Την Τετάρτη στις 18 Δεκεμβρίου το σχολείο μας πραγματοποίησε χριστουγεννιάτικο παζάρι. Οι μαθητές όλων των τάξεων με τη συνδρομή των εκπαιδευτικών είχαν δημιουργήσει μια

μεγάλη ποικιλία από χριστουγεννιάτικα στολίδια και εδέσματα όπως μελομακάρονα και σοκολατάκια!

Κατασκευές της Γ’ τάξης για το Χριστουγεννιάτικο παζάρι.

Ο ζωγράφος κ. Ιωάννης Κανίογλου – σε συνεργασία με τους μαθητές όλων των τάξεων – ομόρφυνε το σχολείο μας διακοσμώντας τους τοίχους του αφιλοκερδώς με τις όμορφες ζωγραφιές του.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΝΙΟΓΛΟΥ……
Ένας άνθρωπος με ευαίσθητη καλλιτεχνική ψυχή και δημιουργικά χέρια, που χαρίζει
απλόχερα και αφιλοκερδώς τη χαρά στα μάτια των παιδιών με τις ζωγραφιές του!
Η παρουσία του στο Δημοτικό Σχολείο Ποδοχωρίου μας έδωσε μεγάλη χαρά, καθώς
ζωγράφισε και άλλαξε τους απρόσωπους τοίχους της εισόδου, μαζί με τους μαθητές!
Μικρές, όπως και μεγάλες τάξεις συμμετείχαν στην ολοκλήρωση της πανέμορφης
δημιουργίας, χαρούμενοι που συνέβαλαν στο αποτέλεσμα!!!
Γιάννη, να είσαι γερός και να συνεχίσεις το πανέμορφο έργο σου!
Οι μαθητές της Στ΄ τάξης, ζήτησαν συνέντευξη από τον κ. Γιάννη, την οποία παραθέτουμε
παρακάτω:
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ : κ. ΓΙΑΝΝΗ ΚΑΝΙΟΓΛΟΥ

ΜΑΘΗΤΗΣ ΣΤ’: -Είναι η ζωγραφική το επάγγελμα σας;
κ.ΓΙΑΝΝΗΣ: – Όχι δεν είναι ,είμαι ερασιτέχνης ζωγράφος .Ήμουν τεχνικός στον ΟΤΕ για
τριάντα χρόνια. Τώρα είμαι συνταξιούχος. Ζωγραφίζω όμως πάρα πολλά χρόνια, από
παιδί και δεν έχω σταματήσει να ζωγραφίζω με διάφορές τεχνικές. Τα τελευταία
σχεδόν είκοσι χρόνια ζωγραφίζω στα σχολεία με τα παιδιά και σε διάφορα ιδρύματα.
ΜΑΘΗΤΗΣ ΣΤ’: -Πως και πότε αποφασίσατε να ζωγραφίζετε και να ομορφαίνετε
διάφορους χώρους ;
κ.ΓΙΑΝΝΗΣ: -Από το 2008 ξεκίνησα να ζωγραφίζω τα σχολεία και μέχρι τώρα έχω
ζωγραφίσει πάνω από 100 αίθουσες σχολείων και σε πάρα πολλά ιδρύματα σε όλη την
Ελλάδα.
ΜΑΘΗΤΡΙΑ ΣΤ’: -Αν είχατε την πρωτοβουλία να ζωγραφίσετε ένα θέμα ,τι θα
ζωγραφίζατε;
κ.ΓΙΑΝΝΗΣ:- Προτιμάω να ζωγραφίζω θέματα της φύσης όπως είναι : τα χωριά, η
θάλασσα, ο βυθός. Μ’ αρέσει να ζωγραφίζω τους πλανήτες , αυτό όσο αφορά την
ζωγραφική με τα παιδιά. Σαν καλλιτέχνης, όμως προτιμάω να ζωγραφίζω πάνω σε παλιά
αντικείμενα που έχουμε πετάξει , σε παλιές πόρτες ,παράθυρα, να ζωγραφίζω και να
κατασκευάζω φωτιστικά από διάφορα υλικά της φύσης ,να φτιάχνω σκουλαρίκια και
διάφορα άλλα χειροτεχνήματα.
ΜΑΘΗΤΗΣ ΣΤ’: -Πώς νιώθετε όταν ολοκληρώνετε ένα έργο;
κ.ΓΙΑΝΝΗΣ: -Η χαρά είναι πάντα της δημιουργίας μεγάλη,ειδικά όταν ζωγραφίζω με τα
παιδιά και βλέπω την χαρά των παιδιών , γιατί μεταμορφώνουμε το σχολείο τους και
τον χώρο στον οποίων περνάνε πολλές ώρες την ημέρα.

ΜΑΘΗΤΡΙΑ ΣΤ’: – Πως νιώθετε όταν ζωγραφίζετε κυρίως με τα παιδιά;
κ.ΓΙΑΝΝΗΣ: -Είναι μεγάλη μου χαρά να ζωγραφίζω με τα παιδιά , θέλω να περάσω το
μήνυμα ότι όλοι μαζί αν θέλουμε μπορούμε να κάνουμε θαύματα,μπορούμε ένα
σχολείο, μια αίθουσα, το όποιο δεν είχε χρώμα, ξαφνικά να του δώσουμε μία
χρωματιστή πινελιά, η οποία θα είναι αποτέλεσμα συνεργασίας πολλών ανθρώπων,
πολλών παιδιών, δασκάλων και καμία φορά και γονέων.
ΜΑΘΗΤΡΙΑ ΣΤ’: – Σας ικανοποιεί η συμπεριφορά των παιδιών όταν ολοκληρώνετε
την δουλειά σας;

κ.ΓΙΑΝΝΗΣ: -Αυτό πρέπει να το απαντήσετε εσείς… αν είναι ευγενικά τα παιδιά και
κάνουν αυτό που πρέπει να κάνουν, είμαι ικανοποιημένος, αλλά αυτό είναι εξαιρέσεις,
συνήθως τα παιδιά είναι συνεργάσιμα, για αυτό και το αποτέλεσμα είναι και για αυτούς
και για έμενα ένα αποτέλεσμα, το οποίο θα μας ικανοποιήσει!
κα. ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΚΑΙ ΠΑΙΔΙΑ ΣΤ’: -Ευχαριστούμεεε!!!
κ. ΓΙΑΝΝΗΣ: -Εγώ ευχαριστώ που με προσκαλέσατε, που συνεργαστήκαμε, που πιστεύω
ότι μέσα από την τέχνη και μετά από αυτό που κάναμε, θα αγαπήσετε λίγο παραπάνω το
σχολείο σας και θα καταλάβετε πόσο δύσκολα γίνεται μια ζωγραφική και πόσο εύκολα
μπορεί να την καταστρέψουμε, εάν εμείς επάνω σε αυτό εδώ πάμε να γράψουμε,
οτιδήποτε, θέλουμε να γράψουμε. Καλά είναι να σεβόμαστε την περιουσία του σχολειού
και γενικά την περιουσία του κόσμου ο όποιος βάφει τα σπίτια του και εμείς πάμε ύστερα
και γράφουμε διάφορα συνθήματα.

Δημοτικό Σχολείο Ποδοχωρίου. Πέμπτη 21/11/2024
Η δασκάλα Κεραμιδά Μαριάννα και οι μαθητές της ΣΤ’ τάξης.

Την Τετάρτη 4 Δεκεμβρίου, τα παιδιά όλων των τάξεων μαζί με όλους τους εκπαιδευτικούς, μαζευτήκαμε στους διαδρόμους του σχολείου, τραγουδήσαμε τα “Τρίγωνα Κάλαντα” και ανάψαμε το χριστουγεννιάτικό μας δένδρο!

Στα πλαίσια της Παγκόσμιας Ημέρας Αναπηρίας, στις 3 Δεκεμβρίου, η εκπαιδευτικός ένταξης κα. Ασημένια Μπότσφαρη, μίλησε στα παιδιά για τις κατηγορίες αναπηρίας και για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα άτομα με αναπηρίες. Ακολούθησαν συζήτηση και βίντεο από το “Make a wish”, το οποίο είναι με κάθε τρόπο πάντα δίπλα στα παιδιά με αναπηρίες, για να πραγματοποιήσει τη μεγαλύτερή τους επιθυμία. Ακόμη, οι μαθητές/τριες είδαν και ψηλάφησαν τα ειδικά χαρτιά στα οποία γράφουν με τις μηχανές τους τα άτομα με τύφλωση.  Επιπλέον,  τα παιδιά της Β’ τάξης μαζί με τη δασκάλα τους κα. Γεσθημανή Κατιρτζόγλου, μας τραγούδησαν στη νοηματική γλώσσα το “Ν΄αγαπάς” του Παντελή Θαλασσινού.

Τη Δευτέρα στις 2 Δεκεμβρίου μας επισκέφθηκε η περσινή εκπαιδευτικός της Β’ τάξης, για να φέρει στα παιδιά το βραβείο τους για τη συμμετοχή τους στον Δημιουργικό Διαγωνισμό του “Make a wish”. Πιο συγκεκριμένα, η εκπαιδευτικός κα. Ειρήνη Τοπαλίδου μαζί με τα παιδιά που φέτος φοιτούν στη Γ’ τάξη, είχαν στείλει τη συμμετοχή τους για την κατηγορία “Δημιουργική Γραφή – Δοκίμιο”, με το ποίημα “Κάλεσμα στον ουρανό”. Με μεγάλη τους χαρά κι ανυπομονησία, οι μαθητές/τριες παρέλαβαν το βραβείο δημιουργικής γραφής, αφού βγήκαν πρώτοι σε πανελλήνιο επίπεδο. Δεν έχουμε παρά να ευχηθούμε στα αστεράκια μας να έχουν πάντα ενσυναίσθηση, να μη χάσουν ποτέ τα φιλανθρωπικά τους αισθήματα και να έχουν ό,τι καλύτερο στη ζωή τους!

Την Τρίτη 25 Νοεμβρίου πραγματοποιήσαμε εκδρομή στην Καβάλα με τους μικρούς αλλά και τους μεγάλους μας μαθητές για να παρακολουθήσουμε την παιδική παράσταση “Ο αόρατος” από την παιδική σκηνή του ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας. Επιλέξαμε να παρακολουθήσουμε αυτή την παράσταση, καθώς η ιστορία της ήταν πολύ συγκινητική και περνούσε σημαντικά μηνύματα για τη συμπερίληψη. Η ιστορία έχει ως εξής :

Ο μικρός Αλ που είναι από… Αλλού μάς μιλά για τη διαφορετικότητα, τις ανθρώπινες σχέσεις και την εφευρετικότητα της παιδικής ψυχής. Ο μικρός Αλ αφήνει την πατρίδα του για να εγκατασταθεί στην Ελλάδα. Η νέα του ζωή θα είναι γεμάτη από προκλήσεις. Μέσα στη σχολική τάξη όπου αισθάνεται αόρατος θα βρει τον τρόπο να επιβιώσει αλλά και να μάθει πολλά για τον εαυτό του. Το ίδιο θα συμβεί και σε όλους τους συμμαθητές του που μαθαίνουν τη δύναμη της αγάπης και της αποδοχής με τον πιο αναπάντεχο τρόπο. Η αλλιώτικη ιστορία του Αλ δεν έχει βασιλόπουλα ή μάγους. Δεν έχει καν ανθρώπους καλούς ή κακούς. Έχει απλά ανθρώπους. Ανθρώπους που αγαπούν, συγχωρούν, κάνουν λάθη και ζητούν συγγνώμη. Έχει όμως σφυρίχτρες και ουράνια τόξα και φιλίες και δέντρα και πολύ κλαρίνο. Και φυσικά έχει κι έναν μυστηριώδη καλό φίλο …γιατί όλες οι ιστορίες χρειάζονται και λίγο μυστήριο.