"Αστραπή" -Σχολική εφημερίδα της Δ΄ τάξης Δημοτικού Σχολείου Αδριανής -Νικηφόρου  

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μία γάτα κι ένας σκύλος που μάλωναν για ένα ποδήλατο που ήτανε πολύ σαράβαλο και άσχημο. κάθε μέρα μάλωναν .
Ώσπου μια μέρα βρήκαν μία λύση
συνεχίζεται
Λεωνίδας Ζαχαριάδης

Ο μικρός τσαγκάρης 
Ο Τίτος ήταν χωρίς αμφιβολία ο καλύτερος τσαγκάρης του χωριού.Κοντούλης,με δυο μεγάλα
και ζωηρά μαύρα μάτια και ένα τσουλούφι που έπεφτε συνέχεια στο μέτωπο του,άρχισε να δουλεύει από πολύ μικρός, από όταν δηλαδή έπρεπε να πάει στο σχολείο.Μα πως, αντί να πάει στο σχολείο, αποφάσισε να κάνει τον τσαγκάρη;Η οικογένεια του ήταν τόσο φτωχοί,που δεν θυμόταν να έχει φάει πότε ούτε ένα παγωτό!Γι’ αυτό λοιπόν ξεκίνησε να δουλεύει ως τσαγκάρης. Και δούλευε πάρα πολύ σκληρά. Από τα ξημερώματ μέχρι την δύση του ηλίου έφτιαχνε παπουτσάκια,μπότες και παντόφλες μαζί με τον γατούλη του τον Φρουφρού.Ο Τίτος όμως ήταν πραγματικά ευτυχισμένος και τραγουδούσε χαρούμενος όλη μέρα.<<Μα πως ένας φτωχός τσαγκάρης είναι πιο ευτυχισμένος από μένα;>>αναρωτιότ

αν ο Λίνος ο αρκουδος. Ο Λίνος που έμενε κοντά στον τσαγκάρικο του Τίτου τον παρακολουθούσε κάθε πρωί από το παράθυρο του σπιτιού του.Αυτός είχε το πιο όμορφο σπίτι του χωριού ένα ωραίο διώροφο με πράσινα παραθυρόφυλλο μεγάλη ξύλινη πόρτα και ενόν υπέροχο κήπο με δέντρα και πολλά λουλούδια.Ο αρκουδος Λίνος ήταν πλούσιος πολύ πλούσιος και 

δε χρειαζόταν να δουλεύει. Καθόταν λοιπόν όλη μέρα δίπλα στο παράθυρο και σκεφτόταν. Τι σκεφτόταν; Σκεφτόταν τα πλούτη του και στεναχωριόταν. Φοβόταν μήπως κάποιος κλέφτης τρύπωνε στο σπ

ίτι και έπαιρνε όλα τα χρήματα του.<<Αλίμονο!Τι συμφορά!Τι άτυχος που είμαι!>>συλλογιζόταν. Μια μέρα που ήταν βυθισμένος σε άσχημες σκέψεις όπως πάντα του ήρθε μια τρελή ιδέα. Φώναξε λοιπόν τον Τίτο και τον ρώτησε:
-Πόσα χρήματα κερδίζεις;
-Δεν ξέρω σίγουρα όμως αρκετά για να ζω,απάντησε χαρούμενα ο Τίτος
-Βλέπεις αυτό το σακουλάκι;Είναι γεμάτο χρυσά νομίσματα. Σου το χαρίζω για να μπορέσεις κι εσύ να απολαύσεις την ζωή και να καταλαβαίνεις τι σημαίνει να είσαι πλούσιος. Από σήμερα θα μπορείς να ζεις χωρίς να δουλεύεις.
<<Τι τυχερός που είμαι!Ποιος να το λεγε>>σκέφτηκε ο Τίτος βγαίνοντας από το σπίτι του αρκούδου και έτρεξε στο σπίτι του κρατώντας σφιχτά το σακουλάκι με τα χρυσά νομίσματα. Αντί να πάει αμέσως στη δουλειά όπως συνήθιζε το έριξε στην ξεκούραση.Φόρεσε τις πιτζάμες του και χώθηκε κάτω από τις κουβέρτες σφίγγοντας στην αγκαλιά του τον θησαυρό του!

..ΑΓΑΠΗ ΡΙΜΕΛΝΤΑ