Δε νοείται διδασκαλία μαθηματικών χωρίς βιωματική μάθηση. Έτσι κι εμείς αποφασίσαμε να δημιουργήσουμε τους δικούς μας άβακες. Τους άβακες που θα μας βοηθήσουν να δημιουργήσουμε αριθμούς, να μάθουμε την αξία θέσης των ψηφίων, να κατανοήσουμε την έννοια της δεκάδας και να αντιληφθούμε την πρόσθεση και την αφαίρεση των αριθμών.
Ο άνθρωπος συνέχεια θέλει και θέλει. Θέλει περισσότερη γη για να καλλιεργεί – κόβει δέντρα . Θέλει βοσκότοπους – κόβει δέντρα. Θέλει μεγάλους δρόμους και αεροδρόμια – κόβει δέντρα. Θέλει χαρτί – κόβει δέντρα.
Έχει ορμήσει σαν σίφουνας πάνω στη φύση και την πολιορκεί.
Οι μαθητές/τριες της Α΄ τάξης του σχολείου μας ενημερώνονται για τη σοβαρότητα του προβλήματος.
Φτιάχνουν με πολλή φαντασία και μεράκι μακέτες οικοσυστημάτων (θάλασσα, δάσος) μαζί με τα ζωάκια που ζουν σε αυτά.
Μετά εισαγάγουν την ανθρώπινη δραστηριότητα με μια σειρά.Σπίτια, δρόμοι, γέφυρες,υλοτομία, πετρελαιοκηλίδες,σακούλες.
Τα παιδιά μέσα από βιωματικά παιχνίδια ευαισθητοποιούνται και ανακαλύπτουν τρόπους για την προστασία του περιβάλλοντος.
Από τους μαθητές της Α΄ τάξης του Δημοτικού Σχολείου Ίδας
Εκπαιδευτικός: Ελένη Κοροσιάδου
Επίσκεψη στο θέατρο Βορείου Ελλάδος μετά από πρόσκληση για την συμμετοχή του σχολείου στο πρόγραμμα << Το Θέατρο στην Εκπαίδευση >>.
Υποστηριζόμενο από blogs.sch.gr & Θέμα βασισμένο στο Lovecraft από τον Anders Norén
