elgavrilis's blog

1) Ποια συγκέντρωση NaCl απαιτείται για να παρασκευαστεί ισοτονικό προς το φυσιολογικό ορό (9 g NaCl/L) διάλυμα;

A) 0,05 M   B) 0,1 M  Γ) 0,15 Μ  Δ) 0,2 Μ  Ε) 0,3 Μ

(Απ: Γ)

2. Ποια συγκέντρωση σακχαρόζης (ζάχαρης) απαιτείται για να παρασκευαστεί ισοτονικό προς το φυσιολογικό ορό (9 g NaCl/L) διάλυμα;

A) 0,05 M   B) 0,1 M  Γ) 0,15 Μ  Δ) 0,2 Μ  Ε) 0,3 Μ

(Απ: Ε)

3. Για να παρασκευαστούν 50 ml 0,30 M νιτρικού οξέος (HNO₃) από ένα διάλυμα stock 0,80 Μ απαιτούνται:

Α) 40 ml 0,80 M HNO₃ και 10 ml νερό.    Β) 20 ml 0,80 M HNO₃ και 30 ml νερό.  Γ) 2,0 ml 0,80 M HNO₃ και 48 ml νερό.  Δ) 19 ml 0,80 M HNO₃ και 31 ml νερό.  Ε) 24 ml 0,80 M HNO₃ και 26 ml νερό.

(Απ: Δ)

4. Ποια είναι η molarity ενός διαλύματος ουρίας (NH₂)₂CO  5 % (w/v). Η σχετική μοριακή μάζα της ουρίας M_r = 60.

Α) 0,83 Μ     Β) 1,2 Μ     Γ) 8,3 Μ     Δ) 0,12 Μ     Ε) 5 Μ

(Απ: Α)

5. Μετατρέψτε μια ανάγνωση φασματοφωτομέτρου 47 % διαπερατότητας (transmitance), σε απορρόφηση (absorbance).

A) 0,235     B) 0,34     Γ) 0,43     Δ) 0,47     Ε) 0,74

(Απ: Β)

6. Η βάση αδενίνη έχει συντελεστή γραμμομοριακής απορροφητικότητας (molar absorbance coefficient) ε = 13200 M^-1cm^-1 στα 263 nm. Ποια είναι η γραμμομοριακή (molar) συγκέντρωση ενός διαλύματος αδενίνης όγκου 3 ml το οποίο παρουσιάζει απορροφητικότητα 0,42 στα 263 nm σε κυψελίδα με μήκος διαδρομής φωτός 1 cm;

A) 1,6 x 10^-6 M     B) 3,2 x 10^-6 M     Γ) 6,4 x 10^-6 M    Δ) 1,6 x 10^-5 M    Ε) 3,2 x 10^-5 M

(Απ: Ε)

7. Πόσα μmoles αδενίνης υπάρχουν στην κυψελίδα της προηγούμενης ερώτησης;

Α) 0,096      Β) 0,144      Γ) 0,96      Δ) 1,44      Ε) 14,4

(Απ: Α)

8. Η πρωτεΐνη οξυαιμοσφαιρίνη έχει τις ακόλουθες τιμές συντελεστή γραμμομοριακής απορροφητικότητας:  ε_276nm = 3,44 x 10⁴ M^-1cm^-1    και    ε_415nm = 1,25 x 10⁵ M^-1cm^-1. Αν ένα διάλυμα οξυαιμοσφαιρίνης παρουσιάζει απορρόφηση 0,086 στα 276 nm, ποια είναι η απορρόφηση στα 415 nm;

Α) 0,0156      Β) 0,0313      Γ) 0,156      Δ) 0,313      Ε) 0,624

(Απ: Δ)

9. Ποια είναι η απορρόφηση στα 415 nm, ενός διαλύματος αιμοσφαιρίνης 0,1 % (w/v); Η σχετική μοριακή μάζα της αιμοσφαιρίνης είναι  M_r = 64500 και ο συντελεστής γραμμομοριακής απορροφητικότητας  ε_415nm = 1,25 x 10⁵ M^-1cm^-1. Η μέτρηση γίνεται σε κυψελίδα με μήκος διαδρομής φωτός 1 cm.

Α) 0,194    Β) 0,97    Γ) 1,94    Δ) 9,7    Ε) 19,4

(Απ: Γ)

10. Ποιο είναι το pH ενός ρυθμιστικού διαλύματος, που παρασκευάζεται με ανάμιξη ίσων όγκων 0,1 Μ οξικού οξέος CH₃COOH και 0,05 Μ οξικού νατρίου;  (pK_{a CH3COOH} = 4,76).

Α) 4,16     Β) 4,46     Γ) 4,76     Δ) 5,16     Ε) 5,46

(Απ: Β)

11. Σε μια πειραματική διαδικασία απαιτείται μια συγκέντρωση ερυθροκυττάρων της τάξης 2,5 x 10⁹ κύτταρα/ml. Δεδομένου ότι ο συνολικός όγκος αίματος ενός ενήλικου ατόμου είναι περίπου 5 L, και περίπου 50 % αυτού του όγκου είναι ερυθροκύτταρα, πόσο πρέπει να αραιωθεί ένα δείγμα αίματος ώστε να επιτευχθεί η απαιτούμενη συγκέντρωση. (Ο όγκος ενός ερυθροκυττάρου είναι 0,1 pL).

Α) 1 : 100     Β) 1 : 20     Γ) 1 : 10     Δ) 1 : 5       Ε) 1 : 2

(Απ: Ε)

12. Η ραδιενέργεια συνήθως εκφράζεται με δύο τύπους μονάδων:

Curie (Ci): Η ποσότητα ραδονίου σε ραδιενεργό ισορροπία με 1 g ραδίου, ισοδυναμεί με την ποσότητα ισοτόπου που υφίσταται 3,7 x 10¹⁰ διασπάσεις ανά sec (dps) ή 2,22 x 10¹² διασπάσεις ανά min (dpm).

Becquerel (Bq): Η μονάδα ραδιενέργειας στο SI, που ισοδυναμεί με μία διάσπαση το δευτερόλεπτο: 1 dps.

1 Bq = 2,7 x 10^-11 Ci                      1 Ci = 3,7 x 10¹⁰ Bq

Δύο δείγματα (α) και (β) ραδιενεργού λευκίνης [³Η]Leu, σημάνθηκαν μέχρι τα επίπεδα των 5 Ci/mmol και 20 GBq/mmol αντίστοιχα.  Όσον αφορά στην ειδική ενεργότητα, ποια από τις ακόλουθες προσεγγίσεις είναι αληθής:

Α) Η (α) έχει ∼ 100 φορές την ειδική ενεργότητα της (β)

Β) Η (α) έχει ∼ 10 φορές την ειδική ενεργότητα της (β

Γ) Η (α) έχει περίπου την ίδια ειδική ενεργότητα με τη (β)

Δ) Η (α) έχει ∼ 0,1 φορές την ειδική ενεργότητα της (β)

Ε) Η (α) έχει ∼ 0,01 φορές την ειδική ενεργότητα της (β)

(Απ: Γ)

13. Ένα διάλυμα stock ραδιενεργού [¹⁴C]Leu έχει ειδική ενεργότητα 12,7 GBq. mmol^-1 και ραδιενεργό συγκέντρωση 1,85 MBq. ml^-1. (Η σχετική μοριακή μάζα της λευκίνης είναι Μ_r[Leu] = 131).

Ποιος όγκος του διαλύματος δίνει 10⁵ dpm;

Α) 0,3 μL    Β) 0,6 μL    Γ) 0,9 μL    Δ) 1,2 μL    Ε) 1,5 μL

(Απ:  Γ)

14. Πόσα picomoles λευκίνης από το διάλυμα της προηγούμενης ερώτησης, περιέχονται στον όγκο που δίνει 10⁵ dpm;

Α) 33     Β) 66     Γ) 99     Δ) 132     Ε) 165

(Απ: Δ)

15. Ποιος όγκος από το stock διάλυμα Leu (της ερώτησης 13) πρέπει να αραιωθεί ώστε να πάρουμε 100 ml διαλύματος Leu του οποίου 10 ml δίνουν 5 x 10⁴ dpm;

Α) 0,45 μL     B)0,90 μL     Γ) 4,50  μL     Δ) 9,00 μL     Ε) 18,0 μL

(Απ: Γ)

16. Πόση ποσότητα μη-ραδιενεργού λευκίνης πρέπει να προστεθεί σε διάλυμα της ερώτησης 13, όγκου 100 ml που δίνει 5 x 10⁵ dpm ώστε να προκύψει τελική συγκέντρωση 1 mM;

Α) 1,31 μg     Β) 13,1 μg     Γ) 131,00 μg     Δ) 1,31 mg     E)13,10 mg

(Απ: Ε)

17. Μονόκλωνο DNA μήκους 6870 νουκλεοτιδίων, ελήφθη με εκχύλιση σωματιδίων βακτηριοφάγου, και το διάλυμα που παρασκευάστηκε είχε συγκέντρωση DNA 120 ng . μL^-1. Ένα δείγμα 12 μL από το διάλυμα αυτό, αναμίχτηκε με 5 μL ενός διαλύματος 17μερούς ολιγονουκλεοτιδίου το οποίο είχε συγκέντρωση 2,5 ng. μL^-1. Υπολογίστε τη γραμμομοριακή αναλογία του ολιγονουκλεοτιδίου προς το μεγαλύτερο μονόκλωνο DNA.

Α) 3,5:1     Β) 2,5:1     Γ) 1,5:1     Δ) 1:1,5     Ε) 1:2,5

(Απ: Α)

18. Τα νουκλεοτίδια μπορούν να διαχωριστούν με χρήση δι- διάστατης χρωματογραφίας λεπτής στοιβάδας, σε χρωματογράφημα πολεαιθυλενοϊμίνο (PEI) – κυτταρίνης. Χρησιμοποιώντας αυτή τη διεργασία, [¹⁴C]-ιχνηθετημένο ATP απομονώθηκε από 500 μL ενός αιωρήματος ερυθροκυττάρων που παρείχε 0,0315 cpm ανά κύτταρο από το[¹⁴C]-ATP. Με δεδομένο ότι η μερηθείσα  απόδοση για τον [¹⁴C] ήταν 81 %, η ειδική ραδιο-ενεργότητα του [¹⁴C]-ATP που απόμονώθηκε ήταν 5 pCi/pmol και ο κυτταρικός όγκος ενός ερυθροκυττάρου είναι 0,1 pL, ποια είναι η συγκέντρωση της ATP στα ερυθροκύτταρα αυτά; (1 pCi = 2,22 dpm).

A) 3,5 x 10^-4    Β) 7,0 x 10^-4   Γ) 3,5 x 10^-3   Δ) 7,0 x 10^-3   Ε)3,5 x 10^-2

(Απ: Γ)

19. Η συγκέντρωση αλκοόλης στο πλάσμα ενός οδηγού που εμφάνισε θετικό τεστ εκπνοής, μετρήθηκε με την ακόλουθη μέθοδο που στηρίζεται στην αναγωγή του NAD⁺ από την αιθανόλη. Σε πλάσμα αίματος όγκου 0,1 μL, που αραιώθηκε σε λόγο 1/50 με 0,9 % NaCl, προστέθηκαν 2,6 ml “αντιδρώντος μίγματος”, που περιλαμβάνει όλους τους απαραίτητους παράγοντες για την ολοκλήρωση της αντίδρασης. Η απορρόφηση μετρήθηκε σε φασματοφωτόμετρο στα 340 nm, σε κυψελίδα διαδρομής φωτός 1 cm, και συγκρίθηκε  με εκείνη ενός δείγματος ελέγχου που δεν περιείχε καθόλου αιθανόλη. Οι απορροφήσεις ήταν

δείγμα του οδηγού 0,485      δείγμα ελέγχου 0,341

Με δεδομένο ότο ο συντελεστής γραμμομοριακής απορροφητικότητας για το NADH είναι 6,20 x 10³ M^-1cm^-1, ποιά ήταν η ακριβής συγκέντρωση αλκοόλης σε g/100 ml πλάσματος;

Α) 0,432     Β) 0,139     Γ) 0,235     Δ) 2,35     Ε) 0,144

(Απ Ε)

Πυκνότητα.. ατόμου άνθρακα.

Ο όγκος ενός ατόμου άνθρακα είναι 1,9 x 10^-30 m³ και η ατομική του μάζα 12,000u. Πόση είναι η ακτίνα του ατόμου; Πόση είναι η πυκνότητα του ατόμου; (Απ: 7,6 x 10^-11 m – 1,04 x 10⁴ Kg/m³).

Όγκος ατόμου vs όγκο πυρήνα.

Ο πυρήνας του ατόμου του άνθρακα έχει ακτίνα 280 fm (1fm = 10^-15 m) ενώ η ακτίνα του ατόμου είναι 77 pm (1pm = 10^-12 m). Να υπολογιστούν (α) ο όγκος ενός ατόμου άνθρακα. (β) Ο όγκος του πυρήνα του ατόμου του άνθρακα, (γ) Ο λόγος του όγκου του ατόμου προς τον όγκο του πυρήνα. (Απ: (α) 1,9 x 10^-30 m³ – (β) 9,2 x 10^-38 m³ – (γ) 2 x 10⁷).

Πάχος διαφανούς φύλου χρυσού

Ένα φύλλο χρυσού (με πυκνότητα 19,3 g/cm³) που έχει μάζα 1,93 mg μπορεί να σφυρηλατηθεί περαιτέρω, και να μετατραπεί σε διαφανές στρώμα με επιφάνεια 14,5 cm². (α) Πόσος είναι ο όγκος των 1,93 mg χρυσού; (β) Πόσο είναι το πάχος του διαφανούς στρώματος σε nm; (Απ: (α) 1,00 x 10^-4 cm³ – (β) 69 nm).

Εύρεση πάχους διαμέτρου τριχοειδούς σωλήνα.

Η διάμετρος ενός τριχοειδούς σωλήνα βρέθηκε με τον εξής τρόπο. Ένα καθαρό κομμάτι του σωλήνα είχε μάζα 3,247 g. Όταν διοχετεύτηκε στο σωλήνα υδράργυρος, αυτός κατέλαβε μήκος 2,375 cm, όπως παρατηρήθηκε κάτω από το μικροσκόπιο. Η μάζα του σωλήνα μαζί με τον υδράργυρο ήταν 3,489 g. Η πυκνότητα του υδραργύρου είναι 13,60 g/cm³. Υποθέτοντας ότι η τριχοειδής κοιλότητα είναι ένας ομοιόμορφος κύλινδρος, υπολογίστε την εσωτερική διάμετρο του σωλήνα. (Απ: 0,976 mm ή 0,098 cm περίπου).

Συγκέντρωση SO₂ από ρύπανση στην ατμόσφαιρα.

Παλιότερες εκτιμήσεις υπολόγιζαν ότι 3 x 10⁵ τόνοι (tons) διοξειδίου του θείου SO₂ εισέρχονταν στην ατμόσφαιρα ημερησίως εξαιτίας της καύσης άνθρακα και ορυκτών καυσίμων. Υποθέτοντας (για απλότητα) ομοιόμορφη κατανομή του διοξειδίου του θείου σε όλη την ατμόσφαιρα της Γης, υπολογίστε τη συγκέντρωση του SO₂  σε ppm (w/w). Η μάζα της ατμόσφαιρας είναι 4,5 x 10¹⁵ τόνοι (tons). Κατά μέσο όρο απαιτούνται 40 μέρες για την απομάκρυνση του SO₂ από τη βροχή. (Απ: 6,67 x 10^-5 ppm).

Φθοριωμένο νερό μιας μεγαλούπολης

Έστω ότι τα 7,8 εκατομμύρια των κατοίκων μιας μεγαλούπολης, έχουν μια μέση ημερήσια κατά κεφαλή κατανάλωση νερού, 0,530 m³. Πόσα Kg Φθοριούχου νατρίου NaF, χρειάζονται κάθε χρόνο (1 g NaF περιέχει 0,45 g F) για να δώσουν στο νερό μια περιεκτικότητα 1 ppm σε F; Δίδεται d(H₂O) = 1 g/ml. (Απ: 3330 tn περίπου).

Μίξη κονιοποιημένων ορυκτών

Δύο ξεχωριστά ορυκτά του Μαγγανίου, περιέχουν 40 % (w/w) και 25 % (w/w) Μαγγάνιο [Mn] αντίστοιχα. Πόσα Kg από το κάθε ορυκτό πρέπει να κονιοποιηθούν και να αναμιχθούν ώστε να προκύψουν 100 Kg κονιοποιημένου ορυκτού που περιέχει 35 % (w/w) μαγγάνιο;

(Απ: 66,66 Kg – 33,33 Kg).

Παρασκευή κράματος [Bi – Pb – Sn]

Ένα ευτηκτικό κράμα παρασκευάζεται με τήξη και ανάμιξη 10,6 Kg [Bi], 6,40 Kg [Pb] και 3,00 Kg [Sn]. (α) Ποια είναι η % (w/w) σύσταση στο κράμα. (β) Τι ποσότητα από κάθε μέταλλο απαιτείται για να φτιαχτούν 70 g κράματος; (γ) Τι μάζα κράματος προκύπτει αν χρησιμοποιηθούν 1,9 Kg Sn;

(Απ: 53%,32%,15% – 37,1 g Bi  22,4 g Pb  10,5 g Sn – 12,6 Kg).

Επικασσιτέρωση

Μια ηλεκτρολυτική μέθοδος επικασσιτερώσεως δίνει επίστρωση πάχους 0,762 μm. Πόσα τετραγωνικά μέτρα (m²) μπορούν να επιστρωθούν με 1 Kg κασσιτέρου (Sn) πυκνότητας 7,3 g/cm³;

(Απ: 180 m²).

Δίσκος με τρύπα.

Από ένα κράμα κατασκευάστηκε με μηχανική κατεργασία ένας λείος δίσκος, διαμέτρου 3,15 cm και πάχους 0,45 cm, ενώ στο κέντρο του σχηματίστηκε μια τρύπα διαμέτρου 0,75 cm. Ο δίσκος είχε μάζα 20,2 g. Πόση είναι η πυκνότητα του κράματος;

(Απ: 6,1 g/cm³).

Μέθοδος επαφής για την παραγωγή H₂SO₄.

Το θειικό οξύ (H₂SO₄) παράγεται βιομηχανικά με τη μέθοδο επαφής, σύμφωνα με τις παρακάτω χημικές εξισώσεις (Ι-ΙΙ-ΙΙΙ) των αντιδράσεων:

Ι)    S + O₂ ⇒ SO₂

ΙΙ)    2 SO₂ + O₂ ⇒ 2 SO₃

ΙΙΙ)   SO₃ + H₂O ⇒ H₂SO₄

Για τον σχεδιασμό μιας βιομηχανικής μονάδας θειικού οξέος με ημερήσια δυναμικότητα 2000 τόννων (tn) H₂SO₄ 93,2 % κβ (w/w) υπολογίστε τα εξής:

α) Πόσοι τόννοι καθαρού θείου απαιτούνται ανά ημέρα για τη λειτουργία της μονάδας;

β) Πόσοι τόννοι οξυγόνου απαιτούνται ανά ημέρα;

γ) Πόσοι τόννοι νερού απαιτούνται ανά ημέρα για την αντίδραση ΙΙΙ;

Δίδονται: A_r[S] = 32  Mr[O₂] = 32  M_r[H2O] = 18

(Απ: 608,6  tn S – 304,3 tn – 342,3 tn )

Λήψη αρχείου

Λήψη αρχείου

Λήψη αρχείου