγαίναμε λίγο έξω, αυτό θα μάς άλλαζε τις ιδέες.
— Είναι να μη βάλεις κάτι στο κεφάλι σου. Και τί ώρα γίνεται αυτή ή γιορτή ;
— Στις δέκα.
— Κι όμως ξέρεις πώς στις δέκα ή ώρα κάνω τον περίπατό μου.
— Μα πρέπει να πάμε. Θα ξυριστείς, θα φορέσεις καθαρό πουκάμισο, θα γυαλίσεις τα παπούτσια σου. Εγώ θα φορέσω τη ναυτική μου ρόμπα και ίσως τα γάντια μου. Τί σκέφτεσαι ;
Ο γέρος είχε αρχίσει να καθαρίζει την πίπα του και δεν έλεγε τίποτα. Αφού ύστερα, τη φύσηξε, βγήκε από τη σιωπή του.
— Αφού σ’ αρέσει πήγαινε συ. Αλλά χωρίς εμένα. Τί θέλεις να το κάνω αυτό το μετάλλιο ; Να το φοράω στον τάφο ; Ή προσωπική μου ζωή δεν άφορα παρά μόνο εμένα. Δε θέλω να γίνομαι γελοίος. Τούς γνωρίζω καλά. Την ώρα πού σου κολλούν το μετάλλιο στο στήθος, από πίσω σου βγάζουν τη γλώσσα.
— Μη ζητάς προσχήματα. Θα πάμε μαζί αύριο το πρωί, χωρίς να βιαστούμε, όπως πηγαίνουμε περίπατο… Και ύστερα θα επιστρέψουμε… Περνάνε ημέρες ολόκληρες χωρίς να μιλήσουμε σ’ άνθρωπο.
— Μπορείς να μιλάς σε μένα. Δεν έχω ανάγκη από ξένους. “Αν όμως θέλεις, πήγαινε μόνη σου.
—Μην επιμένεις. Σ’ αφήνω να σκεφτείς μέχρι αύριο. Θα αλλάξεις οπωσδήποτε γνώμη Θα βγούμε μαζί και θα περπατήσουμε σιγά-σιγά, υστέρα θα κάτσουμε λίγο να αναπαυτούμε σ’ ένα πάγκο παρατηρώντας τούς ανθρώπους πού θα πηγαίνουν να παρευρεθούν στη γιορτή. Είσαι πολύ ατίθασος χαρακτήρας, θα σου κάνει καλό να ψυχαγωγείσαι λίγο. ’Ώ, μη μου κάνεις μούτρα, μη θυμώνεις… “Άλλωστε, ύστερα απ’ τη γιορτή θύμωσε αν σου κάνει αυτό ευχαρίστηση.
Η γριά έβγαλε από τον κομμό ένα αντρικό πουκάμισο, έραψε ένα κουμπί και ύστερα ξεκρέμασε τη ναυτική της ρόμπα για να τη βουρτσίσει.
— Στο βάθος, συνέχισε, δεν άλλαξες. Δεν θέλησες ποτέ να με βγάλεις έξω. Ό περίπατος, το καφενείο, το θέατρο, ήταν για τούς άλλους. Είσαι ό ίδιος πενήντα τώρα χρόνια. Δε θέλω να σε μουρμουρίζω, αλλά πρέπει να το αναγνωρίσεις. Μια μόνο φορά με πήγες στο καφενείο — ένα χρόνο μετά το γάμο μας— και δεν σταμάτησες να γκρινιάζεις γιατί δεν μάς σέρβιραν φρέσκες πάστες. Λες και ήταν δικό μου λάθος. Οι άλλοι άντρες πάνε τις γυναίκες τους στο θέατρο, τις πάνε περίπατο, εσύ όμως πάντα βγαίνεις μόνος σου. Φοράς το ανοικτό σου κοστούμι, παίρνεις το μπαστούνι σου και δρόμο. Ενώ για μένα υπάρχει μόνο το νοικοκυριό, το φαΐ και ή μπουγάδα.
Ό γέρος διάβαζε μια εφημερίδα και έκανε τον κουφό.
— Όλο αυτό τον καιρό, συνέχισε ή γριά, οι φίλες μου με ζήλευαν. «Να ένα ευτυχισμένο σπίτι» έλεγαν. Και εγώ έσφιγγα τα δόντια και έκλαιγα κρυφά. Όταν γύριζες από τούς περίπατούς σου, ζήταγες επιτακτικά να σου φέρω να φας, γκρίνιαζες λίγο ακόμα και ύστερα πήγαινες να κοιμηθείς. Οι τοκογλύφοι πού σου δάνειζαν χρήματα ορκίζονταν στο όνομα σου. «Τί καταπληκτικός άνθρωπος ό σύζυγός σας, ένας αληθινός θησαυρός» έλεγαν κουνώντας τί κεφάλι. Και το χρήμα πετούσε. Ξόδευες με τα δυο χέρια… Την ώρα πού ή γυναίκα σου έπλενε στο σπίτι, εσύ έκοβες βόλτες με το μπαστουνάκι σου σφυρίζοντας και κλείνοντας το μάτι στα ωραία κορίτσια. Το καταλαβαίνεις πώς όλο και κάποιος θα βρισκόταν να με πληροφορήσει για τις μπερμπαντιές σου, μα εγώ τα φύλαγα όλα μέσα μου και έκλαιγα κρυφά.
— Τί μύγα σε τσίμπησε σήμερα ; φώναξε ό γέρος, αφήνοντας να του πέσει ή εφημερίδα. Δεν σταματάς τη μουρμούρα ; ’Αδύνατο να μ’ αφήσεις να διαβάσω ήσυχος. Με κατηγορείς τώρα ότι ζητούσα άλλου συντροφιές. Τί ήθελες να κάνω; Να μένω συνεχώς πλάι σου για να ακούω τον εξάψαλμο ; Ποτέ δε μπόρεσες να συζητήσεις μαζί μου. Κινδύνευα πλάι σου να αποκτηνωθώ. Όταν ήμουνα νέος, ήμουνα γιομάτος φλόγα, ό κόσμος ήταν δικός μου. Και να τί μ’ έκανες. ‘Ένα γέρικο βόδι. Τίποτα δε σ’ ενδιέφερε: μόνο να τρως και να κοιμάσαι σα ζώο. Όσο για το χρήμα πού ξόδευα ήταν ή δεν ήταν δικό μου; Τί μου έδωσες για προίκα ; Δεν είχες παρά μόνο την πουκαμίσα σου όταν σε παντρεύτηκα. Μουχατε μιλήσει για ένα ακίνητο, αλλά εγώ νέος και άπειρος, δεν είχα αντιληφτεί ότι υπάρχουν έξη κληρονόμοι πίσω του κι’ ότι στην πραγματικότητα το ακίνητο ήταν μια παράγκα. Πάει πολύ να με κατηγορείς γιατί από καιρό σε καιρό έπινα Κανά ουζάκι με τούς φίλους μου. Ήθελες να μένω όλη την ημέρα σπίτι σου για να σε βλέπω να χωνεύεις ; Ούτε μια φορά δε σ’ άκουσα πενήντα χρόνια τώρα να πεις μια έξυπνη κουβέντα. Συνεχώς μου χάιδευες τ’ αυτιά με ανοησίες.
— Δεν φοβάσαι λοιπόν το Θεό, είπε ή γριά κλαίγοντας, για να μιλάς έτσι. Και να σκέπτομαι πώς για χάρη σου πέρασα μια ολόκληρη ζωή πλάι στις κατσαρόλες μου. Γιατί δεν κουραζόσουνα ποτέ να τρως. Πραγματικό γουρούνι. Πέρναγα την ημέρα μου φτιάχνοντάς σου μπιφτεκάκια, κι’ εσύ τα κατάπινες όλα, χωρίς να πεις ούτε μια λέξι, ούτε καν ευχαριστώ. Ό κύριος παραπονείται γιατί δεν είχα μαζί του συζητήσεις ανωτέρας ποιότητος. Μα μήπως και εσύ είπες ποτέ σου τίποτα έξυπνο ; Πολλές φορές τη νύκτα, θέλησα να σε ρωτήσω να μου εξηγήσεις κάτι… ήμουν νέα… όλων των ειδών οι σκέψεις περνούσαν από το κεφάλι μου. Κοιτούσα τ’ αστέρια και είχα επιθυμία να κλάψω χωρίς να ξέρω γιατί. “Ήθελα να ξέρω τί γίνεται στο υπερπέραν και πολλά πράγματα ακόμα. Με λίγα λόγια, ήθελα να μιλήσω σε κάποιον, αλλά εσύ, μόλις σου απεύθυνα το λόγο, με απόπαιρνες. «”Άσε με ήσυχο, είναι ώρα για ύπνο». Αυτό ήταν ότι ήξερες να λες. Ποτέ ένας ανθρώπινος λόγος. “Ίσως να μην είχες τίποτα να πεις, γιατί δεν ήξερες τίποτα. Την πρώτη του μηνός μοΰριχνες στο τραπέζι μερικά νομίσματα σα να ήμουν καμιά υπηρέτρια. Και τί απαιτήσεις! Μου συνέβηκε να φάω μια κόρα, αλατισμένη από τα δάκρυά μου, για να σου φυλάξω τα καλά κομμάτια. Κι όλα αυτά για να είσαι ευχαριστημένος. Φάε λοιπόν βασιλιά μου, ιππότη μου, χρυσαφένιε μου σύζυγε! Τρώε πενήντα χρόνια συνέχεια. Μόνο ό Θεός ήταν μάρτυρας των δακρύων μου…
Κατάπιε ένα λυγμό και υστέρα σηκώνοντας το κεφάλι :
—Λοιπόν θα πάμε αύριο να πάρουμε το μετάλλιό μας;
~~~~~~~~~~~~~~
* Ταντέους Ρουζέβιτς
Γεννήθηκε στο Ραντόμσκ το 1921. Πεζογράφος και ποιητής αξιόλογος. Τα θέματα στα ευθυμογραφήματα του τα αντλεί από την καθημερινή ζωή.
Οι αναρτήσεις μας δεν έχουν κερδοσκοπικό χαρακτήρα. Δεν σκοπεύουμε να παραβιάσουμε τα πνευματικά δικαιώματα κανενός ατόμου ή εταιρίας.
Τα πνευματικά δικαιώματα των αναρτήσεων μας, εν γένει, δεν ανήκουν σε μας.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
2. Σε κάθε άνθρωπο έχουν δοθεί δύο ποιότητες: η δύναμη και το ταλέντο. Η δύναμη τον οδηγεί να συναντήσει το πεπρωμένο του, το ταλέντο του τον υποχρεώνει να μοιραστεί με τους άλλους τα καλά του στοιχεία. Ο καθένας πρέπει να γνωρίζει πότε να χρησιμοποιεί το ένα και πότε το άλλο.
Πρόσφατα σχόλια