άλλος ενας ιονέσκο στην εκπαίδευση

Χθες ξεκίνησαν οι Πανελλήνιες Εξετάσεις των Ημερησίων ΕΠΑΛ με πρώτο μάθημα την “Νεοελληνική Γλώσσα”. Ως γνωστό, για την διεξαγωγή των εξετάσεων σε ένα εξεταστικό κέντρο, πέρα της επιτροπής εξετάσεων, καλούνται καθηγητές από άλλα σχολεία για τις επιτηρήσεις.

Το να είσαι επιτηρητής είναι αρκετά βαρετή υπηρεσία. Θα πρέπει να είσαι στο σχολείο νωρίς το πρωί (τουλάχιστον μία ώρα πριν τα θέματα), να επιτηρήσεις 3 ώρες (συνήθως τα παιδιά εξαντλούν όλο τον διαθέσιμο χρόνο εξέτασης) και να ξοδέψεις τουλάχιστον άλλη μισή ώρα για να παραδόσεις τα γραπτά στην επιτροπή (συνολικά δηλαδή η υπηρεσία διαρκεί 4-5 ώρες). Επίσης σε όλη την διάρκεια της εξέτασης πρέπει να  προσέχεις μην γίνει κάποια παρατυπία ή δημιουργηθεί κάποιο πρόβλημα. Η επιτήρηση θεωρείται μέρος της δουλειάς του εκπαιδευτικού αλλά ημερησίως αποζημιώνεται με 10€ περίπου (φαντάζομαι λόγω της μετακίνησης σε άλλο σχολείο). Τα πολλά χρήματα στις πανελλήνιες εξετάσεις τα παίρνουν οι υπεύθυνοι στις επιτροπές (για αυτόν το λόγο γίνεται τις περισσότερες φορές μάχη μεταξύ των καθηγητών, που συνήθως μόνιμα μπαίνουν στις επιτροπές, για το ποιος θα μπει στην επιτροπή).

Φέτος παρατήρησα το εξής φαινόμενο. Καθηγητές από το σχολείο μας (3ο ΕΠΑΛ Αθηνών)  που δήλωσαν ως προτίμηση για επιτήρηση στο 6ο ΕΠΑΛ Αμπελοκήπων απαλλάχθηκαν με δικαιολογία ότι δεν χρειάζεται το συγκεκριμένο εξεταστικό κέντρο άλλους καθηγητές για επιτήρηση. Όσοι δήλωσαν για παράδειγμα το 1ο ΕΠΑΛ Φιλαδέλφειας (ανάμεσα σε αυτούς και εγώ) μας καλέσανε ως επιτηρητές.  Στο 1ο ΕΠΑΛ Φιλαδέλφειας όμως υπάρχει έλλειψη καθηγητών. Αυτό όμως δεν δικαιολογεί την επιθετική συμπεριφορά του διευθυντή της επιτροπής των εξετάσεων όταν παραπονέθηκα για μη αξιοκρατικό διαμοιρασμό των υπηρεσιών. Φαίνεται ότι οι έξυπνοι (ίσως τυχεροί) καθηγητές απαλλάχθηκαν από όλες τις επιτηρήσεις. Μάλιστα στην λίστα των καθηγητών με τις επιτηρήσεις, υπήρχε και όνομα καθηγητή (γραμμένο πρόχειρα με στυλό), το οποίο είχε υπηρεσία μόνο την πρώτη μέρα.

Ο διευθυντής του εξεταστικού κέντρου αντί να καλέσει τον προϊστάμενό του και να ζητήσει και άλλους καθηγητές (πολλούς καθηγητές δεν τους κάλεσαν για επιτηρητές) ώστε οι επιτηρήσεις να μοιραστούν σε περισσότερο κόσμο επέλεξε να έρθει σε σύγκρουση μαζί μου. Το αυτονόητο είναι να πηγαίνεις ως επιτηρητής κάπου και να σε βλέπουν ως συνάδελφο, να σε καλημερίζουν ευγενικά ίσως να έχουν μια καφετέρια και να σε κεράσουν ένα καφέ και όχι να σε βλέπουν εχθρικά. Φαίνεται όμως όλοι οι καθηγητές μπορεί να είναι ίσοι αλλά κάποιοι από αυτούς είναι πιο “ίσοι”. Το πρόβλημα αυτό είναι βαθύτερο, ξεκινάει με τον τρόπο που δημιουργούνται οι επιτροπές, τον τρόπο που επιλέγονται οι καθηγητές για τις επιτηρήσεις κλπ.. στα οποία δεν υπάρχει διαφάνεια. Με την διαφάνεια, εννοώ ότι δεν δημοσιεύονται αναλυτικές λίστες με όλους τους συναδέλφους, την υπηρεσία που έχουν αναλάβει κλπ κλπ..

Θυμάμαι πριν λίγα χρόνια (τον Ιούνιο 2004) που ήμουν επιτηρητής στην Λεόντειο  (ιδιωτικό σχολείο) στα Πατήσια, όπου υπήρχε δωρεάν καφές καφές και κουλουράκια. Δεν κοστίζει τίποτα σε ένα σχολείο ή μια επιτροπή να προσφέρει μέσα στα πλαίσια καλής συνεργασίας και συναδελφικότητας / φιλοξενίας καφέ σε όλους του επιτηρητές που έρχονται από άλλα σχολεία. Το συγκεκριμένο ζήτημα το έθιξα και σε έναν καθηγητή της επιτροπής του 1ου ΕΠΑΛ Φιλαδέλφειας και η απάντηση ήταν: “Υπάρχει κάποια εγκύκλιος που να λέει ότι εμείς ως επιτροπή πρέπει να προσφέρουμε καφέ;”. Με αυτήν την λογική η εγκύκλιος που αποστέλνεται στα σχολεία για την διεξαγωγή των πανελληνίων θα πρέπει να έχει και τις παρακάτω οδηγίες στους καθηγητές της επιτροπής: α)  Οδηγία ευγενικού καλωσορίσματος των επιτηρητών, β) Προσφορά καφέ και κουλουράκια σε όλους του συναδέλφους.

 Η φωτογραφία είναι από το ξεθωριασμένο γκράφιτι  στο προαύλιο χώρο του 1ου ΕΠΑΛ Φιλαδέλφειας όπου είμαι επιτηρητής. Είναι λίγο χιουμοριστικό το γκράφιτι και ταιριάζει με την ιστορία που περιγράφω εδώ 😉 .

Πριν λίγο καιρό (31.03.09) στην τηλεόραση παίχτηκε το ρεπορτάζ της εκπομπής της Εμπόλεμης Ζώνης (σταθμός Mega Channel)  ¨Ο ξάδελφος Ζακά“. Το συγκεκριμένο ρεπορτάζ αναφέρεται στην Αϊτή, πατρίδα εκατομμυρίων πεινασμένων αλλά και πατρίδα του Βουντού όπου πιστοί και ιερείς της αφρικανικής παραδοσιακής θρησκείας θυμούνται τον Cousin Zaka ή στα Ελληνικά τον Ξάδελφο Ζακά (τον οποίο προσπαθούν να “ηρεμήσουν” για να ξεφύγει η χώρα από την εξαθλίωση) …

Το συγκεκριμένο ρεπορτάζ μου ήρθε στο μυαλό όταν σήμερα στο σχολείο μας ήρθε συνάδελφος εκπαιδευτικός-θεολόγος-παπάς για να κάνει, μαζί με όσα παιδιά επιθυμούν, παράκληση στην Παναγία για να έχουν επιτυχία στις πανελλήνιες εξετάσεις! Με όλα τα προβλήματα που έχει η παιδεία, τα οποία βιώνουμε καθημερινώς όλοι μας οι εκπαιδευτικοί, μου φαίνεται εντελώς σουρεαλιστικό να περιμένουμε με παρακλήσεις να έχουν τα παιδιά επιτυχία στις πανελλήνιες εξετάσεις. Επίσης τέτοιου είδους κινήσεις θεωρώ ότι είναι και αντιπαιδαγωγικές όταν μεγάλο μέρος των παιδιών είναι αλλόθρησκα, και θεωρώ ότι ένα πολυ-πολιτισμικό σχολείο θα πρέπει να τηρεί ουδέτερη αλλά και διακριτική θέση σε τέτοια ζητήματα.

Σημείωση: Η φωτογραφία (λίγο σουρεαλιστική) παραπάνω είναι δικιά μου, τραβηγμένη την Πράγα, Τσεχία τον Απρίλιο 2007.

Στις 9-Απρ-2009 επισκεφτήκαμε με μαθητές του σχολείου την έκθεση της  Ιρανής Shirin Neshat “Women without Men” και μετά τα γραφεία / στούντιο του web portal www.tvxs.gr. Το ενδιαφέρον της επίσκεψης στο tvxs.gr ήταν να δούνε οι μαθητές πως δουλεύει ένα web tv portal (τέτοιοι σταθμοί, διαδικτυακοί θα είναι πολύ διαδεδομένοι τα επόμενα χρόνια), πως γίνεται το μοντάζ, η χρήση βιντεοκάμερων κλπ αλλά και τι μορφή έχουν οι δημοσιογραφικοί σταθμοί την εποχή του web 2.0.

 Στις φωτογραφίες φαίνονται κάποιοι δημοσιογράφοι του tvxs.gr, για παράδειγμα στην κάτω αριστερά φωτογραφία φαίνεται ο Νικόλας Μπαρδάκης από την εκπομή blog-in του tvxs.gr.

Την Πέμπτη 5-Μαρ-2009 μαθητές του σχολείου όπου εργάζομαι φέτος (είναι το 3ο ΕΠΑΛ Κολωνού)  έφυγαν από το σχολείο την προτελευταία ώρα και επιτέθηκαν σε Πακιστανούς μέσα στο σπίτι τους. Η ιστορία είναι απίστευτη και μάλιστα στην επίθεση αυτή συμμετείχαν και αλλοδαποί μαθητές. Περισσότερες λεπτομέρειες θα δείτε στην συνέντευξη (βίντεο) που έδωσα στο tvxs.gr καθώς και στο βίντεο, επίσης στο tvxs.gr, με τις μαρτυρίες των Πακιστανών / θυμάτων της επίθεσης.

• Η συνέντευξη που έδωσα (βίντεο) στο tvxs.gr για την επίθεση των μαθητών του σχολείου μας.
  
• Η μαρτυρία των Πακιστανών μετά την επίθεση στην κάμερα του tvxs.gr.

Μια από τις δράσεις του σχολείου για το συγκεκριμένο επεισόδιο είναι η αντιρατσιστική εκδήλωση που οργανώσαμε στις 20-Μαρ-2009.

Στο παραπάνω βίντεο βλέπουμε την ταινία μικρού μήκους “Iran: A nation of bloggers”. Όπως θα δείτε από αυτή την καλογυρισμένη ταινία μικρού μήκους, στο Ιράν (το οποίο βρίσκεται κάτω από θεοκρατικό καθεστώς) τα blogs (ιστολόγια) χρησιμοποιούνται από από τους νεαρούς πολίτες για να εκφράσουν “απαγορευμένες” σκέψεις (π.χ. την πολιτική, τον έρωτα κλπ). Έτσι βλέπουμε ότι το 2005, το Ιράν ήταν η 3η χώρα στο κόσμο με τα περισσότερα blogs. Δυστυχώς όμως, πολλοί bloggers (διαχειριστές ιστολογίων/blogs) στο Ιραν επειδή έχουν εκφράσει δημοσίως τις απόψεις τους, οι οποίες ενοχλούν το επίσημο καθεστώς, έχουν εκδιωχθεί ή φυλακιστεί. Σε αυτήν την ανάρτηση θέλω να μιλήσω για την ελευθερία έκφρασης στα σχολεία και στο σχολικό δίκτυο και με αυτήν την αφορμή έβαλα το παραπάνω βίντεο.

Όταν λες σε ανθρώπους στο εξωτερικό ότι εργάζεσαι στο “Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων – Ministry of Education and Religion Affairs”, αυτό ακούγεται λίγο περίεργα, ακούγεται λες και εργάζεσαι σε ένα θεοκρατικό υπουργείο. Η Ελλάδα μπορεί να μην είναι θεοκρατική χώρα όπως το Ιράν, αλλά οι σχέσεις κράτους – εκκλησίας δεν έχουν μέχρι σήμερα διαχωριστεί. Παρόλα αυτά, υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που υποστηρίζουν ότι η κρατική εξουσία δεν θα πρέπει να συσχετίζεται με την θρησκεία και ότι η Ελλάδα θα πρέπει να γίνει επίσημα κοσμικό κράτος.

Παρόλο που εργάζομαι στο Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων, θεωρώ ότι έχω την ελευθερία να εκφράσω τις απόψεις μου δημοσίως, π.χ. σε ένα σύλλογο καθηγητών ή ακόμη και δημόσια όπως κάνω εδώ στο ιστολόγιο αυτό χωρίς τον κίνδυνο να τιμωρηθώ όπως στο Ιράν. Το μάθημά μου είναι η πληροφορική και τις απόψεις που δημοσιεύω εδώ ή σε κάποιο σύλλογο καθηγητών σε καμιά περίπτωση δεν τις παρουσιάζω μέσα στην σχολική αίθουσα στους μαθητές. Επίσης, το συγκεκριμένο ιστολόγιο είναι κάτω από το σχολικό δίκτυο του ΥΠΕΠΘ έτσι τεχνικά δεν γίνεται να κρυφτώ κάτω από ανωνυμία ή κάποια άλλη περσόνα (αφού το σχολικό δίκτυο γνωρίζει ποιος είμαι) — γράφω δηλαδή επώνυμα.

Γιατί γράφω όλα αυτά; Την Δευτέρα 8-Δεκ-2008 δέχτηκα επίθεση στο σύλλογο καθηγητών (του σχολείου που εργάζομαι φέτος) από ένα καθηγητή επειδή εξέφρασα δημόσια στο ιστολόγιο αυτό κάποιες απόψεις με τις οποίες διαφωνούσε. Συγκεκριμένα στην ανάρτηση “Έχω διοριστεί στο υπουργείο άμυνας, δηλαδή στο στρατό ή στο υπουργείο παιδείας, δηλαδή σε σχολείο;” μίλησα για την νοοτροπία “νέου”-“παλιού” καθηγητή (συνήθως με οργανική θέση) , περί “άγραφων νόμων” που συναντά κανείς όταν πάει να εργαστεί σε ένα σχολείο για πρώτη φορά. Την ανάρτηση την έγραψα με τέτοιο τρόπο ώστε να μην φωτογραφίζεται κάποιος συγκεκριμένος συνάδελφος, παρόλο που αν αυτό μου ζητηθεί επίσημα (όχι εδώ στο διαδίκτυο αλλά π.χ. από το ΥΠΕΠΘ) δεν έχω πρόβλημα να αναφέρω σε ποιον αναφέρομαι. Η θέση μου είναι ότι η νοοτροπία “νέου” και “παλιού” θα πρέπει να είναι νοοτροπία που συναντά κανείς μόνο στο στρατό και όχι μέσα στην εκπαίδευση. Έτσι χρησιμοποιώντας λίγο χιούμορ στην ανάρτηση, δημοσίευσα και μια φωτογραφία από την θητεία μου στο ΕΣ. Ο συνάδελφος που μου επιτέθηκε δεν αυτός που αναφέρεται η ανάρτηση αλλά κάποιος άλλος που δεν το περίμενα καθόλου.

Ο συνάδελφος θίκτηκε με την φράση στην ανάρτηση “κατά τη διάρκεια της ομηρίας (θητείας) μου στο ΕΣ”. Επίσης σε ιδιωτική ομιλία μαζί του είχα εκφράσει μια διαφορετική άποψη για την διεξαγωγή των σχολικών εορτών της 28ης/25ης Μαρτίου. Με αφορμή αυτά τα στοιχεία θεώρησε ότι δεν σέβομαι το σύνταγμα του κράτους, και άρχισε να με στολίζει με επίθετα (μέσα στο σύλλογο). Μάλιστα (για κακή συγκυρία) όλα αυτά γίνανε στον σύλλογο την Δευτέρα 8-Δεκεμβρίου-2008, 2 μέρες μετά την δολοφονία του άτυχου 15χρονου μαθητή Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου από τον ειδικό φρουρό στα Εξάρχεια. Ο σύλλογος αντέδρασε άμεσα υποδεικνύοντας στον συνάδελφο ότι δεν μπορεί να με κατηγορήσει για απόψεις οι οποίες είναι πολιτικές/προσωπικές. Το να χαρακτηρίζω δημοσίως την υπηρεσία μου στο ΕΣ ως “ομηρία” είναι πολιτική άποψη όπως επίσης είναι πολιτική άποψη να είμαι κατά των παρελάσεων (υπάρχουν και ομάδες εκπαιδευτικών που εναντιώνονται στις σχολικές παρελάσεις) κλπ 😉 . Παρόλο που είμαι ενάντια στις παρελάσεις και στην μορφή των γιορτών της 28ης και 25ης Μαρτίου ποτέ δεν έχω δημιουργήσει σε κάποιο από τα σχολεία όπου έχω εργαστεί.

Στην παρακάτω εικόνα βλέπουμε την πύλη του 3ου ΕΠΑΛ Αθηνών οπού τον Νοέμβρη 2008, αρχικά η Χρυσή Αυγή έχει γράψει το σύνθημά της και κατόπιν (μάλλον αντιεξουσιαστές) το έχουν σβήσει και έχουν γράψει δίπλα το antifa (=anti-fasists). Με αφορμή την φωτογραφία αυτή, μέσα στην εκπαιδευτική κοινότητα ο κάθε συνάδελφος μπορεί να έχει ιδέες από “εθνικο-σολιαστικές” έως “αριστερές” και “αναρχικές” οι οποίες πρέπει να είναι καθολικά σεβαστές. Εγώ προσωπικά δεν έχω την όρεξη να αλλάξω τις ιδέες κανενός (είναι εγωιστικό να πιστεύει κάποιος ότι οι ιδέες του είναι οι σωστότερες και όλοι οι άλλοι πρέπει να πειστούν με αυτές). Όμως δεν θα ανεχτώ καμία επίθεση προσωπική ή προσβολή σε αυτά που πιστεύω/εκφράζω. Στο ιστολόγιο αυτό υπάρχει δυνατότητα σχολιασμού (τα blogs είναι διαδραστικά), έτσι αν υπάρχει οποιαδήποτε διαφωνία με αυτά που γράφω όποιος θέλει μπορεί να συνεισφέρει/σχολιάσει.

Μέσα στο σύλλογο αναφέρθηκα στην Ελευθερία έκφρασης που κατοχυρώνει το Ελληνικό σύνταγμα. Παρακάτω βρίσκονται οι σύνδεσμοι στο άρθρο 5 και 14 του Ελληνικού Συντάγματος “περί προσωπικών ελευθεριών” και την “ελευθερία του Τύπου”.

Σύνδεσμοι:

• Ελληνικό Σύνταγμα: Άρθρο 5 – (Ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητας, προσωπική ελευθερία).
• Ελληνικό Σύνταγμα: Άρθρο 14 – (Ελευθερία του Τύπου).

Μια άποψη στο διαδίκτυο αποκτά δύναμη όταν υπάρχει κόσμος που την διαβάζει. Μετά την αναφορά που έγινε στο σύλλογο το ιστολόγιό μου αμέσως διαφημίστηκε σε όλους τους συναδέλφους 😉 .Καλώς ήρθατε καθηγητές του 3ου ΕΠΑΛ στο άσημο ιστολόγιό μου 😉 😉 .