Και ναι, η παροιμία για το Μάρτη ισχύει καθώς η 1η Μαρτίου ξεκίνησε το πρωί με ηλιοφάνεια και κατέληξε το απόγευμα να χιονίζει! Στο σχολείο μας πάντως, υποδεχτήκαμε την πρώτη μέρα της άνοιξης τιμώντας το έθιμο με τα “μαρτάκια”. Εκπαιδευτικό προσωπικό και μαθητές βάλαμε το Μάρτη για να μη μας κάψει ο ήλιος!

Ποια είναι όμως η ιστορία αυτού του εθίμου;

Ο λεγόμενος «Μάρτης» είναι ένα παμπάλαιο έθιμο που πιστεύεται ότι έχει τις ρίζες του στην Αρχαία Ελλάδα, και συγκεκριμένα στα Ελευσίνια Μυστήρια. Όπως οι μύστες των Ελευσίνιων Μυστηρίων έδεναν μια κλωστή, την Κρόκη, στο δεξί τους χέρι και το αριστερό τους πόδι έτσι και εμείς σήμερα από τη 1η ως τις 31 του Μάρτη, φοράμε στον καρπό του χεριού μας ένα βραχιολάκι, φτιαγμένο από στριμμένη άσπρη και κόκκινη κλωστή. Αυτό το βραχιολάκι λέγεται «Μάρτης» ή «Μαρτιά» αν και πλέον όλοι τα αποκαλούμε «Μαρτάκια». Σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση, το «μαρτάκι» προστατεύει τα πρόσωπα των παιδιών από τον πρώτο ήλιο της άνοιξης, για να μην καούν. Συνήθως τον φτιάχνουν την τελευταία μέρα του Φλεβάρη και τον φορούν την πρώτη μέρα του Μάρτη, πριν βγουν από το σπίτι και το βγάζουν στο τέλος του μήνα, ή το αφήνουν πάνω στις τριανταφυλλιές όταν δουν το πρώτο χελιδόνι, για να τον πάρουν τα πουλιά και να χτίσουν τη φωλιά τους.