Στην παρεούλα, τα παιδιά μοιράστηκαν εμπειρίες από επισκέψεις σε γιατρούς, όχι μόνο από τις δικές τους αλλά και από τα κοντινά τους πρόσωπα, π.χ. «η γιαγιά μου πήγε στον γιατρό γιατί την πονούσε η μέση».
Τα παιδιά γνώριζαν ειδικότητες που τους ήταν οικείες μέσα από τα προσωπικά τους βιώματα, όπως ο παιδίατρος και ο οφθαλμίατρος.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσίασε η προσπάθειά τους να δώσουν «όνομα» σε ειδικότητες γιατρών των οποίων η ονομασία τους ήταν άγνωστη. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτέλεσε ο καρδιολόγος, τον οποίο, σύμφωνα με τη λογική τους, ονόμασαν «καρδίατρο», κατά αντιστοιχία με τον παιδίατρο ή τον οδοντίατρο. Επίσης, υπήρχαν ειδικότητες που τα παιδιά γνώριζαν, όπως ο οφθαλμίατρος, χωρίς όμως να μπορούν να ερμηνεύσουν τη λέξη «οφθαλμός».
Στην προσπάθειά τους αυτή, τα παιδιά αξιοποίησαν τις γνώσεις που είχαν αποκτήσει για το ανθρώπινο σώμα, τα όργανα και τα συστήματά του, στις οποίες και ανατρέξαν.
Παιχνίδια για τη δύναμη και τη χαρά της γλώσσας!!!




































