Η εβδομάδα που μας πέρασε έγινε μια γέφυρα ανάμεσα στην παράδοση και στην επικαιρότητα.
Όπως απαιτεί το έθιμο, ζυμωσαμε με αλεύρι και νερό και ψησαμε τις κυρά Σαρακοστες μας, για να μετρήσουμε με τα εφτά τους πόδια τις εβδομάδες μέχρι το Άγιο Πάσχα και να μιλήσουμε για την έννοια και τη σημασία της νηστείας από το κρέας αλλά κυρίως από τις άσχημες σκέψεις και πράξεις.
Επίσης, παρακολουθήσαμε με τα παιδιά την ταινία μικρού μήκους The Kite και συζητήσαμε για την απώλεια, συνδέοντας την με τη μαύρη επέτειο του τραγικού δυστυχήματος στα Τέμπη. Προσπαθήσαμε να μπούμε στη θέση των συγγενών, να νιώσουμε, να καταλάβουμε, να σταθούμε με σεβασμό.
Στα πλαίσια των δράσεων του Ενεργού Πολίτη, μιλήσαμε για τις ζωές που χάθηκαν τόσο άδικα και για τη δικαιοσύνη που περιμένουμε να αποδοθεί, για το τι σημαίνει να διεκδικώ το δίκιο μου με ειρηνικό τρόπο και με επιχειρήματα ,σε ένα δημοκρατικό κράτος.
Τι σημαίνει αναλαμβάνω την ευθύνη μου; Ποιο μέλλον ονειρευόμαστε; Ένα μέλλον χτισμένο σε γερά “θεμέλια ” όπως η δικαιοσύνη, η υπευθυνότητα, η ενσυναίσθηση, η ανθρωπιά, η αλήθεια, ο σεβασμός; Ή χτισμένο πάνω σε σαθρά “θεμέλια ” όπως το ψέμα, η διαφθορά, η απληστία, η αδικία, η ασέβεια, η ανευθυνότητα; Η απάντηση φυσικά είναι αυτονόητη. Η λύση βρίσκεται στην ενότητα και στην αλληλεγγύη.

ΠΗΓΗ: ΕΛΕΝΗ ΜΠΑΪΡΑΚΤΑΡΗ