«Εις τον τόπον τούτον, όπου εγώ πατώ σήμερα, επατούσαν και εδημηγορούσαν τον παλαιό καιρό άνδρες σοφοί. Και από εδώ επήραν και εδανείσθησαν τα άλλα Εθνη την σοφία των». Με αυτά τα απλά λόγια άρχισε τον λόγο του ο πρωτεργάτης της επανάστασης του 1821, ο Θ. Κολοκοτρώνης, στην Πνύκα, για την εθνική επέτειο της 25ης Μαρτίου.
Η 25η Μαρτίου δεν είναι μια απλή ημέρα μνήμης.
Είναι μια ημέρα που πάλλεται. Μια ημέρα που μιλά.
Η 25η Μαρτίου είναι διπλή γιορτή. Είναι ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου — το μήνυμα ότι το αδύνατο μπορεί να γίνει δυνατό. Και είναι η Επανάσταση του 1821 — η στιγμή που ένας λαός, γονατισμένος επί αιώνες, τόλμησε να σταθεί όρθιος.
Είναι το «Χαίρε Κεχαριτωμένη Μαρία» και το «Χαίρε ω Χαίρε Λευτεριά». Το πρώτο «Χαίρε» αναφέρεται στη Θεομητορική εορτή, κατά την οποία ο Αρχάγγελος Γαβριήλ μετέφερε στην Παρθένο Μαρία τη χαρμόσυνη αναγγελία της σύλληψης του Κυρίου Ημών Ιησού Χριστού. Το δεύτερο «Χαίρε» αναφέρεται στα μεγαλεία της Ελευθερίας.
Δύο λέξεις ενώνουν αυτές τις δύο γιορτές: πίστη και τόλμη. Μεσουράνημα του πνεύματος, ύψωση της ιδέας, θεμελίωση αρχών, πύργωμα αξιών και ορόσημα δόξης, σύμβολα αγώνα και αφετηρίες νίκης, χώρος αιώνιας λατρείας του ανθρώπου. Πίστη σε κάτι ανώτερο. Και τόλμη να το διεκδικήσεις.
Μετά από αιώνες ανωνυμίας και πλήρους σκότους, μαρτυρούμε και φέτος αυτή την αναλαμπή. Αυτή τη στιγμιαία αναλαμπή που πανηγυρίζουμε – έκθαμβοι, κατάπληκτοι, ευγνώμονες. Είναι αυτή η αναλαμπή που μας συγκινεί. Και μας συγκινεί διότι η ίδια η λάμψη της είναι η ελευθερία.
Σήμερα περισσότερο από ποτέ, οι μαθητές και μαθήτριές μας δεν ξεχνούν τους αγώνες των προγόνων τους, στέκονται ταπεινά και με δέος απέναντι στην ιστορία, προτάσσοντας τα όπλα τους: τη βαθιά γνώση της ιστορίας, της καταγωγής τους, της παράδοσης, της λαογραφίας, της γλώσσας, της σπουδαίας πολιτιστικής και πολιτισμικής κληρονομιάς μας.
Θερμά συγχαρητήρια για την παρουσία, την υπερηφάνεια και το ήθος τους!!













