Καθώς πλησιάζαμε στις διακοπές μας και τη γιορτή των Χριστουγέννων, προχωρήσαμε στον εορταστικό στολισμό του σχολείου. Στον κεντρικό χώρο υποδοχής στήσαμε το μεγάλο δέντρο, το γεμίσαμε με όμορφα στολίδια και έτσι δημιουργήσαμε μια ευχάριστη χριστουγεννιάτικη εικόνα για όσους εισέρχονταν στο κτίριο. Επίσης, τα τρία τμήματα του σχολείου στόλισαν με φαντασία, πρωτοτυπία και καλή διάθεση τις αίθουσές τους. Ο συνολικός στολισμός του σχολείου δημιούργησε μια υπέροχη χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα.

Μέσα στα πλαίσια των χριστουγεννιάτικων δραστηριοτήτων μας, φτιάξαμε ευχετήριες κάρτες -τις οποίες μοιράσαμε με τυχαίο τρόπο στους μαθητές-, κάναμε πολλές όμορφες, επίκαιρες κατασκευές -κάποιες μοιράστηκαν στους μαθητές και κάποιες αποτέλεσαν μέρος του στολισμού των αιθουσών-, γράψαμε γράμμα στον Αη-Βασίλη  και παίξαμε παιχνίδια με χριστουγεννιάτικο θέμα. Ακόμη, ακούσαμε χριστουγεννιάτικα τραγούδια και παραμύθια και μέσα από τη διδασκαλία των χριστουγεννιάτικων ενοτήτων στο μάθημα της Γλώσσας, αναδείξαμε τη σημαντικότητα της μεγάλης αυτής εορτής, ήθη και έθιμα από διάφορους τόπους, καθώς και σχετικές παραδόσεις. Τα παιδιά της Ε-Στ παρασκεύασαν γιορτινά γλυκά με πολύ κέφι και φαντασία.

Ως μία από τις πιο σημαντικές γιορτές του Χριστιανισμού, δε θα μπορούσαμε να παραλείψουμε τον εκκλησιασμό -πάντα τηρώντας όλες τις προφυλάξεις κατά της νόσου COVID-19-. Επιπλέον, οι μαθητές της Α-Β τάξης ανέλαβαν υπό την καθοδήγηση της εκπαιδευτικού του τμήματος την χριστουγεννιάτικη γιορτή  παρουσία μόνο μαθητών (λόγω των έκτακτων μέτρων κατά της πανδημίας) και μας παρέσυραν όλους στον χριστουγεννιάτικο ρυθμό. Τέλος, ο Σύλλογος Γονέων & Κηδεμόνων  μοίρασε δώρα προσφέροντας χαρά σε μικρούς και μεγάλους. Μάλιστα, τα παιδιά έψαλλαν τα κάλαντα των Χριστουγέννων στην Πρόεδρο του Συλλόγου. Όπως και τα μεγάλα παιδιά έψαλλαν τα κάλαντα στους μικρούς μαθητές.

Το σχολείο μας ως ένδειξη ευαισθητοποίησης, προσφοράς και κοινωνικής αλληλεγγύης, στο πνεύμα των Χριστουγέννων, αποφάσισε να συμμετάσχει στην έκκληση του Εθελοντικού Οργανισμού “Το Χαμόγελο του Παιδιού” για συγκέντρωση τροφίμων και χρηστικών ειδών  προκειμένου να καλυφθούν οι ανάγκες τόσο των παιδιών που διαμένουν στις εγκαταστάσεις του Συλλόγου, όσο και των παιδιών και των οικογενειών με σοβαρά προβλήματα διαβίωσης που υποστηρίζονται μέσω των Κέντρων Στήριξης Παιδιού & Οικογένειας.

Η ανταπόκριση των μικρών μας μαθητών ήταν άμεση κι αξιοθαύμαστη! Τα συλλεχθέντα είδη παραδόθηκαν στο Χαμόγελο του Παιδιού Πατρών.

   ΜΕΡΕΣ ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ ’73

Είπαν ότι θα έρθουν να μας σώσουν από τους κακούς… Εμείς οι πολλοί δεν βλέπαμε κακούς αλλά εκείνοι επέμεναν…τους έβλεπαν αυτοί για μας…

Και ήρθαν…χωρίς να ρωτήσουν…έτσι γίνεται…οι σωτήρες δεν ρωτούν…μόνο ‘’σώζουν’’… Κι αφού μας έσωσαν από τους κακούς – που δεν τους βλέπαμε παρά μόνο αυτοί – είπαν να μείνουν στην εξουσία…γλυκό το άρχειν…

…

Κάμποσοι γίναν φίλοι τους…βολεύτηκαν…κέρδισαν…Πολλοί δεν μιλούσαν…έκαναν υπομονή…

Αλλά λίγοι…νέοι και γενναίοι…που το έλεγε η καρδιά τους…είπαν…ΩΣ ΕΔΩ!!!

ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ!!!… Έβαλαν τα στήθη τους μπροστά και φώναξαν τόσο δυνατά που να ακουστεί σε όλη την πλάση… ΦΥΓΕΤΕ…ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ…ΨΩΜΙ, ΠΑΙΔΕΙΑ, ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ!!! 

…

Για να προχωράμε μπροστά…είναι ανάγκη να έχουμε μαζί μας τις μνήμες μας …

Οι μαθητές της Ε-ΣΤ τάξης υπό την επίβλεψη της εκπαιδευτικού της τάξης ανέλαβαν την παρουσίαση της σχολικής εορτής παρουσία μόνο μαθητών (λόγω των έκτακτων μέτρων κατά της πανδημίας) προκειμένου να υμνήσουν τους ήρωες του Πολυτεχνείου.

Προκειμένου να μνημονεύσουμε και να τιμήσουμε ένα σπουδαίο ιστορικό γεγονός της νεότερης ιστορίας της πατρίδας μας, την έναρξη ενός πολέμου, το σχολείο μας συμμετείχε στην παρέλαση που πραγματοποιήθηκε στην κεντρική πλατεία του Αργοστολίου, οι μαθητές της Γ-Δ τάξης υπό την επίβλεψη του εκπαιδευτικού του τμήματος ανέλαβαν την παρουσίαση της σχολικής εορτής παρουσία μόνο μαθητών (λόγω των έκτακτων μέτρων κατά της πανδημίας) και αντιπροσωπεία μαθητών εκπροσώπησε το σχολείο στη δοξολογία και κατέθεσε στεφάνι στο μνημείο ηρώων του χωριού. Στο παρόν άρθρο θα γίνει μια περιληπτική αναφορά στο πλαίσιο των γεγονότων, που είναι γενικά γνωστό.

Τις πρώτες πρωινές ώρες της 28^ης Οκτωβρίου του 1940 ο Ιταλός πρέσβης στην Αθήνα, Εμμανουέλε Γκράτσι, επέδωσε στον τότε πρωθυπουργό της Ελλάδας, Ιωάννη Μεταξά, το ιταλικό τελεσίγραφο που απαιτούσε την άνευ όρων παράδοση της πατρίδας μας στις δυνάμεις του Μουσολίνι. Η απάντηση ήταν «Alors, c’est la guerre!» που αποδίδεται στα ελληνικά «Λοιπόν, αυτό σημαίνει πόλεμος!», δηλώνοντας έτσι ρητά την άρνηση για υποταγή και ακώλυτη είσοδο  του ιταλικού στρατού στα ελληνικά εδάφη.

Στα ελληνοαλβανικά, λοιπόν, σύνορα και τις χιονισμένες βουνοκορφές της Πίνδου γράφτηκαν αμέτρητες σελίδες ηρωικών πράξεων από τους Έλληνες στρατιώτες με περίσσεια αυταπάρνηση και αυτοθυσία που άγγιζαν τα όρια του μύθου. Αγωνιζόμενοι ενάντια στα ιταλικά πυρά, το πυκνό χιόνι, το αφόρητο πολικό ψύχος, τις ατέλειωτες λάσπες, τις αβάσταχτες στερήσεις και τους αμέτρητους κινδύνους ξεπέρασαν τα ανθρώπινα επίπεδα, κυριάρχησαν στο πεδίο της μάχης ενάντια σε κάθε λογική πρόβλεψη και βίωσαν την αποθέωση στη συνείδηση όλου του ελεύθερου δημοκρατικού κόσμου της εποχής εκείνης. Ο ελληνικός στρατός παρέμεινε νικητής ως τον Μάρτιο του 1941, όπου η πατρίδα μας δέχτηκε την γερμανική επίθεση στα βόρεια σύνορά της και κατέρρευσε. Ακολούθησε η κατάκτηση της Ελλάδας από τις δυνάμεις του Άξονα και η τριπλή Κατοχή της από Γερμανούς, Ιταλούς και Βούλγαρους ως τον Οκτώβριο του 1944.

Συνεπώς, εμείς η νεότερη γενιά έχουμε χρέος απέναντι στους προγόνους μας, τους παππούδες μας και τους προπαππούδες μας δηλαδή, να μελετήσουμε το απερίγραπτο κατόρθωμά τους με σεβασμό, θαυμασμό και  προσήλωση. Αυτοί οι ήρωες δεν ήταν κάποιοι θεόρατοι γίγαντες που συνέθλιψαν με ένα χτύπημα τον εχθρό. Ήταν απλοί, καθημερινοί άνθρωποι του μόχθου, οικογενειάρχες, με φόβους κι αδυναμίες, που όταν όμως τέθηκε το θέμα της διακύβευσης και αμφισβήτησης της πολιτικής και φυσικής ελευθερίας τους, της προσβολής της αξιοπρέπειάς τους και της ιστορικής παράδοσης τους μετατράπηκαν αυτόματα σε αποφασισμένους πολεμιστές, οι οποίοι χωρίς να ξεστομίσουν λέξη, βροντοφώναξαν με εκκωφαντική σιωπή στον εχθρό: «Δεν θα περάσεις… Είμαι εδώ και σε περιμένω». Η πάλη τους στα όρια του υπερφυσικού έδειξε ακριβώς αυτήν τους την απόφαση, να πολεμήσουν, ακόμη και να πεθάνουν για τα ιδανικά τους…Μια απόφαση που μόνο ελεύθεροι και συνειδητοποιημένοι πολίτες μπορούν να πάρουν… Αποτελούν λοιπόν ανεπανάληπτο  πρότυπο πατριωτικής στάσης και με τη θυσία τους προσθέτουν άλλο ένα κομμάτι στην ένδοξη Ιστορία αυτού του έθνους.

24 Σεπτεμβρίου: Ευρωπαϊκή ημέρα αθλητισμού

Με αφορμή την συγκεκριμένη ημέρα, πραγματοποιήθηκαν στον προαύλειο χώρο αθλητικές δραστηριότητες και σκυταλοδρομίες. Μικροί και μεγάλοι συμμετείχαν γεμάτοι ενέργεια κι αθλητική διάθεση. Εκτός από την συνεισφορά των εκπαιδευτικών των τάξεων, σημαντική ήταν και η καθοδήγηση του γυμναστή του σχολείου μας. Επιπροσθέτως, στις τάξεις είχαν προηγηθεί συζητήσεις εναρμονισμένες στο αθλητικό πνεύμα.

Ποια είναι όμως τα οφέλη του αθλητισμού;

Τα οφέλη του αθλητιμού μπορούν να αποδοθούν με βάση τους παρακάτω τομείς:

• Ψυχολογικός τομέας
  • Με τη σωματική άσκηση ο αθλητής από μικρή ηλικία αποκτά αγωνιστικότητα, αυτοκυριαρχία, καλλιεργείται το θάρρος, η θέληση, η αποφασιστικότητα, η τόλμη για την αντιμετώπιση του αθλητικού αγώνα και κατ’ επέκταση της μαθητικής και μετέπειτα ενήλικης ζωής.
  • Η άθληση συντελεί στην ωρίμανση του ανθρώπου και στην ανάπτυξη ψυχικών ικανοτήτων, καθώς τον ωθεί  να θέτει ολοένα κι υψηλότερους στόχους και να παλεύει με υπομονή κι επιμονή, χωρίς να εγκαταλείπει την προσπάθεια.
  • Παράλληλα, μέσω αυτού καθένας μας αξιοποιεί τον ελεύθερό του χρόνο μακριά απ’ το άγχος και τη ρουτίνα, δηλαδή ψυχαγωγούμαστε γνήσια χωρίς διασκεδάζουμε ανούσια.
• Ηθικός τομέας
  • Εθίζει τον άνθρωπο στον έντιμο αγώνα, τον κάνει να πειθαρχεί σε κανόνες, στη λιτότητα, στο μέτρο, στην εγκράτεια, να σέβεται τους άλλους και το διαφορετικό.
  • Επιπλέον, τον βοηθά ν’ ασκήσει αυτοκριτική, προκειμένου να γίνει καλύτερος ηθικά. Έτσι διαμορφώνονται πιο ενάρετοι χαρακτήρες, που πιστεύουν σε ιδανικά, όπως του υγιούς αθλητισμού και των αξιών που απορρέουν απ’ αυτόν.
• Πνευματικός – Βιολογικός τομέας
  • Ο αθλητισμός αναπτύσσει αρμονικά το σώμα και το πνεύμα, προσφέρει υγεία στον οργανισμό και σωματική ευρωστία, λειτουργεί ως αντίβαρο σε κακές συνήθειες.
  • Η σωματική και πνευματική κατάσταση αλληλοεπηρεάζονται.
  • Ο αθλητικός αγώνας, ακόμη, υποχρεώνει το άτομο να προβληματιστεί για το πώς θ’ αποδώσει καλύτερα, θέτει νέους υψηλότερους σκοπούς και καλλιεργεί το νου.
  • Όλα τα παραπάνω γίνονται πιο επιτακτικά κι απαραίτητα σε μια εποχή πνευματικής μονομέρειας και προσκόλλησης στην ειδίκευση.
• Κοινωνικοπολιτικός τομέας
  • Ο αθλητισμός ως ιδεώδες κοινωνικοποιεί και συνδέει με δεσμούς φιλίας τους συναγωνιζόμενους, τους συνηθίζει στην αναγνώριση της αξίας των αντιπάλων και στην ανάπτυξη του σεβασμού.
  • Επιπροσθέτως, οι κορυφαίοι αθλητές λειτουργώντας ως πρότυπα μπορούν να επηρεάζουν τους μαθητές, τους έφηβους και γενικότερα τους νέους σε κρίσιμα κοινωνικά θέματα, όπως είναι η βία, τα πρότυπα, τα ναρκωτικά κ.ά.
  • Οι ευεργετικές επιδράσεις του αθλητισμού όμως δεν σταματούν εδώ. Επεκτείνονται και στην καλλιέργεια του ομαδικού πνεύματος, τη συνεργασία, την αλληλεγγύη, τον ευγενή συναγωνισμό ή άλλες αρετές, οι οποίες κρίνονται απαραίτητες για την προαγωγή της κοινωνικής ζωής και συνείδησης.

1. βοηθάει το παιδί να αισθάνεται καλύτερα,
2. αυξάνουν την αυτοπεποίθηση του παιδιού (αύξηση ορμονών ευφορίας -π.χ. ενδορφίνες, μοναμίνες, κλπ-),
3. μειώνει τις ορμόνες που προκαλούν άγχος και stress,
4. βελτιώνει τον έλεγχο του σώματος του,
5. διατηρεί το σωματικό βάρος του παιδιού σε φυσιολογικά επίπεδα,
6. αναπτύσσει τα αντανακλαστικά τους,
7. ενδυναμώνει τους μύες τους,
8. και βελτιώνει την καρδιοαναπνευστική λειτουργία