Μια ομάδα διατροφικών στοιχείων, που συμβάλλει μέγιστα στην ισορροπία της μικροβιακής χλωρίδας είναι τα πρεβιοτικά. Ο όρος πρεβιοτικά, αναφέρεται σε κάθε άπεπτο στοιχείο της διατροφής μας που επιλεκτικά μπορεί να αποτελέσει «τροφή» για την ανάπτυξη ή και την ενεργοποίηση, φιλικών προς το έντερο μικροοργανισμών.

Και τονίζουμε το επιλεκτικά, γιατί όταν ένα διατροφικό στοιχείο προάγει την ανάπτυξη παθογόνων μικροοργανισμών του εντέρου, δεν μπορεί να χαρακτηριστεί πρεβιοτικό.

Πιστοποιημένα πρεβιοτικά είναι οι φρουκτοολιγοσακχαρίτες και πλούσιες πηγές φρουκτολιγοσακχαριτών είναι η αγκινάρα, το κριθάρι, το σκόρδο και το κρεμμύδι.

Για παράδειγμα, όπως διαφαίνεται από μελέτες, η απώλεια λιπώδους ιστού έχει σαν αποτέλεσμα την δραματική μείωση της C-Αντιδρώσας Πρωτεΐνης, που ως γνωστό τα αυξημένα επίπεδά της, διαδραματίζουν τεράστιο ρόλο στη βλάβη των αγγείων.

Επίσης, η απώλεια λιπώδους ιστού αποτελεί την Νο1 θεραπευτική προσέγγιση για τον διαβητικό τύπου 2, μια και συμβάλλει στην μείωση της ινσουλινοαντίστασης μέσω συγκεκριμένων μηχανισμών, ένας εκ των οποίων είναι και η μείωση της καχεκτίνης (TNF-a) που παράγεται από τα λιπώδη κύτταρα.

Η καχεκτίνη παίζει σημαντικό ρόλο και στην δυσλειτουργία του ενδοθηλίου των αγγείων και μπορεί να μειωθεί και με την άσκηση.

Το μήνυμα λοιπόν είναι σαφέστατα ένα: χάστε βάρος-κερδίστε υγεία.

Η σωστή διατροφική προσέγγιση για την επίλυση του προβλήματος της παχυσαρκίας, δεν είναι εύκολη υπόθεση και απαιτεί την πλήρη συνεργασία του ασθενή με τον διαιτολόγο, που καλείται όχι μόνο να καταρτίσει την σωστή και εξατομικευμένη διατροφική αγωγή, που πρέπει να ακολουθήσει ο ασθενής, αλλά και να συνεισφέρει ουσιαστικά στην τροποποίηση της συμπεριφοράς του ατόμου απέναντι στη διατροφή.

Σε αυτή την προσπάθεια πολύ σημαντική είναι η εκπαίδευση του ατόμου και η αναβάθμιση των γνώσεών του σχετικά με την διατροφή. Συνειδητοποιώντας για παράδειγμα, τον σημαντικό ρόλο που παίζει η μαγειρική παρασκευή στη θερμιδική απόδοση ενός τροφίμου, μπορεί κάλλιστα κάποιος να διαμορφώσει ένα σωστότερο ημερήσιο πλάνο διατροφής.

 Ρίξτε μια απλή ματιά στις μαγειρικές παρασκευές της πατάτας και θα καταλάβετε τι εννοούμε: τα 200 γρ. βραστής πατάτας εμπεριέχουν 0,2 γρ. λίπους, όταν η ίδια ποσότητα τηγανητής πατάτας έχει περίπου 30 γρ. λίπος !!!

Θεσσαλονίκη: Επανάσταση στη θεραπεία των ασθενών με καρδιακή ανεπάρκεια, αποτελούν οι αμφικοιλιακοί βηματοδότες, που τα τελευταία χρόνια εφαρμόζονται με επιτυχία σε ασθενείς, στην Α’ Καρδιολογική Κλινική του Νοσοκομείου ΑΧΕΠΑ.

Ήδη, τα τελευταία τέσσερα χρόνια, στο ΑΧΕΠΑ, έχουν τοποθετηθεί 105 τέτοιοι βηματοδότες σε ασθενείς, που έπασχαν από ενδιάμεση ή βαριά καρδιακή ανεπάρκεια, ενώ σύμφωνα με πρόσφατη ανακοίνωση του Αμερικανικού Κολεγίου Καρδιολογικής Εταιρείας, οι αμφικοιλιακοί βηματοδότες ενδείκνυνται και για ασθενείς με αρχόμενο στάδιο καρδιακής ανεπάρκειας και τα αποτελέσματα από την εφαρμογή τους σε αυτές τις περιπτώσεις είναι θεαματικά.

«Στους ασθενείς, στους οποίους τοποθετήθηκαν αμφικοιλιακοί βηματοδότες νωρίς, παρατηρήθηκε βελτίωση της λειτουργίας της αριστερής κοιλίας, ελάττωση της εισαγωγής στα νοσοκομεία και ελάττωση της θνητότητας στους 24 μήνες από 24% σε 11%. Η μέθοδος αυτή εφαρμόζεται σε ασθενείς, που πληρούν ορισμένα κριτήρια και βελτιώνει την ποιότητα ζωής, αυξάνει την επιβίωση και μειώνει τις εισαγωγές στα νοσοκομεία», επισήμανε ο καθηγητής καρδιολογίας στο ΑΠΘ, Γεώργιος Παρχαρίδης, κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου, με αφορμή το 9ο Διεθνές Συνέδριο Καρδιολογίας «New Trends in Cardiology», οι εργασίες του οποίου αρχίζουν, σήμερα, στη Θεσσαλονίκη.

Η καρδιακή ανεπάρκεια αυξάνει συνεχώς σε συχνότητα τα τελευταία χρόνια και φαίνεται ότι προσβάλλει ποσοστό 1% – 2% του παγκόσμιου πληθυσμού. Στη χώρα μας, ο αριθμός των ατόμων που πάσχουν από τη νόσο ανέρχεται σε 200.000, ενώ κάθε χρόνο διαγιγνώσκεται σε 25.000 Έλληνες.

Η καρδιακή ανεπάρκεια εμφανίζεται κυρίως σε μεγάλη ηλικία και με βάση τις στατιστικές, 10% του πληθυσμού, άνω των 65 ετών, πάσχει από αυτήν. Η έγκαιρη διάγνωση και η έγκαιρη θεραπεία αποτελούν τα «κλειδιά» αναστολής της εξέλιξης της νόσου, αλλά και της αύξησης της επιβίωσης των ασθενών.

Δεν είναι σπάνια η υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια

Η υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια, η οποία μέχρι πρότινος θεωρείτο πολύ σπάνια νόσος, στην πραγματικότητα δεν είναι, αφού 1 στα 500 άτομα του γενικού πληθυσμού πάσχει από αυτήν. Στην Ελλάδα, ο αριθμός των πασχόντων ανέρχεται σε 20.000.

«Παλαιότερα θεωρείτο κακοήθης νόσος, εκτίμηση που δεν ανταποκρίνεται επίσης στην πραγματικότητα, γιατί η θνητότητα από τη νόσο αυτή, στο σύνολο των ασθενών, ανέρχεται σε 1% το χρόνο. Το ενδιαφέρον βρίσκεται στο ότι το ποσοστό αυτό ανέρχεται σε 4 έως 5%, σε μια ομάδα ασθενών που αποτελεί το 20% περίπου του συνόλου των ασθενών, οι οποίοι πάσχουν από υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια.

Δεδομένου ότι η υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια αποτελεί και την κυριότερη αιτία αιφνιδίου θανάτου στους αθλητές, το σπουδαιότερο μέλημα των ιατρών πρέπει να είναι η αποκάλυψη του 20% των ασθενών, που κινδυνεύουν από αιφνίδιο θάνατο. Αυτό μπορεί να πραγματοποιηθεί πάρα πολύ εύκολα, βάσει ορισμένων παραγόντων κινδύνου», επισήμανε ο καθηγητής καρδιολογίας, Γεώργιος Παρχαρίδης.

Ο καθηγητής ανέφερε ότι στην Α’ Καρδιολογική Κλινική του Νοσοκομείου ΑΧΕΠΑ λειτουργεί ιατρείο υπερτροφικής μυοκαρδιοπάθειας, το οποίο θεωρείται ένα από τα καλύτερα στον κόσμο. «Επειδή η υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια διαφέρει από χώρα σε χώρα, αλλά και από τόπο σε τόπο μέσα στην ίδια χώρα, βρισκόμαστε σε στενή συνεργασία με αντίστοιχα ιατρεία στην Αθήνα και στην Κύπρο και σε λίγα χρόνια θα ανακοινώσουμε τις ομοιότητες και τις διαφορές και σε σχέση και με ιατρεία του εξωτερικού, όπως αυτά της Ιταλίας», πρόσθεσε.

Στην Α’ Καρδιολογική Κλινική του ΑΧΕΠΑ μελετήθηκαν από το 2002 έως σήμερα 450 περιπτώσεις πασχόντων από υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια και βρέθηκε ότι ποσοστό 5% των ασθενών κινδυνεύουν από αιφνίδιο θάνατο. Η πρόληψη έγινε με τοποθέτηση απινιδωτή.

«Στη μέγιστη πλειοψηφία τους, ασθενείς με υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια δεν γνωρίζουν ότι πάσχουν από τη νόσο, άρα είναι έκθετοι σε αιφνίδιο θάνατο. Το πρόβλημα μπορεί να αντιμετωπισθεί με τη δημιουργία κέντρων αναφοράς ασθενών, που πάσχουν από υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια», κατέληξε ο κ. Παρχαρίδης.

Νέα μέθοδος για την αντιμετώπιση της κολπικής μαρμαρυγής

«Μία νέα επεμβατική μέθοδος, που αναπτύχθηκε τα τελευταία χρόνια για την αντιμετώπιση της κολπικής μαρμαρυγής, τείνει να γίνει πρώτη μέθοδος επιλογής. Η μέθοδος πραγματοποιείται σε αιμοδυναμικό εργαστήριο με τη βοήθεια σύγχρονων συστημάτων χαρτογράφησης της καρδιάς και αφορά την απομόνωση των πνευμονικών φλεβών», ανέφερε ο καθηγητής καρδιολογίας στο ΑΠΘ, Χαράλαμπος Καρβούνης.

«Στην Α’ Καρδιολογική Κλινική του Νοσοκομείου ΑΧΕΠΑ έχει εφαρμοσθεί σε 60 περίπου ασθε νείς, χωρίς επιπλοκές κατά την ώρα της επέμβασης. Η μέθοδος αφορά κυρίως νέους σε ηλικία ασθενείς, οι οποίοι παρουσιάζουν πολλά επεισόδια, παρά τη λήψη έντονης φαρμακευτικής αγωγής και έχει ποσοστό επιτυχίας περίπου 70%, ενώ οι επιπλοκές είναι λίγες και σχετικά σπάνιες», πρόσθεσε ο κ. Καρβούνης.

Η κολπική μαρμαρυγή είναι μία πολύ συχνή αρρυθμία, που αφορά μεγάλο μέρος του πληθυσμού. Μεγάλο ποσοστό ασθενών, που προσέρχονται στα τμήματα επειγόντων περιστατικών, αφόρα περιπτώσεις με την παροξυσμική μορφή της κολπικής μαρμαρυγής, που εμφανίζεται με έντονη ταχυκαρδία.

Η κολπική μαρμαρυγή εμφανίζεται σε όλες τις ηλικίες, αλλά πιο συχνά στους ηλικιωμένους. Τα κυριότερα συμπτώματά της είναι η ταχυκαρδία και ο ακανόνιστος καρδιακός ρυθμός. Τις περισσότερες φορές, η αρρυθμία αρχίζει απότομα, με μεγάλη ταχυκαρδία και προκαλεί έντονη ανησυχία στον ασθενή και το περιβάλλον του. Οι ασθενείς, τις περισσότερες φορές, χρειάζονται νοσηλεία για την αντιμετώπιση της αρρυθμίας.

Αν και η κολπική μαρμαρυγή δεν προκαλεί άμεσο κίνδυνο για τη ζωή του ασθενούς (υπάρχει μόνο ένας σχετικά αυξημένος κίνδυνος εμβολικών και αγγειακών εγκεφαλικών επεισοδίων), πολλοί ασθενείς έχουν έντονα συμπτώματα και έχουν συχνές νοσηλείες στα νοσοκομεία.

Για την αντιμετώπισή της είναι απαραίτητο να λαμβάνουν αντιπηκτική αγωγή, με την οποία μειώνεται σημαντικά ο κίνδυνος των εμβολικών και αγγειακών εγκεφαλικών επεισοδίων, ενώ για την πρόληψη των υποτροπών της κολπικής μαρμαρυγής υπάρχουν αρκετά φάρμακα, τα οποία όμως δεν είναι πάντα αποτελεσματικά. Ορισμένα δε, προκαλούν και σημαντικές παρενέργειες.