Στα πλαίσια της Ευέλικτης Ζώνης, τη φετινή χρονιά, με τις τάξεις Ε΄και Στ΄συνεχίσαμε το Πολιτιστικό Πρόγραμμα “Κινηματογράφος και παιδί” που περιέλαβε Κινηματογραφικές Προβολές, δημιουργία Φωτοκόμικς, αλλά το σημαντικότερο, την παραγωγή ταινίας από τα ίδια τα παιδιά.
Η επιλογή του θέματος έγινε από τα ίδια τα παιδιά μετά από συζήτηση, και η απόφασή τους να καλέσουμε τον παραολυμπιονίκη Θανάση Μπαράκα πραγματοποιήθηκε. Τα παιδιά ετοίμασαν ερωτήσεις, διαμόρφωσαν τον χώρο της τάξης για τη συνέντευξη και γυρίσαμε μια ταινία μικρού μήκους με αποσπάσματα από τη συνέντευξη αυτή.
Είχε προηγηθεί μια σειρά από δράσεις σχετικές με τα άτομα με ειδικές ανάγκες: ανάγνωση και σχολιασμός του κειμένου “Ο Θωμάς” από το Ανθολόγιο, παρακολούθηση ταινιών και συνεντεύξεων με τυφλούς ανθρώπους, παιχνίδι βιωματικό στην αυλή του σχολείου με ρόλους τυφλού-οδηγού και γνωριμία με τη γραφή Braille μέσα από ένα λογοτεχνικό βιβλίο.
Η συνέντευξη με τον Κο Μπαράκα ήταν ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα για τα παιδιά γιατί μέσα από την εξιστόρηση της ζωής τους, τα παιδιά πήραν ένα μάθημα δύναμης και προσπάθειας, την ανάγκη να αγωνίζεσαι για τη βελτίωση της ζωής σου κάτω από κάθε συνθήκη. Πέραν τούτου, όλοι προβληματιστήκαμε γύρω από το θέμα των ατόμων με ειδικές ανάγκες και το πώς πρέπει να αλλάξει η εκπαίδευση- παιδεία, υποδομές, επιμόρφωση, νοοτροπία- για να μπορούμε -όπως υποστηρίζει και ο κΚος Μπαράκας, να έχουμε αυτά τα παιδιά σε κανονικές τάξεις.
Ο παραολυμπιονίκης γνωρίστηκε και με τα άλλα παιδιά του σχολείου και πέρασε πολλή ώρα μαζί τους στα διαλείμματα παίζοντας μπάσκετ, αλλά και ποδόσφαιρο. Όπως είπε στη συνέντευξη, οι τυφλοί χρησιμοποιούν μπάλα με κουδουνάκια για να παίζουν ποδόσφαιρο. Με τα παιδιά έκανε κάτι διαφορετικό: τύλιξε τη μπάλα με πλαστική σακούλα για να ακούγεται και δένοντας τα παιδιά τα μάτια τους καλούνταν να παίξουν και να βάλουν γκολ, προσανατολιζόμενοι μόνο με τον ήχο της σακούλας
Το δώρο των παιδιών ήταν η επιγραφή “Διαφορετικοί αλλά ίσοι” γραμμένη με πινέζες στη γραφή Braille, δημιουργικό και εντυπωσιακό. Ως δασκάλα, το μάθημα που πήρα είναι ότι τα παιδιά κάνουν θαύματα όταν τα αφήσεις να ασχοληθούν με κάτι που τους ενδιαφέρει και είναι δικής τους απόφασης και επιλογής.
Η ταινία της τάξης μας ονομάστηκε “Δε βλέπει… κι όμως τρέχει” και συμμετείχε στον διαγωνισμό Βιντεομουσεία του ¨Καρπού¨ (Κέντρο Εκπαιδευτικών Δράσεων και Διαπολιτισμικής Επικοινωνίας).
Ευχαριστούμε τον Κον Θανάση Μπαράκα και τον συνοδοιπόρο και συναθλητή του Κον Παύλο Οικονομίδη για την ανταπόκρισή τους και για τη ξεχωριστή ημέρα που μας χάρισαν.
Κάτω από : Δραστηριότητες, Ε΄και Στ΄ τάξη, Κινηματογράφος και παιδί
Αφήστε μια απάντηση