Καλά μου αγαπημένα και πανέμορφα παιδιά. Ελπίζω να σας βρίσκω καλά.
Το σημερινό μας μάθημα είναι Μάθημα αφιερωμένο στην Ιταλία.
Αυτή την εβδομάδα στρέφουμε το βλέμμα μας στην πολύπαθή μας φίλη Ιταλία , που τις τελευταίες εβδομάδες έχει χτυπηθεί από τόσο μεγάλη συμφορά. Με αυτό στο μυαλό μας αυτή την εβδομάδα εγκωμιάζουμε τη χώρα που μας έχει χαρίσει προικισμένους Ρωμαίους φιλοσόφους, συγγραφείς , ποιητές , τραγουδοποιούς, την όπερα, κλασικούς συνθέτες, υπέροχα τραγούδια, τόσο εφευρετική μαγειρική, αξέχαστους ηθοποιούς , πανανθρώπινους σκηνοθέτες και ανεπανάληπτους συνθέτες κινηματογραφικής μουσικής.
Θα ξεκινήσουμε λοιπόν με ένα παραμύθι:
Μία φορά και έναν καιρό, ένας πολύ φτωχός χωρικός γύρναγε από πόλη σε πόλη και από χωριό σε χωριό προσπαθώντας να βρει δουλειά για να θρέψει την πολυμελή οικογένειά του. Έτσι, μία μέρα ο δρόμος τον έφερε μπροστά από μία εκκλησία. Εκεί γνώρισε έναν ηγούμενο και του διηγήθηκε τα παθήματά του. Ο ηγούμενος με τη σειρά του, τον άκουσε προσεκτικά και του πρόσφερε δουλειά να τον βοηθάει στη συντήρηση της Μονής .
Τα χρόνια πέρασαν και όταν ήρθε η ώρα ο χωρικός να γυρίσει σπίτι του , ο ηγούμενος τον ρώτησε: «Θες τα 300 φράγκα και δώρα για την οικογένειά σου , ή τα 300 φράγκα και τρεις συμβουλές»;
«Θα προτιμήσω τα 300 φράγκα και τις τρεις συμβουλές» απάντησε ο χωρικός.
«Στο μακρύ δρόμο της ζωής σου, θα βρεθείς αντιμέτωπος με πολλά προβλήματα , όπως οι περισσότεροι άνθρωποι. Πάντα έχε στο μυαλό σου τις τρεις αυτές αρχές: Αν αλλάξεις πορεία στο δρόμο που χαράζεις, θα βρεις προβλήματα που δεν θα περιμένεις.
Να βλέπεις πολλά και να λες λίγα.
Σκέψου πριν κάνεις οτιδήποτε. Αυτά που έχουμε σκεφτεί είναι πάντα καλύτερα»
Ο χωρικός ικανοποιημένος έφυγε από τη Μονή, μα ποτέ δε ξέχασε τις συμβουλές του ηγούμενου. Πολλά χρόνια μετά κατάλαβε ότι αυτές οι συμβουλές ήταν το καλύτερο δώρο που μπορούσε να κάνει στην οικογένειά του.
Ακολούθως θα μοιραστώ μαζί σας το αγαπημένο μου ιταλικό τραγούδι
(Συνίσταται τα βίντεο να παρακολουθούνται με γονική παρουσία)
Και απόσπασμα από τον μεγάλο συνθέτη Antonio Vivaldi
Παραθέτω εδώ ποίημα του Γιάννη Ρίτσου από τη συλλογή «Δοκιμασία»
Κάθε λουλούδι έχει τη θέση του στον ήλιο,
Κάθε άνθρωπος έχει ένα όνειρο.
Κάθε άνθρωπος έχει έναν ουρανό πάνου από την πληγή του, κι ένα μικρό παράνομο σημείωμα της άνοιξης , μέσα στην τσέπη του.
Να θυμάστε πάντα ότι Μόνη μας πατρίδα είναι η παιδική μας ηλικία
Κι όπως είπε ο Φρεντερίκο Φελίνι, μεγάλος Ιταλός σκηνοθέτης : «Δεν υπάρχει τέλος . δεν υπάρχει αρχή. Υπάρχει μόνο ένα ατελείωτο πάθος για ζωή».
Μπορεί λόγω των τωρινών συνθηκών να μην μπορούμε να αγκαλιάσουμε τους Ιταλούς για να τους παρηγορήσουμε, αλλά σίγουρα μπορούμε να τους στείλουμε τη συμπόνια μας, τη συμπαράστασή μας και την αγάπη μας. Και αυτή είναι η εργασία μας αυτή την εβδομάδα.
Καλό μας Απρίλη και καλή μας δύναμη
Σας φιλώ και να προσέχετε.
Με όλη μου την αγάπη
Σωτηροπούλου Λυδία – Δασκάλα μουσικής
