«Η παιδεία έχει την πρώτη θέση ανάμεσα στα ανθρώπινα αγαθά.»
«Να μη μοιάζουμε τη ραγδαία βροχή, αλλά την ήρεμη.
Η πρώτη παρασύρει το έδαφος, η δεύτερη μπαίνει βαθιά στη γη και τη γονιμοποιεί.»
Γρηγόριος Θεολόγος
«Όπως οι μέλισσες διαλέγουν το νέκταρ από τα λουλούδια, έτσι κι εσείς να διαλέγετε αυτά που διαβάζετε. Να κρατάτε τα καλά και τα ωφέλιμα».
Μέγας Βασίλειος
«Ο δάσκαλος δεν πρέπει να είναι ελεγκτικός, αλλά να τον χαρακτηρίζει η χριστιανική αγάπη».
«Η διδασκαλία πρέπει να γίνεται με τρόπο ευχάριστο στα παιδιά και να χρησιμοποιεί εποπτικά μέσα προχωρώντας από τα συγκεκριμένα πράγματα προς τις έννοιες και τις ιδέες.”
“Οι μαθητές οφείλουν ν’ αγαπούν το δάσκαλό τους, να δείχνουν ενδιαφέρον για το μάθημα και να συμμετέχουν, γιατί αυτό είναι σημάδι ψυχικής υγείας.”
Ιωάννης Χρυσόστομος
Με αυτά τα λόγια των τριών μεγάλων φωστήρων και δασκάλων της οικουμένης, των Τριών Ιεραρχών, των προστατών των γραμμάτων, των δασκάλων και των μαθητών, θα θέλαμε να τονίσουμε τη μεγάλη σημασία της μόρφωσης του ανθρώπου, την οποία έχουν ως κύριο έργο τους οι εκπαιδευτικοί. Μόρφωση, η οποία δεν είναι μια στεγνή μεταφορά και απόκτηση γνώσεων, αλλά κυρίως η καλλιέργεια του ήθους και της προσωπικότητας του παιδιού.
Αυτούς τους τρεις αγίους τιμήσαμε και φέτος, όπως κάθε χρόνο βέβαια, την Παρασκευή 29 Ιανουαρίου, καθώς η 30η Ιανουαρίου, ημέρα της μνήμης τους, έπεσε Σάββατο. Η Στ΄τάξη εκπροσώπησε το σχολείο μας στον καθιερωμένο εκκλησιασμό, στον οποίο έγινε και αρτοκλασία προς τιμή των Αγίων. Οι υπόλοιπες τάξεις αφιέρωσαν αυτό το δίωρο σε δραστηριότητες γύρω από τη ζωή και το έργο των αγίων. Έγιναν προβολές ανά τάξη και μοιράστηκαν σε όλους τους μαθητές σελιδοδείκτες με λόγια των αγίων καθώς και ένα φυλλάδιο με πληροφορίες για κάθε άγιο και δραστηριότητες, τις οποίες πραγματοποίησε κάθε δάσκαλος με τους μαθητές του.
Με τον τρόπο αυτό πιστεύουμε ότι πήραμε και φέτος κάτι από τη σοφία αυτών των μεγάλων αγίων δασκάλων.
Σαν κατακλείδα αυτού του αφιερώματος στη γιορτή των γραμμάτων θα θέλαμε να παραθέσουμε το ποίημα του μεγάλου μας ποιητή Κωστή Παλαμά αφιερωμένο στο δάσκαλο
Στο δάσκαλο
Σµίλεψε πάλι, δάσκαλε, ψυχές!
Κι ότι σ’ απόµεινε ακόµη στη ζωή σου,
Μην τ’ αρνηθείς! Θυσίασέ το ως τη στερνή πνοή σου!
Χτισ’ το παλάτι, δάσκαλε σοφέ!
Κι αν λίγη δύναµη µεσ’ το κορµί σου µένει,
Μην κουρασθείς. Είν’ η ψυχή σου ατσαλωµένη.
Θέµελα βάλε τώρα πιο βαθειά,
Ο πόλεµος να µη µπορεί να τα γκρεµίσει.
Σκάψε βαθειά. Τι κι’ αν πολλοί σ’ έχουνε λησµονήσει;
Θα θυµηθούνε κάποτε κι αυτοί
Τα βάρη που κρατάς σαν Άτλαντας στην πλάτη,
Υποµονή! Χτίζε, σοφέ, της κοινωνίας το παλάτι …