ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΣΜΟΙ

ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗ ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

[slideboom id=1556880&w=425&h=370]

Δημοσιευμένο στην κατηγορία  ΙΣΤΟΡΙΑ Γ΄ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ 19 Σεπτεμβρίου 2016 ΑΡΚΟΥΛΗ ΕΛΕΝΗ

ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΟ ΜΑΘΗΜΑ : Η μπαλάντα του κυρ’ Μέντιου (Νίκος Ξυλούρης)

ΠΩΣ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΖΟΥΜΕ ΧΡΟΝΙΚΑ ΜΙΑ ΧΙΛΙΕΤΙΑ Η ΑΙΩΝΑ

Δημοσιευμένο στην κατηγορία  ΙΣΤΟΡΙΑ Γ΄ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ 18 Σεπτεμβρίου 2016 ΑΡΚΟΥΛΗ ΕΛΕΝΗ

ΠΟΛΛΕΣ ΕΥΧΕΣ!!

Οι ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΣΜΟΙ εύχονται σε όλους τους μαθητές υγεία, δύναμη, δημιουργικότητα και χαρούμενη διάθεση για τη νέα σχολική χρονιά! Θα συνεχίσουν κι εφέτος να υποστηρίζουν και να ενισχύουν τη μαθησιακή διαδικασία!

Εμπρός, παιδιά, λάβετε θέσεις! Το ταξίδι μας αρχίζει! Αέρας στα πανιά μας!

ΑΕΡΑΣ ΣΤΑ ΠΑΝΙΑ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ….

Δημοσιευμένο στην κατηγορία  ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ 13 Σεπτεμβρίου 2016 ΑΡΚΟΥΛΗ ΕΛΕΝΗ

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΠΑΡΟΥ 2015-16: ” ΦΙΛΑΝΑΓΝΩΣΙΑ-ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑ”

Κατά το σχολικό έτος 2015-16, στο Γυμνάσιο Πάρου υλοποιήθηκε το πολιτιστικό πρόγραμμα “Φιλαναγνωσία-Δράση- Δημιουργικότητα”. Συμμετείχαν μαθητές από την Α΄ και Β΄ τάξη και υπεύθυνες καθηγήτριες ήταν οι φιλόλογοι Ελένη Αρκουλή και Χρυσούλα Κοσμά. Οι μαθητές γνώρισαν κλασικούς Έλληνες και ξένους συγγραφείς, το έργο και την εποχή τους και προχώρησαν σε δράσεις: οπτικοποίησαν ιστορίες, έγιναν συγγραφείς μεταπλάθοντας ή δημιουργώντας νέες ιστορίες, έπαιξαν θέατρο εμπνευσμένοι από τα έργα και γνώρισαν Παριανές συγγραφείς.  Το πρόγραμμα έκλεισε μια εκδρομή στην Αθήνα με εξαιρετικές δραστηριότητεςΛεπτομέρειες για τις δράσεις της ομάδας θα βρείτε στην ηλεκτρονική διεύθυνση:

http://vivliofantasies.blogspot.gr/

Στο βίντεο που ακολουθεί μπορεί κανείς να δει μια σύνοψη των δράσεών μας.

Δημοσιευμένο στην κατηγορία  ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ 28 Μαΐου 2016 ΑΡΚΟΥΛΗ ΕΛΕΝΗ

ΧΑΡΟΥΜΕΝΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΣΧΟΛΙΚΟ ΕΤΟΣ ΠΟΥ ΦΕΥΓΕΙ…

[slideboom id=1464033&w=425&h=370]

Δημοσιευμένο στην κατηγορία  ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ 18 Μαΐου 2016 ΑΡΚΟΥΛΗ ΕΛΕΝΗ

ΕΞΕΤΑΣΤΕΑ ΥΛΗ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ Α΄ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ 2016

• Κεφ. Β΄ : Η ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΧΑΛΚΟΥ ( 3000 –1100 π. Χ. )
• Ενότητα 2 : Ο κυκλαδικός πολιτισμός ( σελ. 21-22 )
• Ενότητα 3 : Ο μινωικός πολιτισμός (σελ. 23-25 )
• Ενότητα 4 : Η θρησκεία και η τέχνη των Μινωιτών ( σελ. 26 -28 )
• Ενότητα 5 : Ο μυκηναϊκός κόσμος ( σελ. 29 -32 )
• Ενότητα 6 : Μυκηναϊκή θρησκεία και τέχνη ( σελ. 33-34 )
• Κεφ. Γ΄ : Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΑΠΟ ΤΟ 1100 ΕΩΣ ΤΟ 800 π.Χ.
• Σελίδα 36 ανάγνωση
• Ενότητα 2 : Η πολιτισμική αναγέννηση (σελ. 40 -41 )
• Κεφ. Δ΄ : ΑΡΧΑΪΚΗ ΕΠΟΧΗ  ( 800 –479 π.Χ. )
• Ενότητα 1 : Αποικιακή εξάπλωση ( σελ. 43 -44 )
• Ενότητα 2 : Η πόλη – κράτος και η εξέλιξη του πολιτεύματος ( σελ. 45 – 47 )
• Ενότητα 3 : Η Σπάρτη ( σελ. 48 – 49 )
• Ενότητα 4 : Αθήνα : από τη βασιλεία στην αριστοκρατία ( σελ. 50 -51 )
• Ενότητα 5 : Αθήνα : πορεία προς τη δημοκρατία ( σελ. 52 -53 )
• Ενότητα 6 : Οι πανελλήνιοι δεσμοί ( σελ. 54 – 56 )
• Ενότητα 9 : Τα γράμματα (σελ. 63 -64 )
• Ενότητα 10 : Η τέχνη ( σελ. 65 – 67 )
• Κεφ. Ε΄ : Η ΗΓΕΜΟΝΙΑ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ( 479 –431 π. Χ. )
• Ενότητα 1 : Η συμμαχία της Δήλου – Η συμμαχία όργανο επέκτασης της αθηναϊκής ηγεμονίας ( σελ. 69 – 70 )
• Ενότητα 2 : Το δημοκρατικό πολίτευμα σταθεροποιείται – Ο Περικλής και το δημοκρατικό πολίτευμα ( σελ. 71 -72 )
• Ενότητα 3 : Η λειτουργία του πολιτεύματος. Οι λειτουργίες. ( σελ. 73 – 74 )
• Ενότητα 4 : Η συγκρότηση της αθηναϊκής κοινωνίας – Η καθημερινή ζωή ( σελ. 75 – 77 )
• Ενότητα 5 : Η διαδικασία της μόρφωσης – Ο Αθηναίος και η εργασία – Η Αθήνα γιορτάζει ( σελ. 78 –80 )
• Κεφ. Ζ ΄ : Η ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ
• Ενότητα 4 : Το έργο του Αλεξάνδρου ( σελ. 102 – 103 )
• Κεφ. Η ΄ : ΟΙ ΤΕΧΝΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΗΝ ΚΛΑΣΙΚΉ ΕΠΟΧΉ
• Ενότητα 1 : Τα γράμματα ( σελ. 107 – 108 )
• Ενότητα 3 : Η αρχιτεκτονική των κλασικών χρόνων ( σελ. 111 –112 )

Δημοσιευμένο στην κατηγορία  ΙΣΤΟΡΙΑ Α΄ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ 28 Απριλίου 2016 ΑΡΚΟΥΛΗ ΕΛΕΝΗ

ΕΞΕΤΑΣΤΕΑ ΥΛΗ 2016 ΣΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ

1. «Μανιτάρια στην πόλη», Ίταλο Καλβίνο σελ. 12
2. «Η εορτή του πατρός μου», Εμμανουήλ Ροΐδης σελ. 38
3. «Ο παππούς και το εγγονάκι» Λέων Τολστόι σελ. 43
4. «Ο Σαρλό και το αθάνατο νερό», Ντίνος Δημόπουλος σελ. 103
5. «Ο δρόμος για τον παράδεισο είναι μακρύς», Μαρούλα Κλιάφα σελ. 144
6. «Τα κόκκινα λουστρίνια», Ειρήνη Μάρρα σελ. 160
7. «Στρίγκλα και καλλονή», Λιλή Ζωγράφου σελ. 235

Δημοσιευμένο στην κατηγορία  ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ Α΄ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ 28 Απριλίου 2016 ΑΡΚΟΥΛΗ ΕΛΕΝΗ

ΕΞΕΤΑΣΤΕΑ ΥΛΗ 2016

ΥΛΗ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ ΣΤΗΝ ΙΛΙΑΔΑ

1. Εισαγωγή σελίδες 8-11.
2. Το ημερολόγιο της Ιλιάδας ενημερωτικά και συμβουλευτικά.
3. Βασικοί όροι Ιλιάδας (προοικονομία, επική ειρωνεία, ανθρωπομορφισμός κ.λπ.).
4. Ραψωδία Α στίχοι 1-53
5. Ραψωδία Α στίχοι 54-306
6. Ραψωδία Α στίχοι 350-431
7. Ραψωδία Α στίχοι 494-612
8. Ραψωδία Ζ στίχοι 369-529
9. Ραψωδία Π στίχοι 684-867

Ερωτήσεις για την εισαγωγή, τους βασικούς όρους της Ιλιάδας,  σχόλια και αναλυτικές σημειώσεις για τους παραπάνω στίχους, θα βρείτε στις κατηγορίες:

ΙΛΙΑΔΑ Β΄ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ

ΒΑΣΙΚΟΙ ΟΡΟΙ ΙΛΙΑΔΑΣ ΚΑΙ ΟΔΥΣΣΕΙΑΣ

ΚΑΛΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ!

Δημοσιευμένο στην κατηγορία  ΙΛΙΑΔΑ Β΄ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ 28 Απριλίου 2016 ΑΡΚΟΥΛΗ ΕΛΕΝΗ

Ω 468-677 Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΠΡΙΑΜΟΥ ΚΑΙ ΑΧΙΛΛΕΑ

ΤΟΠΟΣ : η σκηνή του Αχιλλέα

ΧΡΟΝΟΣ : 41η – 42η μέρα της Ιλιάδας

ΠΡΟΣΩΠΑ : Πρίαμος, Αχιλλέας

ΒΑΣΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΕΝΟΤΗΤΑΣ:

Η ικεσία.

Τα πιθάρια του Δία και η κοινή μοίρα των ανθρώπων.

Η λύτρωση του Έκτορα και η κάθαρση του Αχιλλέα.

ΑΦΗΓΗΜΑΤΙΚΟΙ ΤΡΟΠΟΙ – ΕΚΦΡΑΣΤΙΚΑ ΜΕΣΑ

Στην ενότητα χρησιμοποιείται κυρίως αφήγηση σε γ’ πρόσωπο που συνδυάζεται με διάλογο που δίνει ζωντάνια και δραματικότητα στις σκηνές και αναδεικνύει την τραγικότητα των ηρώων.

Οι εικόνες είναι θαυμάσιες, όπως η εικόνα της ικεσίας (στ. 477-479), της έκπληξης του Αχιλλέα και των συντρόφων του από την είσοδο του Πρίαμου (480-484), το κλάμα των δύο πρωταγωνιστών (στ. 510), τα δυο πιθάρια του Δία (527-528).

Υπάρχουν επίσης παρομοιώσεις, προσωποποιήσεις, μεταφορές και αντιθέσεις.

ΤΟ ΓΕΥΜΑ ΤΟΥ ΑΧΙΛΛΕΑ (472-475)

Ο Αχιλλέας ακολουθώντας την προτροπή της μητέρας του αποφασίζει να φάει. Η Θέτιδα τον είχε βρει και πάλι να θρηνεί μέσα στη σκηνή του και τον συμβούλευσε να απολαύσει, όσο ακόμη είναι καιρός, τις χαρές της ζωής (Ω 126-132). Η έμφαση που δίνεται στο φαγητό, σε συνδυασμό με την κατάπαυση του θρήνου, δηλώνει ότι ύστερα από μια περίοδο θλίψης και βιαιότητας αποκαθίσταται βαθμιαία η ηρεμία στη ζωή του Αχιλλέα.

ΙΚΕΣΙΑ ΠΡΙΑΜΟΥ (477 – 479)

Ο Πρίαμος γίνεται ικέτης στον Αχιλλέα, αγκαλιάζοντας τα γόνατά του και φιλώντας τα χέρια του. Η σκηνή έχει έντονη τραγικότητα. Θυμόμαστε και την αντίστοιχη ικεσία του Χρύση στην Α ραψωδία απέναντι στον Αγαμέμνονα και της Θέτιδας προς το Δία.

Ο ΠΡΙΑΜΟΣ ΦΙΛΑ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΑΧΙΛΛΕΑ (479)

Η ενέργεια του Πρίαμου, να φιλήσει τα χέρια του φονιά του γιου του, ξεχωρίζει αυτή τη σκηνή ικεσίας από οποιαδήποτε άλλη και την καθιστά μοναδική. Της προσδίδει επίσης έντονη τραγικότητα. Να σημειωθεί ακόμη ότι η παράτολμη ενέργεια του γέροντα πατέρα μπορεί να χαρακτηριστεί «αριστεία», ανάλογη με αυτήν που οι νεότεροι πραγματοποιούσαν στο πεδίο της μάχης.

Ο ΠΑΡΗΓΟΡΗΤΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΑΧΙΛΛΕΑ (517-551)

Στον παρηγορητικό λόγο του Αχιλλέα προς τον Πρίαμο:

α) Βασικό ρόλο παίζει η καρτερία (υπομονή) ως τρόπος αντίδρασης στα βάσανα, καθώς και η άποψη ότι ο πόνος είναι κοινός για όλους τους ανθρώπους.

β) Ο μύθος των δυο πιθαριών έχει γνωμικό χαρακτήρα, εκφράζει δηλαδή τη γενική άποψη ότι σε όλους τους θνητούς αναλογεί, σύμφωνα με τη θεϊκή βούληση, ένα αναπόφευκτο μερίδιο βασάνων. Όμως μερικοί άνθρωποι βρίσκονται σε χειρότερη μοίρα, επειδή είναι συνεχώς δυστυχισμένοι, σε αντίθεση με άλλους που περνούν περιόδους δυστυχίας και ευτυχίας.

γ) Οι στοχασμοί του Αχιλλέα ταιριάζουν τόσο με τη ζωή του Πηλέα (535-542) και του Πρίαμου (543-548) όσο και με την τωρινή κατάσταση του ίδιου του ήρωα.

δ) Το γεγονός ότι ο Αχιλλέας ευσπλαχνίζεται τον Πρίαμο δηλώνει ότι έχει αποδεχθεί τον πόνο ως αναπόσπαστο στοιχείο της ανθρώπινης ζωής (στ. 525-526) και επομένως έχει συμβιβαστεί με την ιδέα του θανάτου του Πάτροκλου.

ΑΛΛΑΓΗ ΤΗΣ ΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ ΑΧΙΛΛΕΑ ΠΡΟΣ ΝΕΚΡΟ ΕΚΤΟΡΑ (588-589)

Εντύπωση προκαλεί η τρυφερότητα και η φροντίδα που δείχνει εδώ ο Αχιλλέας για το νεκρό Έκτορα. Είναι φανερή η διάθεση του ποιητή να αποκαταστήσει τον κορυφαίο ήρωα των Αχαιών και να μην τον αφήσει ηθικά γυμνό. Ο λόγος και η συμπεριφορά του Αχιλλέα οδηγούν στην κάθαρση μετά την απάνθρωπη και ιδιαίτερα σκληρή συμπεριφορά του απέναντι στο νεκρό Έκτορα.

ΓΕΥΜΑ (601-628)

Το φαγητό, τυπικό στοιχείο φιλοξενίας, ενισχύει στην προκείμενη περίπτωση τους δεσμούς συμπάθειας και φιλίας ανάμεσα στον Αχιλλέα και τον Πρίαμο. Επιπλέον, όπως φαίνεται και από το παράδειγμα της Νιόβης, το φαγητό εδώ δηλώνει ότι οι άνθρωποι πρέπει να μάθουν να ζουν υπομένοντας τον πόνο τους.

ΣΚΗΝΗ ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΥ (630-633)

Ο αλληλοθαυμασμός των δύο αντιπάλων προβάλλει έντονα το νόημα και το περιεχόμενο του ομηρικού ανθρωπισμού, ενώ παράλληλα καταδικάζει τον πόλεμο που χωρίζει τους ανθρώπους.

Ο ΥΠΝΟΣ (676-677)

Ο Αχιλλέας για άλλη μια φορά ακολουθεί τη συμβουλή της μητέρας του. Ο ύπνος στο πλευρό της Βρισηίδας, της γυναίκας που υπήρξε η αφορμή της μήνιδος και της αναστάτωσης, είναι μια ακόμη ένδειξη ότι η ζωή του ήρωα ξαναβρίσκει τον κανονικό της ρυθμό, ύστερα από μια περίοδο οργής και ανεξέλεγκτης θλίψης. Εξάλλου, με τον κοινό ύπνο Αχιλλέα και Πρίαμου κάτω από την ίδια στέγη ολοκληρώνονται οι σκηνές συμφιλίωσης των δύο αντρών και αναγνώρισης των δικαιωμάτων του νεκρού Έκτορα.

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΣ ΠΡΟΣΩΠΩΝ (ΗΘΟΓΡΑΦΗΣΗ)

ΑΧΙΛΛΕΑΣ

Στη σκηνή αυτή ο Αχιλλέας αποδεικνύει ότι είναι ο πρωταγωνιστής της Ιλιάδας. Η καλοσύνη, η ανωτερότητα και η τρυφερότητά του κυριαρχούν σε όλες τις ενέργειές του. Συγκινείται και συμπάσχει με τον Πρίαμο, καταφέρνοντας να παραμερίσει το δικό του πόνο. Φανερώνει τη μεγάλη του μεγαλοψυχία παραχωρώντας στον Πρίαμο όσες μέρες χρειάζεται για να αποδώσει τις νεκρικές τιμές στο παιδί του. Τώρα που καταλάγιασε μέσα του η εκδικητική μανία απέδειξε ότι μπορεί να προβαίνει σε ηρωικές πράξεις όχι μόνο στη διάρκεια του πολέμου, αλλά και σε απλές εκδηλώσεις της ζωής.

ΠΡΙΑΜΟΣ

Ο γέροντας πατέρας μπαίνει στη σκηνή του Αχιλλέα άφοβος και έτοιμος να υποστεί τα πάντα, προκειμένου να πάρει το νεκρό παιδί του. Είναι συντετριμμένος και απογοητευμένος, όμως με έξυπνο τρόπο συγκινεί τον Αχιλλέα , για να κερδίσει τη συμπάθειά του. Δε διστάζει να ταπεινωθεί μπροστά στον νεότερο Αχιλλέα, να τον παρακαλέσει για να πετύχει το σκοπό του. Σε όλη τη σκηνή γίνεται εμφανές το ηθικό μεγαλείο του Πρίαμου.

Δημοσιευμένο στην κατηγορία  ΙΛΙΑΔΑ Β΄ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ 12 Απριλίου 2016 ΑΡΚΟΥΛΗ ΕΛΕΝΗ

ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΣΤΙΚΑ ΒΑΣΙΛΕΙΑ

Ποια περίοδος ονομάστηκε ελληνιστική και γιατί;

Η περίοδος από τον θάνατο του Αλεξάνδρου (323 π. Χ.) ως την κατάληψη του διαιρεμένου κράτους του από τους Ρωμαίους (30 π.Χ.) ονομάζεται ελληνιστική. Ονομάστηκε έτσι γιατί στα κράτη που προέκυψαν μετά τον θάνατο του Αλέξανδρου κυριαρχεί η ελληνική γλώσσα και ο ελληνικός πολιτισμός.

Ποιοι διαδέχτηκαν τον Αλέξανδρο, μετά τον θάνατό του και με ποιο τρόπο;

Ο Αλέξανδρος πέθανε χωρίς να αφήσει διάδοχο. Ούτε ο ετεροθαλής αδελφός ούτε ο γιος του, που είχε στο μεταξύ γεννηθεί, είχαν τα απαραίτητα προσόντα.

Η σύγκρουση των «διαδόχων» υπήρξε άγρια. Ο καθένας προσπαθούσε με κάθε τρόπο να υπερισχύσει. Παρατηρήθηκε μάλιστα το φαινόμενο να στρέφονται όλοι κατά του εκάστοτε ισχυρού. Η πιο αποφασιστική μάχη, στην οποία πήραν μέρος οι κυριότεροι διεκδικητές, έγινε στην Ιψό (301 π.Χ.). Η αυτοκρατορία του Αλέξανδρου διασπάστηκε οριστικά.

Σε ποια κράτη διαιρέθηκε το κράτος του Αλέξανδρου;

Τα κράτη που προέκυψαν ήταν: της Μακεδονίας, της Θράκης, της Συρίας και της Αιγύπτου.

Ποιος ίδρυσε το ελληνιστικό κράτος της Αιγύπτου και ποια η πόλη που είχε μεγάλη  ανάπτυξη;

Το κράτος της Αιγύπτου ίδρυσε ο στρατηγός του Αλέξανδρου, Πτολεμαίος. Μεγάλη πρόοδο σημείωσε η Αλεξάνδρεια, η πρωτεύουσα του κράτους. Η εξαιρετική της θέση και το ευχάριστο κλίμα της προσέλκυσαν πλήθη ανθρώπων. Το λιμάνι της είχε τεράστια οικονομική ανάπτυξη.

Ονομαστά υπήρξαν τα δημόσια ιδρύματα της πόλης, τα οποία λάμπρυναν με το έργο τους σπουδαίοι επιστήμονες. Το Μουσείο (οικοδόμημα αφιερωμένο στις τέχνες και τις επιστήμες), στο οποίο φιλοξενούνταν πολλοί πνευματικοί άνθρωποι, αποτέλεσε πραγματική εστία του πολιτισμού. Μεγάλη φήμη απέκτησε και η Βιβλιοθήκη, η οποία έφθασε να αριθμεί 700.000 βιβλία. Γνωστός είναι επίσης ο Φάρος της Αλεξάνδρειας, ένα από τα επτά θαύματα του κόσμου.

ο Φάρος της Αλεξάνδρειας

Ποιος ίδρυσε το ελληνιστικό κράτος της Συρίας

Ο Σέλευκος ίδρυσε το κράτος της Συρίας. Αποτελούσε ένα μωσαϊκό εθνοτήτων με ασταθή σύνορα. Οι βασιλείς της Συρίας θεωρούσαν τους εαυτούς τους νόμιμους διαδόχους του Αλέξανδρου, επειδή το κράτος τους αποτελούσε το βασικό κορμό της αυτοκρατορίας του.Ο Σέλευκος έκανε πρωτεύουσα την Αντιόχεια, πόλη που πήρε το όνομα του πατέρα του. Γεωργοί από την Ελλάδα έκαναν πιο αποδοτική την εκμετάλλευση της γης με τη βελτίωση των καλλιεργειών. Επίσημη γλώσσα του κράτους ήταν η ελληνική.

Ποια τύχη είχε το κράτος της Θράκης και ποιο νέο κράτος δημιουργήθηκε στη Μικρά Ασία;

Αναπαράσταση ακρόπολης Περγάμου

Το βασίλειο της Περγάμου

Το κράτος της Θράκης διαλύθηκε γρήγορα. Αντίθετα, η περιοχή της Περγάμου που παραχωρήθηκε από τον Σέλευκο στον Φιλέταιρο (281 π.Χ.) εξελίχθηκε σταδιακά σε ανεξάρτητο κράτος.                                    Η Πέργαμος απέκτησε μεγάλη δύναμη. Η πρωτεύουσα είχε κτιστεί κλιμακωτά πάνω σε λόφο, τον οποίο στεφάνωνε η ακρόπολη, λαμπρό θρησκευτικό και πολιτισμικό κέντρο. Από τα ιδρύματα ξεχώριζε η Βιβλιοθήκη, που είχε κάποτε 200.000 βιβλία. Στην Πέργαμο επινοήθηκε νέα γραφική ύλη από κατεργασμένο δέρμα ζώου, η περγαμηνή, η οποία ήταν πιο ανθεκτική από τον πάπυρο.

Για ποιους λόγους αναπτύχθηκε το εμπόριο στα ελληνιστικά κράτη;

Με την ίδρυση νέων κρατών δημιουργήθηκαν νέες προϋποθέσεις για την ανάπτυξη του εμπορίου. Στις αγορές της Μεσογείου έγιναν περιζήτητα τα μπαχαρικά, το βαμβάκι, τα μαργαριτάρια, οι πολύτιμοι λίθοι. Έμποροι και τεχνίτες έσπευσαν στις νέες πόλεις αναζητώντας καλύτερες συνθήκες ζωής. Η καθημερινή επαφή των Ελλήνων με τους ντόπιους κατοίκους οδήγησε σταδιακά στην εξομάλυνση των διαφορών που υπήρχαν στα έθιμα, τη γλώσσα και τη θρησκεία.

Τα ελληνιστικά βασίλεια δέχθηκαν ένα μεγάλο μεταναστευτικό ρεύμα από την Ελλάδα και απέβησαν για πολλά χρόνια κυψέλες του ελληνικού πολιτισμού.

Ποιο ήταν το τέλος των ελληνιστικών κρατών;

Βαθμιαία παρήκμασαν και υπέκυψαν στη Ρώμη, τη νέα δύναμη που πρόβαλε στη Δύση.

Δημοσιευμένο στην κατηγορία  ΙΣΤΟΡΙΑ Α΄ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ 12 Απριλίου 2016 ΑΡΚΟΥΛΗ ΕΛΕΝΗ