Σαν τη μάνα τίποτα άλλο
Δεν υπάρχει και γι αυτό
Τη μανούλα μου λατρεύω
Τη μανούλα μου την αγαπώ
Την ευχούλα της αν έχω
Ακριβό έχω φυλαχτό
Τίποτα πια δε φοβάμαι
Και με θάρρος περπατώ
Η δεύτερη Κυριακή του Μαΐου, είναι αφιερωμένη στο σημαντικότερο πρόσωπο της ζωής μας, τη Μαμά μας τη Μανούλα μας , τη Μητέρα μας
Η μητέρα… μια λέξη γεμάτη νόημα, μια πηγή ζωής και αγάπης που αναβλύζει ασταμάτητα. Είναι το πρώτο βλέμμα που αντικρίζουμε, η πρώτη φωνή που ακούμε, η πρώτη αγκαλιά που μας τυλίγει με ασφάλεια. Στα χέρια της νιώθουμε την απόλυτη προστασία, στην καρδιά της βρίσκουμε αστείρευτη κατανόηση.
Η μαμά… είναι ο βράχος στον οποίο στηριζόμαστε στις φουρτούνες της ζωής, το φως που μας οδηγεί στα σκοτεινά μονοπάτια, η παρηγοριά στις λύπες και η χαρά στις επιτυχίες μας. Μας μαθαίνει τα πρώτα μας βήματα, μας λέει τις πρώτες μας ιστορίες, μας μαθαίνει αξίες και μας δείχνει τον δρόμο της ανθρωπιάς.
Θυσιάζει τον χρόνο της, την ενέργειά της, συχνά και τις δικές της επιθυμίες, για να μας προσφέρει ό,τι καλύτερο. Η αγάπη της είναι ανιδιοτελής, ακούραστη, παντοτινή. Δεν περιμένει ανταλλάγματα, παρά μόνο την ευτυχία των παιδιών της.
Στο σχολείο μας οι μαθητές και οι μαθήτριες έφτιαξαν καρτούλες και έγραψαν τις δικές του ευχές ο καθένας για την Μαμά του για να την προσφέρουν την ημέρα της γιορτής της.
