ΜΕΡΕΣ ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ ’73

Είπαν ότι θα έρθουν να μας σώσουν από τους κακούς… Εμείς οι πολλοί δεν βλέπαμε κακούς αλλά εκείνοι επέμεναν…τους έβλεπαν αυτοί για μας…

Και ήρθαν…χωρίς να ρωτήσουν…έτσι γίνεται…οι σωτήρες δεν ρωτούν…μόνο ‘’σώζουν’’… Κι αφού μας έσωσαν από τους κακούς – που δεν τους βλέπαμε παρά μόνο αυτοί – είπαν να μείνουν στην εξουσία…γλυκό το άρχειν…

…

Κάμποσοι γίναν φίλοι τους…βολεύτηκαν…κέρδισαν…Πολλοί δεν μιλούσαν…έκαναν υπομονή…

Αλλά λίγοι…νέοι και γενναίοι…που το έλεγε η καρδιά τους…είπαν…ΩΣ ΕΔΩ!!!

ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ!!!… Έβαλαν τα στήθη τους μπροστά και φώναξαν τόσο δυνατά που να ακουστεί σε όλη την πλάση… ΦΥΓΕΤΕ…ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ…ΨΩΜΙ, ΠΑΙΔΕΙΑ, ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ!!! 

…

Για να προχωράμε μπροστά…είναι ανάγκη να έχουμε μαζί μας τις μνήμες μας …

Οι μαθητές της Ε-ΣΤ τάξης υπό την επίβλεψη της εκπαιδευτικού της τάξης ανέλαβαν την παρουσίαση της σχολικής εορτής παρουσία μόνο μαθητών (λόγω των έκτακτων μέτρων κατά της πανδημίας) προκειμένου να υμνήσουν τους ήρωες του Πολυτεχνείου.