Καμιά πόρτα δεν ανοίγει,αν δε γυρίσεις το σωστό κλειδί!Το δικό μας μαγικό κλειδί ανοίγει “κινηματογραφικά” την πόρτα σε μονοπάτια αστείρευτης γνώσης,μη συμβατικής σκέψης και πεπατημένης οδού. ¨Μπερδευτείτε¨ ελεύθερα μαζί μας κι ¨ανοίξτε¨ την πόρτα στη δημιουργική φαντασία και την εμπλουτισμένη δημιουργικότητα. Με άλλα λόγια,γίνετε ¨Μυαλά κουβάρια¨!
10 ευφυή μυαλά έρχονται να σας μπλέξουν και να σας περιπλέξουν σε απίστευτα ευρηματικές περιπέτειες.Η νέα ταινία “Μυαλά κουβάρια”
κάνει πρεμιέρα την Τετάρτη 11 Σεπτεμβρίου. Καθημερινές παραστάσεις από 08.15 π.μ. έως 13.15 μ.μ. στο Δ.Σ. Αγίας Μαρίνας Τριλόφου.Εισιτήρια και ποπ κορν διαθέσιμα στη Δ΄ τάξη! Έρχεται για να σπάσει ταμεία!
Ένα ταξίδι στα βάθη του τόπου μας έλαβε τέλος.Κι εμείς πιο σοφοί,πιο γεμάτοι και πιο ευφάνταστοι βάζουμε πλώρη “γι΄ άλλη γη ,γι΄ άλλα μέρη”.
Όλη τη χρονιά επισκεφθήκαμε μουσεία,εκκλησίες,ποτάμια,ερευνήσαμε και ψάξαμε πράγματα που αφορούσαν στο νομό μας,ζωγραφίσαμε,κατασκευάσαμε, φτιάξαμε εφημερίδα,κάναμε νέους φίλους,και το πιο σημαντικό διασκεδάσαμε.Όλη η χαρά, ο ενθουσιασμός κι η ευχαρίστηση έκαναν την καρδιά μας να ξεχειλίσει πρωτόγνωρα συναισθήματα.
Με μια βαλίτσα γεμάτη ήλιο κι Ελλάδα στο ένα χέρι και τα φτερά της φαντασίας στο άλλο ένα αλλιώτικο ταξίδι σχεδιάσαμε! Απαραίτητο μας εφόδιο η τοποσκευή μας! Η τοποσκευή μας (από το τόπος+συσκευή) δημιουργήθηκε ως μια ιδέα παρουσίασης του τόπου μας και συγκέντρωσης όλου του εποπτικού και εκπαιδευτικού υλικού το οποίο δημιουργήσαμε σε όλη τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς.
Αποστολή μας ήταν να παρουσιάσουμε τον τόπο μας στα άλλα σχολεία του Δικτύου Συνεργατικών Σχολείων και συγκεκριμένα στην ομάδα μας η οποία απαρτιζόταν από τα Δ.Σ. Απερίου Καρπάθου,Νίκαιας Πειραιά και Παλιάμπελων Βόνιτσας.Aποστολή εξετελέσθη,λοιπόν!
Απολαύστε περιπατητικές διαδρομές στην Ημαθία, “συμπλέοντας” μαζί μας στο ταξιδιωτικό βίντεο που ετοιμάσαμε.Γνωρίστε τον τρόπο προετοιμασίας και δημιουργίας της τοποσκευής μας.
Η τοποσκευή μας γέμισε γνώση,μα χωράει κι άλλη!Ο δρόμος της γνώσης εξάλλου είναι ατελείωτος! Άρα, έπεται και συνέχεια!
Προσπαθήσαμε να συμπυκνώσουμε όλα τα συναισθήματα της χρονιάς σε μια μέρα,τη μέρα του αποχαιρετισμού,προσπαθήσαμε να συμπτύξουμε όλη τη γνώση σε ένα χαρτί,τον έλεγχο προόδου! Μα δεν τα καταφέραμε! Γιατί η γνώση είναι ατελείωτη και πολύπλευρη και απέχει πολύ από έναν απλό βαθμό! Τα συναισθήματα είναι βαθιά και δε χωράνε σε λέξεις! Κάναμε,όμως,μια προσπάθεια να στριμώξουμε σε έναν μεγάλο,καλοκαιρινό φάκελο-κάνσον τις σχολικές μας εργασίες! Όσο για τα συναισθήματα, αυτά ξεχειλίζουν κι είναι τόσο “ασύλληπτα”…άπιαστα!
Μία ακόμη χρονιά έφτασε στο τέλος της!Ήταν τόσο όμορφη,γάργαρο νερό,τρυφερό,μαγευτικό παραμύθι! Μικρές αλλεπάλληλες στιγμές,γεμάτες φως και χαρά! Πολύχρωμες μεταξωτές κορδέλες οι αναμνήσεις μας,πλημμυρισμένες συναισθήματα πολύτιμα! Συναισθήματα ολόδικά μας,χαραγμένα βαθιά μέσα στην καρδιά μας,εκεί που δεν μπορεί να μας τα πάρει κανείς! Ένα θαλασσινό μήνυμα σας στέλνω,αγαπημένα μου παιδάκια, σ΄ ένα γυάλινο μπουκάλι, να πλέει στη θάλασσα της καρδιάς σας,ανέγγιχτο από το κύμα και τη φουρτούνα,ν΄ασημίζει στα γαλανά νερά!
Ο Άτλας ήταν μυθολογικός γίγαντας ο οποίος αντιτάχθηκε στον Παντοδύναμο Δία.Ο τελευταίος τον τιμώρησε να φέρει αιωνίως στους ώμους του τον ουράνιο θόλο. 5 Ιουνίου, παγκόσμια ημέρα περιβάλλοντος και σαν μικροί “Άτλαντες” κι εμείς κρατάμε όλη τη γη στα χέρια μας. Η μόνη διαφορά μας βέβαια από τον μυθολογικό ήρωα είναι ότι η γη μάς έχει δοθεί ως δώρο κι όχι σαν τιμωρία. Στο χέρι μας είναι,λοιπόν,να τη “στηρίξουμε” σωστά.
Πρόσεχε πώς περπατάς για να μην έχεις “πτώσεις”!Ένα χαρτόκουτο,αυτοκόλλητες ταινίες χριτς χρατς,χαρτονάκια,δύο ζευγάρια παπούτσια,το ένα διαφορετικού χρώματος(για να ξεχωρίσουμε την κλητική πτώση,που δεν έχει άρθρο) και πολλή φαντασία και παίζουμε τις τέσσερις πτώσεις στα δάχτυλα! Γιατί και οι πτώσεις θέλουν τρόπο κι όχι κόπο!
Κάθε ταξίδι είναι και μια νέα πρόκληση,μια καινούρια ευκαιρία για γνώση,εμπειρίες,αλλαγές και προοπτικές.Κάθε ταξίδι είναι και μια μικρή ¨νίκη¨ κι αυτός που το πραγματοποιεί ένας περήφανος νικητής,ένας¨χορτασμένος¨νικητής που κατάφερε να κερδίσει το σκοτάδι,την άγνοια,τη συνήθεια,τη ρουτίνα,τη μονοτονία,το τετριμμένο.Λάτρεις των δημιουργικών αλλαγών και της ταξιδιωτικής ¨ευεξίας¨κι εμείς συνταξιδέψαμε για δεύτερη σχολική χρονιά με το Δίκτυο Συνεργατικών Σχολείων “Ταξιδεύοντας στην Ελλάδα και την Κύπρο” συμπλέοντας με τα σχολεία Απερίου Καρπάθου,Παλιάμπελων Βόνιτσας και Νίκαιας Πειραιά.
Το ταξίδι μας περιελάμβανε επισκέψεις σε μουσεία,περιβαλλοντικά κέντρα,ποτάμια,ανθισμένες ροδακινιές,γευσιγνωστικές διαδρομές και πολιτισμικές ¨οάσεις¨. Γνωρίσαμε,αλληλογραφήσαμε,συνομιλήσαμε,εκπαιδευτήκαμε,απολαύσαμε! Προϊόν αυτής της ευεργετικής διαδρομής και η συνεργατική εφημερίδα των 4 σχολείων μέσα στην οποία θα δείτε όλους τους λόγους για τους οποίους αξίζει να επενδύσεις στην ¨εμπειρία¨ που σου προσφέρει ένα ταξίδι,ακόμη και το πιο κοντινό. Καλές ταξιδιάρικες αναγνώσεις!!
Χρόνια πολλά στη μητέρα,στη ζωοδόχο πηγή της ζωής,στον φύλακα άγγελό μας που στέκεται ακοίμητη φρουρός στο πλάι μας,σιωπηλή συνοδοιπόρος στις λύπες μας,τις αγωνίες,τις χαρές μας! Χρόνια πολλά στη μητέρα η οποία είναι κάθε γυναίκα που προσέχει,φροντίζει,συμβουλεύει ένα παιδί είτε το γέννησε είτε όχι.
Στην πρώτη και παντοτινή μας αγάπη αξίζουν όλα τα δώρα του κόσμου μα εμείς αρκεστήκαμε να της φτιάξουμε ένα λιτό,χειροποίητο χιαστί τσαντάκι από ανακυκλώσιμα υλικά και συγκεκριμένα από κουτιά corn flakes. Το κάθε παιδί ζωγράφισε πάνω στο τσαντάκι της μητέρας του κι έγραψε προσωποποιημένες ευχές. Στη συνέχεια τα τυλίξαμε σε κόλλες Α3,τις οποίες επίσης διακόσμησαν οι μαθητές/τριες, ο καθένας με τον δικό του τρόπο.Δε θα μπορούσε,όμως, να λείπει και η εφημερίδα μας η οποία είχε έκτακτο δισέλιδο αφιέρωμα στη μαμά. Χρόνια σας πολλά,μανούλες!
«Όταν ήμουν παιδί, η μητέρα μου μού είπε: «Αν γίνεις στρατιώτης, θα φτάσεις να γίνεις στρατηγός. Αν γίνεις μοναχός, θα φτάσεις να γίνεις πάπας». Τελικά έγινα ζωγράφος και έφτασα να γίνω ο Πικάσο». – Πάμπλο Πικάσο (1881-1973)
Η φύση ολάνθιστη και πολύχρωμη γιορτάζει τον ερχομό της άνοιξης,της αναγέννησης,της πανδαισίας χρωμάτων και συναισθημάτων.Συμμέτοχοι στη χαρά κι εμείς χορεύουμε στους ρυθμούς της, ανεμίζοντας ποικιλόχρωμες κορδέλες ροζ ευτυχίας,μιας χρωματιστής κι ευωδιαστής μπουγάδας χρόνων,ενός κίτρινου και λαμπερού,εκτυφλωτικού φωτός σαν του ήλιου,αλλά και κόκκινες,πορφυρές,πασχαλιάτικες κορδέλες που προμηνύουν Ανάσταση και φως. Όλα αυτά κι άλλα πολλά στο ανοιξιάτικο 4ο τεύχος της εφημερίδας της Γ΄τάξης “Τα προικισμένα παιδιά”,ένα τεύχος γεμάτο ζωηρά,ζωντανά χρώματα που σου ξυπνάνε μια ροζ,ποιητική ευφορία!Απολαύστε!
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
