Το 1992, η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, ανακήρυξε την 3η Δεκεμβρίου ως Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία.
Η αναπηρία δεν είναι ασθένεια. Αφορά και επηρεάζει όλες τις ανθρώπινες κοινωνικές, οικονομικές πολιτικές δραστηριότητες. Είναι πρόκληση στη σύγχρονη «ανθρωπιστική» κοινωνία για ισότιμη ένταξη  και συμμετοχή των ατόμων με αναπηρίες στην οικογένεια, στην κοινότητα, στο εργασιακό και φυσικό περιβάλλον.

Με αφορμή την ημέρα αυτή πραγματοποιήθηκαν βιωματικές ασκήσεις  στη ΄ΣΤ τάξη  με συντονίστριες την κοινωνική λειτουργό  και τη σχολική νοσηλεύτρια του σχολείου μας. Μερικές φορές χρειαζόμαστε ένα χέρι βοηθείας για να προχωρήσουμε. Κάποια παιδιά μπήκαν στη θέση των ανθρώπων  με προβλήματα όρασης  και κάποια άλλα καθοδηγούσαν. Η  άσκηση με το εκκρεμές, που πραγματοποιήθηκε, αποκαλύπτει την αβεβαιότητα που νιώθουμε όταν λείπει μία από τις αισθήσεις μας. Μας οδηγεί να αφεθούμε  στα χέρια των άλλων νιώθοντας άγχος και αγωνία. Στο τέλος όμως ,όταν υπάρχει το μοίρασμα, χτίζεται η εμπιστοσύνη. Γιατί όταν μπαίνουμε στα παπούτσια του άλλου ,ερχόμαστε πιο κοντά στο συναίσθημά του. Η εμπιστοσύνη και η αποδοχή είναι αυτές που μας ωθούν στο επόμενο βήμα γιατί είναι σημαντικό να μη νιώθουμε μόνοι ,όπως είπαν και τα παιδιά.

Υπεύθυνες δράσης:

Δόικα Αριάδνη ΠΕ 30, κοινωνική λειτουργός

Αγγέλου Αρετή  ΠΕ 25, σχολική νοσηλεύτρια