ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΑΝΤΩΝΥΜΙΕΣ
► Προσωπικές αντωνυμίες λέγονται οι αντωνυμίες που δηλώνουν τα τρία πρόσωπα του λόγου.
α’ πρόσωπο β’ πρόσωπο γ’ πρόσωπο
ονομ: ἐγώ σύ –
γεν: ἐμοῦ – μου σοῦ – σου (οὗ)
δοτ: ἐμοί – μοι σοί – σοι οἷ – οἱ
αιτ: ἐμέ – με σέ – σε (ἕ)
κλητ: – – –
oνομ: ἡμεῖς ὑμεῖς (σφεῖς)
γεν: ἡμῶν ὑμῶν (σφῶν)
δοτ: ἡμῖν ὑμῖν σφίσιν
αιτ: ἡμᾶς ὑμᾶς (σφᾶς)
κλητ: – – –
Παρατηρήσεις
1. Από τους τύπους του γ’ προσώπου εύχρηστοι ήταν οι τύποι της δοτικής ενικού και πληθυντικού. Συνήθως στη θέση των τύπων του γ’ προσώπου οι αρχαίοι χρησιμοποιούσαν στην ονομαστική τις δεικτικές αντωνυμίες: οὗτος, ἐκεῖνος, ὅδε και στις πλάγιες πτώσεις την επαναληπτική αντωνυμία αὐτός.