Οι μαθητές /-τριες και οι εκπαιδευτικοί της σχολικής μας μονάδας, θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε τον κύριο Γεώργιο Σιαπκάρα και το φαρμακείο Αγράφων, για την γενναιόδωρη προσφορά τους, να δωρίσουν ιατροφαρμακευτικά σκευάσματα για το κουτί πρώτων βοηθειών του σχολείου μας.
Σας ευχαριστούμε θερμά!
Με εκτίμηση,
Οι μαθητές /-τριες και οι εκπαιδευτικοί του Δημ. Σχ. Βαλαώρας.
Σε συνέχεια προηγούμενου άρθρου μας όπου τα παιδιά μας φύτεψαν μόνα τους τους σπόρους τους κι έγιναν κηπουροί, σας παρουσιάζουμε τα γλαστράκια τους τα οποία ήδη καρποφόρησαν και ομορφαίνουν την τάξη μας.
Την 1η του Μάρτη οι μητέρες φορούν στον καρπό του χεριού των παιδιών τους ένα βραχιολάκι, φτιαγμένο από στριμμένη άσπρη και κόκκινη κλωστή, τον Μάρτη ή Μαρτιά, για να τα προστατεύει από τον πρώτο ήλιο της Άνοιξης, που είναι ιδιαίτερα βλαβερός, σύμφωνα με τις λαϊκές δοξασίες.
Τον φτιάχνουν την τελευταία μέρα του Φλεβάρη και τον φορούν την πρώτη μέρα του Μάρτη, πριν βγουν από το σπίτι.
Το βραχιολάκι αυτό το βγάζουν στο τέλος του μήνα, ή το αφήνουν πάνω στις τριανταφυλλιές όταν δουν το πρώτο χελιδόνι, για να τον πάρουν τα πουλιά και να χτίσουν τη φωλιά τους
Οι μαθητές/τριες έφτιαξαν τα δικά τους «Μαρτάκια» και τα φόρεσαν στα χεράκια τους.
Το έθιμο της κυρα-Σαρακοστής.
Το έθιμο της κυρα-Σαρακοστής είναι ένα έθιμο που έχει σχέση με τη γιορτή του Πάσχα. Χρησίμευε πάντα ως ημερολόγιο για να μετράμε τις εβδομάδες από την Καθαρά Δευτέρα μέχρι και τη Μεγάλη Εβδομάδα. Η κυρα –Σαρακοστή είναι μια χάρτινη ζωγραφιά ,που απεικονίζει μια γυναίκα η οποία έχει 7 πόδια ,ένα για κάθε εβδομάδα της περιόδου της Σαρακοστής, ένα σταυρό στο κεφάλι γιατί πήγαινε στην εκκλησία, χωρίς στόμα γιατί νήστευε ,δεν έτρωγε πολύ και σταυρωμένα χέρια γιατί προσεύχεται. Ξεκινώντας από την Καθαρά Δευτέρα, κάθε Σάββατο που περνούσε, της έκοβαν και από ένα πόδι κι έτσι ήξεραν πόσες βδομάδες απέμεναν μέχρι το Πάσχα. Το Μεγάλο Σάββατο έκοβαν και το τελευταίο της πόδι και το κομμάτι αυτό χαρτί το έκρυβαν σ’ ένα ξερό σύκο από αυτά που είχαν αποξηράνει το καλοκαίρι ή στο ψωμί που έψηναν για το βράδυ της Ανάστασης. και όποιος το έβρισκε θεωρούνταν τυχερός.
Την κυρα-Σαρακοστή σε μερικά μέρη την έφτιαχναν με ζυμάρι ,με πολύ αλάτι για να μη χαλάσει,νερό και αλεύρι. Εξάλλου, δεν τρωγόταν, αφού χρησιμοποιούνταν ως ημερολόγιο.
Αλλού πάλι, την έφτιαχναν από πανί και τη γέμιζαν με πούπουλα.
Επίσης οι μαθητές/τριες ζωγράφισαν την κυρα-Σαρακοστή
