Στον ιστότοπο αυτό θα βρείτε νέα, ανακοινώσεις και πληροφορίες για το σχολείο μας.
Επισκεφτείτε τις διάφορες σελίδες μας για να μάθετε περισσότερα.
Εδώ μπορείτε να βρείτε διάφορες χρήσιμες πληροφορίες σχετικά με τους εκπαιδευτικούς που το πλαισιώνουν, τον κανονισμό λειτουργίας και τα στοιχεία επικοινωνίας.
Με ιδιαίτερη χαρά και υπερηφάνεια παρακολουθήσαμε σήμερα, στο Ομήρειο Πνευματικό Κέντρο Χίου, τη βράβευση των μαθητών των Δημοτικών Σχολείων του νησιού μας που διακρίθηκαν στον 20ό Πανελλήνιο Μαθητικό Διαγωνισμό «Παιχνίδι και Μαθηματικά» 2026.
Η διάκριση αυτή αποτελεί επιστέγασμα της προσπάθειας, της επιμονής και της αγάπης των παιδιών για τη μάθηση και τα Μαθηματικά.
Θερμά συγχαρητήρια στη δασκάλα της Ε΄και ΣΤ΄ τάξης του σχολείου μας, κ. Αρετή Τσελίγκα, για την άψογη προετοιμασία των μαθητών, την επιτήρηση του διαγωνισμού και τη συμβολή της στη διαδικασία έκδοσης των αποτελεσμάτων.
Πολλά συγχαρητήρια αξίζουν στους μαθητές μας για τη συμμετοχή και τις επιτυχίες τους, καθώς και στις οικογένειές τους για την πολύτιμη στήριξη, την ενθάρρυνση και τη συνεργασία τους με το σχολείο.
Ευχόμαστε σε όλα τα παιδιά να συνεχίσουν να καλλιεργούν την αγάπη τους για τη γνώση, να θέτουν υψηλούς στόχους και να τους κατακτούν με πίστη στις δυνατότητές τους. Είμαστε βέβαιοι ότι το μέλλον τούς επιφυλάσσει ακόμη περισσότερες επιτυχίες.
Θερμά συγχαρητήρια σε όλους!
Πέρασε ο καιρός… Τα παιδιά ανυπομονούν αποχαιρετίσουν το σχολείο για το καλοκαίρι, κάποια θα πουν αντίο στο δημοτικό…
Μέσα από μια αλλιώτικη μπουγάδα, τα τέσσερα παιδιά μας της Στ’ θυμήθηκαν τις αγωνίες, τους φόβους, τις χαρές, την αγάπη που άνθισε αυτά τα έξι χρόνια: η αγάπη αναμεταξύ τους, η αγάπη για τους δασκάλους και τις δασκάλες τους, για τους γονείς τους. Παρέα με τις μελωδίες και τα λόγια του Μάνου Χατζιδάκι από «Το νησί των συναισθημάτων» η Ε’-Στ’ τάξη σφράγισε τη σχολική χρονιά που πέρασε.
Η γιορτή μας διανθίστηκε με βραβεύσεις φιλαναγνωσίας, αθλοπαιδιές και γλυκά κεράσματα από τον Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων.
Καλό καλοκαίρι!!!
Με χαρά σας παρουσιάζουμε το τεύχος της ετήσιας εφημερίδας που επιμελήθηκαν οι μαθητές/-τριες της Ε’-Στ’ τάξης του σχολείου μας!
Μπορείτε να περιηγηθείτε πατώντας εδώ.
Η τελευταία μας εκδρομή για φέτος!
Οι μικροί μας μαθητές/-τριες των τάξεων Α’-Β’ και Γ’-Δ’ κατευθύνθηκαν στο Ναυτικό Μουσείο Χίου.
Εκεί περιηγηθήκαμε σε όλους τους χώρους, επεξεργαστήκαμε τα εκθέματα με περιέργεια και μάθαμε πολύτιμες πληροφορίες για την εξέλιξη της ναυσιπλοΐας μέσα στον χρόνο. Με μεγάλη περηφάνια κάθε παιδί πήρε για λίγο το τιμόνι του δικού του φανταστικού πλοίου!
Το πρόγραμμα προέβλεπε περιήγηση στο Κάστρο, αλλά ο καιρός είχε άλλα σχέδια… Χάρη στη φιλοξενία των υπευθύνων του Μουσείου, η αναμονή μας κατά τη διάρκεια της νεροποντής πέρασε νεράκι!
Την ίδια στιγμή, οι μαθήτριές μας της Ε’-Στ’ τάξης έζησαν μια ξεχωριστή, γεμάτη μυστήριο και δημιουργικότητα βιωματική εμπειρία, πραγματοποιώντας μια πρωτότυπη εκπαιδευτική επίσκεψη στο Βυζαντινό Μουσείο Χίου (Μετζιτιέ Τζαμί) και στο Παλατάκι Ιουστινιάνι στο Κάστρο.
Στόχος μας ήτανε η μετατροπή των μαθητών και των μαθητριών σε πραγματικούς «ερευνητές». Χωρισμένα σε μικρές ομάδες, τα παιδιά ανέλαβαν συγκεκριμένους ρόλους (Ρεπόρτερ ✍️, Επιστήμονες 🔬, Σκιτσογράφοι 🎨 και Φωτογράφοι 📸) και, εφοδιασμένα με τα ειδικά Φύλλα Εργασίας τους, ρίχτηκαν στη δράση!
Η μεγαλύτερη έκπληξη της ημέρας μας περίμενε στο Βυζαντινό Μουσείο. Είχαμε την εξαιρετική τιμή να μας συνοδεύσει ο γνωστός αγιογράφος και συντηρητής, κ. Νικόλαος Φράσκος.
Οι «Ρεπόρτερ» των ομάδων πήραν μια μικρή συνέντευξη από τον κ. Φράσκο, ο οποίος με τρόπο μαγικό ξεκλείδωσε στους μαθητές και στις μαθήτριες τα μυστικά των παλιών μαστόρων. Τα παιδιά έμαθαν πώς χρησιμοποιούνταν ο κρόκος του αυγού για να «δέσουν» τα χρώματα, τι είναι το «χρύσωμα» και πώς ένας συντηρητής καταφέρνει να διαγνώσει την ηλικία και τις «πληγές» μιας εικόνας 500 ετών για να τη θεραπεύσει.
Η διαδρομή μας ολοκληρώθηκε στο Κάστρο. Εκεί, όλες οι ομάδες προσέγγισαν με συγκίνηση και σεβασμό το κτήριο της Σκοτεινής Φυλακής. Παρατηρώντας το από έξω, οι μαθητές και οι μαθήτριες προσπάθησαν να φανταστούν την καθημερινότητα των 55 προκρίτων του 1822
Η βροχή δεν μας πτόησε κι ανεβήκαμε στο Παλατάκι για να αντικρίσουμε μια πολύ μικρή έκθεση από αντικείμενα που ήρθαν στο φως έπειτα από εργασίες σε κεντρικό δρόμο του νησιού μας.
Τελικό σημείο συνάντησης η πλατεία του Κάστρου, ένα γλυκό το χρειαζόμασταν!
Φέτος κάναμε την ημερήσια εκδρομή μας στο Πιτυός. Παρέα με την ΚΟΙΝΣΕΠ “Πιτυός Προορισμός”, μικροί και μεγάλοι πέρασαν μια αξέχαστη ημέρα!
Γονείς και κηδεμόνες απόλαυσαν την περιήγηση στο χωριό, καφεδάκι στην πλατεία και τοπικά εδέσματα.
Τα παιδιά των μικρών τάξεων, Α’-Β’ και Γ’-Δ’, αρίστευσαν στην κατασκευή χερίσιων μακαρονιών. Με την καθοδήγηση της κ. Μαρίας, έπλασαν τη ζύμη κι έδωσαν με ένα καλαμάκι το χαρακτηριστικό σχήμα των χιώτικων ζυμαρικών.
Τα μεγάλα παιδιά της Ε’-Στ’ τάξης επιδόθηκαν σε ένα περιπετειώδες κυνήγι θησαυρού, το οποίο και περιγράφουν παρακάτω με τα δικά τους λόγια:
22 Μαΐου 2026
Η εκδρομή μας στο Πιτυός
Φέτος, το σχολείο μας επέλεξε να πάει ημερήσια εκδρομή στο Πιτυός, στη Βόρεια Χίο. Μετά από μία ώρα περίπου ταξιδιού με το λεωφορείο, φτάσαμε στο Πιτυός. Ο πρώτος άνθρωπος που γνωρίσαμε ήταν η κυρία Ματίνα, η οποία στην αρχή μας έδωσε πληροφορίες για το χωριό. Μέχρι το 1970 ήταν ένα μεγάλο και όμορφο χωριό και τα παιδιά που πήγαιναν σχολείο έφταναν τα 200. Σήμερα δεν έχει κανένα παιδί.
Οι άνθρωποι εκεί ήταν κτηνοτρόφοι, έβοσκαν κατσικάκια στα βουνά και από αυτά έπαιρναν το γάλα, το τυρί τους, το μαλλί τους και έτσι ζούσαν. Το χωριό είχε πολλές ελιές, το δικό του ελαιοτριβείο κι από εκεί παίρνανε υγρό χρυσό – το λάδι τους. Στα βουνά φυτρώνουν, επίσης, ρίγανη, θυμάρι και φλισκούνι. Φυτεύανε, επιπλέον και σιτάρι, το οποίο μετά το πηγαίνανε στο μύλο, το αλέθανε και το κάνανε αλεύρι. Με το αλεύρι φτιάχνανε ψωμί και παξιμάδια που τα έψηναν στον ξυλόφουρνο. Ο ξυλόφουρνος ψήνει μέχρι και σήμερα με τον κύριο Γιάννη να είναι ο ιδιοκτήτης.
Αξίζει να σημειωθεί, ακόμα, ότι από εκεί λένε ότι πέρασε ο Όμηρος – που ήταν τυφλός- και τον βοήθησε ένας βοσκός. Από εκεί πέρασαν, επίσης, και οι Γενοβέζοι και έχτισαν τον Πύργο, έναν από τους μεγαλύτερους στο νησί. Εμπορεύονταν την τερεβινθίνη, ρετσίνι τσικουδιά. Εξίσου σημαντική είναι και η ιστορία του πλατάνου στην είσοδο του χωριού στην ταβέρνα «Μάκελος». Σε αυτόν τον πλάτανο ηλικίας 800 και βάλε χρονών, οι Τούρκοι κρεμούσαν τους Έλληνες, Χιώτες αντάρτες και λόγω του Μακελειού, του μεγάλου χαμού, ονομάστηκε η περιοχή Μάκελος. Είδαμε ακόμα και κομμάτια οβίδας που έριξε το ελληνικό καράβι απελευθέρωσης το 1912 στα Καρδάμυλα και έφτασε μέχρι το Πιτυός.
Στο χωριό υπάρχουν 17 εκκλησιές και εμείς πήγαμε στην Αγία Παρασκευή, στον Άγιο Γιώργη τον Πιτυανό και στον Άγιο Γιώργη που όλοι ξέρουμε με το άσπρο άλογο. Τέλος, στο Πιτυός πήρε το όνομά του από τα πεύκα που φύτρωναν εκεί. Όλα αυτά τα μάθαμε μέσα από το κυνήγι του κρυμμένου θησαυρού, γυρίζοντας όλο το χωριό. Όσο αφορά το όνομα της ομάδας μας, ήμασταν τα «κατσίκια» που κάναμε «μπε», όποτε βρίσκαμε τον κρυμμένο θησαυρό.
Έτσι, φτάσαμε στο τέλος και ο θησαυρός ήταν κάποια καμπανάκια κρυμμένα μέσα σε ένα σεντούκι. Σε αυτή την εκδρομή, περάσαμε τέλεια, θα τη θυμόμαστε και σίγουρα θα μας θυμούνται και οι κάτοικοι του χωριού.
Από την εκδρομή μας δεν έλειψαν βέβαια το φαγητό και το παιχνίδι!
Και του χρόνου!
Το γειτονικό νησί της Μυτιλήνης επισκέφτηκαν οι μαθητές/-τριες της Ε’-Στ’ τάξης του σχολείου μας. Αναλαμβάνοντας ρόλο δημοσιογράφων, κατέγραψαν οι ίδιοι το χρονικό της εκδρομής και τις εντυπώσεις τους από το απολιθωμένο δάσος στο Σίγρι και τον υγροβιότοπο της Καλλονής.
Μικροί Παλαιοντολόγοι για μια μέρα
Την Παρασκευή φύγαμε από τη Χίο και στις 08:00 το πρωί φτάσαμε στη Μυτιλήνη. Αφού ξεκουραστήκαμε για λίγο, επιβιβαστήκαμε στο λεωφορείο και φύγαμε για το Μουσείο Απολιθωμένου Δάσους στο Σίγρι. Με το που βγήκαμε, είδαμε πολλούς κορμούς. Το πρώτο πράγμα που κάναμε ήταν να δούμε ένα βίντεο για το πώς δημιουργήθηκαν τα απολιθώματα στη Σίγρι καθώς πριν από πολλά εκατομμύρια χρόνια η Μυτιλήνη δεν ήταν νησί αλλά κομμάτι μιας μεγάλης ηπείρου και είχε 7 μεγάλα ηφαίστεια που τώρα είναι ανενεργά. Παίξαμε ένα παιχνίδι ερωτήσεων, στη συνέχεια όπου έπρεπε να βάλουμε τα γεγονότα της ιστορίας στη σωστή σειρά.
Αξίζει να σημειωθεί ότι είναι άλλο τα αποτυπώματα και άλλο τα απολιθώματα. Τα αποτυπώματα είναι σημάδια που ζώα και φυτά άφησαν πριν από 16 με 20 εκατομμύρια χρόνια και τα απολιθώματα είναι οι κορμοί των ξύλων όπου το ξύλο έγινε πέτρωμα . Σε αυτό βοήθησαν τα υπόγεια ρεύματα πλούσια σε μέταλλα που κυλούσαν κάτω από τη γη. Επίσης, είδαμε πώς έμοιαζε το δεινοθήριο, ένα ζώο που ζούσε τότε και κομμάτι από το σαγόνι του βρέθηκε σε μία λίμνη δυτικά του νησιού. Μετά από αυτό, μας οδήγησαν σε μια άλλη αίθουσα που εκεί πέρα υπήρχαν πολλά απολιθώματα, κρύσταλλοι, όλα προστατευμένα από την υγρασία και τη θερμοκρασία. Είδαμε ακόμα και μια ολόκληρη αίθουσα αφιερωμένη στα ηφαίστεια. Στη συνέχεια πήγαμε σε ένα σκάμμα και σκάψαμε για να βρούμε απολιθώματα και αποτυπώματα. Συνεργαστήκαμε. Προσπαθήσαμε να τα ταυτοποιήσουμε και να καταλάβουμε τι δείχνουν. Τέλος, κάναμε και μια βόλτα στο πάρκο του Σιγρίου όπου είδαμε κι άλλους κορμούς στο φυσικό τους χώρο και ένα τεράστιο απολίθωμα που έμοιαζε με χταπόδι.
Μας άρεσε πολύ γιατί είδαμε πολλά και διαφορετικά πράγματα. Ήμασταν χαρούμενοι και θα μας άρεσε να ξαναπάμε εκεί.
Συγγραφική ομάδα: Διαμαντής Γ., Στέλλα Μ., Αλέξανδρος Μ. και Ειρήνη Σ.
Παρατήρηση πουλιών στον υγροβιότοπο της Καλλονής
Ήμασταν στην Καλλονή της Μυτιλήνης και πήγαμε στον υγροβιότοπό της. Στην αρχή, μας καλωσόρισαν δύο άτομα αλλά μας εξήγησε περισσότερα πράγματα πιο πολύ το ένα από αυτά. Μετά από όλες τις πληροφορίες που μας είπαν και μας εξήγησαν, μας έδωσαν κυάλια, ένα χαρτί που είχε όλες τις φωτογραφίες των πουλιών και ένα μολύβι. Κατά τη διάρκεια της παρατήρησης, ψάχναμε με τα κυάλια και δύο τηλεσκόπια τα πουλιά που μπορούσαμε να δούμε στη λίμνη. Όλοι είδαμε πολλά πουλιά όπως το ροζ φλαμίνγκο, πελεκάνους, λευκοτσικνιάδες, αβοκέτες, καλαμοκανάδες που έφτιαχναν τη φωλιά τους, ασημόγλαρους, μαυρόγλαρο και αργυροτσικνιά. Είδαμε ακόμα σπουργίτια και χελιδόνια που έψαχναν φαγητό. Στο τέλος, πήραμε μαζί μας τα χαρτιά, αφήσαμε τα κιάλια, χαιρετήσαμε και φύγαμε για να πάμε στο καράβι.
Νιώσαμε χαρά, έκπληξη και ενθουσιασμό επειδή δεν είχαμε δει τόσα πουλιά ξανά.
Συγγραφική ομάδα: Γιάννης Α., Παναγιώτης Ν.
Η αγάπη της μεταμορφώνει τα πάντα, η αγκαλιά της καταφύγιο, γίνεται σκαλοπάτι για ν’ ανέβουμε στα άστρα!
Μέσα από ιστορίες για αλλιώτικους γονείς, ήρθε μια ακόμα ευκαιρία να δούμε πως εκείνη είναι πάντα δίπλα μας, να κάνει το εγώ εμείς, γιατί ό,τι κι αν συμβεί είναι η μαμά μας, ακόμα κι “αν ήταν αρκούδα, θα ήμασταν το αρκουδάκι της”!
Χρόνια πολλά σε όλες τις μαμάδες του κόσμου!