Ταξίδια με μια κασετίνα

Γράφουμε τις πρώτες μας ιστορίες, ζωγραφίζουμε τον δικό μας κόσμο!

cropped 15bc910f 4589 478b aea8 bdc96da131ed 2

Εξερευνούμε τη σχολική αυλή

Ξεχωριστές διδακτικές δραστηριότητες που εντάσσονται στο πλαίσιο του προγράμματος Οικολογικά Σχολεία (Eco-Schools) και των θεματικών ενοτήτων «Φύση και Βιοποικιλότητα» και «Σχολική Αυλή – Αειφόρο Σχολείο» πραγματοποιούνται για την Α΄Δημοτικού τόσο στα Εργαστήρια Δεξιοτήτων όσο και στο μάθημα της Μελέτης Περιβάλλοντος.

Το πρόγραμμα «Οικολογικά Σχολεία» απευθύνεται σε ολόκληρη τη σχολική κοινότητα — μαθητές, εκπαιδευτικούς, γονείς — και έχει σχεδιαστεί ώστε να ενθαρρύνει όλο το σχολείο να κινητοποιηθεί και να αναλάβει δράση για το περιβάλλον. Οι 5 βασικές θεματικές ενότητες του προγράμματος είναι: Νερό, Ενέργεια, Απορρίμματα, Σχολική Αυλή και Αειφόρο Σχολείο, οι οποίες συμπληρώνονται από επιπλέον θεματικές όπως η Φύση και Βιοποικιλότητα, η Κλιματική Αλλαγή και άλλες. Το πρόγραμμα υλοποιείται παράλληλα από τις Α,ΒΓ,Δ τάξεις του σχολείου μας σε διαφορετικές θεματικές

Φέτος, στην Α΄Δημοτικού επιλέξαμε να δουλέψουμε τη θεματική της Σχολικής Αυλής σε σχέση με την αειφορία και τη θεματική της Φύσης και Βιοποικιλότητας, ανακαλύπτοντας πως οι δύο αυτές ενότητες συνδέονται άρρηκτα με όσα διδάσκονται στη Μελέτη Περιβάλλοντος.

Με αφορμή τη διδακτική ενότητα Ερευνούμε το περιβάλλον -Γνωρίζω τα φυτά του τόπου μου-Τα ζώα του τόπου μου, οι μαθητές μας μεταμορφώθηκαν κυριολεκτικά σε μέλισσες και φυτά! Με αυτοσχέδια καπέλα αναπαραστήσαμε με βιωματικό τρόπο τη διαδικασία της επικονίασης — έναν από τους πιο θαυμαστούς μηχανισμούς της φύσης. Η γύρη ήταν τριμμένο μπισκότο και τα πόδια των μελισσών τα μιμηθήκαμε φορώντας μαύρα γαντάκια όπου “κολλούσε” πάνω τους η γύρη – μπισκότο!

Κινούμενα από άνθος σε άνθος, τα παιδιά κατανόησαν πώς η μέλισσα μεταφέρει τη γύρη από το ένα λουλούδι στο άλλο, γιατί χωρίς τις μέλισσες πολλά φυτά δεν θα μπορούσαν να αναπαραχθούν, και πόσο σημαντικό είναι κάθε μικρό ζωντανό πλάσμα στο οικοσύστημά μας, ξεκινώντας από την αυλή μας.

Στη συνέχεια, οι μικροί ερευνητές βγήκαν στη σχολική αυλή με την εφαρμογή Google Lens. εντοπίσαμε, αναγνωρίσαμε και καταγράψαμε τα φυτά που φιλοξενεί η αυλή μας και παρατηρήσαμε ένα ολόκληρο δίκτυο ζωής να αναπτύσσεται γύρω τους:

Τα φυτά — αναγνωρίστηκαν και καταγράφηκαν στο ημερολόγιό μας (ταραξάκο, άγριο μαρούλι, ζοχός, φωτίνια )

Τα σκουλήκια — που ζουν στο χώμα κάτω από τα φυτά και το εμπλουτίζουν.

Τα μυρμήγκια και οι μέλισσες — που επισκέπτονται τα άνθη και βοηθούν στην αναπαραγωγή τους.

Τα σαλιγκάρια — που τρέφονται με φύλλα και παίζουν τον δικό τους ρόλο στην τροφική αλυσίδα.

Τα πτηνά, όπως σπουργίτια και περιστέρια τα οποία τρέφονται από το περίσσευμα του δεκατιανού γεύματος των μαθητών/τριών το οποίο δεν πετιέται αλλά αξιοποείται.

Τα παιδιά παρατήρησαν πώς κάθε ζωντανός οργανισμός εξαρτάται από κάποιον άλλον, δημιουργώντας μια ισορροπία που αξίζει να προστατεύουμε.

Μια… αναπάντεχα χαριτωμένη δραστηριότητα ήταν αναμφίβολα η φύτευση κρεμμυδιών με προσωπικότητα!

Ξεκινήσαμε μέσα στην αίθουσα, μιλώντας για κάτι που φαινόταν απλό αλλά αποδείχθηκε συναρπαστικό: τον βολβό του κρεμμυδιού. Εξερευνήσαμε τα μέρη του φυτού — τη ρίζα που θα φυτρώσει κάτω, το βλαστάρι που θα εμφανιστεί από πάνω — και μιλήσαμε για τις βασικές ανάγκες κάθε φυτού: χώμα, νερό και ήλιος.

Κάθε παιδί ζωγράφισε ρούχα και καπέλο για το δικό του κρεμμυδάκι — άλλα με φορέματα και παπιγιόν, άλλα με ριγέ μπλουζάκια και καπέλα ψαρά, άλλα με κάπες σαν σουπερήρωες! Τα έκοψαν προσεκτικά και τα κόλλησαν στο πλαστικό ποτηράκι, που έγινε το «σώμα» του φυτού-ανθρωπάκου τους. Μέσα στο ποτηράκι μπήκε χώμα, και στο κέντρο του, με προσοχή, φυτεύτηκε ο βολβός.

Τα «κρεμμυδο-ανθρωπάκια» μας στήθηκαν στο περβάζι της τάξης, κοιτάζοντας τον ήλιο, περιμένοντας να φυτρώσουν. Και τα παιδιά; Κοιτάζουν κάθε μέρα αν «ξύπνησαν»!

Υπεύθυνες Εκπ/κοί: Ελισάβετ Παναγιωτοπούλου, Ελευθερία Λαμπριανίδη

Μια βιωματική δράση για την ανάπτυξη λεξιλογίου στο μάθημα της Γλώσσας

«Μια Κυριακή του Μάρτη» — Όταν το ποίημα γίνεται παιχνίδι λέξεων

Τι γίνεται όταν σβήνει η μουσική και αρχίζει η σκέψη; Αυτή ακριβώς ήταν η αφετηρία μιας ξεχωριστής δραστηριότητας στο μάθημα της Γλώσσας — μιας δράσης που ένωσε κίνηση, ποίηση, μουσική και συνεργασία σε ένα δημιουργικό, βιωματικό παιχνίδι λεξιλογίου.

Η αφορμή: ένα ποίημα που τραγουδήθηκε

Αφετηρία της δράσης στάθηκε το ποίημα «Μια Κυριακή του Μάρτη» του Νίκου Γκάτσου, σε μελοποιημένη μορφή. Τα παιδιά δεν το διάβασαν απλώς — το άκουσαν, το ένιωσαν, κινήθηκαν μέσα σ’ αυτό. Η μουσική έγινε το περιβάλλον μέσα στο οποίο άρχισε να αναπτύσσεται η σχέση τους με τις λέξεις, πολύ πριν ανοίξει κανένα τετράδιο.

Τα παιδιά κινούνταν ελεύθερα στον χώρο της τάξης, ακούγοντας το μελοποιημένο ποίημα. Στα χέρια τους — όσα είχαν — αυτοσχέδια πινακάκια: θήκες CD που μετατράπηκαν σε επιφάνειες γραφής, μαζί με μαρκαδόρους.

Μόλις σταματούσε η μουσική, άρχιζε το παιχνίδι συνεργασίας:

  • Κάθε παιδί έβρισκε τον πλησιέστερό του — όχι τον φίλο που θα επέλεγε, αλλά αυτόν που η τύχη και η κίνηση είχαν φέρει δίπλα του.

  • Σχηματίζονταν έτσι ομάδες των 2, 3 ή 4 ατόμων, οργανικά, αυθόρμητα.

  • Μαζί έπρεπε να γράψουν λέξεις: είτε λέξεις του ποιήματος που παραπέμπουν στην Άνοιξη, είτε δικές τους λέξεις που τη φέρνουν στο μυαλό.

Και μετά η μουσική ξανάρχιζε, τα παιδιά ξανακινούνταν, και ο κύκλος επαναλαμβανόταν — κάθε φορά με νέους συνεργάτες, νέες λέξεις, νέες σκέψεις.

Η παιδαγωγική σημασία της δράσης

Ανακαλυπτική Μάθηση

Κανείς δεν έδωσε στα παιδιά λίστα λέξεων να αντιγράψουν. Κλήθηκαν τα ίδια να ανιχνεύσουν το ποίημα, να ανακαλύψουν τις λέξεις που «μυρίζουν άνοιξη», να συνδέσουν αυτό που άκουσαν με αυτό που ξέρουν. Η γνώση δεν μεταφέρθηκε — οικοδομήθηκε. Και αυτό ακριβώς κάνει τη διαφορά: ό,τι ανακαλύπτουμε μόνοι μας, το θυμόμαστε.

Παράλληλα, η μουσική και η φωνή του ποιήματος καλλιεργούσαν σιωπηλά τη φωνολογική ενημερότητα — την ευαισθησία στον ήχο, τον ρυθμό και τη δομή των λέξεων — χωρίς καμία τυπική άσκηση.

Συνεργατική Μάθηση

Το στοιχείο που έδωσε βάθος στη δράση ήταν η τυχαία σύνθεση των ομάδων. Τα παιδιά δεν επέλεξαν τους συνεργάτες τους — τους βρήκαν. Αυτό δεν είναι λεπτομέρεια: είναι παιδαγωγική επιλογή με μεγάλη σημασία. Μαθαίνουν να συνεργάζονται με τον οποιονδήποτε, να ακούν διαφορετικές σκέψεις, να διαπραγματεύονται ιδέες, να χτίζουν από κοινού. Η τάξη έτσι γίνεται μικρογραφία κοινωνίας.

Επιπλέον, η συνεργασία αίρει τον φόβο του λάθους: αυτό που δεν τολμά να γράψει κανείς μόνος, το γράφει μαζί με άλλους.

Διαφοροποιημένη Διδασκαλία

Η δράση σεβάστηκε τις διαφορές χωρίς να τις κάνει ορατές. Το γεγονός ότι δεν είχαν όλα τα παιδιά πινακάκι δεν δημιούργησε αποκλεισμό — οι ομάδες μοιράζονταν τα υλικά φυσικά και αβίαστα. Άλλωστε:

Κάποια παιδιά συνέβαλαν κυρίως μέσω του προφορικού λόγου, βρίσκοντας λέξεις που άλλοι τις έγραφαν.

Κάποια ανέτρεξαν στη μνήμη τους από το ποίημα, άλλα στη φαντασία και την εμπειρία τους.

Η ίδια δράση λειτούργησε ταυτόχρονα ως άσκηση κατανόησης (τι άκουσα;), παραγωγής γραπτού λόγου (τι γράφω;) και φωνολογικής ενημερότητας (τι ακούω στις λέξεις;).

Δεν χρειάστηκε να διαφοροποιηθεί το υλικό — η ίδια η δομή της δράσης φρόντισε να έχει κάθε παιδί τον δικό του τρόπο να συμμετέχει και να συνεισφέρει.

Διαθεματικότητα: Όταν τα μαθήματα μιλούν μεταξύ τους

Σε μία και μόνη δράση συναντήθηκαν:

η Γλώσσα (λεξιλόγιο, γραπτή έκφραση, φωνολογική ενημερότητα)

η Λογοτεχνία (ποίηση Γκάτσου, εικόνες, συναισθήματα)

η Μουσική (μελοποιημένο ποίημα ως ερέθισμα και ρυθμιστής της δράσης)

η Φυσική Αγωγή (ελεύθερη κίνηση στον χώρο)

η Κοινωνική Μάθηση (τυχαίες ομάδες, διαπραγμάτευση, ακρόαση)

Δεν ήταν ένα μάθημα Γλώσσας με μουσική φόντο. Ήταν μια ολιστική εκπαιδευτική εμπειρία όπου κάθε στοιχείο υπηρετούσε το σύνολο.

Κλείνοντας: γιατί αξίζει

Σε μια εποχή που η διδασκαλία του λεξιλογίου συχνά εξαντλείται σε λίστες και ασκήσεις αντιστοίχισης, δράσεις σαν αυτή υπενθυμίζουν κάτι απλό και βαθύ: οι λέξεις ζουν μέσα στην εμπειρία. Όταν μια λέξη την έχεις ακούσει τραγουδιστά, την έχεις σκεφτεί μαζί με κάποιον, την έχεις γράψει με μαρκαδόρο πάνω σε μια παλιά θήκη CD — δεν τη ξεχνάς. Γίνεται δική σου.

Μια Κυριακή του Μάρτη, η γλώσσα έπαιξε — και τα παιδιά έμαθαν χωρίς να το καταλάβουν!

Το Λαγουδάκι της Λαμπρής ήρθε στην τάξη μας! Μια περιπέτεια ανακαλυπτικής μάθησης

Αφορμή για μια ξεχωριστή εκπαιδευτική περιπέτεια μάς έδωσε το κείμενο «Το Λαγουδάκι της Λαμπρής» της Αντιγόνης Μεταξά ή αλλιώς Θείας Λένας, από το Ανθολόγιο της Α-Β τάξης. Ένα απλό λογοτεχνικό κείμενο έγινε η αρχή μιας δράσης που συνδύασε φαντασία, συνεργασία, κίνηση και δημιουργικότητα — και έφερε την πασχαλινή μαγεία μέσα στην τάξη μας με τον πιο απρόσμενο τρόπο.

Ένα γράμμα από το Λαγουδάκι

Μόλις τελειώσαμε την ανάγνωση του κειμένου στο Ανθολόγιο, μας περίμενε μια έκπληξη: ένα γράμμα από το ίδιο το Λαγουδάκι της Λαμπρής! Μας έλεγε ότι είχε επισκεφτεί την τάξη μας και μας είχε αφήσει έναν κρυμμένο πασχαλινό θησαυρό. Για να τον βρούμε, όμως, έπρεπε να ολοκληρώσουμε τέσσερις δοκιμασίες — κι αυτές ήταν κρυμμένες μέσα σε φακέλους, μέσα και έξω από την τάξη, περιμένοντας να τις ανακαλύψουμε!

Οι Τέσσερις Δοκιμασίες

1. Κινούμαστε σαν τα ζωάκια της Άνοιξης Η πρώτη δοκιμασία μάς κάλεσε να αφεθούμε στην κίνηση και τη δημιουργική έκφραση: σκιρτήσαμε σαν κουνελάκια, πετάξαμε σαν πεταλούδες, και κακαρίσαμε σαν μικρά κοτοπουλάκια! Το σώμα μας έγινε εργαλείο μάθησης και χαράς.

2. Γράφουμε για τα έθιμα του Πάσχα Στη δεύτερη δοκιμασία τα παιδιά κλήθηκαν να γράψουν στο τετράδιό τους προτάσεις για τα έθιμα του Πάσχα. Μια δραστηριότητα γλωσσικής έκφρασης που ένωσε τη γραπτή λόγο με τη βιωματική γνώση και τις οικογενειακές αναμνήσεις κάθε παιδιού.

3. Βάφουμε αυγά με… ασυνήθιστο τρόπο! Η τρίτη δοκιμασία ήταν η πιο εντυπωσιακή: τα αυγά δεν βάφτηκαν με τον παραδοσιακό τρόπο, αλλά με ζωγραφισμένο χαρτί κουζίνας και αλουμινόχαρτο! Η δημιουργικότητα ανέτρεψε τη ρουτίνα, και τα αποτελέσματα ήταν μοναδικά — όπως κάθε παιδί!

4. Παίζουμε συνεργατικά στον μεγάλο κύκλο Η τελευταία δοκιμασία μίλησε για ομαδικότητα και εμπιστοσύνη. Μέσα από ένα συνεργατικό παιχνίδι σε μεγάλο κύκλο, τα παιδιά έμαθαν ότι ο θησαυρός δεν βρίσκεται μόνο στο τέλος της πορείας — αλλά και στη διαδρομή, μαζί με τους άλλους.

Ο Θησαυρός — και μια διπλή έκπληξη!

Ο θησαυρός που αποκαλύφθηκε στο τέλος δεν ήταν τυχαίος: πασχαλινά εργαλεία κηπουρικής, άρρηκτα συνδεδεμένα με το σύνθημα της φετινής Παγκόσμιας Ημέρας Βιβλίου — γιατί η γνώση, όπως και ένας κήπος, χρειάζεται φροντίδα, υπομονή και αγάπη για να ανθίσει.

Κι όταν νομίζαμε ότι η έκπληξη είχε τελειώσει… το Λαγουδάκι της Λαμπρής μάς πήρε τηλέφωνο για να μας ευχαριστήσει που ανακαλύψαμε τον θησαυρό που με τόση αγάπη μάς είχε αφήσει. Τα παιδιά ξέσπασαν σε επευφημίες!

Γιατί αυτή η δράση είναι παράδειγμα ανακαλυπτικής μάθησης;

Η αναζήτηση πασχαλινού θησαυρού δεν ήταν απλώς ένα παιχνίδι. Ήταν μια βιωματική, μη τυπική εκπαιδευτική εμπειρία που ενσωμάτωσε:

την ανακαλυπτική μάθηση, καθώς τα παιδιά έψαχναν, σκέφτονταν και αποκάλυπταν μόνα τους τα επόμενα βήματα

τη διαθεματική προσέγγιση, συνδέοντας γλώσσα, φυσική αγωγή, εικαστικά και κοινωνικήνμάθηση

τη συνεργατική μάθηση, θέτοντας την ομαδικότητα ως προϋπόθεση επιτυχίας

τη σύνδεση με τη λογοτεχνία, αφού όλη η δράση ξεπήδησε από ένα κείμενο του Ανθολογίου

Άλλωστε, η καλύτερη μάθηση είναι εκείνη που δεν μοιάζει με μάθηση — μοιάζει με περιπέτεια.

Καλό Πάσχα από την τάξη μας!

2 Απριλίου 2026: Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου: Όταν οι ιστορίες γίνονται σπόροι ζωής !

Η Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου αποτέλεσε για την τάξη μας μια ξεχωριστή ευκαιρία να γιορτάσουμε τη χαρά της ανάγνωσης, να ταξιδέψουμε με τη φαντασία μας και να συνδέσουμε τα βιβλία με σημαντικές αξίες, όπως η αγάπη για το περιβάλλον και η προστασία όλων των έμβιων όντων.

Η φετινή μας δράση ήταν η κορύφωση μιας σειράς δραστηριοτήτων φιλαναγνωσίας. Τα βιβλία που επιλέχθηκαν συνδέθηκαν θεματικά με την θεματική ενότητα  του προγράμματος Eco-Schools, που αφορά τη βιοποικιλότητα (ξεκινώντας απο το μικρό πεδίο  της σχολικής μας αυλής)— καθώς και την αειφορία.

Αρχικά, οι μαθητές έφεραν στην τάξη τα αγαπημένα τους βιβλία και δημιουργήσαμε τη δική μας μικρή έκθεση βιβλίου. Κάθε μέρα συνοδευόταν από ένα διασκεδαστικό παιχνίδι εμπνευσμένο από αυτά, ενισχύοντας τη σχέση των παιδιών με το βιβλίο με τρόπο δημιουργικό και βιωματικό.Στη συνέχεια, είχαμε τη χαρά να παρακολουθήσουμε την παρουσίαση του βιβλίου «Οι φύλακες της φύσης» από τον ίδιο τον συγγραφέα, κο Αλέξανδρο Θεμελή σε συνεργασία με τη Β΄τάξη του σχολείου μας. Μέσα από αυτή τη δράση, οι μαθητές ευαισθητοποιήθηκαν ακόμη περισσότερο γύρω από την ανάγκη προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος, συνδέοντας άμεσα τη φιλαναγνωσία με τις αξίες του προγράμματος Eco-Schools.

Η κορυφαία στιγμή των δράσεών μας ήταν η βιωματική ανάγνωση που πραγματοποιήθηκε από μια ξεχωριστή προσκεκλημένη, η οποία διατηρεί λέσχη ανάγνωσης για παιδιά και μεταδίδει με πάθος την αγάπη της για τα παιδικά βιβλία. Η κα Ευαγγελία Σούπη με θεατρικότητα και ζωντάνια, ζωντάνεψε μπροστά μας τα βιβλία «Κρακ» του Seou Lee και «Κάποτε ήμουν ένα δέντρο» του Eoin McLaughlin, συγγραφέας γνωστός για το χιούμορ και τον ιδιαίτερο τρόπο αφήγησής του.

Ιδιαίτερη αναφορά αξίζει στο βιβλίο «Κρακ», ένα ξεχωριστό εικονοβιβλίο χωρίς λόγια, κορεάτικης προέλευσης, που αφηγείται με μοναδικό τρόπο την ιστορία ενός μικρού πιγκουίνου. Ο ήρωας ξεκινά ένα μεγάλο ταξίδι στις θάλασσες του κόσμου, φτάνοντας μέχρι και τη χώρα μας, αναζητώντας την οικογένειά του, ενώ το κομμάτι πάγου πάνω στο οποίο στέκεται μικραίνει συνεχώς. Μέσα από αυτή τη σιωπηλή αλλά ιδιαίτερα δυνατή αφήγηση, τα παιδιά έρχονται σε επαφή με το ζήτημα της κλιματικής αλλαγής με τρόπο άμεσο και κατανοητό. Ωστόσο, η αξία του βιβλίου ενισχύεται ακόμη περισσότερο μέσα από τη διαδραστική ανάγνωση, καθώς τα παιδιά συμμετέχουν ενεργά, περιγράφουν, υποθέτουν, αφηγούνται και δίνουν τη δική τους εξέλιξη στην ιστορία. Παράλληλα, ως silent book, μπορεί να «διαβαστεί» από κάθε παιδί, ανεξάρτητα από τη μητρική του γλώσσα, καθιστώντας το ένα πραγματικά συμπεριληπτικό και παγκόσμιο μέσο αφήγησης.

Τα παιδιά εργάστηκαν σε ομάδες και συμμετείχαν ενεργά σε ένα ταξίδι γνώσης και φαντασίας. Μέσα από ένα πείραμα με «παγόβουνα», παρατήρησαν πώς το λιώσιμο των πάγων επηρεάζει τη ζωή των ζώων, κατανοώντας τον λόγο που ένας πιγκουίνος αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τον τόπο του. Το νερό, χρωματισμένο, έκανε τη διαδικασία ακόμη πιο εντυπωσιακή και κατανοητή.Στη συνέχεια, κάθε ομάδα ανέλαβε έναν «σταθμό» στο ταξίδι του πιγκουίνου: Βραζιλία, νησιά Φίτζι, Σαντορίνη, Αυστραλία και Βενετία. Σε κάθε προορισμό, τα παιδιά ανακάλυψαν αξιοθέατα, έλυσαν μαθηματικά παζλ και δημιούργησαν τις δικές τους καρτ ποστάλ, γράφοντας και ζωγραφίζοντας όσα τους έκαναν εντύπωση. Το ταξίδι μας αποτυπώθηκε και στον χάρτη, ενισχύοντας τις γνώσεις τους στη γεωγραφία. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον προκάλεσε και η γνωριμία με τις συλλογές γραμματοσήμων, μέσα από τις οποίες τα παιδιά συνειδητοποίησαν πώς μπορούμε να μαθαίνουμε ιστορία και γεωγραφία μέσα από μικρές εικόνες του κόσμου.

Το βιβλίο «Κάποτε ήμουν ένα δέντρο» αποτέλεσε τη γέφυρα για να συνδέσουμε τη φιλαναγνωσία με το περιβάλλον. Μέσα από την ιστορία ενός μικρού σπόρου, που με τη βοήθεια ξεχωριστών χαρακτήρων όπως η Μπάρμπαρα το σκαθάρι και ο Ντέρεκ ο σκίουρος μεταμορφώνεται σε δέντρο και τελικά σε βιβλίο, τα παιδιά γνώρισαν με τρόπο χιουμοριστικό και δημιουργικό την αλυσίδα της ζωής. Το βιβλίο αναδεικνύει τη βαθιά σύνδεση ανάμεσα στη φύση, το χαρτί και τις ιστορίες, καλλιεργώντας τον σεβασμό προς το περιβάλλον και ενισχύοντας την αγάπη για το βιβλίο ως πολύτιμο αγαθό.

Έτσι, το φετινό μήνυμα της Παγκόσμιας Ημέρας Παιδικού Βιβλίου, που αναδεικνύει τη δύναμη των ιστοριών να καλλιεργούν σκέψεις και συναισθήματα, πήρε για εμάς μια πολύ ουσιαστική διάσταση: «Φυτέψτε ιστορίες και ο κόσμος θα ανθίσει».

Ως αναμνηστικό, κάθε παιδί έλαβε έναν σπόρο μαζί με μια κάρτα με το μήνυμα της ημέρας. Τα παιδιά θα τον φυτέψουν και, όταν ανθίσει, θα διαβάσουν το αγαπημένο τους βιβλίο σε ένα αγαπημένο τους πρόσωπο — μια συμβολική πράξη που ενώνει τη γνώση, τη φροντίδα και τη συναισθηματική σύνδεση.

Η δράση μας συνδέθηκε και με την 4η Απριλίου, ημέρα αφιερωμένη στην προστασία των ζώων, ενισχύοντας το μήνυμα ότι ο σεβασμός προς κάθε μορφή ζωής είναι ευθύνη όλων μας.

Μέσα από όλες αυτές τις δράσεις, τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να κατανοήσουν πως οι ιστορίες δεν βρίσκονται μόνο μέσα στα βιβλία, αλλά μπορούν να γίνουν έμπνευση για στάσεις ζωής που σέβονται τον άνθρωπο, τα ζώα και το περιβάλλον.

ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ

Τα παραδοσιακά Λαζαράκια στον Όμιλο της Α΄τάξης

Πρoστατευμένο: 2-4-26

Αυτό το περιεχόμενο είναι προστατευμένο με συνθηματικό. Για να το δείτε εισάγετε το συνθηματικό σας παρακάτω:

Πρoστατευμένο: 1-4-26

Αυτό το περιεχόμενο είναι προστατευμένο με συνθηματικό. Για να το δείτε εισάγετε το συνθηματικό σας παρακάτω:

Πρoστατευμένο: 31-3-26

Αυτό το περιεχόμενο είναι προστατευμένο με συνθηματικό. Για να το δείτε εισάγετε το συνθηματικό σας παρακάτω:

Πρoστατευμένο: 30-3-26

Αυτό το περιεχόμενο είναι προστατευμένο με συνθηματικό. Για να το δείτε εισάγετε το συνθηματικό σας παρακάτω:

Πρoστατευμένο: 27-3-26

Αυτό το περιεχόμενο είναι προστατευμένο με συνθηματικό. Για να το δείτε εισάγετε το συνθηματικό σας παρακάτω:

Σελίδα 1 από 18

Υποστηριζόμενο από blogs.sch.gr & Θέμα βασισμένο στο Lovecraft από τον Anders Norén

Αλλαγή μεγέθους γραμματοσειράς
Αντίθεση