«Στο δικαίωμα για «ζωή» δεν πρέπει να υπάρχουν διακρίσεις. Δεν υπάρχουν κατηγορίες ανθρώπων. Υπάρχουν μόνο άνθρωποι» (Αντώνης Τσαπατάκης – Έλληνας παραολυμπιονίκης και παγκόσμιος πρωταθλητής κολύμβησης).
Το 1992 η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ ανακήρυξε την 3η Δεκεμβρίου ως Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία (ΑμεΑ). Κάθε χρόνο η μέρα αυτή δίνει ακόμα μια ευκαιρία στην κοινωνία να εστιάσει την προσοχή της στα δικαιώματα και τις δυνατότητες των Ατόμων με Αναπηρία, βελτιώνοντας έτσι την ποιότητα ζωής τους και υλοποιώντας μεταρρυθμίσεις που θα προάγουν την κοινωνική τους ενσωμάτωση.
Οι εκπαιδευτικοί του σχολείου μας πιστεύουμε πως η αποδοχή του διαφορετικού μέσα από σωστή ενημέρωση και ευαισθητοποίηση μπορεί να επιτευχθεί αποτελεσματικά μέσα από το εκπαιδευτικό σύστημα. Γι’ αυτό και οργανώσαμε μια σειρά δράσεων σχετικά με την αναπηρία, προκειμένου οι μαθητές μας να ευαισθητοποιηθούν και να προβληματιστούν σχετικά.
Αρχικά μιλήσαμε για το τι είναι αναπηρία, ποιοι τύποι αναπηρίας υπάρχουν και ποια τα χαρακτηριστικά τους. Έπειτα δώσαμε έμφαση σε βασικούς κανόνες συμπεριφοράς, τους οποίους καλό είναι να τηρούμε όταν συναναστρεφόμαστε άτομα με αναπηρία. Ελέγξαμε τις γνώσεις μας με κάρτες ερωτήσεων και στη συνέχεια μιλήσαμε για τη νοηματική γλώσσα και τη γραφή Μπράιγ. Είδαμε, επίσης, ενημερωτικά βίντεο, βίντεο animation και ταινίες μικρού μήκους. Μιλήσαμε για τους Παραολυμπιακούς Αγώνες και γνωρίσαμε τους Έλληνες πρωταθλητές μας που στους φετινούς αγώνες κατόρθωσαν να φέρουν στη χώρα μας 13 μετάλλια. Οι μαθητές μας αντιλήφθηκαν πως δεν πρέπει ποτέ να τα παρατάμε και πως τα πάντα είναι δυνατά αρκεί να υπάρχει θέληση, υπομονή κι επιμονή.

Μια από τις ομορφότερες δράσεις της σημερινής ημέρας ήταν η διαδικτυακή μας επικοινωνία με τη συγγραφέα του βιβλίου «Ένας κήπος στην τάξη μας», κ. Χρυσάνθη Τσιαμπαλή, έπειτα από πρόσκληση της εκπαιδευτικού μας κ. Βάσω Παπανικολάου. Κατά το προηγούμενο χρονικό διάστημα όλες οι τάξεις του σχολείου μας είχαν προμηθευτεί από ένα αντίτυπο του βιβλίου και κάθε τάξη επεξεργαζόταν το περιεχόμενο του βιβλίου με διάφορους τρόπους. Φτιάξαμε μάλιστα και το δικό μας ψηφιακό βιβλίο! Πρόκειται για μια περίληψη του βιβλίου «Ένας κήπος στην τάξη μας» με εικονογράφηση και αφήγηση από τους μαθητές μας. Μπορείτε να το δείτε και να το ακούσετε πατώντας εδώ. Φτιάξαμε, επίσης και τη δική μας αφίσα, εμπνευσμένοι από το βιβλίο της κ.Τσιαμπαλή και σε έντυπη αλλά και σε ψηφιακή μορφή. Μπορείτε να δείτε την αφίσα πατώντας εδώ.



Έγινε, λοιπόν, σήμερα έγινε μια πολύ όμορφη συζήτηση ανάμεσα στους μαθητές μας και την κ.Τσιαμπαλή, σχετικά με τα θέματα για την αναπηρία που θίγονται στο βιβλίο. Δε μείναμε όμως μόνο εκεί. «Εκμεταλλευτήκαμε» την παρουσία της συγγραφέα και μάθαμε κι άλλες χρήσιμες πληροφορίες όπως ποια είναι η διαδικασία μέχρι να φτάσει ένα βιβλίο στα ράφια του βιβλιοπωλείου. Ευχαριστούμε πολύ την κ. Τσιαμπαλή για την τιμή που μας έκανε σήμερα να συνομιλήσει μαζί μας.

Ακολούθησαν αρκετές δραστηριότητες, οι οποίες με παιγνιώδη και βιωματικό τρόπο, εισήγαγαν σε ένα βαθμό τα παιδιά στη συνθήκη της αναπηρίας. Αρχικά, οι μαθητές είδαν χριστουγεννιάτικες κάρτες από αυθεντικούς πίνακες ζωγραφισμένους με το στόμα και το πόδι, από καλλιτέχνες της Ένωσης ΖΩΣΠ (Ζωγραφική με το Στόμα και το Πόδι) και εντυπωσιάστηκαν ιδιαίτερα. Προσπάθησαν, λοιπόν, κι αυτοί να ζωγραφίσουν και να γράψουν το όνομά τους κρατώντας τον μαρκαδόρο με το στόμα τους. Ακολούθησαν κι άλλες βιωματικές δραστηριότητες, όπως διάβασμα χειλιών (χειλεανάγνωση), περιγραφή πρότασης αποκλειστικά με κινήσεις σώματος και εκφράσεις προσώπου, δραστηριότητες με το ένα χέρι (π.χ. δέσιμο κορδονιών ή άνοιγμα βάζου με το ένα χέρι), δέσιμο ματιών και κίνηση στον χώρο αρχικά χωρίς και έπειτα με τη βοήθεια συνοδού, προσέγγιση των μαθησιακών δυσκολιών π.χ. της δυσλεξίας διαβάζοντας προτάσεις που φαινομενικά φαίνονται ακατανόητες, ανάγνωση πολύ θολού κειμένου με τον τρόπο που το βλέπουν τα άτομα με προβλήματα όρασης κ.ά.



Κλείνοντας, ας μην ξεχνάμε πως η αναπηρία είναι μια κατάσταση στην οποία μπορεί να βρεθεί ο καθένας μας. Το Άτομα με Αναπηρία έχουν τις ίδιες ανάγκες με όλους τους ανθρώπους. Η αναγνώριση των δικαιωμάτων τους είναι αδιαπραγμάτευτο κομμάτι κάθε πολιτισμένης κοινωνίας!
Όπως είχε πει και ο διάσημος Αμερικανός μουσικός της jazz Scott Hamilton, «Η χειρότερη αναπηρία είναι η κακή συμπεριφορά και η μεγαλύτερη δύναμη είναι η ευγένεια και ο σεβασμός».