Τη Δευτέρα 20 Νοεμβρίου η Πυροσβεστική Υπηρεσία του Άνω Αθαμανίου επισκέφθηκε το σχολείο μας με σκοπό να μας ενημερώσει σχετικά με τα ακραία καιρικά φαινόμενα. Αρχικά, αναφερθήκαμε σε εκείνα τα ακραία φαινόμενα, που συναντώνται αρκετά συχνά στη χώρα μας, στους σεισμούς και στις πλημμύρες. 

Αρκετά ήταν τα ερωτήματα των μικρών μας μαθητών, όπως «τι είναι σεισμός;», «γιατί συμβαίνουν πλημμύρες;», «πως μπορούμε να βοηθήσουμε εμείς;»… Προσπαθήσαμε να απαντήσουμε σε όλες τις απορίες τους, εξηγώντας τους πως το κυριότερο που απαιτείται σε αυτές τις περιπτώσεις είναι η ύπαρξη ψυχραιμίας αλλά και η γνώση των τηλεφώνων έκτακτης ανάγκης.

Πηγή: www.nafpaktos.gr

Στο τέλος, οι εκπρόσωποι της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας αναφέρθηκαν στο απαιτητικό, αλλά και συνάμα σημαντικό για την κοινωνία, έργο ενός πυροσβέστη. Μας παρουσίασαν τα εργαλεία που κουβαλούν σε κάθε προσπάθειά τους, όπως και τη λειτουργία ενός πυροσβεστήρα. Επίσης, δεν έλειψε η δοκιμή των κρανών πυρόσβεσης, εκ μέρους των μαθητών μας, όπου μπήκαν για λίγο στο ρόλο των πυροσβεστών.

“Το Πολυτεχνείο είναι κι αυτό ένα σχολείο, ένα μεγάλο σχολείο, που η ιστορία έμελλε να το κάνει και σύμβολο λευτεριάς και αγώνα”.

Η 17^η Νοεμβρίου είναι η ημερομηνία που μας θυμίζει μια ακόμη θυσία, έναν ακόμη αγώνα του ελληνικού λαού για τη διεκδίκηση της ελευθερίας, της εθνικής ανεξαρτησίας και της δημοκρατίας. Μέσα στο κλίμα της καταπίεσης που έφερε η επτάχρονη δικτατορία στην Ελλάδα, οι τότε φοιτητές της Αθήνας έμειναν στην ιστορία για την τόλμη και τη γενναιότητά τους. Ενωμένοι με τον υπόλοιπο λαό βγαίνουν στους δρόμους και καταλαμβάνουν το Πολυτεχνείο υψώνοντας το κορμί και την ψυχή τους ενάντια στα τανκ με το σύνθημα “ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ”…, λέξεις που έχουν βαθύ νόημα.

Μαζί με τα παιδιά γιορτάσαμε και τιμήσαμε την επέτειο του Πολυτεχνείου μέσα από ιστορίες, βίντεο και τραγούδια που περιγράφουν τα γεγονότα εκείνης της περιόδου. Φυσικά δεν έλειψαν και οι χειροτεχνίες που όλα τα παιδιά αγαπούν να φτιάχνουν. Με αφορμή το γνωστό τραγούδι “Τ’ Ακορντεόν” του Μάνου Λοΐζου, δημιουργήσαμε τα πολύχρωμα χάρτινα ακορντεόν μας, τραγουδώντας όλοι μαζί ΖΗΤΩ ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ…!!! 

Η Παγκόσμια Ημέρα Αποταμίευσης (World Savings Day) έχει παγκοσμίως καθιερωθεί να γιορτάζεται στις 31 Οκτωβρίου. Τα παιδιά ήδη από μικρή ηλικία είναι πολύ σημαντικό να συνηθίζουν στην ιδέα της αποταμίευσης με σκοπό να μάθουν μελλοντικά να διαχειρίζονται σωστά τα χρήματά τους. Στα πλαίσια της συγκεκριμένης ημέρας, αφού πρώτα συζητήσαμε με τα παιδιά για την έννοια της αποταμίευσης και την σημασία της στη ζωή μας, επιλέξαμε να κατασκευάσουμε τους δικούς μας κουμπαράδες χρησιμοποιώντας χρωματιστά χαρτόνια και χάρτινα ποτηράκια που τα ζωγραφίσαμε με τέμπερες. Οι “λουλουδένιοι” και οι “αρκουδένιοι” κουμπαράδες μας είναι έτοιμοι για αποταμίευση! 

Η 28η Οκτωβρίου του 1940 αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες εθνικές μας επετείους, γνωστή και ως η επέτειος του “ΟΧΙ”. Η ημέρα αυτή, που σημάδεψε ιστορικά την Ελλάδα, συμβολίζει τον αγώνα, τη δύναμη και την ηρωική στάση των Ελλήνων, οι οποίοι παρά τις δύσκολες συνθήκες δε δίστασαν να αντισταθούν απέναντι στους Ιταλούς και να πολεμήσουν για την ελευθερία της πατρίδας μας. Παράλληλα, δίνει την ευκαιρία στα παιδιά να κατανοήσουν την ιστορία τους, να ενισχύσουν την πολιτισμική τους ταυτότητα και κυρίως να γίνουν περισσότερο ευαισθητοποιημένα σχετικά με τις επιπτώσεις του πολέμου και την αξία της ειρήνης. 

Εμείς με τη σειρά μας για να τιμήσουμε την ημέρα αυτή, αρχικά, ζωγραφίσαμε και φτιάξαμε όλοι μαζί διάφορες κατασκευές, κλείνοντας τον εορτασμό μας μέσα από ποιήματα, τραγούδια και χορούς εκείνης της εποχής, αλλά και με την απαγγελία του εθνικού μας ύμνου.

Φθινόπωρο… Το «φ» της φωτιάς και το «θ» της θάλασσας ενώνονται, δημιουργώντας το όνομα μιας εποχής που περικλείει ανάμικτα συναισθήματα.. Αποχαιρετούμε το αγαπημένο μας καλοκαίρι, τον καυτό ήλιο, την ανεμελιά.. Έρχεται η στιγμή που τα φύλλα πέφτουν, η στιγμή της συγκέντρωσης, της περισυλλογής και της θέσπισης νέων στόχων… Ο Σεπτέμβριος «ο Τρυγητής» έδωσε τη θέση του στον Οκτώβριο, τον «Αϊ – Δημητριάτη» και, εκείνος με τη σειρά του, στον Νοέμβρη, τον «Βροχάρη» και τον «Ανακατεμένο». 

Αποτυπώσαμε με διάφορες χειροτεχνίες αυτά τα ανάμικτα συναισθήματα του φθινοπώρου, με τα χρώματά του, όπως το καφέ, το κόκκινο, το κίτρινο, το πορτοκαλί, να κυριαρχούν στις ζωγραφιές των μικρών μας μαθητών.