Καλή Χρονιά σε όλους. Το 2012 είναι εδώ και όλοι μας όσο περνάει από το χέρι μας μπορούμε να το κάνουμε καλύτερο. Με απλά πράγματα και κυρίως κοιτάζοντας δίπλα μας και προσφέροντας ό,τι μπορούμε όπου μπορούμε.

Πέρασε αρκετός καιρός από τότε που έγιναν οι Special Olympics και όπως γίνεται συνήθως σε αυτές τις εκδηλώσεις, η κινητήρια δύναμη είναι οι εθελοντές. Έτσι η Αλεξάνδρα ήταν εθελοντής στους αγώνες αυτούς και μας μεταφέρει την εμπειρία της. Σας την μεταφέρω όπως ακριβώς μου την έστειλε.

Special Olympics Αθήνα 2011

Αν και αρχικά δίσταζα εξαιτίας της ιδιαιτερότητας της διοργάνωσης σε συνδυασμό με όλα όσα είχα ακούσει για την χρηματοδότησή της, αποφάσισα να δηλώσω συμμετοχή ως εθελόντρια στους Special Olympics Αθήνα 2011 στο Handball. Στους αγώνες, οι οποίοι έλαβαν χώρα από τις 25 Ιουνίου έως και τις 4 Ιουλίου, συμμετείχαν 7500 αθλητές σε 22 αθλήματα και περισσότεροι από 20000 εθελοντές από πολλές χώρες. Οι έξι ημέρες που αφιέρωσα στους αγώνες (26 Ιουνίου – 1 Ιουλίου ήταν οι αγώνες Handball) ήταν καταπληκτικές και θα μείνουν χαραγμένες όχι μόνο στη μνήμη αλλά και στην ψυχή μου.

Οι Special Olympics είναι μια οργάνωση που στοχεύει στην αθλητική δραστηριοποίηση ανθρώπων με διανοητική αναπηρία όλων των ηλικιών. Κάθε δύο χρόνια διοργανώνονται παγκόσμιοι αγώνες, θερινοί ή χειμερινοί (εναλλάξ), ενώ κάθε χρόνο διοργανώνονται τοπικοί και εθνικοί αγώνες σε περισσότερες από εκατόν πενήντα χώρες. Οι αγώνες αυτοί δίνουν κίνητρο στα άτομα με διανοητική αναπηρία να ασχοληθούν με ένα άθλημα με αποτέλεσμα να νιώθουν τη χαρά της συμμετοχής, της προσπάθειας και της επιτυχίας και τη δυνατότητα να συμμετέχουν σε αγώνες υψηλού επιπέδου όπου μπορούν να αγωνιστούν και να γευτούν τους καρπούς της προσπάθειάς τους με μια διάκριση καθώς οι αγώνες είναι ειδικά διαμορφωμένοι για να είναι φιλικοί προς τους αθλητές: οι αθλητές αγωνίζονται σε κατηγορίες ανάλογα με το επίπεδό τους που αποτελούνται από οχτώ άτομα (ή οχτώ ομάδες στα ομαδικά αθλήματα) το πολύ. Με αυτό τον τρόπο οι αθλητές ζουν μια μοναδική εμπειρία, αισθάνονται την αποδοχή, τον θαυμασμό, την περηφάνεια και την αγάπη και μοιράζονται τα συναισθήματα αυτά και τις σκέψεις τους με άλλους αθλητές, με τους προπονητές, τις οικογένειές τους, τους εθελοντές, ακόμα και με το κοινό!

Αν και νόμιζα ότι ως εθελοντές απλά θα βοηθάμε τους αθλητές με σκοπό τη βελτιστοποίηση της διοργάνωσης ώστε να γίνει πιο όμορφη η εμπειρία των αθλητών, τελικά αποδείχθηκε ότι η προσπάθεια αυτή ήταν πολλά παραπάνω… ένα ύψιστο μάθημα παιδείας! Οι αθλητές γεμάτοι όρεξη για ζωή, για συμμετοχή και για παιχνίδι απέδειξαν το ψυχικό σθένος τους, συγκινήθηκαν και μας συγκίνησαν, διασκέδασαν, χόρεψαν, γνωρίστηκαν με αθλητές από άλλες χώρες, με τους εθελοντές και όλο το προσωπικό, μας ταξίδεψαν στις χώρες απ’ όπου κατάγονται, στις σκέψεις τους, στα όνειρά τους, μας θύμισαν ότι άνθρωπος σημαίνει να αγαπάς, να σέβεσαι, να προσπαθείς, να φέρεσαι ανιδιοτελώς! Είναι αληθινοί πρωταγωνιστές της ζωής, με συμπεριφορά τις περισσότερες περιπτώσεις υποδειγματική, στόχο τη νίκη, σκοπό να διασκεδάσουν, με χαμόγελο στα χείλη και σεβασμό στους υπόλοιπους συμμετέχοντες και στο προσωπικό. Είναι η απτή απόδειξη ότι όλα είναι δυνατά όταν υπάρχει διάθεση και γίνεται δουλειά. Ως εθελοντές βρισκόμασταν πολλές ώρες κοντά στους αθλητές και στους αγώνες, μαγευτήκαμε με την πορεία τους από την πρώτη μέρα στους αγώνες κατάταξης μέχρι και την τελευταία μέρα στους τελικούς και ζήσαμε ανεπανάληπτες στιγμές κατά τη διάρκεια των αγώνων αλλά και των διαλειμμάτων. Εξαιρετική εμπειρία που έδωσε χρώμα στην ασπρόμαυρη καθημερινότητα και σμίλεψε τις ψυχές όλων όσων επέλεξαν να συμμετέχουν!

Μπορείτε να βρείτε όλα τα προγράμματα και τα αποτελέσματα των αγώνων Handball των Special Olympics Αθήνα 2011 εδώ:

http://www1.athens2011.org/read-more.asp?nws=201.

Πολλοί από εσάς ασχολούνται με το χορό. Άλλοι με το θέατρο. Μέσα από την σχολική γιορτή του Πολυτεχνείου βγάλατε αυτή τη καλλιτεχνική σας έκφραση.

Στα δυο βίντεο που ακολουθούν εκφράζεστε όπως εσείς θα θέλατε. Δείτε τα…

Πολύ καλή δουλειά σε όλη την ομάδα…Από το ντοκυμαντερ, μέχρι τα χορευτικά ή την απαγγελία, αλλά όπως έχουμε πει και στα άλλα που δεν φαίνονται.

Πάμε λοιπόν για την επόμενη εκδήλωση.

Πρόσφατα έκλεισε ο κύκλος των συνεντεύξεων των μαθητών.  Νομίζω ότι είναι σημαντικό για  όλους μας να τις ακούσουμε και να αφεθούμε να καταλάβουμε λιγάκι αυτά τα παιδιά της Β’ λυκείου, μήπως μπορεσουμε να συνεννοηθούμε καλύτερα…”μικροί – μεγάλοι”.

Μια πολύ καλή δουλειά της δημοσιογραφικής ομάδας…την οποία αξίζει να παρακολουθήσουμε…δίπλα στη σελίδα “οι συνεντεύξεις μας”

Ξεκιναμε για νέες περοιπέτειες…

Αυριο ας πούμε θα είμαστε στον Δημόκριτο…Και θα τα πούμε και από εκεί.

Τη καλησπέρα μου…

Ένα τεράστιο θέμα που μας απασχολεί. Πάρα πολύ συχνά μπαίνουν θέματα και γίνονται ενημερώσεις. Πως σκέφτεται όμως για την ασφάλεια ένας μαθητής; Πως θα μπορούσε να μας παρουσιάσει τις απόψεις του για την ασφάλεια στο διαδίκτυο;

Το ερώτημα αυτό μπήκε πέρυσι στα παιδιά της Α’ Λυκείου και τους ζητήθηκε να “εκφράσουν την άποψή τους” για το θέμα.

Η παρουσίαση που θα δείτε εδώ αφορά την  Ημέρα ασφαλούς διαδικτύου Είναι ένα βιντεάκι που προβάλλεται στον Firefox ή στον Internet Explorer, χωρίς κάποια άλλη εγκατάσταση. Με ΕΝΤΕΡ αλλάζει η διαφάνεια.

Η παρουσίαση έγινε πέρυσι απότην Αλεξάνδρα μέσα στα πλαίσια του μαθήματος της πληροφορικής, με αφορμή την ημέρα ασφαλούς πλοήγησης στο Διαδίκτυο.

Μία ιδέα – πολύ καλή οφείλω να ομολογήσω – είναι να γίνει μια παρουσίαση από τα παιδιά, για τα παιδιά, με την ζωντανή γλώσσα που μόνο αυτά ξέρουν να χειρίζονται.  Να μεταφέρω κάποιες σκέψεις όπως  “ειπώθηκαν” και  οι οποίες νομίζω δίνουν την εικόνα των μαθητών.

” Επίσης, πιστεύω ότι θα ήταν πολύ ενδιαφέρον να γίνει κάποια προσέγγιση του θέματος από μαθητές (όπως πέρυσι είχε γίνει από κάποιους ειδικούς) ή τουλάχιστον και από μαθητές. Είναι σημαντικό να καταλάβουμε ως έφηβοι ότι οι συμβουλές που μας δίνουν οι γονείς μας και όλα αυτά τα οποία λένε οι ειδικοί επί του θέματος, δίνονται για να μας προστατεύσουν. Με την περυσινή ομιλία ίσως ευαισθητοποιήθηκαν κάπως κάποιοι γονείς αλλά το θέμα είναι εμείς να καταλάβουμε την αξία και τους κινδύνους του διαδικτύου. Βασικά ίσως πρέπει να γίνει κάτι εναλλακτικό, να ανεξαρτητοποιηθούμε από τα κλασικά – παρουσιάσεις ειδικών, Power Point, ομιλίες – γιατί απευθύνονται κυρίως σε ενήλικες, μας κουράζουν και πολλές φορές πιστεύουμε ότι και το θέμα της παρουσίασης είναι κάτι εξίσου βαρετό με την ίδια την παρουσίαση.”

Η “από πάνω”  προσέγγιση όντως πολλές φορές κουράζει. Είναι λοιπόν μια καλή ιδέα. Για να τη δούμε…

Εκτός από την ηχητική παρουσίαση υπήρχε και μια παρουσίαση σε Power Point για να μπορέσετε να καταλάβετε καλύτερα την υπόθεση.

Μπορείτε να δείτε την παρουσίαση ΕΔΩ

Σχεδόν όλες οι συνεντεύξεις έχουν καταχωρισθεί, και νομίζω ότι η δημοσιογραφική ομάδα έκανε πολύ καλή δουλειά. Επίσης σε όλους σας αξίζει ένα μπράβο, που αφιερώσατε τον ελάχιστο ελεύθερο χρόνο που είχατε τις Τρίτες προκειμένου, να πάρετε μέρος σε αυτή τη πρωτοποριακή ιδέα. Οι λίγοι μαθητές που δεν πρόλαβαν να συμμετάσχουν στις συνεντεύξεις φυσικά και έχουν τον χρόνο και την δυνατότητα, όποτε το αποφασίσουν να έχουμε και τη δική τους συνέντευξη.

Μπορούμε να συνεχίσουμε με κείμενα… Η επόμενη φάση λοιπόν είναι κείμενα…Ό,τι εσείς θέλετε. Επίσης αν έχετε κάποιο site που θέλετε να μοιραστείτε μαζί μας στέλνετε τον σύνδεσμο και φροντίζω να εμφανιστεί στη κατάλληλη σελίδα.

Όταν γράφουμε κάτι στο διαδίκτυο, πρέπει να είμαστε προσεκτικοί και να ακολουθούμε κάποιους κανόνες. Πληροφορίες για την ασφάλεια στο Διαδίκτυο μπορείτε να βρείτε στην αντίστοιχη ιστοσελίδα του Σχολικού Δικτύου που είναι ΕΔΩ

Διαλέξτε λοιπόν το θέμα σας, γράψτε ένα κειμενάκι, όπως εσείς το αισθάνεστε, σε απλά καθαρά Ελληνικά και στείλτε το, να το συζητήσουμε μαζί, και να το δώσουμε στο κοινό. Μετά το κοινό θα μας κρίνει μέσα από τα σχόλια του και θα προχωρήσουμε. Περιμένω λοιπόν.

Είναι ευκαιρία τώρα που έχετε λίγο χρόνο να δοκιμάσετε. Μέχρι τότε…τη καλησπέρα μου…

Οι παιδαγωγικές έξοδοι πρέπει να έχουν τον χαρακτήρα που λέει ο τίτλος τους. Οι μαθητές πρέπει να μαθαίνουν μέσα από αυτή την έξοδο. Δεν πρέπει να είναι – όπως λέω – σε τουριστικό γκρουπ…δηλαδή πάνε όπου είναι να πάνε, βγαίνουν από τη πίσω πόρτα του πούλμαν και μπαίνουν από τη μπροστινή και θεωρούν ότι είδαν το μέρος που επισκέφτηκαν.
Παρατηρώντας ότι είναι πολλές οι φορές που τα προφανή δεν είναι γνωστά, μια έξοδος που συνηθίζω τα τελευταία χρόνια είναι ένας περίπατος στην Πλάκα. Μια εκδρομή όχι στα γνωστά και τα τουριστικά. Αλλά στα όμορφα και σε αυτά που δεν φαίνονται.
Το θέατρο Ηρώδου του Αττικού το ξέρουν όλοι. Το θέατρο Διονύσου όμως; Τη χορηγία την έχουν ακούσει όλοι, τις αρχαίες χορηγίες όμως; Τον Περικλή τον ξέρουν επίσης όλοι, το ωδείο του όμως; Την Πλάκα την ξέρουν όλοι αλλά πόσοι έχουν περπατήσει τα Αναφιώτικα; Εκεί πήγαμε λοιπόν.
Από το θέατρο Διονύσου, στα Αναφιώτικα, και μετά στην οικία Κλεάνθη, και κάτω για Ρωμαϊκή αγορά και Αέρηδες για να καταλήξουμε στη πλατεία Μητροπόλεως. Ένας περίπατος δύο ωρών, μέσα σε μέρη που δεν φαντάζονταν ότι υπήρχαν. Και για να έχουμε και μια συμμετοχή σε κάθε μέρος είχαμε και μια μικρή ξενάγηση από κάποιους μαθητές.
Για να καταλάβετε τι είδαμε κοιτάξτε εδώ…

Και όμως είμαστε στην Αθήνα και μάλιστα στο κέντρο της. Δεν είναι Κυκλαδονήσι. Η αρμπαρόριζα και το γεράνι ήταν παντού στο χώρο.

Μια βεράντα για καφέ που είναι όλα τα λεφτά.

Στον εξώστη πάνω από τα Αναφιώτικα, κάνοντας “πατριδογνωσία” και  αναγνωρίζοντας τα ορόσημα των Αθηνών.

Κατηφορίζοντας στα στενά στα Αναφιώτικα.

Η παιδαγωγική έξοδος σίγουρα άφησε καινούργιες γνώσεις και όμορφες εικόνες. Η φράση που άκουσα πιο συχνά ήταν “δεν έχω περάσει ξανά από εδώ”. Άρα η παιδαγωγική έξοδος πέτυχε. Και οι μαθητές επέστρεψαν σπίτι τους με καινούργια πράγματα στα δεδομένα τους. Αυτό νομίζω ότι ήταν το μεγαλύτερο όφελος.

Βέβαια τους ζήτησα τις σημειώσεις τους αλλά ακόμα δεν στείλανε τίποτα. Μόλις έρθουν θα βγει ένα βιβλιαράκι με τα σημεία ορόσημα για τα οποία μιλήσαμε…Μόλις ετοιμαστεί θα σας ενημερώσω.

Μέχρι τότε τη καλησπέρα μου…