ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΙΔΑΣ
ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΜΑΣ
Το χωριό έχει πληθυσμό 639 κατοίκων. Βρίσκεται σε μεσοσταθμικό υψόμετρο 190 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Στο χωριό υπάρχουν δύο εκκλησίες του Αγίου Νικολάου (η μία κτισμένη το 1800), καθώς και ένα σχολείο. Απέχει 12 χιλιόμετρα από την Αριδαία (έδρα του Δήμου Αλμωπίας).
Σύμφωνα με τοπικές παραδόσεις, το αρχικό χωριό βρίσκονταν κατά τη Βυζαντινή περίοδο, 1 χιλιόμετρο βορειότερα, με το όνομα Γραμμάδα και καταστράφηκε στις αρχές του 11ου αιώνα από τον Σαμουήλ της Βουλγαρίας. Το χωριό Ίδα ονομάστηκε έτσι από τον Καπετάν Ίδα, φιλολογικό ψευδώνυμο του Ιωάννη (Ίωνα) Δραγούμη ο οποίος κατά το διάστημα που διετέλεσε πρόξενος – διπλωμάτης της Ελλάδος στην περιοχή Μοναστηρίου της Βόρειας Μακεδονίας (σήμερα στη Βόρεια Μακεδονία), πέρασε από το χωριό και συγκεκριμένα παρέμεινε κρυμμένος στο εκκλησάκι του Αγίου Μηνά για περίπου 4 μήνες. Το προηγούμενο όνομα του χωριού ήταν Στράιστα. Το χωριό Ίδα συνδέεται με την ίδρυση και κατοίκηση του ορεινότερου χωριού Θεοδωράκι στα μέσα του 17ου αιώνα. Τέλος, από την Ίδα υπήρξαν ένδοξοι Μακεδονομάχοι.
Στο χωριό υπάρχει ο Αθλητικός Σύλλογος “Μακεδονικός Ίδας” καθώς και ο Πολιτιστικός Σύλλογος “Ίων Δραγούμης”.
Το χωριό εορτάζει και πανηγυρίζει την ημέρα της Αναλήψεως και του Αγίου Νικολάου (6 Δεκεμβρίου).
Στο χωριό λειτουργεί Δημοτικό Σχολείο, Νηπιαγωγείο και ένας Παιδικός Σταθμός. Το Δημοτικό Σχολείο κτίστηκε το 1958 και εγκαινιάστηκε το 1960.
Η ιστορία του Δημοτικού Σχολείου Ίδας
Στο χωριό λειτουργούσε σχολείο, σύμφωνα με το βιβλίο καταγραφής της ιστορίας του διδακτηρίου, από την εποχή της Τουρκοκρατίας.
Αξίζει να σημειωθεί ότι το κτίσμα αυτό ήταν ένα παλιό και σαθρό οίκημα, χωρίς πόρτες και παράθυρα. Εν τούτοις εξυπηρετούσε πλήρως τις σχολικές ανάγκες, διότι βρισκόταν στο πιο απόκεντρο και ανύποπτο σημείο του χωριού. Επικοινωνούσε δε με τα άλλα σπίτια με έναν μυστικό δρόμο ο οποίος οδηγούσε τους μαθητές από και προς το σχολείο χωρίς να γίνονται αντιληπτοί από τους Τούρκους.
Από το 1918 και μετά έγιναν προσπάθειες να ανεγερθεί νέο διδακτήριο. Με την βοήθεια των κατοίκων του χωριού και χωρίς την επίβλεψη μηχανικού παρά μόνο του ιερέα του χωριού Χρήστου Δημητρίου τελειοποιήθηκε το 1919. Το κράτος εκτιμώντας τις προσπάθειες των κατοίκων, χορήγησε και αυτό, παρά την οικονομική δυσχέρεια στην οποία βρισκόταν, «5.000». Όμως, όταν επιθεωρήθηκε, το δυόροφο κτήριο κρίθηκε ακατάλληλο, ετοιμόρροπο και ότι ήταν ακαλαίσθητο και προκαλούσε δυσάρεστα συναισθήματα στους μαθητές. Έκτοτε είχαν γίνει διάφορες επισκευές για να γίνει κάπως καλύτερο. Το 1946 και 1947 λεηλατήθηκε και του αφαιρέθηκαν οι πόρτες, τα παράθυρα και διάφορα άλλα. Το 1950 το τότε υπουργείο ανοικοδόμησης διέθεσε 25.000δρχ. για τη κατασκευή δαπέδου, κουφωμάτων και για άλλες επιδιορθώσεις. Το 1952 βάφτηκε και περιφράχθηκε με τοίχο με προσωπική εργασία των κατοίκων του χωριού, του διευθυντή του σχολείου καθώς και του διδακτικού προσωπικού.
Το σημερινό Σχολείο
Το σχολείο βρίσκεται στην είσοδο του χωριού. Είναι ένα πέτρινο κτίριο που άρχισε να χτίζεται το 1958 με μεγάλο προαύλιο χώρο στον οποίο υπάρχουν γήπεδα του μπάσκετ και του ποδοσφαίρου . Σήμερα έχει 40 μαθητές. Λειτουργεί ως τριθέσιο και έχει Ολοήμερο Τμήμα. Συγχωνεύτηκε την περσινή σχολική χρονιά με το δημοτικό σχολείο του χωριού Φούστανη. Επίσης δέχεται μαθητές από τα γύρω χωριά Πρόδρομο και Νερόμυλο.
Η προεργασία για την ανέγερση του σημερινού Διδακτηρίου είχε αρχίσει από το 1957. Αφού επιλέχθηκε κατάλληλο οικόπεδο, με πρωτοβουλία του τότε Διευθυντή του Σχολείου Μιλτιάδη Καπόγιαννη, επεβλήθη υποχρεωτικός έρανος των κατοίκων για την ανέγερση Τριτάξιου Δημοτικού Σχολείου. Δόθηκε και πίστωση 130.000δρχ. και άρχισε η ανέγερση τον Απρίλιο του 1958. Τον Ιανουάριο του 1960 έγιναν τα εγκαίνια του Σχολείου με κάθε επισημότητα.