Φυσικoχημικές ιδιότητες :
Εμφάνιση: ‘Αχρωμο ή λευκό κρυσταλλικό στερεό με δυσάρεστη οσμή που θυμίζει την οσμή όζοντος ή του χλωρίου.
Μοριακός τύπος: XeF2
Σχετική μοριακή μάζα: 169,29
Σημείο τήξης: 128,6ºC (εξαχνώνεται σε χαμηλότερη θερμοκρασία)
Σημείο ζέσεως: 114ºC (εξάχνωση)
Πυκνότητα: 4,32 g/cm3
Τάση ατμών (στους 25ºC): 6,0×102 Pa (ή 4,5 Torr)
Διαλυτότητα: ‘Αφθονα διαλυτό σε άνυδρο HF (167 g στα 100 g HF στους 30ºC), όπως και στα BrF5, BrF3, IF5 χωρίς κάποια αντίδραση. Διαλυτό στα CCl4 και CCl3F (με βραδεία ανταλλαγή του Cl με F). Διαλυτό σε CHCl3, CH2Cl2 και CH2Br2 (με ταχύτερη ανταλλαγή του Η με F). Διαλυτό στο CH3CN (αντιδρά πολύ αργά).
Διαλυτό και στο νερό (25 g/L στους 5ºC) ως προς το οποίο εμφανίζεται κινητικά σταθερό (υδρολύεται αργά) και από το οποίο μπορεί να εκχυλιστεί (π.χ. με CCl4) ή να αποσταχθεί.
Τοξικότητα: τοξικό, καυστικό, δημιουργεί HF και φθοριούχα όταν έρθει σε επαφή με σωματικά υγρά.
Επικινδυνότητα: Ισχυρό οξειδωτικό. Εκρήγνυται σε επαφή με οξειδώσιμες ουσίες
