ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ – ΚΑΛΑΒΑΡΔΑ ΡΟΔΟΥ

Γλώσσα και Κινηματογράφος

Με αφορμή την ενότητα “Ταξίδια, τόποι, μεταφορικά μέσα” και συγκεκριμένα το απόσπασμα από το βιβλίο του Ιούλιου Βερν “Ο γύρος του κόσμου σε 80 ημέρες“, παρακολουθήσαμε την ταινία και τη συζητήσαμε. Τα παιδιά εργάστηκαν πάνω σε ένα φύλλο εργασίας όπου αρχικά δίνονται πληροφορίες για τον συγγραφέα και το έργο του και στη συνέχεια απαντούν σε ερωτήσεις.

Στόχος της όλης εργασίας είναι να συνδεθεί το μάθημα της γλώσσας με τον κινηματογράφο, και να φανεί ότι ο κινηματογράφος αποτελεί μια άλλη γραφή. Στην ταινία, το βιβλίο παίρνει τη μορφή εικόνων και εμπεριέχει τα σημαντικότερα  σημαντικότερα στοιχεία. Τα παιδιά μαθαίνουν να αναλύουν την ταινία συζητώντας, καταγράφοντας σκέψεις και εντυπώσεις και μοιράζοντάς τες στην ομάδα της τάξης.

Φύλλο Εργασίας – “Ο γύρος του κόσμου σε 80 ημέρες”

Λογοτεχνία και Ποίηση

Με αφορμή το απόσπασμα από το βιβλίο  του Χρ. Μπουλώτη “Το άγαλμα που κρύωνε”, το οποίο βρίσκεται στο Κεφ. Μουσείο της Γλώσσας, διαβάσαμε όλο το βιβλίο, συζητήσαμε, τα παιδιά συμπλήρωσαν ένα φύλλο εργασίας γύρω από την ιστορία και έγραψαν το δικό τους ποίημα για το “Προσφυγάκι”, τον πρωταγωνιστή του βιβλίου.

Εκείνο τον Αύγουστο, τον πιο ωραίο Αύγουστο του αιώνα, η πανσέληνος ασήμωσε ένα παράξενο ταξίδι που έμοιαζε πολύ με παραμύθι. Παραμύθι όμως δεν ήταν». Το ταξίδι αυτό ξεκινά από παλιά. Από τότε που το μικρό μαρμάρινο αγόρι, το άγαλμα, άφησε σαν προσφυγάκι την πατρίδα του στη Μικρασία και στεγάστηκε στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας. Από τότε κρύωνε ολοένα, γιατί νοσταλγούσε αθεράπευτα την πατρίδα του στην αντίπερα ακτή του Αιγαίου. Τα πράγματα θ’ αλλάξουν όμως όταν θα βρει δυο φίλους καρδιάς, την κυρία Γαλάτεια, την καθαρίστρια του Μουσείου, και το μικρό Λάμπη, το γιο του νυχτοφύλακα. Τα πράγματα θ’ αλλάξουν μ’ ένα παράξενο όνειρο. Απ’ τ’ όνειρο θα φτερουγίσει στο Μουσείο ένα μεγάλο γαλάζιο πουλί που θα τους ταξιδέψει μια νύχτα με πανσέληνο στις χαμένες πατρίδες, στη Μικρασία. Το Κρατικό Βραβείο Παιδικού Λογοτεχνικού Βιβλίου απέσπασε το βιβλίο «Το άγαλμα που κρύωνε» του Χρήστου Μπουλώτη σε εικονογράφηση της Φωτεινής Στεφανίδη (σειρά Λογοτεχνικά βιβλία με πολύχρωμη εικονογράφηση).

“Το άγαλμα που κρύωνε”

Ποιος είναι ο συγγραφέας και ποια η εικονογράφος της ιστορίας μας;

Σε ποιο χώρο διαδραματίζεται η ιστορία;

Ποιος είναι ο πρωταγωνιστής της ιστορίας; Ποιο είναι το όνομά του και γιατί;

Γιατί κρυώνει το μικρό αγόρι;

Ποιοι είναι οι φίλοι του μικρού αγοριού;

Ποιον κοινό καημό έχει το μικρό αγόρι με την Κα Γαλάτεια;

Γιατί τα μάτια της Κας Γαλάτειας είναι γαλάζια;

Τι ήθελε να σπουδάσει ο Λάμπης και γιατί;

Καταγράφω αρώματα, γεύσεις, εικόνες, αντικείμενα που ενώνουν το «Προσφυγάκι» με την πατρίδα του

    Το προσφυγάκι

        Στίχοι:     Παραδοσιακό

       Μουσική:  Παραδοσιακό 

Περιοχή:  Μικρά Ασία – Ιωνία

`                                                                                     Εγώ είμαι προσφυγάκι

σας το λέω.
Την πατρίδα μου θυμάμαι
κι ολο κλαίω.
Πότε φτώχεια, πότε πλούτη,
έμαθα και παίζω ούτι, στο καφέ αμάν,
ωχ κι αμάν αμάν.

Πότε φτώχεια, πότε πλούτη,
έμαθα και παίζω ούτι, στο καφέ αμάν,
ωχ κι αμάν αμάν.

Γράφω το δικό μου ποίημα για το «Προσφυγάκι»

Το προσφυγάκι από το μικρό νησάκι

ήρθε στην Ελλάδα για να πάρει δα λαδάκι

Μιχάλης .Χ.

Η πόλη έφαγε φόλα

και το προσφυγάκι έφυγε τώρα

Πολύμνια.Κ.

Το προσφυγάκι ήταν από την Ελλάδα

και έμενε σε ένα Μουσείο

στο προσφυγάκι όλο έλεγαν

μη και μη και μη…

Μαργαρίτα Κ.

Το προσφυγάκι κρύωνε πολύ

γιατί ένιωθε μοναξιά

και ο παππούλης του έφερε ψωμί και νερό,

σαν να ήταν γύφτος,

δεν είχε φράγκα

και ήρθε το πουλί

Σάββας Γ.

Αρμένισα, προσφυγάκι το Αιγαίο

το Αιγαίο, που έβαψε γαλάζια

τα μάτια της Κας Γαλάτειας

η αντίπερα όχθη,

με τις μυρωδιές, τους ήχους, τη νοσταλγία…

Κα Γιόλα

Κάτω από : Ε΄και Στ΄ τάξη, Τάξεις