άλλος ενας ιονέσκο στην εκπαίδευση

Την Πέμπτη 4 Δεκεμβρίου 2008 έγινε η “Τακτική Γενική Συνέλευση της Α’ ΕΛΜΕ” στο 8ο Λύκειο Αθηνών. Όσοι εκπαιδευτικοί θέλανε να συμμετέχουν (πληρώνοντας και την ετήσια συνδρομή των 20?) το δηλώσαν στο σχολείο τους και πήραν απαλλαγή.

Σκεφτόμουν να μην έπαιρνα την απαλλαγή και να καθόμουν στο σχολείο να κάνω μάθημα. Όμως θα μπορούσε να γίνει κανονικό μάθημα με τα παιδιά.. τα οποία θα γνωρίζανε ότι οι περισσότεροι καθηγητές απουσιάζουν από το σχολείο; Νομίζω πως όχι. Με μισούς καθηγητές να λείπουν και του άλλους μισούς να βρίσκονται στο σχολείο, δεν γίνεται μάθημα (από πλευράς έλεγχου της τάξης / αφού τα παιδιά δεν θα θέλουν να κάνουν μάθημα).

Ενδιαφέρον είχε η παρακμή στο αμφιθέατρο του 8ου Λύκειου Αθηνών όπου βλέπουμε την συνέλευση της Α ΕΛΜΕ. Η αίθουσα αυτή έχει και υποδομή για προβολή κινηματογραφικής ταινίας (σε φιλμ) στο πίσω μέρος (δεν φαίνεται στην φωτογραφία). Κρίμα που δεν είχα και την φωτογραφική μηχανή με ασπρόμαυρο φιλμ να τραβήξω περισσότερες φωτογραφίες από την παραπάνω αίθουσα (η φωτογραφία είναι τραβηγμένη με την ψηφιακή μηχανή του κινητού τηλεφώνου). Προσέξτε “το πολυτεχνείο ζει” που είναι γραμμένο στο βάθος 😉 .

Πολύ ενδιαφέρον για συζήτηση, έχει η πρόσφατη κόντρα για το ζήτημα απαλλαγής μαθητών από το μάθημα θρησκευτικών μεταξύ του Υπουργού Παιδείας (Ευρυπίδη Στυλιανίδη)  και της αρχής “Συνήγορος του Πολίτη” (Γιώργος Καμίνης).

Στην αρχική επιστολή (14-Νοεμβρίου-2008) προς τον Υπουργό Παιδείας, ο Συνήγορος του Πολίτη υποστήριξε  το δικαίωμα κάθε μαθητή / μαθήτριας να απαλλάσσεται από το μάθημα των θρησκευτικών εφόσον το επιθυμεί, ανεξάρτητα από το εάν είναι αλλόθρησκος ή όχι.. Ο υπουργός αντέδρασε υποστηρίζοντας ότι ο Συνήγορος του Πολίτη κάνει πολιτική, υπερβαίνοντας κατ? αυτόν τον τρόπο τα όρια των αρμοδιοτήτων του.

Στην πρόσφατη επιστολή του προς τον Υπουργό Παιδείας (με ημερομηνία 21 Νοεμβρίου 2008) , ο Συνήγορος του Πολίτη μέσω του Γεώργιου Καμίνη υποστηρίζει με επιχειρήματα γιατί στο μάθημα των θρησκευτικών θα πρέπει να υπάρχει η δυνατότητα απαλλαγής  μαθητών ανεξάρτητα θρησκεύματος.

Μακάρι το μοναδικό πρόβλημα της παιδείας να ήταν η παρακολούθηση ή η απαλλαγή του μαθήματος  θρησκευτικών. Πάντως οι απόψεις του συνήγορου του πολίτη φαίνονται λογικές και αυτονόητες. Επί ευκαιρίας της ανάρτησης αυτής, θυμήθηκα την παραπάνω φωτογραφία μου, η οποία είναι τραβηγμένη 22-Μαρτίου-1998 στο Πεδίο του Άρεως. Στην εικόνα βλέπουμε την διαδήλωση κατά των νέων ταυτοτήτων και την συνθήκης σέγκεν. 😉  Γιατί όπως είπε και ο Υπουργός Παιδείας “οι θέσεις του Υπουργείου και της Εκκλησίας ταυτίζονται και ότι οι σχέσεις αυτές «δεν θα πρέπει να διαταράζονται από τέτοιου είδους προπαγανδιστικές προσπάθειες»”.

•  14-Νοε-2008: Επιστολή Συνηγόρου του Πολίτη για τις απαλλαγές στο μάθημα θρησκευτικών.
• 17-Νοε-2008: Δελτίο τύπου του Συνήγορου του Πολίτη για τις απαλλαγές στο μάθημα των θρησκευτικών.
• 20-Νοε-2008: Άρθρο “Βολές Στυλιανίδη κατά του Συνήγορου του Πολίτη” από www.tvxs.gr.
• 21-Νοε-2008: Απάντηση Συνήγορου του Πολίτη στις αντιδράσεις του Υπουργού Παιδείας.

Οι παρακάτω φωτογραφίες είναι από το γκράφιτι “Colonos” που έγινε στο τοίχο του 3ου ΕΠΑΛ Αθηνών στο Κολωνό.  Τα παιδιά προτίμησαν να γραφτεί το “colonos” με λατινικά γράμματα γιατί λένε ότι είναι πιο όμορφα 😉 .

Από εκεί και πέρα έδειξα στα παιδιά δουλειά του Bansky και προσπάθησα να κινήσω το ενδιαφέρον ώστε να γίνουν και μερικά stencil ή ακόμη και stickers στο χώρο του σχολείου.  Επίσης έχω παραγγείλει το βιβλίο “τα γράφιτι της Αθήνας” εκδόσεων Μεταίχμιο που περιέχει ένα μεγάλο μέρος των γκράφιτι που έχουν γίνει στην Αθήνα. Προσπαθώ με λίγα λόγια με “brainstorming” (καταιγισμό ιδεών) να κινητοποιήσω το ενδιαφέρον ώστε οι μαθητές να κάνουν τα δικά τους έργα. Προσπαθώ επίσης να δείξω ότι όταν ένα γκράφιτι/stencil/sticker περιέχει ένα μήνυμα (πολιτικό ή κοινωνικό κλπ) είναι ακόμη πιο ενδιαφέρον από μια ζωγραφιστή υπογραφή σε ένα τοίχο.

Ενδιαφέρον έχει η νέα ταινία που προβάλλεται αυτόν το καιρό στις κινηματογραφικές αίθουσες με τίτλο “Ανάμεσα στους τοίχους” του Laurent Cantet / 2008.  Πρόκειται για μια ταινία μυθοπλασίας αλλά έχει γυριστεί με την μορφή ταινίας τεκμηρίωσης. Αισθητικά αυτό παρατηρείται με το ότι η κάμερα στην ταινία κουνιέται, λες και είναι λήψη με κάμερα στο χέρι (που συνηθίζεται σε ταινίες τεκμηρίωσης).

Υποτίθεται ότι στην ταινία βλέπουμε ένα υποβαθμισμένο σχολείο σε προάστιο στο Παρίσι. Συγκρίνοντας με τα σχολεία που έχουμε δουλέψει θα παρατηρήσουμε ότι το σχολείο που βλέπουμε στην ταινία είναι “κολέγιο” (όπως λέμε στην αργκό εμείς οι εκπαιδευτικοί) σε σύγκριση με τα δικά μας.

Αυτό που βλέπουμε στην ταινία είναι ότι οι καθηγητές έχουνε σύλλογο και υπάρχει συνεργασία στην επίλυση προβλημάτων. Στα σχολεία που έχω δουλέψει ο καθηγητής, αυτό που συνηθίζεται είναι ότι ο κάθε καθηγητής ατομικά αναλαμβάνει πρωτοβουλίες για τον έλεγχο της τάξης. Μόνο σε φιλικό επίπεδο παρατηρείται συνεργασία καθηγητών για την επίλυση προβλημάτων.

Μια αντίστοιχη ελληνική ταινία που θα παρουσίαζε  τα προβλήματα του Ελληνικού σχολείου θα είχε επίσης ενδιαφέρον 😉 .

Στις 22-Οκτωβρίου-2008 ανέλαβα υπηρεσία στο 3ο ΕΠΑΛ Αθηνών το οποίο βρίσκεται στην περιοχή Κολωνού / Ακαδημία Πλάτωνος. Το θετικό είναι  (χωρίς να το ζητήσω) ότι μου δώσανε τα μαθήματα που ήδη δίδασκα στο 1ο ΕΠΑΛ Καισαριανής (Δίκτυα Επικοινωνιών, Αρχές Ψηφιακής Τεχνολογίας και Λειτουργικά Συστήματα Β τάξης). Αυτό που μου έκανε κακή εντύπωση όμως, ήταν από από το μάθημα των Δικτύων και των Λειτουργικών έλειπαν από το πρόγραμμά μου οι ώρες του εργαστηρίου! Είναι δυνατόν να κάνει ένας καθηγητής λειτουργικά / δίκτυα θεωρία και άλλος την ώρα του εργαστηρίου; (ρώτησα) Φυσικά μου είπαν, το γράφει κάπου κάποιος κανονισμός ότι δεν γίνεται; (μου απάντησαν διάφοροι καθηγητές). Προσπαθώ να πείσω ότι πέρα των κανονισμών υπάρχει και η κοινή λογική που πρέπει να χρησιμοποιούμε / εφαρμόζουμε. Μπορεί για παράδειγμα ένας καθηγητής να κάνει γραμματική / συντακτικό (θεωρία) στο μάθημα των Αγγλικών και ένας άλλος καθηγητής να κάνει την ώρα  της ακρόασης – listening (πρακτική);

Μετά από κάποιες κουβέντες με συναδέλφους παρατήρησα στο πρόγραμμα ότι ορισμένοι συνάδελφοι της πληροφορικής (οι περισσότεροι έχουν και οργανική θέση — δηλαδή είναι “παλιοί” έχουν επιλέξει τα εργαστηριακά μαθήματα της Α τάξης (Εφαρμογές Η/Υ)) και έχουν πάρει και τις ώρες των εργαστηρίων από τα δικά μου μαθήματα. Φυσικά βρήκα ορισμένους από αυτούς και  δήλωσα ότι αυτό είναι μη λογικό αλλά και άδικο. Η κοινή λογική και η συναδελφικότητα λέει ότι όλοι οι καθηγητές πληροφορικής μοιράζονται και θεωρητικά μαθήματα και εργαστηριακά (όπου σε αυτά, ανάλογα με τον αριθμό των μαθητών μπαίνουν 2 καθηγητές μαζί) ισότιμα. Κάποιοι συνάδελφοι μου εξήγησαν ότι υπάρχουν “άγραφοι νόμοι” των “παλιών” καθηγητών να επιλέγουν τα μαθήματα, μάλιστα για παράδειγμα υπάρχει ένας νόμος ο οποίος δίνει το δικαίωμα σε συναδέλφους με ηγετικές θέσεις να επιλέγουν πρώτοι τα μαθήματα. Δηλαδή όπου τους συμφέρει χρησιμοποιούσε τον νόμο που τους βολεύει και όπου δεν τους συμφέρει τους “άγραφους νόμους παλαιότητας”. Προσπαθώ να εξηγήσω ότι η κοινή λογική λέει ότι μπορεί να είναι ένας συνάδελφος “παλιός” αλλά στην επιλογή των μαθημάτων πρέπει να την κάνει με διακριτικότητα και συναδελφικότητα και όχι έτσι ξεδιάντροπα. Επίσης η κοινή λογική λέει ότι σε ένα σχολείο τα πρώτα μαθήματα που πρέπει να καλύπτονται από καθηγητές, είναι τα μαθήματα της 3ης τάξης όπου οι μαθητές εξετάζονται πανελληνίως, μετά της 2ης τάξης (μαθήματα όπως τα Δίκτυα Επικοινωνιών ξεκινάνε στην 2η τάξη και εξετάζονται πανελλαδικώς στην 3η τάξη) και τελευταία τα μαθήματα της 1ης τάξης.  😉 Δηλαδή θεωρούν ότι το εργαστηριακό μάθημα Εφαρμογές Η/Υ της 1ης τάξης είναι πιο δύσκολο από τα υπόλοιπα 😉 . Απορία το έχω..  οι παλιοί καθηγητές “παλιοί”, έμπειροι οι οποίοι αργότερα ενδεχομένως θα θέλουν να αναλάβουν θέσεις ηγετικές στην εκπαίδευση αποφεύγουν να κάνουν δύσκολα μαθήματα;; Επίσης η κοινή λογική λέει, ότι τα δύσκολα μαθήματα (όπως μαθήματα που εξετάζονται πανελλαδικώς) θα έπρεπε να τα αναλαμβάνουν οι πιο έμπειροι (δηλαδή “παλιοί”) καθηγητές.  Όλα αυτά φυσικά είναι προσωπικές απόψεις και κρίσεις που ίσως είναι διαφοερικές από τις εγκύκλιους που δημοσιεύονται κάθε χρόνο. Είναι μια προσωπική κριτική με βάση την κοινή λογική και σκέψεις / συζητήσεις που κάνω κατά καιρούς με συνάδελφους.

Τελικά βρέθηκε “συμβιβαστική” λύση (αν μπορείς να την πεις συμβιβαστική λύση) όπου μου έδωσαν τις ώρες των εργαστηρίων τις οποίες χωρίς λογική μου είχαν αφαιρέσει.

Όλη αυτή η νοοτροπία παλιού και νέου μου θυμίζει καταστάσεις στρατού όπου εκεί δεν κυριαρχεί η λογική. Λυπούμαι που εργάζομαι σε σχολείο και έχω τέτοιους συναδέλφους. Οι μαθητές της 2η τάξης μέχρι 22-Οκτωβρίου δεν είχαν κάνει καθόλου μάθημα σε αυτά τα 3 μαθήματα.. ούτε είχανε πάρει βιβλία. Για λίγες μέρες, πριν από μένα, τα συγκεκριμένα μαθήματα τα είχε αναλάβει ένας άλλος συνάδελφος ο οποίος άλλαξε σχολείο.

Η φωτογραφία είναι τραβηγμένη (19-Σεπτεμβρίου-2003) από εμένα κατά της διάρκεια της ομηρίας (θητείας) μου στο ΕΣ. Θέλω με αυτή την φωτογραφία να θυμίσω ότι είμαστε εκπαιδευτικοί / συνάδελφοι και όχι στρατιωτικοί 🙂 . Πέρα από τους νόμους θα πρέπει να εφαρμόζουμε και κοινή λογική στις αποφάσεις/επιλογές που κάνουμε.