ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΔΡΑΠΑΝΙΑ

3^ο ΣΚΑΚΙΣΤΙΚΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ

Α΄- Β΄- Γ΄  ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ

ΤΕΛΙΚΗ ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ

19-05-2016

Δ΄- Ε΄- ΣΤ΄ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ

ΤΕΛΙΚΗ ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ

19-05-2016

 ΠΟΛΛΑ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ !!!

Την Πέμπτη 19/5  το τμήμα εκμάθησης σκακιού διοργάνωσε σκακιστικούς αγώνες για τους μαθητές του σχολείου μας, σύντομα θα αναρτηθούν και τα αποτελέσματα !!!

Παλαιότερα το σκάκι το ονόμαζαν «παιγνίδι των Βασιλέων». Αυτό προέρχονταν από το γεγονός ότι αποτελούσε για μακρό χρόνο την κυρίαρχη ψυχαγωγία Βασιλέων, Παπών, Πριγκίπων, και γενικά του ανώτερου κλήρου, αυλικών, ευγενών και πλουσίων τόσο της Δύσης όσο και της Ανατολής. Σήμερα το σκάκι χαρακτηρίζεται «βασιλιάς των παιγνιδιών» ως το δυσκολότερο, επιστημονικότερο και ωραιότερο.
Η Διεθνής Σκακιστική Ομοσπονδία (FIDE), το 1970 είχε ήδη στη δύναμή της 70 εθνικές σκακιστικές ομοσπονδίες και κάθε δύο χρόνια διοργανώνει «Σκακιστικές Ολυμπιάδες» στις οποίες η Ελλάδα μετέχει από το 1950.

Τους ισχυρότερους σκακιστές και σκακίστριες που λαμβάνουν μέρος στα διεθνή τουρνουά σκακιού και εθνικά πρωταθλήματα αποκαλούν «μαιτρ» και «γκραν μαιτρ» (= εξέχοντες μαιτρ). Γενικά οι έμπειροι σκακιστές μέχρι και οι ερασιτέχνες, που μελέτησαν τους κανόνες του παιγνιδιού και λαμβάνουν μέρος σε αγώνες, κατατάσσονται σε παίκτες Α΄, Β΄ και Γ΄ κατηγορίας.

Γενικά ως σπορ αποτελεί ένα συναρπαστικό τρόπο δοκιμής των πνευματικών δυνάμεων των παικτών που παίζουν με ίσους όρους εφαρμόζοντας με ακρίβεια και επιδεξιότητα τους κανόνες του παιγνιδιού. Στην ουσία το σκάκι είναι ένα στρατιωτικό παιγνίδι ίσων δυνάμεων που διεξάγεται «επί χάρτου».(σκακιέρας). Εκτός από Βασιλείς και Πάπες σημαντικοί λάτρεις του παιγνιδιού αυτού υπήρξαν εξέχουσες προσωπικότητες των Γραμμάτων, επιστημών και Τεχνών μεταξύ των οποίων ο Θερβάντες, ο Βολταίρος, ο Ντιντερό, οΓκαίτε, ο Βενιαμίν Φραγκλίνος κ.ά.

Το σημαντικότερο του παιγνιδιού αυτού δεν είναι τόσο η νίκη επί του αντιπάλου όσο η ποιότητα της νίκης. Ο ενθουσιασμός έγκειται στις κινήσεις εκείνες που αποβλέπουν σε επόμενες κινήσεις επί σχεδίου, οι έξυπνοι συνδυασμοί, οι λεπτοί ελιγμοί κ.λπ. που εκτιμώνται στη «σκακιστική σκέψη» ίσως με μεγαλύτερη απόλαυση που δίνουν τα «στατικά» βιβλία, πίνακες ζωγραφικής, και άλλα καλλιτεχνικά έργα. Εξ αυτού οι ωραιότερες παρτίδες που έχουν σημειωθεί τυπώνονται σε βιβλία και περιοδικά του είδους με αναλύσεις και άλλες δυνατότητες χαρίζοντας ένα ιδιαίτερο θαυμασμό αυτών.

Γενικά το σκάκι καλλιεργεί και αναπτύσσει σπουδαία προτερήματα όπως πειθαρχία, διαπαιδαγώγηση της θέλησης και της αντοχής, ανάπτυξη μνημονικού, ετοιμότητα, εξυπνάδα, λογική σκέψη, κ.λπ. ή όπως έλεγαν παλαιότερα «το ακόνισμα του μυαλού». Οι «Γκραν-μαιτρ» ομολογούν ότι ο παίκτης σκακιού πρέπει να γνωρίζει πολύ καλά τόσο την ιστορία του σκακιού όσο και τη θεωρία των κανόνων του, εφαρμόζοντας έτσι απόλυτα το «Χωρίς θεωρία του είδους δεν υφίσταται σκέψη περί του είδους».

Τη Δευτέρα 16 Μαϊου πραγματοποιήθηκε η τελική μας εκδρομή. Επισκεφθήκαμε το Βοτανικό πάρκο Χανίων, το χωριό Θέρισο Κυδωνίας με το μουσείο Εθνικής Αντίστασης , το στρατηγείο του κινήματος του Θερίσου 1905 και τέλος τον υδροβιότοπο της λίμνης Αγυάς Χανίων. Περάσαμε τέλεια και μάθαμε πολλά, πάρτε μια μικρή γεύση στο παρακάτω βίντεο…

2o Mαθητικό συνέδριο 4ης Περιφέρειας Χανίων

Αγαπητοί μας φίλοι και συμμαθητές,

Στα πλαίσια του 2ου Μαθητικού Συνεδρίου της 4ης Περιφέρειας Χανίων «Παλιά παραμύθια – Νέες αφηγήσεις», εμείς  οι μαθητές της Ε’ τάξης του Δημοτικού Σχολείου Δραπανιά, επιλέξαμε να εξετάσουμε το θέμα : «Η σύνδεση του λαϊκού παραμυθιού με τους θρύλους και την τοπική ιστορία».

Ως θρύλοι ή παραδόσεις ονομάζονται οι αφηγήσεις από ανθρώπινες ενέργειες που συχνά έχουν παραποιηθεί από τη λαϊκή φαντασία. Αρχικά σήμαινε τον θόρυβο πολλών φωνών, ομιλιών και στη συνέχεια το γεγονός για το οποίο μιλούν όλοι. Αναπτύχθηκαν με την προφορική παράδοση. Αποτελούν  φανταστικές διηγήσεις που πλάθει ο λαός με βάση τις δοξασίες για ορισμένους τόπους και όντα, και που τις πιστεύει για αληθινές .Οι θρύλοι περιέχουν αληθινά και φανταστικά στοιχεία και γι αυτό αντιδιαστέλλονται από το μύθο. Η άμεση σύνδεση με την τοπική ιστορία, τα φυσικά πρόσωπα και τις τοποθεσίες μιας περιοχής τους κατατάσσουν ως ξεχωριστό κομμάτι της πολιτιστικής λαϊκής κληρονομιάς ενός τόπου.

Το λαϊκό παραμύθι είναι μια φανταστική προφορική διήγηση των απλών ανθρώπων της υπαίθρου με ρίζες από τα πανάρχαια χρόνια. Διαφέρει από το μύθο, γιατί αυτός είναι μια αλληγορική διήγηση .Διαφέρει και από το θρύλο καθώς αυτός αναφέρεται σε ένα συγκεκριμένο γεγονός-πρόσωπο, ή τόπο, και ο λαός τον πιστεύει ως αληθινό. Μέσω της αφήγησης το παραμύθι συγκινεί ,ψυχαγωγεί και εξάπτει την φαντασία μέσω των απίστευτων γεγονότων που αναφέρει. Παράλληλα ταξιδεύει τον ακροατή-αναγνώστη στον κόσμο του ονείρου και του υπερφυσικού.

Η εκπόνηση της εργασίας μας αυτής στηρίχθηκε στα εξής βήματα: Αρχικά συλλέξαμε τοπικούς θρύλους της περιοχής μας από ηλικιωμένους , τους αναλύσαμε λεπτομερώς ως προς τη δομή τους και διαχωρίσαμε  τα πραγματικά τους στοιχεία  από τα φανταστικά. Στη συνέχεια μελετήσαμε το ιστορικό πλαίσιο και τα γεγονότα στα οποία εντάσσονται  και τα πρωταγωνιστικά πρόσωπα  όπου πρωτοστάτησαν σ΄αυτά.

Διαβάσαμε  και ακούσαμε αφηγήσεις από λαϊκά παραμύθια  της χώρας μας και αναλύσαμε τη λογοτεχνική τεχνοτροπία τους .

    Έπειτα επιλέξαμε έναν από τους θρύλους που μας έκανε περισσότερη εντύπωση και δημιουργήσαμε  το δικό μας παραμύθι εμπλουτισμένο από τα στοιχεία που είχαμε εντοπίσει στο ιστορικό πλαίσιο και την τεχνοτροπία του λαϊκού παραμυθιού.

    Τέλος έγινε από εμάς η εικονογράφηση του παραμυθιού και δημιουργία κούκλων (κουκλοθέατρου) με τους ήρωες του παραμυθιού μας καθώς πραγματοποιήσαμε και θεατρική δραματοποίηση του  με τις κούκλες στα πλαίσια της τάξης.
Όλα τα βήματα ήταν βασισμένα στην ομαδοσυνεργατική μέθοδο και τη διαθεματική προσέγγιση μάθησης.

Ορισμένοι από τους θρύλους που συλλέξαμε ήταν:

• Τα 12 αρχοντόπουλα του βυζαντίου στην Κρήτη.
• Οι Ψαρομίλιγγοι και το σπήλαιο της Αγ.Σοφιάς Κατσοματάδω.
• Οι τελευταίοι Κρήτες υπερασπιστές της Κων/πολης οι μελωδίες του συρτού και η εικόνα της Αγ.Σοφιάς.
• Το κρυμμένο μυστικό στο στοιχειωμένο βουνό της Μαλαθύρου (Μεσοκουβάρα)
• Η χρυσή κλωσσού και το εγκαταλελειμμένο αρχοντικό (Βίλλα Τρεβιζάν) στο Δραπανιά

Ο τελευταίος θρύλος ήταν και αυτός που επιλέξαμε για να βασιστούμε και να δημιουργήσουμε το παραμύθι μας.

Ο θρύλος έλεγε: ¨Στη σκιά που κάνει η καμινάδα της βίλλας Τρεβιζάν βρίσκεται θαμμένη μια χρυσή κλωσσού με 12 χρυσά αυγά. Ποτέ κανείς δεν κατάφερε να τη βρει γιατί η σκιά μετακινείται συνεχώς ανάλογα με την κατεύθυνση του ήλιου…¨

  Η βίλλα Τρεβιζάν είναι ένα εγκαταλελειμμένο Ενετικό κτίριο του 16ου αιώνα Βρίσκεται στο Κόκκινο Μετόχι της επαρχίας Κισσάμου, στη θέση Τρεβιζανά. Είναι μια διώροφη κατοικία όπου το ισόγειο χρησιμοποιούνταν ως αποθήκη και ο επάνω όροφος ως κατοικία. Επάνω από την πόρτα της εισόδου είναι χαραγμένο το οικόσημο του οίκου Trevisan και η βίλα αποτελεί το καλύτερο μοντέλο εξοχικής κατοικίας του 1500.

Στη συνέχεια ακολουθεί η βιντεοσκοπημένη αφήγηση του παραμυθιού μας με τίτλο : Η ΧΡΥΣΗ ΚΛΩΣΣΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΣΤΟΙΧΕΙΩΜΕΝΟ ΣΠΙΤΙ¨

Παλιά παραμύθια – Νέες αφηγήσεις

Η γιορτή της μητέρας ή ημέρα της μητέρας είναι κινητή εορτή προς τιμήν της μητέρας και της μητρότητας. Στην Ελλάδα και σε πολλές άλλες χώρες, γιορτάζεται την δεύτερη Κυριακή του μήνα Μάη.Οι πρώτες αναφορές για Γιορτή της Μητέρας και της μητρότητας έρχονται από την αρχαία Ελλάδα.

Η μητέρα Γη (Γαία) σύζυγος του Ουρανού είναι η προσωποποίηση της φύσης, που γεννά όλο τον κόσμο και λατρεύεται σαν η υπέρτατη θεότητα. Η λατρεία περνά στη συνέχεια στην κόρη της, Ρέα, σύζυγο και αδερφή του Κρόνου. Η Ρέα λατρεύεται σαν η “Μητέρα των Θεών”, καθώς φαίνεται να είναι η πρώτη, που γέννησε με τοκετό και ανάθρεψε τα παιδιά της με μητρικό γάλα. Οι αρχαίοι Έλληνες απέδιδαν τιμές στη Ρέα κάθε άνοιξη, καθώς ήταν και θεά της γης και της γονιμότητας.

Καθιερώθηκε τον 20ό αιώνα και προέρχεται από το αγγλικό και το αμερικανικό κίνημα των γυναικών. Η Αμερικανίδα Ann Maria Reeves Jarvis διοργάνωσε για πρώτη φορά το 1865 ένα κίνημα με το όνομα Mothers Friendships Day και συναντήσεις με το όνομα Mothers Day Meetings, κατά τις οποίες οι μητέρες αντάλλασσαν απόψεις και εμπειρίες.^[1] Το 1870 η Julia Ward Howe διοργάνωσε μια εκδήλωση φιλειρηνικής συγκέντρωσης μητέρων με το σλόγκαν peace and motherhood με σκοπό, τα παιδιά να μην στέλνονται στον πόλεμο.^[2]

Στην Ελλάδα η γιορτή της μητέρας συνδέθηκε με την εορτή της Υπαπαντής (2 Φεβρουαρίου). Τότε η ορθόδοξη εκκλησία γιορτάζει την Παναγία με τον Ιωσήφ που πηγαίνουν τον 40ήμερο Ιησού στο Ναό για ευλογία. Να “σαραντίσει“, με σύγχρονη ορολογία. Μια κίνηση που ακόμα σήμερα κάνουν οι χριστιανές μητέρες (Σαραντισμός). Ο παράλληλος εορτασμός της μητέρας ξεκίνησε το 1929 με προφανή τον συμβολισμό. Όμως κατά την δεκαετία του 1960, ο εορτασμός ατόνησε και ενισχύθηκε η δυτικόφερτη συνήθεια εορτασμού της 2ης Κυριακής του Μαΐου. Η εκκλησία όμως επιμένει στην παλαιά ημέρα εορτασμού και διοργανώνει σχετικές εκδηλώσεις.
*el.wikipedia.org

ΒΙΝΤΕΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΙΣ ΜΗΤΕΡΕΣ ΜΑΣ !!!

Είπαν του ήλιου «γιορτάζει η μάνα»
κι εκείνος βάλθηκε με φως τη γη να ντύνει.
Είπαν της θάλασσας «γιορτάζει η μάνα»
κι αμέσως έγινε η φουρτούνα γαλήνη.
Το ‘μαθαν τα πουλιά, «γιορτάζει η μάνα»
και το τραγούδι τους ξεχείλισε πλημμύρα.
Το ‘μαθαν τα άνθη, «γιορτάζει η μάνα»
και μοσχοβόλησε η πλάση χίλια μύρα.
Τ’ άκουσε η βροχή, αλλά δεν έκλαψε
δάκρυ δεν κάνει να κυλήσει αυτή τη μέρα.
Τ’ άκουσε ο ουρανός κι άνοιξε διάπλατα
πείτε ευχές, μύριες ευχές για τη μητέρα