από την/ον ·Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Δημιουργία έντυπης αφίσας-Γ’ & Δ’ Δημοτικού

Εργασία για Γ ‘ και Δ’ Τάξη

Θεατρική αγωγή, Δημιουργία έντυπης αφίσας

Η έντυπη αφίσα είναι ένα από τα μέσα προώθησης και διαφήμισης μιας θεατρικής παράστασης. Με τον τρόπο αυτό ενημερώνουμε το ευρύ κοινό για το πότε, που, και με ποιους συντελεστές (Σκηνοθέτης, Ηθοποιοί, Σκηνογράφος, Ενδυματολόγος κ.α.) θα διεξαχθεί η θεατρική παράσταση.

Στα link που σας στέλνω παρακάτω: «Παίζουμε με τις Όρνιθες του Αριστοφάνη» και «Φτιάχνοντας τη δική μας αφίσα» μπορείτε να αντλήσετε πληροφορίες για το έργο και να κατασκευάσετε τη δική σας αφίσα για τη θεατρική παράσταση «Όρνιθες του Αριστοφάνη».

Μπορείτε επίσης σε ένα απλό χαρτί να ζωγραφίσετε ή χρησιμοποιώντας υλικά που βρίσκονται στο σπίτι σας να φτιάξετε τη δική σας αφίσα

ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΤΕ ΤΗ ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΣΑΣ!!!

Λίγα λόγια για τον Αριστοφάνη!

Ο Αριστοφάνης, ήταν Αθηναίος σατιρικός ποιητής του 5ου αιώνα (περίπου 445 – 386 π.Χ.).Γιος του Φιλίππου από το δήμο Κυδαθήναιον. Ο Αριστοφάνης είναι, μαζί με τον Εύπολι και τον Κρατίνο , ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της περιόδου της αρχαίας αθηναϊκής κωμωδίας που χαρακτηρίζεται ως «αρχαία κωμωδία» και ο μοναδικός, του οποίου σώζονται ακέραια έργα. Κατά τον 5ο αιώνα π.Χ., συνέγραψε 46 κωμωδίες. Από αυτές σώζονται έντεκα ακέραιες, ενώ παραδίδονται 924 αποσπάσματα.

Σωζώμενες κωμωδίες: Αχαρνής, Ιππείς, Νεφέλες, Σφήκες, Ειρήνη, ‘Ορνιθες, Λυσιστράτη, Θεσμοφοριάζουσες, Βάτραχοι, Εκκλησιάζουσες, Πλούτος.

Λίγα λόγια για το έργο

Ο Αριστοφάνης έγραψε την κωμωδία «Όρνιθες» το 414 π.χ. απογοητευμένος από την τροπή του Πελοποννησιακού Πολέμου. Κατάφερε με ευρηματικό τρόπο να διακωμωδήσει τους συκοφάντες και τους κόλακες, φτιάχνοντας μια πολιτεία ανάμεσα σε ουρανό και γη, και δίνοντας την εξουσία στα πουλιά. Η κωμωδία του Αριστοφάνη σηματοδοτεί την ανάγκη για αλλαγή της εξουσίας και δημιουργία νέου πολιτεύματος και εκφράζει την αγανάκτηση του λαού από το μίσος και τις φιλονικίες.

Η υπόθεση του έργου

 Δύο Aθηναίοι πολίτες, ο Πισθέταιρος και ο Ευελπίδης, που έχουν κουραστεί από τη ζωή στην πόλη φεύγουν από την  Αθήνα και αναζητούν πάνω στα βουνά ένα ήσυχο μέρος για να ζήσουν. Συναντάνε τα πουλιά και προσπαθούν να τα πείσουν να τους δεχτούν κοντά τους και να χτίσουν μαζί μία νέα πόλη μεταξύ ουρανού και γης. Τα πουλιά στην αρχή δεν θέλουν αλλά τελικά δέχονται. Έτσι αρχίζει το κτίσιμο της πόλης των πουλιών, της Νεφελοκοκκυγίας. Πολύ γρήγορα όμως καταφθάνουν εκεί, διάφοροι καταφερτζήδες και απατεώνες, ζητώντας και αυτοί μερίδιο από την καινούργια πόλη των πουλιών. Τα πουλιά και ο Πισθέταιρος όμως τους διώχνουν σαν ανεπιθύμητους. Όμως και οι θεοί του Ολύμπου είναι θυμωμένοι με την καινούργια πολιτεία που τους έχει στερήσει την δόξα και τις τιμές που είχανε από τους ανθρώπους. Έτσι στέλνουν τον Ποσειδώνα και τον Ηρακλή για να συζητήσουν το θέμα ώστε να βρεθεί μία λύση. Τελικά Γίνεται συμφωνία και το έργο τελειώνει με τραγούδια – χορού  και με το γάμο του Πισθέταιρου με την Βασιλεία, την ωραία κοπέλα που φυλάει το αστροπελέκι του Δία.

Πηγές apollontheater.gr , elniplex.com

http://photodentro.edu.gr/v/item/ds/8521/11324

http://photodentro.edu.gr/v/item/ds/8521/11321

από την/ον ·Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Φτιάχνοντας τη δική μας μάσκα-Α’ & Β’ Τάξη

Θεατρική Αγωγή

 

Γεια σας παιδιά!

 

Σήμερα θα φτιάξουμε τη δική μας μάσκα.

 

Στο link που σας στέλνω θα ακολουθήσετε τα παρακάτω βήματα:

α) Διαβάζετε το γράμμα του Ανδρόνικου.

β) Επιλέγετε χρώμα από τον κύκλο αριστερά.

γ) Σύρετε με τον κέρσορα από τα κουτιά τα φτερά, τα φύλλα ή τα κοχύλια.

δ) Πατάτε το χεράκι  δεξιά και αποθηκεύετε ή  εκτυπώνετε τη μάσκα σας.

 

Μπορείτε επίσης να ζωγραφίσετε σε ένα απλό χαρτί μια μάσκα  ή  να την  κατασκευάσετε με υλικά που έχετε στο σπίτι σας.

 

ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΤΕ ΤΗ  ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΣΑΣ!!!

http://photodentro.edu.gr/v/item/ds/8521/11310

από την/ον ·Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Μαθήματα μουσικής
https://www.youtube.com/watch?v=EH60_GJYReg
Καλά μου και φανταστικά παιδιά, εύχομαι να είστε καλά. Με αφορμή την εθνική γιορτή του 1821 σας επισυνάπτω ένα απόσπασμα από τα απομνημονεύματα του Στρατηγού Μακρυγιάννη καθώς και ένα κλέφτικο τραγούδι. Ακολουθεί ποίημα του Βαλαωρίτη καθώς και προαιρετική εργασία.
Σας εύχομαι καλή δύναμη και κουράγιο, και να θυμάστε ότι θα περάσει και αυτό.
Με πολύ αγάπη
Λυδία Σωτηροπούλου
Δασκάλα Μουσικής

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΒΑΛΑΩΡΙΤΗΣ  Βιογραφικό σημείωμα [πηγή: Εθνικό Κέντρο Βιβλίου]

O Δήμος και το καριοφίλι του

Το ποίημα αυτό του Βαλαωρίτη αναφέρεται στη γνωστή από τα κλέφτικα δημοτικά τραγούδια συντροφική σχέση του πολεμιστή με τη φύση και το όπλο του. O Δήμος προαισθάνεται το τέλος του και ανακοινώνει στα παλικάρια του τις τελευταίες του επιθυμίες. Το ποίημα ανήκει στη συλλογή Μνημόσυνα (1857).

Εγέρασα, μωρές παιδιά. Πενήντα χρόνους κλέφτης
τον ύπνο δεν εχόρτασα, και τώρ’ αποσταμένος*
θέλω να πάω να κοιμηθώ. Εστέρεψ’ η καρδιά μου.
Βρύση το αίμα το ‘χυσα, σταλαματιά δε μένει.

Θέλω να πάω να κοιμηθώ. Κόψτε κλαρί απ’ το λόγκο*,

να ‘ναι χλωρό και δροσερό, να ‘ναι ανθούς γεμάτο,
και στρώστε το κρεβάτι μου και βάλτε με να πέσω.

Ποιος ξέρει απ’ το μνήμα μου τι δένδρο θα φυτρώσει!
Κι αν ξεφυτρώσει πλάτανος, στον ίσκιο του αποκάτω
θα ‘ρχονται τα κλεφτόπουλα τ’ άρματα να κρεμάνε,
να τραγουδούν τα νιάτα μου και την παλικαριά μου.
Κι αν κυπαρίσσι όμορφο και μαυροφορεμένο,
θα ‘ρχονται τα κλεφτόπουλα τα μήλα του να παίρνουν,
να πλένουν τες λαβωματιές, το Δήμο να σχωράνε.

Έφαγ’ η φλόγα τ’ άρματα, οι χρόνοι την ανδρειά μου.
Ήρθε κι εμένα η ώρα μου. Παιδιά μου, μη με κλάψτε.
Τ’ ανδρειωμένου ο θάνατος δίνει ζωή στη νιότη.
Σταθείτ’ εδώ τριγύρω μου, σταθείτ’ εδώ σιμά μου,
τα μάτια να μου κλείσετε, να πάρτε την ευχή μου.

Κι έν’ από σας, το νιότερο, ας ανεβεί τη ράχη,
ας πάρει το τουφέκι μου, τ’ άξο μου καριοφίλι,
κι ας μου το ρίξει τρεις φορές και τρεις φορές ας σκούξει*:
«O γερο-Δήμος πέθανε, ο γερο-Δήμος πάει».
Θ’ αναστενάξ’ η λαγκαδιά, θα να βογκήξει ο βράχος,
θα βαργομήσουν* τα στοιχειά, οι βρύσες θα θολώσουν
και τ’ αγεράκι του βουνού, οπού περνά δροσάτο,
θα ξεψυχήσει, θα σβηστεί, θα ρίξει τα φτερά του,
για να μην πάρει τη βοή άθελα και τη φέρει
και τηνε μάθει ο Όλυμπος και την ακούσει ο Πίνδος
και λιώσουνε τα χιόνια τους και ξεραθούν οι λόγκοι.

Τρέχα, παιδί μου, γλήγορα, τρέχα ψηλά στη ράχη

και ρίξε το τουφέκι μου. Στον ύπνο μου επάνω
θέλω για ύστερη φορά ν’ ακούσω τη βοή του.

Έτρεξε το κλεφτόπουλο, σαν να ‘τανε ζαρκάδι,
ψηλά στη ράχη του βουνού και τρεις φορές φωνάζει:
«O γερο-Δήμος πέθανε, ο γερο-Δήμος πάει».
Κι εκεί που αντιβοούσανε οι βράχοι, τα λαγκάδια,
ρίχνει την πρώτη τουφεκιά, κι έπειτα δευτερώνει.
Στην τρίτη, και την ύστερη, τ’ άξο το καριοφίλι
βροντά, μουγκρίζει σαν θεριό, τα σωθικά του ανοίγει,
φεύγει απ’ τα χέρια, σέρνεται στο χώμα λαβωμένο,
πέφτει απ’ του βράχου τον γκρεμό, χάνεται, πάει, πάει.

*αποσταμένος: κουρασμένος *λόγκος: δάσος με πυκνούς θάμνους *ας σκούξει: ας φωνάξει δυνατά *θα βαργομήσουν: θα βαρυγκομήσουν, θα δυσφορήσουν *σβηώνται: σβήνουν

Σχολιάστε το στίχο «Τ’ ανδρειωμένου ο θάνατος δίνει ζωή στη νιότη», συσχετίζοντας τη σημασία του με την επιθυμία του Δήμου να μείνει το τουφέκι του στο νεότερο κλεφτόπουλο.